ალბანეთის სამეფო (შუა საუკუნეები)

ალბანეთის სამეფო (, ) — დააარსა შარლ I ანჟუელმა დღევანდელი ალბანეთის ტერიტორიაზე, რომელიც მან ეპირის დესპოტატისგან 1271 წელს დაიპყრო. მან მიიღო ალბანეთის მეფის ტიტული 1272 წლის სექტემბერში. სამეფოს ტერიტორია ქალაქ დურესიდან სანაპიროს ზოლის გაყოლებით სამხრეთით ბუტრინტიმდე ვრცელდებოდა.კონსტანტინოპოლისკენ წაწევის  მისი შემდგომი მცდელობები უშედეგოდ დამთავრდა (ბერატის ალყა). შარლის პოზიციები ასევე დაასუსტა სიცილიაში მის წინააღმდეგ მომხდარმა წარმატებულმა აჯანყებამ. ალბანეთის სამეფო შემდგომში ეპიროტებმა შეავიწროვეს და მის მფლობელობაში მხოლოდ ქალაქი დურესი და მისი შემოგარენი დარჩა. მიუხედავად ამისა ის 1368 წელს კარლ ტოპიას მიერ დაპყრობამდე ანჟუ-სიცილიის დინასტიის გამგებლობაში რჩებოდა. 1392 კარლ ტოპიას შვილმა ქალაქი ვენეციის რესპუბლიკას ჩააბარა.

 მმართველები 
 მეფეები 
 შარლ I ანჟუელი 1272–1285
 შარლ II ანჟუელი 1285–1294

შარლმა ალბანეთზე უფლებები თავის შვილ ფილიპს 1294 წელს გადასცა. ფილიპე ტახტზე ავიდა როგორც ალბანეთის სამეფოს ლორდი.

 ლორდები 
 ფილიპე I 1294–1332
 რობერტი 1332

1332 წელს რობერტმა შეცვალა მამამისი ფილიპე. რობერტის ბიძამ მას ალბანეთის სამეფოს ნაცვლად შესთავაზა აქაიას სათავადო და 5,000 უნცია ოქრო. რაზეც რობერტი დათანხმდა და ალბანეთის მმართველი გახდა ჰერცოგი.

დურესის გრაფები
 იოანე 1332–1336
 შარლი 1336–1348
 იოანა 1348–1368
 ლუდოვიკო 1366–1368 და 1376, მისი მეუღლის უფლებით.

1368 წელს დურესი დაიპყრო კარლ ტოპიამ, მისი უფლებები აღიარა ვენევიის რესპუბლიკამ და უწოდა აბანეთის პრინცი.

 ლიტერატურა 






კატეგორია:ალბანეთის ისტორია
კატეგორია:ევროპის ყოფილი მონარქიები