ნიკოლას მადურო

ნიკოლას მადურო მოროსი (; დ. 23 ნოემბერი 1962, კარაკასი) — ვენესუელის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ვენესუელის ყოფილი პრეზიდენტი. 
2006—2013 წლებში ეკავა ვენესუელის საგარეო საქმეთა მინისტრის პოსტიNicolas Maduro Nuevo Ministro De Relaciones Exteriores. 2012 წლის ოქტომბერში გახდა ვენესუელის ვიცე-პრეზიდენტი, ამავდროულად შეინარჩუნა საგარეო საქმეთა მინისტრის პოსტიHugo Chávez nombra vicepresidente del Gobierno al canciller Nicolás Maduro. 2013 წლის 5 მარტიდან 14 აპრილამდე, უგო ჩავესის სიკვდილის შემდეგ, დროებით ასრულებდა ვენესუელის პრეზიდენტის მოვალეობას.

ახალგაზრდული ასაკი და განათლება
ნიკოლას მადურო 1962 წელს კარაკასში, ვენესუელაში დაიბადა. გაიზარდა როგორც კათოლიკე, მისი წინაპრები ებრაული წარმოშობის სეფარდები იყვნენ. სწავლობდა კარაკასის დასავლეთ ნაწილში, ელ-ვალეს უმაღლეს საჯარო სკოლაში. პოლიტიკას პირველად სწორედ საშუალო სკოლაში დაუკავშირდა, როცა სტუდენტური კავშირის წევრი გახდა.

ადრეული პოლიტიკური კარიერა
სკოლის დამთავრების შემდეგ მრავალი წლის განმავლობაში, მადურო საზოგადოებრივი ტრანსპორტის მძღოლად მუშაობდა. თავისი პოლიტიკური კარიერა მან 1980 წელს დაიწყო, როცა კარაკასის მეტროპოლიტენის მემანქანეთა პროფკავშირის არაოფიციალური წევრი გახდა. ის, ასევე ხოსე ვისენტე რანგელის 1983 წლის წარუმატებელი საპრეზიდენტო კამპანიის დროს მის პირად დაცვაში მუშაობდა. 1990-იან წლებში, მადურომ მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა მეხუთე რესპუბლიკის მოძრაობის დაფუძნებაში. ეს პარტია 1998 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე უგო ჩავესს უჭერდა მხარს.

ეროვნული ასამბლეა
მადურო მეხუთე რესპუბლიკის მოძრაობის მანდატით 1998 წელს  ვენესუელის დეპუტატთა პალატის, 1999 ვენესუელის ეროვნულ-დამფუძნებელი კრების  და 2000 წელს ვენესუელის ეროვნულ ასამბლეის წევრი იყო. 2005 წლიდან 2006 წლამდე ასამბლეამ მადურო სპიკერად აირჩია.

საგარეო საქმეთა მინისტრი
2006 წლის 9 აგვისტოს ნიკოლას მადურო ვენესუელის საგარეო საქმეთა მინისტრად დაინიშნა. ირლანდიელი ჟურნალისტის რორი კეროლის თქმით, მადურო არ ფლობს არცერთ უცხო ენას.Carroll, Rory (2013): Comandante: Inside Hugo Chávez's Venezuela. "Chapter V". Canongate Books. საგარეო საქმეთა მინისტრის პოსტზე მოღვაწეობის განმავლობაში მადურო ატარებდა ლიბიის ლიდერ მუამარ კადაფის მხარდამჭერ პოლიტიკას.

ვენესუელის ვიცე-პრეზიდენტი
2012 წლის 13 ოქტომბერს, საპრეზიდენტო არჩევნებში გამარჯვებიდან რამდენიმე დღეში უგო ჩავესმა მადურო ვიცე-პრეზიდენტად დანიშნა. ორი თვის შემდეგ, 2012 წლის 8 დეკემბერს ჩავესმა განაცხადა, რომ სიმსივნის სამკურნალოდ კუბაში მიდიოდა და თავის მომხრეებს მოუწოდა, რომ, თუ მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა გართულდებოდა, ახალ საპრეზიდენტო არჩევნებზე მხარი მადუროსთვის დაეჭირათ. ჩავესი 2013 წლის 5 მარტს დაიღუპა.

ჩემი მყარი შეხედულება ნათელია, როგორც სავსე მთვარე – შეუქცევადი, აბსოლუტური, საერთო — არის... რომ თქვენ პრეზიდენტად ირჩევთ ნიკოლას მადუროს. ამას მთელი გულით გთხოვთ. ის (მადურო) არის ახალგაზრდა ლიდერებიდან ერთ-ერთი, რომელსაც ძალუძს განაგრძოს ის, რაც მე არ შემიძლია.

უგო ჩავესი (დეკემბერი, 2012)

პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი
ჩავესის გარდაცვალების შემდეგ, პრეზიდენტის ძალაუფლება და პასუხისმგებლობა მადურომ აიღო. ნიკოლასმა ვიცე-პრეზიდენტად ხორხე არეასა დანიშნა. ვენესუელის კონსტიტუციის მიხედვით, არჩევნები პრეზიდენტის გარდაცვალებიდან 30 დღეში დაინიშნა.Shoichet, Catherine E.; Ford, Dana (5 March 2013). "Venezuelan President Hugo Chavez dies". CNN."Constitution of the Bolivarian Republic of Venezuela". მადურო საპრეზიდენტო არჩევნებზე სოციალისტური პარტიის ერთიანი კანდიდატი გახდა."Venezuela's foreign minister says VP Maduro is interim president". Fox News. 5 March 2013.ოპოზიციის ლიდერები კი ამტკიცებდნენ, რომ მადურო ქვეყნის კონსტიტუციის 229-ე, 231-ე და 233-ე მუხლებს არღვევდა.

