რეინაუტ ვილემ ვან ბემელენი

რეინაუტ ვილემ ვან ბემელენი ( დ. 14 აპრილი, 1904, ჯაკარტა — გ. 19 ნოემბერი, 1983, ობერდრაუბურგი, ავსტრია) — ნიდერლანდელი გეოლოგი და ვულკანოლოგი. 

1927 წელს დაამთავრა დელფტის ტექნიკური უნივერსიტეტი. 1928-1943 წლებში იყო ყოფილი ჰოლანდიის ოსტ-ინდოეთის სახელმწიფო სამსახურის გეოლოგი. იყო გეოლოგიის ინსტიტუტის პროფესორი ქალაქ უტრეხტში. ვულკანოლოგიისა და ტექტონიკის დარგში წამოწია რიგი ორიგინალური იდეა. ამუშავებდა გეოტექტონიკურ ჰიპოთეზას, რომელსაც მან უნდაციური უწოდა. გეოსინკლინებში გაჩენილ აზევებებსა და დაძირვებს იგი გეოუნდაციებს უწოდებდა. უნდაციური ჰიპოთეზა ანუ ტალღური ჰიპოთეზა ბემელენმა 1933 წელს წამოაყენა. 

თავდაპირველად ბემელენი გეოლოგიურ პროცესებს 50 კმ სიღრმემდე განიხილავდა, იყო ფიქსიზმის მომხრე. 1950-1960 წლებში შემოგვთავაზა ჯაჭვური რეაქციების თეორია, რომელიც მოიცავს პლანეტის ყველა ნივთიერებებს მის ბირთვამდე; ამრიგად კონტინენტების დრიფტის მომხრე გახდა. ცდილობდა ფიქსისტური და მობილისტური პოზიციების შეთავსებას.

 რესურსები ინტერნეტში 

 რეინაუტ ვილემ ვან ბემელენი — ბიოგრაფია  

სქოლიო

კატეგორია:ნიდერლანდელი გეოლოგები