ბუკა

ბუკა () — მარჯნის კუნძული წყნარ ოკეანეში, სოლომონის არქიპელაგში. შედის პაპუა-ახალი გვინეის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციულად მიეკუთვნება აილენდსის რეგიონის ბუგენვილის ავტონომიურ რეგიონს. ფართობი შეადგენს 682,3 კმ²-სUnited Nations Environment Program, "Islands by land area: Buka , " islands.unep.ch (1988).. კუნძულის მოსახლეობა შეადგენს 50 000 კაცს. სიმჭიდროვე — 73,282 კაცი/კმ²-ზე. დასახლებულია მელანეზიელებით.

 გეოგრაფია 
ბუკა — შედარებით ბრტყელი კუნძულია დაახლოებით 52 კმ ჩრდილოეთ-სამხრეთის მიმართულებით, და 18 კმ-მდე სიგანით დასავლეთ-აღმოსავლეთის მიმართულებით. ის გამოყოფილია ბუგენვილის კუნძულიდან ვიწრო, ღრმა და სწრაფი დინების მქონე სრუტით, რომლის სიგანეა დაახლოებით 200 მეტრი. დასავლეთის სანაპიროს გასწვრივ არსებობს პატარა მთის ქედი. ყველაზე მაღალი წერტილი ზღვის დონიდან არის მთა ბეი, სიმაღლით — 498 მეტრი.

 ისტორია 
აღმოჩენილია 1767 წლის 25 აგვისტოს ინგლისელი კაპიტნის ფილიპ კარტერეტის მიერ. მეორე მსოფლიო ომის დროს კუნძულზე მიმდინარეობდა ბრძოლები ავსტრალიას, აშშ-სა და იაპონიას შორის.

 ეკონომიკა 
კუნძულ ბუკის ეკონომიკა შეიძლება დაიყოს ქალაქის და სოფლის სექტორებად. სოფლის სექტორი ხასიათდება ნატურალური მეურნეობით, ძირითადად მოჰყავთ ბატატი. აწარმოებენ კოპრას და კაკაოს.

ქალაქის სექტორი განვითარების სტადიაშია. არსებობს რამდენიმე მცირე ბიზნესის საწარმო.

რესურსები ინტერნეტში
 ბუკა — ენციკლოპედია ბრიტანიკა

სქოლიო

კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები
კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის კუნძულები
კატეგორია:კუნძულები ანბანის მიხედვით