ლადო ასათიანის ქუჩა (თბილისი)

ლადო ასათიანის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის და კრწანისის რაიონებში (კალა,სოლოლაკი). პურის მოედნიდან გიზო ნიშნიანიძის ქუჩამდე.

ქუჩა სხვადასხვა დროს სხვადასხვა სახელს ატარებდა; თავდაპირველად, ახლანდელ შალვა დადიანის ქუჩასთან და გიზო ნიშნიანიძის ქუჩასთან ერთად, იყო კოჯრისკენ მიმავალი გზის ნაწილი. 1841 წელს გამოეყო კოჯრის გზას და ბაღის ქუჩა ეწოდა, 1843 წელს — ვასილ ბებუთოვის ქუჩა, 1922 წელს — ფრიდრიხ ენგელსის ქუჩა. ლადო ასათიანის სახელი ქუჩას 1991 წელს მიენიჭა.

აღსანიშნავია ქუჩაზე არსებული შენობა-ნაგებობები: 66-ე სკოლა-გიმნაზიის შენობა (მოქანდაკე ინჟინერი როტინოვი), არქიტექტორ კორნელი ტატიშჩევის საკუთარი სახლი (მოქანდაკე ნ. ალიევი). აქვს 2 შესახვევი.

 ისტორია  
ფეოდალურ პერიოდში აქაური მიწების დიდი ნაწილი ბებუთაშვილების გვარს ეკუთვნოდა. XVIII საუკუნეში ქუჩის დასაწყისში იდგა ბებუთაშვილების სასახლე, რომელსაც სხვადასხვა ნაგებობითა და ეზო-ბაღით საკმაოდ ვრცელი ტერიტორია ეკავა. ამ ტერიტორიაზე ყოფილა პატარა აუზი მარმარილოს ლომებით და, აგრეთვე, ქვის აუზი, რომლებშიც წყალი სოლოლაკის მთიდან მოდიოდა მილებით. 1916-2009 წლებში ქუჩიდან იყო შესასვლელი სოლოლაკის გვირაბში, რომელიც უკავშირდება თბილისის ბოტანიკურ ბაღს.

 ფოტოგალერეა 

ქუჩის ეზოში მდებარე აუზი მარმარილოს ლომებით

ლიტერატურა 


კატეგორია:ძველი თბილისი
ასათიანი