გიორგი ერისთავი (მხატვარი)

გიორგი კონსტანტინეს ძე ერისთავი (დ. 1891 — გ. 1982, თბილისი) — ქართველი მხატვარი და საზოგადო მოღვაწე. 

ბიოგრაფია
დაიბადა ქართველი საზოგადო მოღვაწის კონსტანტინე (კოწია) ერისთავის ოჯახში. მუშაობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიასა და საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში, გამოჩენილ ქართველ მხატვართან და სამუზეუმო საქმის დიდ ამაგდართან დიმიტრი შევარდნაძესთან. მათ უდიდესი წვლილი მიუძღვთ ძველი ქართული ფრესკების გადმოღებასა და გადარჩენაში. აღნიშნულთან დაკავშირებით მიხეილ ჭიაურელი იგონებს: 
გიორგი ერისთავმა 1917 წელს თბილისის სახაზინო თეატრში გაფორმა შ. დადიანის პიესა „მღვიმეში“.  გატაცებული იყო ფილოსოფიით. გ. გურჯიევთან ერთად ხელმძღვანელობდა ქართველ შტაინერისტთა მოძრაობას. თბილისში სახელმწიფო მუზეუმის პირველ სართულზე ხშირად აწყობდა შტაინერისტ მხატვართა თავყრილობებს. საბჭოთა პერიოდში გახდა რეპრესიების მსხვერპლი, ციმბირში გადაასახლეს ორჯერ, 1937 წელს გაათავისუფლეს სახელმწიფო მუზეუმიდან. თბილისში შეიქმნა ნახატების სერია: „ავტოპორტრეტი“, „შოთა რუსთაველი“, „თამარისა და რუსთაველის გაბაასება“. დაკრძალულია ვერის სასაფლაოზე.

ლიტერატურა
 გ. კალანდია, „ქართველი მხატვრები და თბილისი“, თბ., 2014, გვ. 26

კატეგორია:დაბადებული 1891
კატეგორია:გარდაცვლილი 1982
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
კატეგორია:ვერის სასაფლაოზე დაკრძალულები