გილბერტის კუნძულები

გილბერტის კუნძულები () — კუნძულების ჯგუფი წყნარი ოკეანის დასავლეთ ნაწილში, მიკრონეზიაში. შედიოდა დიდი ბრიტანეთის კოლონიის გილბერტისა და ელისის კუნძულების შემადგენლობაში. დღეისათვის შედის კირიბატის შემადგენლობაში. შედგება მარჯნის 16 ატოლისაგან. ფართობი 279,23 კმ². მოსახლეობა 93 496 კაცს შეადგენს (2010). ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბაირიკი.

 გეოგრაფია 
კლიმატი ეკვატორულია, ცხელი და ნოტიო, თუმცა სამხრეთი, ხოლო ნაწილობრივ ჯგუფის ცენტრალური კუნძულები განიცდიან პერიოდულ გვალვებს. იზრდება ბუჩქოვანი მცენარეულობა. მოჰყავთ ქოქოსის პალმა, ბოსტნეული კულტურები, ხილი.

 გილბერტის კუნძულები 
 კუნძულის დასახელება ყოფილი სახელი თვითწოდება ფართობი, კმ² ლაგუნის ფართობი, კმ² მოსახლეობა(2010) კოორდინატებიჩრდილოეთი გილბერტი აბაიანგი - Abaiang 17,48 232,5 5502  ბუტარიტარი - Butaritari 13,49 191,7 4346  მაკინი - Makin 7,89 0,3 1798  მარაკეი - Marakei 14,13 19,6 2872  ტარავა - Tarawa 31,02 343,6 56 284 ცენტრალური გილბერტი აბემამა - Abemama 27,37 132,4 3213  არანუკა - Aranuka 11,61 19,4 1057  კურია - Kuria 15,48 0 980  მაიანა - Maiana 16,72 98,4 2027  ნონოუტი - Nonouti 19,85 370,4 2683 სამხრეთი გილბერტი არორაე - Arorae 9,48 0 1279  ბერუ - Beru 17,65 38,9 2099  ნიკუნაუ - Nikunau 19,08 0 1907  ონოტოა - Onotoa 15,62 54,4 1519  ტაბიტეუეა - Tabiteuea 37,63 365,2 4979  ტამანა - Tamana 4,73 0 951  მთლიანად 279,23 1866,5 93 496
შენიშვნა: ატოლი ტარავა დაყოფილია სამ საარჩევნო ოლქად:
 სამხრეთი ტარავა ანუ Teinainano Urban Council (ბაირიკიდან ბონრიკიმდე);
 ბეტიო ანუ Betio Town Council;
 ჩრდილოეთი ტარავა ანუ Tarawa Ieta.

 ისტორია 
გილბერტის კუნძულები აღმოაჩინეს ინგლისელმა საზღვაო ოფიცრებმა 1764 და 1824 წლებს შორის. სახელი ეწოდა ჯ. გილბერტის პატივსაცემად, რომელიც ესტუმრა ამ კუნძულებს 1788 წელს.

იხილეთ აგრეთვე
 კირიბატის კუნძულების სია

ლიტერატურა

სქოლიო

კატეგორია:მიკრონეზია
კატეგორია:გილბერტის კუნძულები
კატეგორია:კირიბატის კუნძულები