შვიდი თავისუფალი ხელოვნება

შვიდი თავისუფალი ხელოვნება (, იშვიათად გამოიყენება აგრეთვე studia liberalia) წარმოადგენს ანტიკურ ხანაში შექმნილ კანონს შვიდი სასწავლო დისციპლინისა, რომელთა დაუფლება, მაშინდელი წარმოდგენის თანახმად, „თავისუფალ ადამიანს ეგებოდა /საკუთარი თავის/ გასანათლებლად“. შუა საუკუნეებში studia liberalia-ს დაუფლებას თეოლოგიური, საიურისპრუდენციო და სამედიცინო დარგების შესწავლისათვის საჭირო აუცილებელ წინაპირობად მიიჩნევდნენ. 

 რესურსები ინტერნეტში 

 მარციანუს კაპელა (Martianus Capella), De nuptiis Philologiae et Mercurii: ელექტრონული ტექსტი წიგნი IX-ისა: 'De harmonia' (ჰარმონიის შესახებ).
 კასიოდორე (Cassiodor), Institutiones, lib. II 
 ისიდორე სევილიელი (Isidor von Sevilla), Etymologiae
 ჰუგო ფონ სანქტ. ვიქტორ (Hugo von St. Viktor), Didascalicon
 ბანიორეჯიოელი ბონავენტურა (Bonaventura von Bagnoregio), De reductione artium ad theologiam 
 ფრანჩესკო მაუროლიკო (Francesco Maurolico) (1494-1575), De sphaera, თავი 'De scientiarum divisione' (მეცნიერებათა დაყოფისათვის).
 ტეცურო შიმიცუ (Tetsuro Shimizu),  Alcuin's Theory of Signification and System of Philosophy [http://www.sal.tohoku.ac.jp/phil/DIDASCALIA/ DIDASCALIA -დან 1 (1995), გვ.15-56
 მუსიკის მნიშვნელობა კვადრივიუმში, მუსიკა და შუა საუკუნეების თავისუფალი ხელოვნება .

კატეგორია:განათლება