იონა მეუნარგია

იონა მეუნარგია  (დ. 18 დეკემბერი , 1852, ცაიში — გ. 15 მაისი, 1919 , იქვე) — ქართველი  მწერალი, კრიტიკოსი, პუბლიცისტი.

 წინაპრები 
იონა მეუნარგიას წინაპრების შესახებ ცნობები ისტორიულ ქრონიკებში XVIII საუკუნიდან ჩნდება. ისინი ცაიშის საკათედრო ტაძრის მსახურები იყვნენ. მწერლის პაპა, პეპუ მეუნარგია XIX საუკუნის პირველი ნახევრის სახელგანთქმული ოქრომჭედელი იყო.

 ბიოგრაფია 

იონა მეუნარგია დაიბადა დეკანოზ მიხეილ მეუნარგიასა და სუსანა გაწერელიას ოჯახში. მან დაწყებითი განათლება მიიღო მარტვილის სასულიერო სასწავლებელში, შემდეგ დაასრულა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელი და სწავლა განაგრძო თბილისის სასულიერო სემინარიაში. 1874 წელს, როგორს პოლიტიკურად არაკეთილსაიმედო გარიცხეს სემინარიიდან. იმავე წელს მეუნარგიამ სწავლის გასაგრძლებლად ევროპას მიაშურა. იგი ორი წლის განმავლობაში ჟენევის უნივერსიტეტის სტუდენტი იყო.


1877 წელს იგი ცოდნის გასაღრმავებლად პარიზში გადავიდა,  სადაც ეცნობოდა საფრანგეთის ლიტერატურას, ხელოვნებას, პარიზის კულტურული და შემოქმედებითი ცხოვრების მდინარებას. იქვე ჰქონდა შეხვედრა ფრანგული მწერლობის ცოცხალ კლასიკოსთან – ვიქტორ ჰიუგოსთან.

1878 წლის მიწურულს იონა მეუნარგია სამშობლოში დაბრუნდა და ჩაება საზოგადოებრივი-ლიტერატურულ ცხოვრებაში. იგი თანამშრომლობდა ქართულ და რუსულ ჟურნალ–გაზეთებში „ტიფლისსკი ვესტნიკი“, „დროება“, „ივერია“ „კავკაზი“, „ნოვოე ობოზრენიე“, „კვალი“, „მოამბე“ და სხვა. მუშაობდა ქართველთა შორის წერა–კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებაში. 1888 წელს იყო ვეფხისტყაოსნის გამომცემელი კომისიის წევრი, სისტემატურად აქვეყნებდა კომისიის სხდომების ოქმებს. მას ეკუთვნის „ვეფხისტყაოსნის“ პირველი ფრანგული თარგმანი (დაკარგულია) და მოკლე შინაარსის რუსული თარგმანი. ქართულ მწერლობაში დაამკვიდრა ბიოგრაფიული ჟანრი, აღწერდა ქართველ მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა ცხოვრებას. 

1891–1894 და 1907–1913 წლებში იონა არჩეულ იქნა ფოთის ქალაქის თავის მოადგილედ. 1898–1907 წლებში მომრიგებელ შუამავლად მოღვაწეობდა ზუგდიდის, სენაკისა და ლეჩხუმის მაზრებში.

1919 წელს საქართველოს დამფუძნებელი კრების არჩევნებში კენჭს იყრიდა ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის სიით, იყო სიის 39-ე ნომერი, თუმცა ვერ გახდა დამფუძნებელი კრების წევრი. ხანმოკლე ავადმყოფობის შემდეგ, 1919 წლის 15 მაისს გარდაიცვალა 66 წლის ასაკში. დაკრძალეს ცაიშის ეკლესიის ეზოში, წინაპართა გვერდით საგვარეულო საძვალეში.

ლიტერატურა

ცაიშვილი სოლ, „ლიტერატურული ნარკვევები“, თბ. 1962
ცაიშვილი სოლ., „ქართველი მწერლები“ ტ. 1-2, თბ., 1954-1957

 რესურსები ინტერნეტში 

იონა მეუნარგიას "ცხოვრება და პოეზია ნიკოლოზ ბარათაშვილისა"  
იონა მეუნარგია, ცხოვრება, შემოქმედება

სქოლიო

კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები
კატეგორია:ქართველი კრიტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 1852
კატეგორია:გარდაცვლილი 1919
კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები