საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები

საქართველოს ეკლესიის მამამთავართა სია 
 მთავარეპისკოპოსნი 
დაახლ. 326 წ. წმიდა ნინო განმანათლებლის მიერ ქართლის გაქრისტიანება და ქართველთა ნათლობა  მცხეთაში, ქრისტიანობის სახელმწიფო რელიგიად გამოცხადება. „პირველი სვეტიცხოვლის“ აგება.
 იოანე I (326–340)
 იაკობი (340–375)
 იობი (375–390), სომეხთა ნერსე კათოლიკოზის ყოფილი დიაკონი
 ელია I (390–400)
 სვიმეონ I (400–410)
 მოსე (410–425)
 იონა (425–429)
 იერემია (429–433)
 გრიგოლ I (434)
 ბასილი I (434–436) 
 მობიდანი (მთავარი მოგვი ანუ „მობედან-მობედი“) – უნდა იყოს გლონოქორის კნინობითი ზედმეტსახელი  (436–448), ნათესავით სპარსი. 
 იოველ I (448–452)
 მიქელ I (452–467), ვახტანგ გორგასალს კბილები რომ ჩაამტვრევია

 ქართლის კათოლიკოს-მთავარეპისკოპოსნი 
  პეტრე I (467–474)
 სამოელ I (474–502)
 გაბრიელ I (502–510)
 თავფეჩაღ I (510–516)
 ჩირმაგი (516–523)
 საბა I (პირველი ქართველი კათოლიკოსი) (523–532), არჩეული მცხეთაში პირველად ქართველთაგანი.  ევლავი (533–544)
 სამოელ II (544–553)
 მაკარი (553–569)
 სვიმონ II (569–575)
 სამოელ III (575–582)
 სამოელ IV (582–591)
 ბართლომე (591–595)
 კირიონ I (595–610). მის დროს მოხდა სომეხ-ქართველთა რელიგიური განხეთქილება.
 იოანე II (610–619)
 ბაბილა (619–629). მისი პატრიარქობის პერიოდში თბილისში ააგო ანჩისხატის ტაძარი.
 თაბორი (629–634)
 სამოელ V (634–640)
 ევნონი (640–649)
 თავფეჩაღ II (649–664)
 ევლალე (664–668)
 იოველ II (668–670)
 სამოელ VI (670–677)
 გიორგი I (677–678)
 კირიონ II (678–683)
 იზიდ-ბოზიდი (683–685)
 თეოდორე I (685–689)
 სვიმონ II, იგივე სვიმონ-პეტრე (689–720)
 მამაჲ (720–744)
 იოანე III (744–760) ?
 გრიგოლ II (760–767)
 კლემენტოსი (767-770)
 სარმეანე (770)
 თალალე (770-774)
 მიქელ II (774–780)
 სამოელ VII (780–790); წმ. აბოს ცხოვრების აღწერის ინიციატორი.
 კირილე I (791–802)
 გრიგოლ III (802–814)
 სამოელ VIII (814–826)
 გიორგი II (826–838)
 გაბრიელ II (838–860). ამის დროს, 843–859 წწ. ეფრემ მაწყვერელ ეპისკოპოსის მეცადინეობით მირონის კურთხევა ქართლს განაწესა.
 არსენ I (860–887)
 ევსუქი (887–914)
 ბასილი II (914–930)
 მიქელ III (930–944)
 დავით I (944–955)
 არსენ II (955–980). ქართველი წმინდანების ცხოვრების აღმწერი.
 იოანე IV ოქროპირი (980–1001)
 სვიმონ III (1001–1012)

 კათოლიკოს-პატრიარქები 
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები და დაახლოებით 1010 წლიდან ატარებდნენ სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ტიტულს, გარდა 1811-დან 1917 წლამდე პერიოდისა, როდესაც ეკლესია დაქვემდებარებულ იქნა რუსეთის მართლმადიდებლურ ეკლესიას რუსეთის კოლონიური პოლიტიკის ფარგლებში.

საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურის ტიტული ამჟამად არის:

   მელქისედეკ I (1010–1033), სვეტიცხოვლის გამამშვენიერებელ-აღმდგენელი.
 იოანე V ოქროპირი (1033–1049) 
 ექვთიმე I (1049–1055) 
 გიორგი III ტაოელი (1055–1065) 
 გაბრიელ III საფარელი (1065–1080) 
 დიმიტრი (1080–1090) 
 ბასილი III კარიჭისძე (1090–1100) 
 იოანე VI საფარელი (1100–1142), რუისურბნისის საეკლესიო კრების თავმჯდომარე.
 სვიმეონ IV გულაბერიძე (1142–1146) 
 საბა II (1146–1150) 
 ნიკოლოზ I გულაბერიძე (1150–1178). ძმისწული სვიმეონისა. 1150–1178, სვეტიცხოველის სვინაქსარის აღმწერელი.
 მიქელ IV მირიანეს ძე (1178–1186), თამარის მეფედ მაკურთხეველი.
 თეოდორე II მირიანის ძე (1186–1206)
 ბასილი IV (1206–1208) 
 იოანე VII (1208–1210), „ანგელოზთა სწორი“. 
 ეპიფანე (1210–1220)
 ექვთიმე II (1220–1222) 
 არსენი III (1222–1225) 
 გიორგი IV (1225–1230) 
 ნიკოლოზ II (1231-1239)
 მიქაელ V (1240-იანი წწ. დასაწყისი) 
 არსენი IV ბულმაისიმისძე (1242–1250)
 ნიკოლოზ III (1250–1282)
 აბრაამ I (1282–1310)
 ექვთიმე III (1310–1325) 
 ბასილი V (1330–1350)
 დოროთეოზ I (1350–1356) 
 შიო I (1356–1364) 
 ნიკოლოზ IV (1364–1380)
 გიორგი V (1380–1397) 
 ელიოზ გობირახისძე (1399–1419)
 მიქელ VI (1419–1426)
 დავით II ბაგრატიონი (1426–1428)
 თეოდორე III (1429–1435)
 დავით III გობელაძე (1435–1438) 
 შიო II (1439–1443)
 დავით IV (ზოგგან დავით III) ჭავჭავაძე  1443/47–1459 წლებში
 მარკოზ (1460–1466) 
 დავით V , ანუ IV (1466–1479)
 ნიკოლოზ V  (1479-1488)
 ევაგრე (1488–1492, 1500–1503)
 აბრამ II აბალაკი (1492–1497) 
 ეფრემ I (1497–1502)
 დოროთეოს II (1503–1510, 1511–1516) 
 დიონისე (1510–1511)
 ბასილი VI (1517–1531)
 მალაქია (1528–1538) 
 მელქისედეკ II ბაგრატიონი (1538–1541)
 გერმანე (1541–1547)
 სვიმონ V (1547–1550) 
 ზებედე I (1550–1556)
 დომენტი I (1556-1560) 
 ნიკოლოზ VII ბარათაშვილი (1561–1584)
 ნიკოლოზ VIII (1584–1589) 
 დოროთეოს III (1589–1595)
 დომენტი II (1595–1610)
 ზებედე II (1610–1611)
 იოანე IX ავალიშვილი (1612–1616)
 ქრისტეფორე I (1616–1622)
 ზაქარია ჯორჯაძე (1623–1632)
 ევდემოზ I დიასამიძე (1632–1642); როსტომ მეფემ მუსლიმანობის წინააღმდეგობისათვის კლდეზე გადააგდებინა.
 ქრისტეფორე II ურდუბეგის ძე ამილახვარი (1642–1660)
 დომენტი III ქაიხოსროს ძე, მუხრან-ბატონიშვილი (1660–1676). ამან განაახლა და სამრეკლო აუშენა ანჩისხატის ეკლესიას და სოფელ ჭალიდან გადმოასვენა მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატი – პირი ღვთისა.
 ნიკოლოზ IX იოთამის ძე ამილახვარი (1678–1688, 1692–1695)
 იოანე X დიასამიძე (1688–1692, 1695–1700)
 ევდემოზ II დიასამიძე (1701–1705)
 დომენტი IV, ლეონ ბატონიშვილის ძე (1705–1725, 1739–1741). ამან, 1725 წ. 21 თებ.–1739 წ. 27 დეკ-მდე, 14 წელიწადი ოსმალეთის ტყვეობაში გაატარა. ქართველ წმიდანთა ცხოვრება შეადგინა.
 ბესარიონ ორბელიანი (ორბელიშვილი) (1725–1737); „გრდემლის“ ავტორი.
 კირილე II ციციშვილი(1737–1739)
 ნიკოლოზ X ხერხეულიძე (1741–1744). მოკლა ტარიელ თაზიშვილმა.
 ანტონ I დიდი, იესე მეფის ძე (1744–1755, 1764–1788). ფილოსოფოს-მენციერი.
 იოსებ ჯანდიერი (1755–1764) 
 ანტონ II, ერეკლე მეფის ძე (1788–1811), გარდაიცვალა 1827 წ. 21 დეკემბერს, ნიჟნი ნოვგოროდში

