სანტა-ისაბელი (კუნძული)

სანტა-ისაბელი () — სოლომონის არქიპელაგში ყველაზე გრძელი კუნძული[ სანტა-ისაბელის კუნძულების მეგზური. ]. ადმინისტრაციულად შედის მელანეზიური სახელმწიფო სოლომონის კუნძულების ისაბელის პროვინციის შემადგენლობაში.

 გეოგრაფია 
სანტა-ისაბელის კუნძული მდებარეობს წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში. კუნძულიდან აღმოსავლეთით მდებარეობს კუნძული მალაიტა, დასავლეთით — კუნძული შუაზელი. წარმოადგენს ვულკანურ კუნძულს, რომელიც ზოგიერთ ადგილას გარშემორტყმულია მარჯნის რიფით.

სანტა-ისაბელის კუნძულის სიგრძე შეადგენს დაახლოებით 200 კმ-ს, ხოლო სიგანე — დაახლოებით 30 კმ-სJohn Seach. სანტა-ისაბელის კუნძული. .

კუნძულის უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან — სასარის მთა (1220 მეტრი). კუნძულის ცენტრალურ მთიანეთშია მდინარე მარუტოს () სათავე, რომელიც ჩაედინება ოკეანეში სოფელ ჰოფისთან.

სანტა-ისაბელის კუნძულზე კლიმატი ტროპიკული და ნოტიოა. კუნძულზე ხდება ხშირი ციკლონები და მიწისძვრები.

 ისტორია 
სანტა-ისაბელის კუნძული სოლომონის კუნძულებზე პირველი კუნძულია, რომელიც ევროპელებმა აღმოაჩინესერების ენციკლოპედია. სოლომონის კუნძულები. . ეს მოვლენა მოხდა 1568 წელს, ხოლო პირველი აღმომჩენი გახდა ესპანელი ზღვაოსანი ალვარო მენდანია დე ნეირა.

XIX საუკუნის დასასრულს სანტა-ისაბელის კუნძულზე დამყარდა გერმანიის იმპერიის პროტექტორატი, მაგრამ უკვე 1900 წელს კუნძული გადაეცა ბრიტანეთის იმპერიას.

 მოსახლეობა 
1999 წელს სანტა-ისაბელის კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობამ შეადგინა დაახლოებით 20 ათასი ადამიანი. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი ბუალა, რომელშიც მდებარეობს აეროდრომი. მეორე დიდი დასახლებაა — სოფელი სამასოდუ.

კუნძულის მოსახლეობა ლაპარაკობს რამდენიმე მელანეზიურ ენაზე:
 ბლაბლანგა (1772 მოლაპარაკე 1999 წელს; გამოიყენება სოფლებში პოპოჰეო და ჰოვუკოილო მარინგეს ოლქში, ასევე ჰოგრანოს სანაპიროზე მდებარე დასახლებულ პუნქტებში).
 ბუგჰოტუ (4048 მოლაპარაკე 1999 წელს; გამოიყენება კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში სოფელ სუმადან სოფელ ჰორარამდე, ასევე კუნძულ ფურონაზე, რომელიც მდებარეობს კიას ოლქის სანაპიროდან ჩრდილო-დასავლეთით).
 ჩეკე-ჰოლო (10 840 მოლაპარაკე 1999 წელს; მდებარეობს სანტა-ისაბელის ცენტრალურ ნაწილში).
 გაო (1215 მოლაპარაკე 1999 წელს; გამოიყენება კუნძულის ცენტრალურ ნაწილში).
 კოკოტა (530 მოლაპარაკე 1999 წელს; გამოიყენება სოფლებში სისიგა და გჰოვეო, რომლებიც მდებარეობენ კუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, ასევე სოფელ ჰურეპელოში სამხრეთ-დასავლეთ სანაპიროზე).
 ლაგჰუ (15 მოლაპარაკე 1999 წელს; გამოიყენება კიას ოლქის სოფლებში ბაოლო და სამასოდუ).
 ზაბანა (3355 მოლაპარაკე 1999 წელს; გამოიყენება სოფლებში, რომლებიც მდებარეობენ კუნძულის სამხრეთ-დასავლეთ სანაპიროზე სოფელ სამასოდუდან სოფელ კიამდე).
 ზაზაო (10 მოლაპარაკე 1999 წელს; გამოიყენება სოფელ კილოკაკაში)Ethnologue. სოლომონის კუნძულების ენები. .

სქოლიო

კატეგორია:სოლომონის კუნძულების კუნძულები
კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები
კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
კატეგორია:კუნძულები ანბანის მიხედვით