საქართველოს ნორმატიული აქტი

საქართველოს ნორმატიული აქტი — საქართველოს უფლებამოსილი სახელმწიფო ან ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოს მიერ საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით მიღებული (გამოცემული) სამართლებრივი აქტი, რომელიც შეიცავს მისი მუდმივი ან დროებითი და მრავალჯერადი გამოყენების ქცევის ზოგად წესს„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-2 მუხლის მე-3 პუნქტი. საქართველოს ნორმატიული აქტი არის სამართლებრივი აქტის ერთ-ერთი სახე — სამართლებრივი აქტი იყოფა ნორმატიულ და ინდივიდუალურ აქტებად„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-2 მუხლის მე-2 პუნქტი. ინდივიდუალური აქტი ერთჯერადია და უნდა შეესაბამებოდეს ნორმატიულ აქტს. ინდივიდუალური სამართლებრივი აქტი მიიღება (გამოიცემა) მხოლოდ ნორმატიული აქტის საფუძველზე და მის მიერ დადგენილ ფარგლებში„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-2 მუხლის მე-4 პუნქტი.

ნორმატიული აქტი უნდა მომზადდეს, გამოიცეს და გამოქვეყნდეს ქართულ ენაზე, ხოლო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკისა და მის ტერიტორიაზე მდებარე ადგილობრივი თვითმმართველობის ნორმატიული აქტები — აგრეთვე აფხაზურ ენაზე. ნორმატიული აქტი შეიძლება გამოქვეყნდეს არასახელმწიფო ენაზეც, მაგრამ ასეთ ტექსტს არ აქვს ოფიციალური ძალა„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-4 მუხლი.

ნორმატიული აქტის სახეები
საქართველოს ნორმატიული აქტები იყოფა საქართველოს საკანონმდებლო და საქართველოს კანონქვემდებარე ნორმატიულ აქტებად, რომლებიც ქმნის საქართველოს კანონმდებლობას„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-7 მუხლის პირველი პუნქტი. საქართველოს საკანონმდებლო აქტებს განეკუთვნება„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-7 მუხლის მე-2 პუნქტი:
 საქართველოს კონსტიტუცია, საქართველოს კონსტიტუციური კანონი;
 საქართველოს ორგანული კანონი;
 საქართველოს კანონი, საქართველოს პრეზიდენტის დეკრეტი, საქართველოს პარლამენტის რეგლამენტი.

საქართველოს კანონმდებლობა აგრეთვე იცნობს საქართველოს კონსტიტუციურ შეთანხმებასა და საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებასა და შეთანხმებას, რომლებიც ასევე განეკუთვნებიან ნორმატიულ აქტებს.

საქართველოს კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტი გამოიცემა საქართველოს საკანონმდებლო აქტის საფუძველზე და მის შესასრულებლად. მას გამომსცემს შესაბამისი ორგანო ან თანამდებობის პირი, თუ ეს პირდაპირ არის გათვალისწინებული საკანონმდებლო აქტით, რომლის შესასრულებლადაც გამოიცემა იგი. კანონქვემდებარე ნორმატიულ აქტში აუცილებლად უნდა იყოს მითითებული, თუ რომელი საკანონმდებლო აქტის საფუძველზე და რომლის შესასრულებლად იქნა მიღებული (გამოცემული) იგი„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-7 მუხლის მე-9 პუნქტი. საქართველოს საკანონმდებლო აქტებს აქვს უპირატესი იურიდიული ძალა საქართველოს კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტების მიმართ„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-7 მუხლის მე-7 პუნქტი.

ნორმატიული აქტების ურთიერთმიმართება
საქართველოს კონსტიტიტუცია, საქართველოს კონსტიტუციური კანონი

ყოველ ნორმატიულ აქტს გარკვეული რანგი გააჩნია და მოქმედებს პრინციპი, რომ ნორმატიულ აქტი უნდა შეესაბამებოდეს მის ზემდგომ აქტს. ამ იერარქიული პირამიდის სათავეში დგას საქართველოს კონსტიტუცია — საქართველოს კონსტიტუცია სახელმწიფოს უზენაესი კანონია. მას აქვს უპირატესი იურიდიული ძალა სხვა სამართლებრივი აქტების მიმართ და ყველა სხვა სამართლებრივი აქტი უნდა შეესაბამებოდეს საქართველოს კონსტიტუციასსაქართველოს კონსტიტუციის მე-6 მუხლის პირველი პუნქტი„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-10 მუხლის პირველი პუნქტი. ამავე საფეხურზე დგას საქართველოს კონსტიტუციური კანონი, რომელიც მიიღება საქართველოს ტერიტორიული სახელმწიფოებრივი მოწყობის განსაზღვრისას და საქართველოს კონსტიტუციის გადასინჯვისას. საქართველოს კონსტიტუციური კანონი საქართველოს კონსტიტუციის განუყოფელი ნაწილია„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-10 მუხლის მე-2 პუნქტი.

