დიეგო ფორლანი

დიეგო ფორლან კორასო (; დ. 19 მაისი, 1979, მონტევიდეო, ურუგვაი) — ყოფილი ურუგვაელი ფეხბურთელი, რომელიც უკანასკნელად თამაშობდა საფეხბურთო კლუბ „კიჩეში“ თავდამსხმელად. 2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის საუკეთესო მოთამაშე ურუგვაის ნაკრების შემადგენლობაში. ტროფეო პიჩიჩის () და ოქროს ბუცის ორგზის მფლობელი. ითვლება ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო ფეხბურთელად ურუგვაის ფეხბურთის ისტორიაში.

 ადრეული წლები 
ფორლანი ფეხბურთელების ოჯახში დაიბადა. მამამისი, პაბლო ფორლანი 1970–1975 წლებში ერთ-ერთი ყველაზე უფრო ტიტულოვანი ბრაზილიური კლუბის — „სან-პაულუს“ შემადგენლობაში თამაშობდა. ასევე, იყო 1966 და 1974 წლების მსოფლიო ჩემპიონატების მონაწილე — ურუგვაის ეროვნული ნაკრების წევრი. ხოლო პაპამისი (დედის მხრიდან), ხუან კარლოს კორასო — 1932–1937 წლებში არგენტინული კლუბის — აველიანედას „ინდეპენდიენტეს“ ნახევარმცველი და შემდგომში, ურუგვაის ნაკრების მთავარი მწვრთნელი იყო, რომელმაც ორჯერ — 1959  და 1967  წლებში სამხრეთ ამერიკის თასი () მოაპოვებინა ურუგვაის ეროვნულ გუნდს.

 კარიერა 
 საკლუბო კარიერა 
ფორლანი ფეხბურთის თამაშს მონტევიდეოს „პენიაროლის“ საფეხბურთო აკადემიაში იწყებს. 16 წლის ასაკში მისით ფრანგული „ნანსი“ ინტერესდება. თუმცა ამ კლუბის მწვრთნელი ახალგაზრდა ურუგვაელის საფეხბურთო მონაცემებით მაინცადამაინც ვერ იხიბლება და დიეგოც იძულებულია სამშობლოში დაბრუნდეს. პირველი გუნდი, რომელშიც იგი თავის პროფესიულ საფეხბურთო კარიერას იწყებს, არგენტინული ფეხბურთის ერთ-ერთი გრანდი — აველიანედას „ინდეპენდიენტეა“. სწორედ ამ გუნდში ვლინდება პირველად მისი ტალანტი. „წითელ ეშმაკებთან“ () ოთხი სეზონის (1997—2001) განმავლობაში ჩატარებულ 80 შეხვედრაში ფორლანს 37 გოლი გააქვს. ამის შემდეგ მისით ერთდროულად რამდენიმე ევროპული კლუბი ინტერესდება. საბოლოოდ, 2002 წლის 22 იანვარს, დიეგო „მანჩესტერ იუნაიტედთან“ აფორმებს კონტრაქტს, რის შედეგადაც მისი ყოფილი გუნდი კომპენსაციის სახით 6 მილიონ 900 ათას ფუნტ სტერლინგს იღებს.

ფორლანის გულშემატკივრების ნაწილი იმედოვნებდა, რომ სამხრეთელი „წითელი ეშმაკებიდან“  ჩრდილოელ „წითელ ეშმაკებთან“  გადაბარგებულ ახალგაზრდა ფეხბურთელს („მანჩესტერ იუნაიტედი“ იგივე მეტსახელს ატარებს (), რასაც „ინდეპენდიენტე“) არ უნდა გაჭირვებოდა ახალ გუნდთან შეგუება. თუმცა ორმხრივი მოლოდინი უფრო მეტი აღმოჩნდა, ვიდრე სინამდვილე. მიუხედავად იმისა, რომ ფორლანი გუნდთან ერთად 2002–03 წლების სეზონის ინგლისის პრემიერლიგას, ინგლისის სუპერთასს და 2003–04 წლების სეზონის ინგლისის ასოციაციის თასს იგებს, 2004 წლის ზაფხულში ის ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის „ვილიარეალს“ უერთდება.

„ვილიარეალთან“ ერთად გატარებულ პირველივე სეზონში, ფორლანი 25 გოლის გატანას ახერხებს და ტროფეო პიჩიჩის () ისაკუთრებს. ორი წარმატებული სეზონის შემდეგ, იგი მადრიდის „ატლეტიკოში“ აგრძელებს თამაშს, სადაც კიდევ ერთხელ ხდება ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის () საუკეთესო ბომბარდირი და პირველი ფეხბურთელი, რომელიც რონალდოს შემდეგ მეორედ ეუფლება ამ ტიტულს. წარმატებით ასპარეზობს ასევე, საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირებზეც. 2010 წლის 12 მაისს, ჰამბურგის „ნორდბანკ არენაზე“ (), უეფა-ს ევროპის ლიგის ფინალში, მადრიდის „ატლეტიკო“ ლონდონის „ფულემს“ უპირისპირდება. ამ მეტად დრამატულ მატჩში „ატლეტიკო“ მხოლოდ დამატებით დროში ახერხებს ლონდონური კლუბის დამარცხებას (2–1). ესპანელთათვის გამარჯვების მომტანი ორივე ბურთი ინგლისელთა კარში ურუგვაელ ფორვარდს გააქვს — შეხვედრის 32-ე და 116-ე წუთებზე. ფორლანს მატჩის საუკეთესო მოთამაშედ ასახელებენ. იმავე წლის 25 აგვისტოს ფორლანი „ატლეტიკოსთან“ ერთად უეფა-ს სუპერთასსაც ეუფლება.

2011–2012 წლებში ფორლანი მილანის „ინტერში“ თამაშობს.

 სანაკრებო კარიერა 
პირველად ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 2002 წლის 27 მარტს, დამამში, საუდის არაბეთის ნაკრების წინააღმდეგ გამართულ საერთაშორისო ამხანაგურ შეხვედრაში გამოდის მინდორზე.  სადებიუტო მატჩში თავისი პირველი სანაკრებო გოლი ფორლანს შეხვედრის მეოთხე წუთზევე გააქვს. იმედისმომცემი დასაწყისის მიუხედავად თამაში საუდელთა გამარჯვებით (3–2) სრულდება. მეორე გოლი იმავე წლის 11 ივნისს, 2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, სენეგალის ნაკრების კარში გააქვს. 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ფორლანი ხუთი გოლის გატანას ახერხებს. ორ გოლს ჩემპიონატის მასპინძლებს, სამხრეთ აფრიკელებს უტანს, ერთს განელებს, თითო-თითოს კი ჰოლანდიას და გერმანიას. ამ მუნდიალზე ფორლანს საუკეთესო მოთამაშედ ასახელებენ. მას გადაეცემა ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელისთვის განკუთვნილი ჯილდო — ოქროს ბურთი.  თავის ბოლო, 112-ე შეხვედრას ეროვნული გუნდის მაისურით 2014 წლის 28 ივნისს, რიო-დე-ჟანეიროში, 2014 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე — კოლუმბიის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ მართავს. ეს მუნდიალის მერვედფინალური მატჩია, რომელიც კოლუმბიელთა გამარჯვებით (2–0) სრულდება. 

 სანაკრებო სტატისტიკა 
2002–2014 წლებში ურუგვაის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების შემადგენლობაში 112 მატჩი ითამაშა და 36 გოლი გაიტანა.


|-
|2002||5||2
|-
|2003||7||5
|-
|2004||11||2
|-
|2005||9||2
|-
|2006||3||0
|-
|2007||9||5
|-
|2008||7||3
|-
|2009||9||3
|-
|2010||11||7
|-
|2011||13||3
|-
|2012||9||1
|-
|2013||14||3
|-
|2014||5||0
|-
!ჯამში||112||36
|}

 რესურსები ინტერნეტში 










 სქოლიო 

კატეგორია:დაბადებული 19 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1979
კატეგორია:ურუგვაელი ფეხბურთელები
კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:პიჩიჩის ჯილდოს მფლობელები
კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:მანჩესტერ იუნაიტედის ფეხბურთელები
კატეგორია:ბასკი ურუგვაელები
კატეგორია:ინტერნასიონალის ფეხბურთელები
კატეგორია:ატლეტიკო მადრიდის ფეხბურთელები
კატეგორია:ვილიარეალის ფეხბურთელები
კატეგორია:ურუგვაის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2013 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები
კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:უეფა-ს ევროპა ლიგის გამარჯვებული მოთამაშეები
კატეგორია:2004 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
კატეგორია:კოპა ამერიკის გამარჯვებული ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები