ტელომერები

ტელომერები (-დან — „დასასრული“, „ბოლო“ და -დან — „ნაწილი“) — ქრომოსომების დამაბოლოვებელი უბნები. ქრომოსომების ტელომერული უბნებისთვის დამახასიათებელია სხვა ქრომოსომებთან ან მათ ფრაგმენტებთან დაკავშირების შესაძლებლობის არქონა. ტელომერები დამცველობით ფუნქციას ასრულებენ.

ტერმინი „ტელომერა“ შემოიღო გერმან მელერმა 1932 წელსMuller H.J. Further studies on the nature and causes of gene mutations // Proc. Sixth Int. Congr. Genet. 1932. V.1. P.213-255..

ევკარიოტების უმრავლესობის ტელომერები შედგება სპეციალიზებული ხაზოვანი ქრომოსომული დნმ-სგან, რომელიც შედგება მოკლე ტანდემური განმეორებებისგან. ქრომოსომების ტელომერულ უბნებში ტელომერულ დნმ-გამეორებებთან სპეციფიკურად დაკავშირებად ცილებთან ერთად დნმ ქმნის ნუკლეოპროტეიდურ კომპლექსს — კონსტიტუციურ (სტრუქტურულ) ტელომერულ ჰეტეროქრომატინს.

 იხილეთ აგრეთვე 
 ცენტრომერა

 რესურსები ინტერნეტში 
 დაბერების სიჩქარის გამოთვლა შესაძლებელია ხალების რაოდენობით (ტელომერების წყალობით) 
 ტელომერა დიდ საბჭოთა ენციკლოპედიაში

სქოლიო

კატეგორია:ციტოლოგია
კატეგორია:ქრომოსომები