პიეტრო პერუჯინო

პიეტრო პერუჯინო, პიეტრო დი კრისტოფორო ვანუჩი (; დ. 1446 — გ. 1524) — იტალიური რენესანსის ეპოქის იტალიელი ფერმწერი, გვიანდელი კვატროჩენტოს უმბრიის სკოლის წარმომადგენელი, რაფაელის მასწავლებელი. განიცადა გავლენა პიერო დელა ფრანჩესკასი, ნიდერლანდელი ოსტატებისა, აგრეთვე ვეროკიოსი, რომლის სახელოსნოში მუშაობდა ფლორენციაში 1470 წლიდან. პერუჯინოს ნამუშევრებისათვის დამახასიათებელია მჭვრეტელობითი განწყობილება, წყნარი კომპოზიციური რიტმი, ლირიკული პეიზაჟური ფონი. მისი შემოქმედება ახლოს იდგა მაღალი აღორძინების კლასიკურ ხელოვნებასთან.

 ბიოგრაფია 
დაიბადა ჩიტა-დელა-პიევეს კომუნაში, ქალაქ პერუჯადან 35 კმ-ში. ადგილობრივ მხატვართან სწავლების შემდეგ 1470 წელს ჩამოვიდა ფლორენციაში და შევიდა ანდრეა დელ ვეროკიოს სახელოსნოში.

1481 წელს უკვე ცნობილი დიდი მხატვარი, იტალიის ერთ-ერთი საუკეთესო მხატვრების რიცხვში, მიწვეული იქნა რომში პაპის სიქსტუს IV-ს მიერ სიქსტეს კაპელას მოხატვაში მონაწილეობის მისაღებად.

პერუჯინო მუშაობდა იტალიის სხვადასხვა ქალაქებში, მაგრამ ყველაზე მეტად პერუჯაში, სადაც ის ხელმძღვანელობდა დიდ სახელოსნოს. XV საუკუნის 80-90-იან  წლებში პერუჯინო იყო ერთ-ერთი ყველაზე სახელგანთქმული იტალიელი მხატვარი. მისი მოწაფეებიდან ყველაზე ცნობილია — რაფაელი.

პერუჯინოს საუკეთესო ნამუშევრებად ითვლება 1500 წლამდე შექმნილი ნამუშევრები. მათ შორი გამოიყოფა „გასაღებების გადაცემა“, რომელიც გამოირჩევა კომპოზიციის გრაციოზულობით. ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი სურათია  — „ქრისტეს დატირება“.

პერუჯინო გარდაიცვალა 1524 წელს ქალაქ პერუჯაში ჭირისგან. მისი მოწაფის რაფაელის გარდაცვალების შემდეგ პერუჯინომ დაასრულა რაფაელის მიერ დაუმთავრებელი ფრესკები პერუჯას ეკლესიში.

 შემოქმედება 
 ფრესკა „გასაღებების გადაცემა“ ვატიკანში სიქსტეს კაპელაში, 1481—1482;
 „წმინდა სებასტიანი“
 „ქრისტეს დატირება“, დაახლოებით 1494-1495, უფიცის გალერეა, ფლორენცია;
 ფრესკა „ჯვარცმა“ სანტა-მარიას ეკლესია ფლორენცია, 1496

 გალერეა 

ლიტერატურა

 რესურსები ინტერნეტში 
პერუჯინო 

სქოლიო

კატეგორია:იტალიელი მხატვრები
კატეგორია:დაბადებული 1446
კატეგორია:გარდაცვლილი 1524
კატეგორია:შავი ჭირით გარდაცვლილები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით