ჰაინრიხ ბიოლი

ჰაინრიხ ფიოდორ ბიოლი (დ. 21 დეკემბერი, 1917, კიოლნი — გ. 16  ივლისი, 1985) — გერმანელი მწერალი, ნობელის პრემიის ლაურეატი (1972). მიღებული აქვს თითქმის ყველა დასავლეთგერმანული ლიტერატურული პრემია. მისი ნაწარმოებები თარგმნილია მსოფლიოს მრავალ ენაზე. მის ნაწარმოებებში ასახულია ომის, ანტიფაშისტური და ანტიმილიტარისტული თემები.

ბიოგრაფია
დაიბადა კიოლნში, კათოლიკურ ოჯახში. დაწყებითი სკოლის დასრულების შემდეგ კლასიკურ გიმნაზიაში აგრძელებს სწავლას. ვილჰელმ კაიზერის გიმნაზიის დამთავრება ბიოლს მაშინ მოუწია, როდესაც გერმანიაში ნაცისტური დიქტატურა დამყარდა. ბიოლს ნაციონალ-სოციალიზმისადმი ბავშვობიდანვე პასიური პროტესტის გრძნობა ჰქონდა ჩამოყალიბებული. ამაში მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ბიოლის მშობლიურმა ქალაქმაც, რომელიც გერმანული კათოლიციზმის ცენტრი იყო და სამღვდელოებას მოსახლეობაზე დიდი გავლენა ჰქონდა. მან სხვა ოთხ გიმნაზიელთან ერთად უარი თქვა „ჰიტლერიუგენდში“ გაწევრიანებაზე. კიოლნში არსებულ ანტინაცისტურ ატმოსფეროს ბიოლი იგონებს ავტობიოგრაფიულ ესეში „ჩემს შესახებ“.

გიმნაზიის დასრულების შემდგომ ბიოლი ჯერ დურგლად მუშაობდა, შემდეგ— ბუკინისტური წიგნების მაღაზიაში.

ლექსებსა და მოთხრობებს სკოლაშივე წერდა. 1930 კიოლნის უნივესიტეტში ჩაირიცხა. 1939 წელს ის მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე რამდენიმე კვირით ადრე სამხედრო სამსახურში გაიწვიეს. ბიოლმა ექვსი წელი გაატარა ჯარში. ჯერ საფრანგეთში იბრძოდა. შემდეგ უკრაინის ფრონტზე. ომის დროს, 1942 წელს, იქორწინა ანა–მარია ჩეხზე, რომელთანაც ორი ვაჟი შეეძინა. 1945 წელს ამერიკელებს ტყვედ ჩაუვარდა. ომის წლებმა მას გაუძლიერა ანტიმილიტარისტული შეხედულებები.

დურგლობა ტყვეობის შემდგომაც გაიხსენა, თუმცა მალე კიოლნის უნივერსიტეტს დაუბრუნდა. პირველი მოთხრობები გამოაქვეყნა 1947 წელს. მისი პირველი რომანი იყო „სად იყავი, ადამ?“. მასში ჭარბობს ომგამოვლილი კაცის ფრონტული მოგონებები და რელიგიური თემატიკა. მომდევნო წიგნებში „და არ უთქვამს არც ერთი სიტყვა“, „უკაცო სახლი“, „ადრეული წლების პური“ უკვე მისი თანამედროვე დასავლეთი გერმანიაა ასახული. ეს რომანები ყვებიან უმამოდ დარჩენილ ბავშვებზე, ქვრივებზე, ომის ჭრილობებზე. რელიგიური მოტივების გვერდით ჩნდება სკეფსისი. რომანში „კლოუნის თვალთახედვა“ (1963) მთავარი გმირი უიმედობას ღმერთის უარყოფამდე მიჰყავს.

წლების განმავლობაში დასავლეთ ევროპის მწერალთა გაერთიანების — პენკლუბის თავმჯდომარე იყო. მეორე მსოფლიო ომგამოვლილებს და, საზოგადოდ, ყოველგვარ ძალადობას თავგამოდებით აკრიტიკებდა , განსაკუთრებული სიმძაფრით განიცდიდა დევნილთა პრობლემებს. საქართველოს ორჯერ ესტუმრა — 1966 და 1972 წლებში.

ლიტერატურა
თენგიზ პატარაია, „ჰაინრიხ ბიოლი და უკაცო სახლი“, გამომცემლობა „ინტელექტი“, თბილისი ISBN 978-9941-410-09-3 — 2009 წ.

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 1917
კატეგორია:გარდაცვლილი 1985
კატეგორია:გერმანელი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი რომანისტები
კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი რომანისტები
კატეგორია:ჰაინრიხ ბიოლი
კატეგორია:გერმანელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:რომის კათოლიკური ეკლესიის მწერლები
კატეგორია:კიოლნის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით