ალფრედ ფილიპსონი

ალფრედ ფილიპსონი ( დ. 1 იანვარი, 1864, ბონი — გ. 28 მარტი, 1953, ბონი) — გერმანელი გეოგრაფი და გეოლოგი. ფერდინანდ რიხტჰოფენის მოწაფე. 

დაიბადა ქალაქ ბონში, მამამისის რაბინის ლუდვიგ ფილიპსონის ოჯახში. განათლება მიიღო ბონისა და ლაიფციგის უნივერსიტეტებში. იყო ბერნის (1904–1906), ჰალეს (1906–1911), ბონის (1911–1929) უნივერსიტეტების პროფესორი.

1892 წელს ქალაქ ბონში გახდა პრივატ-დოცენტი, ხოლო შვიდი წლის შემდეგ პროფესორის ასისტენტი. 1904 წელს ბერნში დაინიშნა გეოგრაფიის პროფესორად. იმოგზაურა იტალიაში, საბერძნეთში, თურქეთსა და მცირე აზიაში. აქვს გამოკვლევები ზოგად ფიზიკურ გეოგრაფიაში, კერძოდ ევროპის, ხმელთაშუაზღვისპირეთის ფიზიკურ გეოგრაფიასა და გეომორფოლოგიაში. მნიშვნელოვანი გამოკვლევები ეკუთვნის აგრეთვე გეოლოგიაში. 

მეორე მსოფლიო ომის დროს იმყოფებოდა გერმანელ ფაშისტთა მიერ მოწყობილ ბანაკში, სადაც საკუთარი გამოკვლევების შედეგად დაწერა მემუარები.

თხზულებები
Studien über Wasserscheiden, Berlin, 1886; 
Der Peloponnes, ib. 1892; Europa (with Neumann), Leipzig, 1894; 
Thessalien und Epirus, Berlin, 1897; 
Beiträge zur Kenntnis der Griechischen Inselwelt, Gotha, 1901; 
Das Mittelmeergebiet, Leipzig, 1904. 
He also published essays in the technical journals, such as Das fernste Italien. Geographische 
Reiseskizzen und Studien, Leipzig, 1925, and Apulien, Netherlands, 1937. 

რესურსები ინტერნეტში
ალფრედ ფილიპსონი  

 ლიტერატურა 

სქოლიო

კატეგორია:გერმანელი გეოგრაფები
კატეგორია:გერმანელი გეოლოგები
კატეგორია:ბონში დაბადებულები