ლუჟიცის კულტურა

ლუჟიცის კულტურა (, ) — ბრინჯაოს და ადრეული რკინის ხანების არქეოლოგიური კულტურა (ძვ. წ. XII–IV სს.), გავრცელებულია აღმოსავლეთ გერმანიის, პოლონეთის, ჩეხეთის და დასავლეთ უკრაინის (პოლესიე და ვოლინი) ტერიტორიაზე.Галина Лозко. Українське народознавство. Видання третє, доповнене та перероблене. Київ. Видавництво «АрТек» 2006. С.21 სახელწოდება მიიღო ისტორიული ოლქის - ზედა ლუჟიცა და ქვედა ლუჟიცა გამო, სადაც პირველად იქნა ნაპოვნი ლუჟიცის კულტურის სამაროვნები და დასახლებები.გრაკოვი ბ. ნ. ადრეული რკინის ხანა. — მ.: მოსკოვის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1977. С. 79. 

 გენეტიკური კავშირები 
გენეტიკურად დაკავშირებულია ტშინეცკის და უნიტეცკის ევროპისა და აზიის ტომები ძვ. წ.ა. II ათასწლეულში კულტურებთან და შემდეგ ევოლუცირდება პშევორის კულტურად.

 ეთნიკური კუთვნილება 
მკვლევარების ერთი ნაწილი თვლის, რომ ლუჟიცის კულტურის ხალხები ლაპარაკობდნენ კელტურ-იტალიური ჯგუფის ენებზე. ასე მაგალითად აკადემიკოსი სედოვი ამტკიცებდა რომ, ლუჟიცის პშევორამდელი პოლონური დასახლება იყო კელტური. სხვები მათ გერმანელებად მიიჩნევენ, და არავითარ სლავებად. მესამენი კი თვლიან რომ, ისინი იყვნენ ილირიელების წინაპრები ან კელტ-ილირიელებადბ.ა. რიბაკოვი ძველი სლავების წარმართობა.

სხვადასხვაგვარი კვლევების შედეგების შეჯამების საფუძველზე აკადემიკოსი ბ.ა.რიბაკოვი აცხადებს: «ლუჟიცის კულტურა იყო, როგორც ჩანს, მრავალეთნიკური კომპლექსი, რომელმაც მოიცვა წინასლავების ტომების ნახევარი, წინაგერმანული ტომების ნაწილი და იტალიურ-ილირიული ტომების რაღაც ნაწილი სამხრეთში, სადაც ბრინჯაოს ჩამოსხმის საქმე მაღალ დონეზე იდგა».http://historic.ru/books/item/f00/s00/z0000031/st005.shtml ბ.ა. რიბაკოვი ძველი სლავების წარმართობა / მ.: გამომცემლობა 'მეცნიერება', 1981 წ. მეორე ნაწ. უძველესი სლავები. თავი 5. სლავური კულტურის სათავეებში. სადაც მან სამართლიანად აღნიშნა, რომ «ლუჟიცის ერთობას მეცნიერები უწოდებენ ვენეტურს (ვენედური), ძველი ტომების ჯგუფის სახელის მიხედვით, რომელიც ერთ დროს ფართოდ იყო გავრცელებული ცენტრალურ ევროპაში. დასავლეთ წინასლავების შესვლა ამ დროებით გაერთიანებაში და მათი მნიშვნელობა ლუჟიცის შიდა ერთობაში  თვალსაჩინოა იქიდან, რომ  ადრეულ შუა საუკუნეებში ვენეტებს თვლიდნენ სლავების წინაპრებად და  მათ იმ სლავებთან აიგივებდნენ რომლებიც დარჩნენ თავიანთ ადგილებზე, რომლებმა არ მიიღეს მონაწილეობა მიგრაციაში სამხრეთით». ახლა ეს ვერსია იღებს სხვადასხვაგვარ არქეოლოგიურ, ლინგვისტურ, გენოეთნიკურ და სხვა მეცნიერულ მტკიცებულებებს.
[ იულია კოლოსოვსკაია. რომი და დუნაის ტომების სამყარო I—IV სს. ჩ. წ. ა. მ. მეცნიერება, 2000, დაბეჭვდ. დამტკ. რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის საერთო ისტორიის ინსტიტუტის მეცნიერთა საბჭოს მიერ http://barbaricum.ru/content/view/125/134  Ю. კ. კოლოსოვსკაია. დუნაის ტომები და მათი ომები რომთან http://kirsoft.com.ru/mir/KSNews_259.htm  ]

 საცხოვრისი 
დასახლებები შედგებოდა ბოძებიანი სახლებისაგან, რომელთა კედლები შეადგენდნენ ვერტიკალურ ბოძებს წნულებით, რომელზეც წასმული იყო თიხა, ან დაფარული იყო დაფებით.

 სამაროვნები 
სამაროვნები წარმოდგენილია როგორც კრემაციული სასაფლაო ურნებიმ.ი.ლებედინსკი ძველ რუსულ ხალხაბის ისტორიის შესახებ.

 გალერეა 

 იხილეთ აგრეთვე 
 წინაისტორიული პოლონეთი

 ლიტერატურა 
 Mildenberger G. Mitteldeutschlands Ur- und Frühgeschichte. — Lpz., 1959.
 ი. ვ. კუხარენკო პოლონეთის არქეოლოგია. — მ., 1969.

 სქოლიო 

კატეგორია:ევროპის ბრინჯაოს ხანის კულტურები
კატეგორია:პოლონეთის ისტორია
კატეგორია:გერმანიის ისტორია