მადურომ მოკლე ცერემონიაზე, სადაც ის დროებითი პრეზიდენტი ოფიციალურად გახდა, მოკლე გამოსვლაში თქვა: 

თანამემამულენო, მე აქ არ ვარ პირადი ამბიციების, არც ამაოებათა და არც იმის გამო, რომ ჩემი გვარი მადურო, ქვეყნის ოლიგარქიის ნაწილია. მე აქ არ ვარ, იმიტომ რომ წარმოვადგენ გარკვეულ ფინანსურ ჯგუფებს, ოლიგარქებს, ან ამერიკელ იმპერიალიზმს... მე, აქ არ ვარ მაფიის დაცვისთვის

ვენესუელის პრეზიდენტი
2013 წლის 14 აპრილს ვენესუელის საპრეზიდენტო არჩევნებში ნიკოლას მადურომ ოპოზიციის კანდიდატი ენრიკე კაპრილეს რადონსკი 1.5%-იანი უპირატესობით დაამარცხა. კაპრილესმა არ სცნო არჩევნების შედეგი და ხმათა დაუყონებლივ გადათვლა მოითხოვა. .
საარჩევნო კომისიის მიერ საარჩევნო შედეგები სრული შემოწმების შემდეგ, 19 აპრილს მადურომ ინაუგურაციაზე საპრეზიდენტო ფიცი დადო.Kroth, Olivia (18 April 2013). "Delegations from 15 countries to assist Maduro's inauguration in Venezuela". Pravda.ru. Retrieved 18 April 2013.

2026 წლის 3 იანვარს, ვენესუელაში აშშ-ს სამხედრო დარტყმების ფონზე, დონალდ ტრამპმა განაცხადა, რომ მადურო შეერთებულმა შტატებმა დააკავა, მის მეუღლესთან ერთად. ვენესუელის ვიცე-პრეზიდენტმა დელსი როდრიგესმა დაადასტურა, რომ მადურო დაკარგულია და მოითხოვა „დაუყოვნებლივი მტკიცებულება, რომ ის ცოცხალია“.

 გატაცება 

2026 წლის 3 იანვრის გამთენიისას, აშშ-მ დაიწყო სამხედრო ოპერაცია ვენესუელაში. თავდასხმის დასრულების შემდეგ, აშშ-ის პრეზიდენტმა, დონალდ ტრამპმა, განაცხადა, რომ დააკავეს და ქვეყნიდან გამოიყვანეს ვენესუელის პრეზიდენტი ნიკოლას მადურო და მისი მეუღლე; აშშ-ის სახელმწიფო მდივანმა, მარკო რუბიომ, განაცხადა, რომ მადურო სისხლის სამართლის საქმეზე გასამართლდებოდა აშშ-ში. დაკავების ოპერაცია ჩაატარა აშშ-ის არმიის Delta Force-მა. ვენესუელის ვიცე-პრეზიდენტმა, დელსი როდრიგესმა განაცხადა, რომ არ იცის მადუროს ადგილმდებარეობის შესახებ და მოითხოვა მისი სიცოცხლის მტკიცებულება.

ტრინიდადის და ტობაგოს მთავრობამ, რომელიც მასპინძლობდა აშშ-ის სამხედრო ძალებს კარიბის ზღვაში, განაცხადა, რომ არ მიუღია მონაწილეობა თავდასხმაში. კოლუმბიის პრეზიდენტმა, გუსტავო პეტრომ, გაგზავნა საჯარო ძალები ვენესუელის საზღვართან, ლტოლვილთა დიდი ტალღის მოლოდინში. BBC-მ განაცხადა, რომ ეს იყო უპრეცედენტო ოპერაცია, მისი ყველაზე ახლო ანალოგი შეიძლება ყოფილიყო 1990 წელს მანუელ ნორიეგას დაკავება აშშ-ის პანამაში შეჭრისას.

პირადი ცხოვრება
მადურო დაქორწინებულია ადვოკატსა და პოლიტიკოს სილია ფლორესზე. 2006 წელს, როდესაც ნიკოლას მადურო საგარეო საქმეთა მინისტრად დაინიშნა, ფლორესმა ის ეროვნული ასამბლეის სპიკერის პოსტზე შეცვალა. სილია იყო ეროვნული ასამბლეის პირველი ქალი სპიკერი.

რესურსები ინტერნეტში

Ministerio del Poder Popular para Relaciones Exteriores  (ვენესუელის საგარეო საქმეთა მინისტრი) 
Biography by CIDOB  

სქოლიო

კატეგორია:ვენესუელის პრეზიდენტები
კატეგორია:ვენესუელის საგარეო საქმეთა მინისტრები
კატეგორია:ვენესუელის ვიცე-პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 1962
კატეგორია:ვენესუელელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 23 ნოემბერი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:დამხობილი პრეზიდენტები