ყაბალახი

ყაბალახი - დასავლეთ საქართველოში მამაკაცის და ქალის თავსაბურავი. არსებობს ყაბალახის ორი სახეობა - გრძელ- და მოკლეტოტებიანი. მზადდება შალის, თივთიკის, შალ-აბრეშუმის, იშვიათად მაუდის და სხვა სახის ქსოვილებისგან. ყაბალახის მოხვევის წესები სხვადასხვანაირია: მეგრული, გურული, ჩოხური და სხვა.

ქართულ ყოფაში ყაბალახი ბაშლაყის ან ბაშლუღის სახელითაც იწოდება. აღნიშნულ ტერმინთაგან ბაშლუღი თურქული სიტყვაა, სადაც „ბაშ“ თავს ნიშნავს, „ლუღი“ დანიშნულების სახელთა მაწარმოებელი სუფიქსია.
ყაბალახის სინონიმური ფორმაა „ჩაბალახი“ ნიკორწმინდის XI საუკუნის სიგელის მიხედვით საომარი დანიშნულების თავსაბურავია. ამ დანიშნულებითაა მოხსენიებული არაერთ ისტორიულ წყაროში (ჟამთააღმწერელი, ჯუანშერი და სხვა.) სულხან-საბა ორბელიანი ჩაბალახს საომარ დანიშნულებასთან ერთად მის სხვა ფუნქციასაც აღნიშნავს - „გინა წვიმაში ჩამოსაცმელი“.ყაბალახი — საქართველოს ეროვნული ბიბლიოთეკა

რესურსები ინტერნეტში
ყაბალახი — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა

სქოლიო

კატეგორია:თავსაბურავები
კატეგორია:ქართული ტანსაცმელი