საქართველოს საეგზარქოსოს სასულიერო მოამბე

საქართველოს საეგზარქოსოს სასულიერო მოამბე (); საქართველოს საეგზარქოსოს მოამბე (); კავკასიის საეგზარქოსოს მოამბე () — საქართველოს საეგზარქოსოს ოფიციალური რუსულენოვანი ჟურნალი, დაარსდა თბილისის სასულიერო სემინარიასთან. გამოდიოდა თვეში ორჯერ (წელიწადში 24 ნომერი). რედაქტორი — თბილისის მართლმადიდებელთა  სასულირო სემინარიის რექტორი ან ინსპექტორი, გამომცემელი — სასულიერო სემინარია. იბეჭდებოდა ქართულ და რუსულ ენებზე (ქართული ტექსტი რუსულის თარგმანს წარმოადგენდა). აქვეყნებდა სასულიერო უწყების ბრძანებებს, ცირკულარებს და სხვა ოფიციალურ საეკლესიო მასალას, ქადაგებებს, მოძღვრებებს, სიტყვებს, სტატიებს საეკლესიო საქმეთა შესახებ და სხვა. გამოცემას თან ერთვოდა დამატებები ().

ისტორია
XIX საუკუნის 60-იან წლებში საკუთარი ინიციატივითა და სასულიერო ხელისუფლების მხარდაჭერით თბილისის სემინარიის მასწავლებელმა დეკანოზმა გიორგი ხელაძემ გამოსცა მისივე რედაქტორობით გაზეთი „სასულიერო მახარობელი“. პირველ ხანებში გაზეთში მხოლოდ ოფიციალური ნაწილი, ადგილობრივი და ცენტრალური ცენტრალური მთავრობის განკარგულებანი, ბრძანებანი და ცირკულარები იბეჭდებოდა — დანარჩენი, არაოფიციელაური ნაწილი რუსულად იყო შედგენილი, თუმცა ამ რუსულ ნაწილში საყურადღებო წერილები იბეჭდებოდა. გარკვეული დროის შემდეგ აღნიშნული გამოცემა შეწყდა. 

XIX საუკუნის 80-იან წლებში თბილისის სემინარიის რექტორმა ითავა სასულიერო გამოცემის გაგრძელება. ახალი გამოცემა რუსულ ენაზე იყო და დაერქვა «Духовный вестник Грузинского Экзархата», მის ქართულ გამოცემას კი „საქართველოს საეგზარქოსოს სასულიერო მოამბე“.

გარკვეული დროის შემდეგ გამოცემა დაექვემდებარა დეკანოზ ი. ვოსტორგოვს, რომელიც პერიოდულად შოვინისტური შინაარსის მასალებს აქვეყნებდა — ამტკიცებდა მეგრელების არაქართულ წარმოშობას და მუდმივად გამოდიოდა ქართული ღვთისმსახურების დაკნინებისაკენ. დეკანოზ ი. ვოსტორგოვის საქართველოდან გაქცევის შემდეგ გამოცემა გადავიდა ქართველ სასულიერო პირთა ხელში, რომელიც მას თითქმის ერთი წელიწადი მართავდა. შემდეგ გამოცემა გადავიდა ეგზარქოს ინოკენტის განკარგულებაში, რომლის დროსაც გამოცემის მოცულობა ერთობ გაიზარა.

გამოცემები
„საქართველოს საეგზარქოსოს სასულიერო მოამბე“ () — 1 მარტი, 1891 — 1 მაისი, 1906;
„საქართველოს საეგზარქოსოს მოამბე“ () — 1907–1917.

1917 წელს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვებისთანავე, საქართველოს საეგზარქოსოს დარჩენილ ტერიტორიას დაერქვა კავკასიის საეგზარქოსო, რომელმაც 1920 წლამდე იარსება. შესაბამისად პერიოდიკამაც მიიღო თავისი ახალი სახელწოდება.
„კავკასიის საეგზარქოსოს მოამბე“ () — კავკასიის საეგზარქოსოს პერიოდული გამოცემა 1917 წლის № 15/16-20;

 ლიტერატურა 

რესურსები ინტერნეტში
 Духовный вестник Грузинского Экзархата
 გაზ. „საქართველო“, N45, 16 ივლისი, 1915

კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები
კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
კატეგორია:რუსულენოვანი ჟურნალები