ედუარდ VII-ის ნახევარკუნძული

ედუარდ VII-ის ნახევარკუნძული, ან ედუარდ VII-ის მიწა, ან მეფე ედუარდ VII-ის მიწა — მსხვილი, ყინულით დაფარული ნახევარკუნძული ანტარქტიდაში, რომელიც აღმოაჩინეს 1902 წელს.

 გეოგრაფიული მდებარეობა 
ედუარდ VII-ის ნახევარკუნძული ადგილმდებარეობა: 

ედუარდ VII-ის ნახევარკუნძული წარმოადგენს მერი ბერდის მიწის უკიდურეს ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილს და გამოყოფილია როსის ზღვაში ზულცბერგერის ყურესა და როსის შელფური მყინვარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეს შორის. ედუარდ VII-ის ნახევარკუნძული სამხრეთ-დასავლეთით შემოსაზღვულია როსის შელფური მყინვარით, დასავლეთით — ოკუმის ყურით, აღმოსავლეთით — ზულცბერგერის ყურითა და საუნდერსის სანაპიროთი; ყველა მათგანი ძირითადად როსის ზღვასა და სამხრეთ ოკეანეშია მოქცეული.

ნახევარკუნძულის დასავლეთი სანაპირო — შირაზეს სანაპირო (). ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთითა და აღმოსავლეთით მდებარეობს სუინბერნის შელფური მყინვარი.

 რესურსები ინტერნეტში