 1811 წ. – რუსული საიმპერიო ხელისუფლება აუქმებს საქართველოს ეკლესიის მრავალსაუკუნოვან ავტოკეფალიას და უმორჩილებს მას რუსეთის უმაღლეს სინოდს. კათოლიკოსი ანტონ II ნიჟნი ნოვგოროდს გადაასახლეს. ამიერიდან ვიდრე 1917 წლამდე, ქართულ ეკლესიას განაგებენ რუსი ეგზარქოსები.

 საქართველოს ეგზარქოსები  
1 100 px|frameless 8 ივლისი, 1811–14 მაისი, 18172 100 px|frameless 14 მაისი, 1817–19 ივლისი, 18213 100 px|frameless 1 ოქტომბერი, 1821–5 მარტი‎, 18324 100 px|frameless 12 მარტი, 1832–13 ივლისი, 18345 100 px|frameless  1 სექტემბერი, 1834–12 ნოემბერი, 18446 100 px|frameless 12 ნოემბერი, 1844–1 მარტი, 18587 100 px|frameless 1 მარტი‎, 1858–8 დეკემბერი‎, 18778 100 px|frameless 8 დეკემბერი‎, 1877–27 ივნისი‎, 18829 100 px|frameless 16 ივლისი, 1882–29 სექტემბერი, 188710 100 px|frameless 29 სექტემბერი, 1887–18 ოქტომბერი‎, 189211 100 px|frameless 18 ოქტომბერი‎, 1892–21 თებერვალი‎, 189812 100 px|frameless 21 თებერვალი, 1898–10 ნოემბერი‎, 190113 100 px|frameless 10 ნოემბერი‎, 1901–1 ივლისი‎, 190514 100 px|frameless 1 ივლისი‎, 1905–9 ივნისი‎, 190615 100 px|frameless 9 ივნისი, 1906–28 მაისი‎, 190816 100 px|frameless 7 დეკემბერი‎, 1909–9 სექტემბერი, 191317 100 px|frameless 4 ოქტომბერი‎, 1913–20 მაისი‎, 191418 100 px|frameless 26 ივნისი, 1914–23 ნოემბერი, 191519 100 px|frameless 5 დეკემბერი‎, 1915–13 აგვისტო‎, 1917

 სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქები (1917 წლიდან) 
 136 100 px|frameless 1 ოქტომბერი, 1917–26 ივნისი‎, 1918137 100 px|frameless 28 ნოემბერი‎, 1918–11 ივნისი‎, 1921138 100 px|frameless 14 ოქტომბერი, 1921–29 მარტი‎, 1927139 100 px|frameless 21 ივნისი‎, 1927–10 იანვარი‎, 1932140 100 px|frameless 21 ივნისი‎, 1932–3 თებერვალი, 1952141 100 px|frameless 5 აპრილი, 1952–10 იანვარი, 1960142 100 px|frameless 21 თებერვალი‎, 1960–7 აპრილი, 1972143 100 px|frameless 1 ივლისი, 1972–9 ნოემბერი, 1977144 100 px|frameless 25 დეკემბერი, 1977–მოქმედი

შენიშვნების სია

სქოლიო

 წყაროები 






რესურსები ინტერნეტში
 კარბელაშვილი, პოლიევკტოს, „იერარქია საქართველოს ეკკლესიისა: კათოლიკოსნი და მღვდელთ-მთავარნი“, 1900. 
 ჯაფარიძე, მიტროპოლიტი ანანია, „საქართველოს წმიდა სამოციქულო ეკლესიის მეთაურები“, 2020.

კატეგორია:საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავრები