მაკარონული პოეზია

მაკარონული პოეზია (იტალ. Poesia Maccheronica) — სატირული ან სახუმარო პოეზია, რომელიც გავრცელებული იყო XVI ს. იტალიურ ლიტერატურაში; შეიქმნა ლათინური პოეზიის პარალელურად, მისი პაროდირების საფუძველზე. პირველი ცდები შეინიშნება ჯერ კიდევ XV საუკუნის დასასრულ (პადუელი ტიფი ოდაზის თხზ. macaronea). საუკეთესი ნიმუშადაა მიჩნეული ტ. ფოლენგოს (ფსევდო მერლინ-კოკაი 1491-1544) სახუმარო ეპოპეა "ბალდუსი" და "მოსკეიდები". ავტორი დასცინის XVI საუკუნის ზნე-ჩვეულებებს, ლიტერატურულ ფორმებს, რელიგიურ შეხედულებებს. მაკარონული პოეზია გავრცელდა ევროპის მრავალ ქვეყანაში. მისი ანალოგიები გვხვდება ქართულ ლიტერატურაშიც, განსაკუთრებით გ.ერისთავის კომედიებში და თბილისელ აშუღთა შემოქმედებაში.

 ლიტერატურა 
ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, გვ. 370, თბ., 1983 წელი

კატეგორია:სატირა
კატეგორია:პოეზია
კატეგორია:იტალიური ლიტერატურა