ფრანსუა ალფონს ფორელი

ფრანსუა ალფონს ფორელი ( დ. 2 თებერვალი 1841, მორჟი, შვეიცარია — გ. 7 აგვისტო 1912, მორჟი, შვეიცარია) — შვეიცარიელი ბუნებისმეტყველი და ექიმი. ლოზანის უნივერსიტეტის ანატომიისა და ფიზიოლოგიის პროფესორი (1869-1895). დიდი როლი ითამაშა გლაციოლოგიის ჩამოყალიბებაში. 
შეისწავლა ალპების მყინვარები და სეისმური მოვლენები. მრავალწლიანი კვლევა ჩაატარა ჟენევის ტბაზე. ფორელის შრომებმა საფუძველი ჩაუყარა ტბათმცოდნეობას. შემოიღო ტერმინი „ლიმნოლოგია“, შექმნა ტბათმცოდნეობის პირველი სახელმძღვანელო (1901). 

იკვლევდა წყლის ბიოლოგიას, ქიმიას, ცირკულაციასა და სედიმენტაციას. შეისწავლა სეიშები, ტალღები. მისი მთავარი შრომა „Le Léman“, გამოქვეყნდა 1892-1904 წწ. შორის.
ვილჰელმ ულესთან თანამშრომლობით შექმნა ფორელ-ულეს სკალა, რომელიც წარმოადგენს მეთოდს, რომლის დახმარებით შესაძლებელია წყალსატევების ფერის დადგენა. 
მიკელე სტეფანო დე როსისთან ერთად შემქმნელია როსი-ფორელის სკალისა, რომელიც აღწერს ინტენსიურ მიწისძვრას.

ფრანსუა ალფონს ფორელის სახელობისაა მთა გრენლანდიაში. 

რესურსები ინტერნეტში
 ფრანსუა ალფონს ფორელის ბიოგრაფია 
 ფრანსუა ალფონს ფორელი 

ლიტერატურა

სქოლიო

კატეგორია:შვეიცარიელი გეოგრაფები
კატეგორია:შვეიცარიელი მედიკოსები