ელიზე რეკლიუ

ჟან ჟაკ ელიზე რეკლიუ ( დ. 15 მარტი 1830 — გ. 4 ივლისი 1905) — ფრანგი გეოგრაფი, სოციოლოგი, პოლიტიკური მოღვაწე. ანარქიზმის ერთ-ერთი თეორეტიკოსი. I ინტერნაციონალის წევრი, ემხრობოდა ბაკუნისტებს, ლუი ბონაპარტის სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ წავიდა ემიგრაციაში; ცხოვრობდა დიდ ბრიტანეთში, აშშ-ში, სამხრეთ ამერიკის ქვეყნებში. პარიზის კომუნის (1871) პერიოდში იყო ეროვნული გვარდიის მებრძოლი. რეკლიუ ტყვედ იგდეს ვერსალელებმა და დასაჯეს სამშობლოდან სამუდამო განდევნით. ცხოვრობდა იტალიაში, შვეიცარიაში, ბელგიაში. 

1892-1905 წლებში იყო გეოგრაფიის პროფესორი ბრიუსელში (თავდაპირველად თავისუფალ უნივერსიტეტში, შემდეგ მისი ინიციატივით შექმნილ ახალ უნივერსიტეტში). თავის შრომებში რეკლიუმ განამტკიცა ისტორიის როლი ქვეყანათმცოდნეობაში. საყოველთაო აღიარეა მოიპოვა რეკლიუს 19 ტომიანმა შრომამ „ადამიანი და დედამიწა“ (1876-1894), რომელსაც მკვლევარი დაახლოებით 20 წელი წერდა. ამ წიგნში რეკლიუს მასალა კავკასიის შესახებ მიაწოდა ქართველმა პუბლიცისტმა იონა მეუნარგიამ. რეკლიუ საზოგადოების განვითარებაში დიდ როლს ანიჭებდა გეოგრაფიულ გარემოს, მაგრამ არ იყო გეოგრაფიული დეტერმინიზმის თანამიმდევრული მომხრე. გეოგრაფიაში „ანარქიული“ მიმართულების წარმომადგენელი იყო. 1892 წელს საფრანგეთის გეოგრაფიულმა საზოგადოებამ მიანიჭა ოქროს მედალი.

 რესურსები ინტერნეტში 

 ლიტერატურა 

 ცაიშვილი ს., გოგია ი., წერილები ოინა მეუნარგიისადმი, ზუგდიდის სახელმწიფო ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმის შრომები, 1947, [ტ.] 1. გვ. 267-268, 293-294 (რეკლიუს წერილი, თარგმანი და კომენტარი).
 Лебедева Н. А., Лебедев Н. К., Э. Реклю, М., 1956.

სქოლიო

კატეგორია:ფრანგი გეოგრაფები
კატეგორია:ფრანგი სოციოლოგები
კატეგორია:ფრანგი მწერლები
კატეგორია:ფრანგი ანარქისტები
კატეგორია:XIX საუკუნის გეოგრაფები
კატეგორია:ანარქო-კომუნისტები
კატეგორია:ფრანგი ანტიკაპიტალისტები
კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:ფრანგი არამხატვრული მწერლები
კატეგორია:ფრანგი სოციალისტები
კატეგორია:მამაკაცი არამხატვრული მწერლები