ანდრეი ვოზნესენსკი

ანდრეი ანდრეის ძე ვოზნესენსკი (; დ. 12 მაისი, 1933, მოსკოვი, — გ. 1 ივნისი, 2010, პერედელკინო, მოსკოვის ოლქი) — რუსი პოეტი, პროზაიკოსი, მხატვარი, არქიტექტორი. ე. წ. პოეტ-სამოციანელების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი წარმომადგენელი. საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო პრემიის (1978) და რუსეთის ფედერაციის მთავრობის პრემიის (სიკვდილის შემდეგ, 2010) ლაურეატი.

 ბიოგრაფია 
დაიბადა 1933 წელს ჰიდროინჟინერის ოჯახში. თოთხმეტი წლის ასაკში გაუგზავნა თავისი ლექსები ბორის პასტერნაკს, რომელთანაც მეგობრობამ მის მომავალზე დიდი გავლენა იქონია. 1957 წელს დაამთავრა მოსკოვის არქიტექტურული ინსტიტუტი. პირველი ლექსები დაბეჭდა 1958 წელს, პირველი კრებულები „პარაბოლა” და „მოზაიკა” — 1960 წელს. ვოზნესენსკის პოემამ „ოსტატები” (1959) ყურადღება მიიპყრო მხატვრული წარმოსახვის სიახლით. კრებულები: «40 ლირიკული წიაღსვლა პოემიდან „სამკუთხა მსხალი” (1962), „ანტისამყაროები” (1964), „აქილევსის გული” (1966), „მზერა” (1972) გამოირჩევა ორიგინალური პოეტური ხედვით, თანამედროვეობის მძაფრი შეგრძნებით. მიუხედავად საბჭოთა ხელისუფლების მიერ ვოზნესენსკის შემოქმედების მწვავე კრიტიკისა (1963), პოეტს აქტიური ლიტერატურული მოღვაწეობა არ შეუწყვეტია, რაც, ნაწილობრივ, ოფიციალურ გაზეთ „პრავდაში“ მის მიერ გამოქვეყნებული ნახევრადირონიული „მონანიების“ შედეგი იყო. ვოზნესენსკი გარდაიცვალა 2010 წელს.

ქართული თემა ვოზნესენსკის პოეზიაში 60-იანი წლებიდან გაჩნდა. მისი ლექსები საქართველოზე და საქართველოსათვის („ქართული არყის ხეები”, „თბილისური ბაზრები”, „მთებში” და სხვ.) თავმოყრილია კრებულში „ივერიის ნათელი” (თბ., 1984). კრებულს ერთვის ავტორისავე წინასიტყვაობა. ვოზნესენსკი თავის ინტერესს საქართველოსადმი გენეტიკური კავშირით ხსნიდა (მისი პაპის მამა ქართველი იყო). თარგმნიდა ქართულ პოეზიას — გ. აბაშიძის, ი. აბაშიძის, რ. მარგიანის, შ. ნიშნიანიძის, ი. ნონეშვილის, ლ. სტურუას, ო. ჭილაძის ლექსებს.

ლიტერატურა

რესურსები ინტერნეტში
 რუსული ლიტერატურის სახეები
 ლექსები 


სქოლიო

კატეგორია:რუსი პოეტები
კატეგორია:რუსი მხატვრები
კატეგორია:დაბადებული 1933
კატეგორია:გარდაცვლილი 2010
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები