ალბირი

ალბირი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, ბელოთის თემში.

 ეტიმოლოგია 
სოფლის პირვანდელი ქართული სახელია რბილი. ეწოდა მასთან ახლოს მდებარე რბილი კლდის გამო. მოგვიანებით დასახელება გადაკეთდა ოსური მოსახლეობის მიერ: ჯერ გახდა ლბირი (ასეა შესული „კავკასიის კალენდრის“ 1910 და 1912 წლის გამოცემებში), ხოლო შემდეგ — ალბირი. 1926 წლის აღწერაში ალტერნატიულ სახელად დასახელებულია ობოლი.

 გეოგრაფია 
მდებარეობს მდინარე ჩაბარუხისწყლის (პატარა ლიახვის შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1800 მეტრი, ცხინვალიდან 50 კილომეტრი, გორიდან — 75 კილომეტრი.

 ისტორია 
რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში ყოფნის დროს შედიოდა თბილისის გუბერნიის გორის მაზრისКавказский календарь на 1912 годъ მთიანი ოსეთის მონაკვეთში.Кавказский календарь на 1910 годъ საქართველოს სსრ ადმინისტრაციული დაყოფით — სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ცხინვალის რაიონის აწრისხევის (1926 წლის აღწერით), მოგვიანებით კი ბელოთის სასოფლო საბჭოში (სოფსაბჭოში). ცხინვალის რაიონის შემადგენლობაში 1991 წლამდე დარჩა, მისი გაუქმების შემდე კი გორის რაიონს მიეკუთვნა. ქართულ-ოსური კონფლიქტის დაწყების შემდეგ, 1992 წლიდან, სოფელს აკონტროლებდა საქართველოს ცენტრალური ხელისუფლება. 2006 წლიდან ერედვის მუნიციპალიტეტშია. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ და დე ფაქტოდ შედის სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ოსურად ეწოდება Æлбир (ალბირ)Цховребова 3. Д. Ойконимия Осетии, Цхинвали, 2003. — стр. 4 ან Сабантыхъæу (საბანთიყაუ).Ойконимия Осетии, стр. 42

 მოსახლეობა 
1908 წელს სოფელში ცხოვრობდა 43 კაცი (უმრავლესობა ოსი), 1911 წელს — 44 კაცი (ოსები). 1926 წლის აღწერის მიხედვით ალბირში დასახლებული იყო 9 კომლი და 51 სული, რომელთაგან ყველა ეთნიკურად ოსი იყო.მოსახლეობის 1926 წლის აღწერა, გვ. 186 1989 წლის აღწერით სოფელში მუდმივი მოსახლეობა არ არის.

ოსური გვარებიდან აქ ცხოვრობდნენ სლანოვები ().Гаглойты Зинæ. Ирон мыггæгтæ: Дзæуджыхъæу: Ир, 2005, 263 ф.

 რესურსები ინტერნეტში 



 სქოლიო 

კატეგორია:ერედვის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კატეგორია:საქართველოს ოკუპირებული სოფლები