ალექსანდრე საჯაია

ალექსანდრე ალექსის ძე საჯაია (დ. 1916, ოდიში, ზუგდიდის რაიონი — გ. სექტემბერი, 1944, იქვე) — ქართველი საბჭოთა პოეტი. 

ბიოგრაფია
1940 წელს დაამთავრა თსუ-ის ფილოლოგიური ფაკულტეტი. პირველი ლექსი ჟურნალ „ჩვენს თაობაში“ გამოაქვეყნა 1935 წელს, ლექსთა პირველი კრებული „ლექსები“ — 1938 წელს. საჯაიას პოეზიის არსებითი მოტივია სამშობლოს სიყვარული („წყარო“, 1935; „მშობლიური სიმღერა“, 1943). პოეტი ბუნების მარადიული აღორძინების მოთვალთვალე და მახარობელია („იშრიალეთ, ხეებო“, 1935; „გაზაფხულის ზეიმი“, 1936; „საგაზაფხულო“, 1944; „კაცხვი“, 1944). სათუთი და ინტიმურია მშობლიური სოფლის, მამა-პაპეული კერის, დედ-მამის გახსენება („წერილი“, „მოგონება“, 1936). საჯაიას სატრფიალო ლექსებიც განცდის სიცხოველით, სიწრფელითა და უშუალობით გამოირჩევა („ქუხილი“, 1939; „ისევ მომესმა გულის ხმაური“, 1944 და სხვ.); მისი ერთ-ერთი პოპულარული ლექსი „ცისარტყელა“ (1936) სიმღერად იქცა. საჯაიას ეკუთვნის დაუმთავრებელი ისტორიული პოემა „უტუ მიქავა“ (1938-1939), დიდი სამამულო ომისადმი მიძღვნილი „პატარა პარტიზანი“ (1941), „დაჭრილი მეომრის წერილი“ (1943), „ოლეგ კოშევოი“ (1944) და სხვა. ჩაფიქრებული ჰქონდა ლექსების რამდენიმე ციკლი სვანურ მოტივებზე, რაც მხოლოდ ნაწილობრიგ განახორციელა („სვანური მოტივებიდან“, 1944). პოეტური პროზის ნიმუშებია საჯაიას ზღაპრები: „უთავო მეფე და დიდთავა მეფე“, „ორი ყანჩა“, „უდღეური ბატკანი“ (1939), „როგორ იქცა კაცი ხედ“ (1940). 

თარგმნილი აქვს შექსპირის, შელის, ედგარ პოს, ლონგფელისა და ლორდ რენდალის ნაწარმოები.

ბიბლიოგრაფია
 ნაადრევი ვარდები : ლექსების კრებული (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1987. - 229გვ.
 ლექსები (ავტორი). - თბილისი, საბჭოთა მწერალის გამ-ბა და სტ., 1947. - 108გვ.
 ჩემი ზღაპრები : საბავშვო (ავტორი). - თბილისი, საბლიტგამი, 1944. - 26გვ.

ლიტერატურა

რესურსები ინტერნეტში
 ბიოგრაფიული ლექსიკონი — ალექსანდრე საჯაია — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა

კატეგორია:დაბადებული 1916
კატეგორია:გარდაცვლილი 1944
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ალექსანდრე