საქართველოს კონსტიტუციური შეთანხმება

მეორე საფეხურზეა საქართველოს კონსტიტუციური შეთანხმება, რომელსაც საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალურ მართლმადიდებელ ეკლესიასთან საქართველოს სახელით დებს საქართველოს პრეზიდენტი და მას ამტკიცებს საქართველოს პარლამენტი„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-10 მუხლის მე-3 პუნქტისაქართველოს პარლამენტის დადგენილება „საქართველოს სახელმწიფოსა და საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალურ მართლმადიდებელ ეკლესიას შორის“ კონსტიტუციური შეთანხმების დამტკიცების შესახებ. საქართველოს კონსტიტუციური შეთანხმება სრულად უნდა შეესაბამებოდეს საერთაშორისო სამართლის საყოველთაოდ აღიარებულ პრინციპებსა და ნორმებს, კერძოდ, ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა სფეროში. საქართველოს კონსტიტუციურ შეთანხმებას, თუ იგი არ ეწინააღმდეგება საქართველოს კონსტიტუციას და კონსტიტუციურ კანონს, აქვს უპირატესი იურიდიული ძალა ყველა სხვა ნორმატიული აქტის მიმართსაქართველოს კონსტიტუციის მე-9 მუხლის მე-2 პუნქტი„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-7 მუხლის მე-4 პუნქტი.

საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულება და შეთანხმება

მესამე საფეხური უკავია საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებასა და შეთანხმებას, რომელიც წარმოადგენს საქართველოს მიერ უცხო სახელმწიფოსთან (სახელმწიფოებთან) ან საერთაშორისო ორგანიზაციასთან (ორგანიზაციებთან) წერილობითი ფორმით დადებული შეთანხმება, რომელიც რეგულირდება საერთაშორისო სამართლის ნორმებით, განურჩევლად იმისა, წარმოდგენილია იგი ერთი, თუ რამდენიმე ერთმანეთთან დაკავშირებული დოკუმენტით და მიუხედავად მისი კონკრეტული სახელწოდებისა„საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებების შესახებ“ საქართველოს კანონი. საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებას, თუ იგი არ ეწინააღმდეგება საქართველოს კონსტიტუციას, კონსტიტუციურ კანონსა და კონსტიტუციურ შეთანხმებას, აქვს უპირატესი იურიდიული ძალა შიდასახელმწიფოებრივი ნორმატიული აქტების მიმართსაქართველოს კონსტიტუციის მე-6 მუხლის მე-2 პუნქტი„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-7 მუხლის მე-5 პუნქტი.

საქართველოს ორგანული კანონი

საქართველოს ორგანული კანონი მეოთხე საფეხურს იკავებს. საქართველოს ორგანული კანონი მიიღება მხოლოდ იმ საკითხებზე, რომელთა მოწესრიგებაც საქართველოს კონსტიტუციის თანახმად საქართველოს ორგანული კანონითაა გათვალისწინებული„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-10 მუხლის მე-5 პუნქტი.

საქართველოს კანონი, საქართველოს პრეზიდენტის დეკრეტი, საქართველოს პარლამენტის რეგლამენტი

საქართველოს კანონი შეიძლება მიღებულ იქნეს საქართველოს გამგებლობაში არსებულ ნებისმიერ საკითხზე, თუ საქართველოს კონსტიტუციით სხვა რამ არ არის დადგენილი„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-10 მუხლის მე-6 პუნქტი. იგი უნდა შეესაბამებოდეს მასზე იერარქიულად მაღლა მდგომ სამართლებრივ აქტებს.

საქართველოს პრეზიდენტის დეკრეტი არის კანონის ძალის მქონე ნორმატიული აქტი, რომელიც გამოიცემა საქართველოს კონსტიტუციით გათვალისწინებულ შემთხვევებში„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-11 მუხლის მე-5 პუნქტი. საქართველოს პრეზიდენტის დეკრეტი არ უნდა ეწინააღმდეგებოდეს საქართველოს კონსტიტუციას, კონსტიტუციურ კანონს, კონსტიტუციურ შეთანხმებას, საერთაშორისო ხელშეკრულებასა და შეთანხმებას, ორგანულ კანონს„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-11 მუხლის მე-6 პუნქტი.

საქართველოს პარლამენტის რეგლამენტი არის კანონის ძალის მქონე ნორმატიული აქტი, განისაზღვრება პარლამენტის უფლებამოსილება, შინაგანი სტრუქტურა, მუშაობისა და აღმასრულებელ ხელისუფლებასთან ურთიერთობის წესი. საქართველოს პარლამენტის რეგლამენტი მიიღება საქართველოს კანონის მომზადებისა და მიღებისათვის დადგენილი წესის შესაბამისად, თუმცა, საკანონმდებლო აქტისგან განსხვავებით, მას ხელს აწერს და აქვეყნებს პარლამენტის თავმჯდომარე„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-10 მუხლის მე-10 პუნქტისაქართველოს პარლამენტის რეგლამენტი.

ნორმატიული აქტის მოქმედების სივრცე
საქართველოს ნორმატიული აქტი მოქმედებს საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე, თუ თვით ამ ნორმატიული აქტით სხვა რამ არ არის დადგენილი, და სავალდებულოა შესასრულებლად„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-3 მუხლის პირველი პუნქტი.

ავტონომიური რესპუბლიკის ნორმატიული აქტები (ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუცია, ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუციური კანონი, ავტონომიური რესპუბლიკის კანონი, ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი წარმომადგენლობითი ორგანოს რეგლამენტი, ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი წარმომადგენლობითი ორგანოს დადგენილება, ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის დადგენილება, ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრის ბრძანება და ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საარჩევნო კომისიის დადგენილება) მოქმედებს ავტონომიური რესპუბლიკის მთელ ტერიტორიაზე, თუ თვით ამ ნორმატიული აქტით სხვა რამ არ არის დადგენილი, და სავალდებულოა შესასრულებლად„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-3 მუხლის მე-2 პუნქტი.

ადგილობრივი თვითმმართველობის ნორმატიული აქტი მოქმედებს და სავალდებულოა შესასრულებლად ადგილობრივი თვითმმართველი ერთეულის მთელ ტერიტორიაზე, გარდა კანონით განსაზღვრული შემთხვევებისა„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-3 მუხლის მე-3 პუნქტი.

ნორმატიული აქტი მოქმედებს საქართველოს მოქალაქეების, მოქალაქეობის არმქონე პირებისა და საქართველოში მყოფი უცხოელების მიმართ, თუ საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებით ან შეთანხმებით ან საკანონმდებლო აქტით სხვა რამ არ არის დადგენილი„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-3 მუხლის მე-4 პუნქტი.

ნორმატიული აქტის მიღება
კანონის ან სხვა ნორმატიული აქტის პროექტს ამზადებს, შესაბამისად, საკანონმდებლო ინიციატივის ან ნორმატიული აქტის პროექტის წარდგენის უფლების მქონე სუბიექტი ან თვით ნორმატიული აქტის მიღების (გამოცემის) უფლებამოსილების მქონე ორგანო (თანამდებობის პირი)„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-15 მუხლის პირველი პუნქტი.

საქართველოს პარლამენტი
მხოლოდ საქართველოს პარლამენტია უფლებამოსილი, განახორციელოს საკანონმდებლო საქმიანობასაქართველოს კონსტიტუციის 48-ე მუხლი. მხოლოდ საქართველოს საკანონმდებლო აქტით შეიძლება განისაზღვროს„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-8 მუხლი:
 საკითხები, რომელთა გადაწყვეტაც საქართველოს კონსტიტუციის თანახმად საქართველოს ორგანული კანონით ან საქართველოს კანონით არის გათვალისწინებული;
 ძირითად უფლებათა და თავისუფლებათა განხორციელებისა და დაცვის პირობები და წესი, იურიდიული პასუხისმგებლობისა და იძულების ზომის გამოყენების საკითხები;
 სამოქალაქო რეესტრში შესატანი მოქალაქეთა პერსონალური მონაცემების ჩამონათვალი;
 იურიდიულ პირთა შექმნის პირობები და მათი საქმიანობის ზოგადი წესი;
 საკანონმდებლო, აღმასრულებელი და სასამართლო ხელისუფლების ორგანოთა შექმნისა და საქმიანობის წესი;
 გადასახადებისა და მოსაკრებლების სახეები, სტრუქტურა და ოდენობა, მათი შემოღებისა და გადახდის წესი;
 მასობრივი ინფორმაციის საშუალებათა სამართლებრივი სტატუსი;
 სახელმწიფო ხელისუფლებისა და ადგილობრივი თვითმმართველობის წარმომადგენლობით ორგანოთა არჩევის წესი;
 სისხლის, სისხლის სამართლის საპროცესო, სამოქალაქო, სამოქალაქო სამართლის საპროცესო, ადმინისტრაციული, ადმინისტრაციული საპროცესო, სასჯელაღსრულების კანონმდებლობა, შრომის, სამეწარმეო კანონმდებლობა;
 საქართველოს მთავრობის სტრუქტურის, უფლებამოსილებისა და საქმიანობის წესი, აგრეთვე საქართვ ე ლოს სამინისტროების, აღმასრულებელი ხელისუფლების სხვა სახელმწიფო უწყებების, სახელმწიფო კონტროლის უმაღლესი და სახელმწიფო კონტროლის სხვა ორგანოების შექმნის წესი;
 სახელმწიფო ბიუჯეტის კანონის მომზადების, მიღებისა და ამოქმედების წესი;
 სამხედრო ძალების რაოდენობის დამტკიცების წესი.

საქართველოს პარლამენტი ამტკიცებს საქართველოს კონსტიტუციურ შეთანხმებას, ახდენს საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებათა და შეთანხმებათა რატიფიცირებას, დენონსირებასა და გაუქმებას„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-10 მუხლის მე-4 პუნქტი.

საქართველოს პრეზიდენტი
საქართველოს პრეზიდენტი გამოსცემს ბრძანებულებასა და დეკრეტს. აგრეთვე, როგორც საქართველოს სამხედრო ძალების უმაღლესი მთავარსარდალი — ბრძანებას. პრეზიდენტი ამ სამართლებრივ აქტებს გამოსცემს საქართველოს კონსტიტუციით, ორგანული კანონითა და კანონით მინიჭებული უფლებამოსილების ფარგლებში და მათ საფუძველზე„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-11 მუხლის პირველი პუნქტი. იგი ბრძანებულებას გამოსცემს იმ შემთხვევაშიც, თუ შესაბამისი საკითხი არ არის მოწესრიგებული საქართველოს საკანონმდებლო აქტით, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც საკითხი განეკუთვნება სხვა ორგანოს უფლებამოსილებას„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-11 მუხლის მე-2 პუნქტი.

საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება ნორმატიული აქტია. აქედან გამონაკლისია ბრძანებულებები, რომლებიც საკადრო და პერსონალურ საკითხებს ეხება„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-11 მუხლის მე-3 პუნქტი. რაც შეეხება ბრძანებას, იგი შეიძლება იყოს როგორც ნორმატიული აქტი, ისე ინდივიდუალური სამართლებრივი აქტი„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-11 მუხლის მე-4 პუნქტი.

საქართველოს მთავრობა
საქართველოს მთავრობის სამართლებრივი აქტია დადგენილება. იგი მიიღება საქართველოს კონსტიტუციისა და კანონების საფუძველზე და მათ შესასრულებლად. მასში უნდა მიეთითოს, თუ რომელი ნორმატიული აქტის საფუძველზე და რომლის შესასრულებლად იქნა იგი მიღებული„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-12 მუხლი.

საქართველოს მინისტრი
საქართველოს მინისტრის გამოსცემს ბრძანებას მხოლოდ საქართველოს საკანონმდებლო აქტით, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულებითა და საქართველოს მთავრობის დადგენილებით განსაზღვრულ შემთხვევებსა და ფარგლებში. საქართველოს მინისტრის ბრძანებაში მითითებული უნდა იყოს, თუ რომელი ნორმატიული აქტის საფუძველზე და რომლის შესასრულებლად გამოიცა იგი„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-13 მუხლის პირველი პუნქტი.

ნორმატიული აქტის სტრუქტურა
ნორმატიული აქტი შეიცავს ძირითად ნაწილსა და დასკვნით დებულებებს, ხოლო საჭიროების შემთხვევაში — აგრეთვე გარდამავალ დებულებებს„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-16 მუხლის პირველი პუნქტი. ნორმატიულ აქტს შეიძლება ჰქონდეს პრეამბულა. მასში გადმოიცემა ამ ნორმატიული აქტის დანიშნულება და პრინციპები, რომლებიც მას უდევს საფუძვლად. თუ აქტი კანონქვემდებარეა, პრეამბულაში მითითებული უნდა იყოს, რომელი ნორმატიული აქტის შესასრულებლად გამოიცა იგი„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-16 მუხლის მე-2 პუნქტი.

ნორმატიულ აქტში ზოგადი ნორმები უნდა უსწრებდეს სპეციალურ ნორმებს„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-16 მუხლის მე-3 პუნქტი. ნორმატიული აქტი შეიძლება შეიცავდეს გარდამავალ დებულებებს, თუ განსაზღვრული ვადით დგინდება ძირითადისგან განსხვავებული ნორმები ან თუ ამ ნორმატიული აქტის სრულად ასამოქმედებლად გარკვეული პირობები და დროა საჭირო„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-16 მუხლის მე-4 პუნქტი. ნორმატიული აქტის დასკვნითი დებულებები შეიცავს იმ ნორმატიული აქტების ჩამონათვალს, რომლებიც ძალას კარგავს ამ ნორმატიული აქტის ამოქმედების მომენტიდან, აქტის ძალაში შესვლის დროს და მისი მოქმედების ვადას (თუ იგი განსაზღვრული ვადით არის მიღებული (გამოცემული))„ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-16 მუხლის მე-5 პუნქტი.

ლიტერატურა




სქოლიო

კატეგორია:საქართველოს კანონმდებლობა