მარი სკლოდოვსკა-კიური

მარი სკლოდოვსკა-კიური ( დაიბადა, როგორც მარი სალომეა სკლადოვსკა; დ. 7 ნოემბერი, 1867, ვარშავა — გ. 4 ივლისი, 1934, სანსელმო, სავოია) — ფრანგი პოლონელი ფიზიკოსი და ქიმიკოსი. 

ბიოგრაფია
მარი სკლოდოვსკა დაიბადა ვარშავაში 1867 წელს, თავის დროს ცნობილი მათემატიკის მასწავლებლის ოჯახში. 

1883 წელს დაამთავრა ვარშავის გიმნაზია, 1895 კი — პარიზის ჩობორნის უნივერსიტეტი, სადაც ის ქიმიას ეუფლებოდა ცნობილ ლეშატელლიეს ხელმძღვანელობით. ცოლად გაჰყვა პიერ კიურის და მუშაობა დაიწყო მის ლაბორატორიაში, ინდუსტრიულ ფიზიკისა და ქიმიის სკოლაში. 

როდესაც 1896 წელს ფრანგმა მეცნიერმა ანტუან ანრი ბეკერელმა აღმოაჩინა ურანის რადიოაქტიურობა, შემჩნეულ იქნა, რომ ურანის ყველა მადანის რადიოაქტივობა მათში ურანის მარილების შემცველობის პროპორციულია. გამონაკლისს წარმოადგენდა მხოლოდ ურანის ფისოვანი მადანი იოხიმსტალიდან. აღნიშნული მინერალი რამდენჯერმე უფრო რადიოაქტიური იყო ურანის სხვა მადნებთან შედარებით, რის გამოც გაჩნდა ეჭვი, რომ აღნიშნული მადანი შეიცავდა ურანის გარდა სხვა რადიოაქტიულ ნივთიერებასაც.

ბეკერელის წინადადებით სკლოდოვსკაია-კიური შეუდგა იოხიმსტალის მადნის შესწავლას და გამოჰყო მისგან ახალი რადიოაქტიური ელემენტი, რომელიც თან ახლდა ბისმუტს და რომელსაც კიურიმ თავის სამშობლოს პატივსაცემად პოლონიუმი უწოდა.

ურანის საღებავების ნარჩენების ანალიზის დროს კიურიმ შეამჩნია, რომ ამ ნარჩენებიდან დალექილი ბარიუმი ძლიერ რადიოაქტიულ თვისებებს იჩენდა. ვინაიდან ბარიუმი არ იყო რადიოაქტიური ნივთიერება, კიურიმ დაასკვნა, რომ იგი შეიცავდა  რადიოაქტიურ ნივთიერებას, რომელიც მან შემდეგში გამოჰყო და რადიუმი უწოდა.

1903 დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „ რადიოაქტიურ ნივთიერებათა გამოკვლევა“ . პ. კიურის სიკვდილის შემდეგ (1906) დაიკავა მისი კათედრა პარიზის უნივერსიტეტში. იყო ამ უნივერსიტეტის პირველი პროფესორი ქალი. 1914 წლიდან ხელმძღვანელობდა პარიზის რადიუმის ინსტიტუტის ფიზიკა-ქიმიის განყოფილებას. აქ მასთან მუშაობდნენ თავისი ქალიშვილი ირენ ჟოლიო-კიური და ფრედერიკ ჟოლიო-კიური.

მარი სკლოდოვსკა-კიურის შრომები რადიოაქტიურ ნივთიერებათა შესწავლის შესახებ საფუძვლად დაედო ფიზიკისა და ქიმიის ახალ დარგებს. 1898 წლის ივლისში ცოლ-ქმარმა კიურებმა აღმოაჩინეს ახალი ქიმიური ელემენტი პოლონიუმი, ხოლო ამავე წლის დეკემბერში — რადიუმი. 1902 წელს მარი სკლოდოვსკა-კიურიმ მიიღო რადიუმის სუფთა მარილის დეციგრამი, რამაც მას საშუალება მისცა განესაზღვრა რადიუმის ატომური მასა, დაედგინა მისი ზოგიერთი ფიზიკური და ქიმიური თვისება, აგრეთვე მისი ადგილი ელემენტთა პერიოდულ სისტემაში. 1910 წელს სკლოდოვსკა-კიურიმ ფრანგ ფიზიკოს ა. დებიერნთან ერთად მიიღო ლითონური რადიუმი და განმეორებით დიდი სიზუსტით განსაზღვრა მისი ატომური მასა. 1911 წელს მან პირველმა მოამზადა რადიუმის ეტალონი, რომელიც 24 წლის განმავლობაში მსოფლიოში ერთადერთი იყო. შრომები აქვს აგრეთვე რადიოლოგიისა და რენტგენოლოგიის საკითხებზე. 1914 წელს რენტგენოლოგიურად გამოიკვლია დაჭრილები ჰოსპიტლებში, იყო პარიზის სამედიცინო აკადემიის პირველი წევრი ქალთა შორის (აირჩიეს 1922).

სკლოდოვსკა-კიურის ორჯერ მიენიჭა ნობელის პრემია: 1903 (ფიზიკაში: პიერ კიურისა და ბეკერელთან ერთად) და 1911 (ქიმიაში). იყო მსოფლიოს მრავალი აკადემიის და სამეცნიერო საზოგადოების წევრი, მათ შორის პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1907) და სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრი (1926). 1923 წლიდან საპატიო დირექტორი იყო ვარშავის რადიუმის ინსტიტუტისა, რომელიც მისი ინიციატივით შეიქმნა.

გარდაცვალება
მარი კიური პოლონეთს ბოლოს 1934 წლის დასაწყისში ეწვია. რამდენიმე თვის შემდეგ, 1934 წლის 4 ივლისს, იგი 66 წლის ასაკში გარდაიცვალა სანსელემოზის სანატორიუმში, პასიში, ზემო სავოიაში, აპლასტიური ანემიით, რომელიც, სავარაუდოდ, რადიაციის ხანგრძლივი ზემოქმედების შედეგად დაინფიცირდა, რამაც მისი ძვლის ტვინის დაზიანება გამოიწვია.Marie Curie profile , National Stem Cell Foundation. Accessed 16 July 2022.

მაიონებელი გამოსხივების დამაზიანებელი ეფექტები მისი სამუშაოს შესრულების დროს უცნობი იყო, რომელიც მოგვიანებით შემუშავებული უსაფრთხოების ზომების გარეშე სრულდებოდა. მას ჯიბეში რადიოაქტიური იზოტოპების შემცველი საცდელი მილები ჰქონდა, და მათ მაგიდის უჯრაში ინახავდა, აღნიშნავდა რა სიბნელეში ნივთიერებების მიერ გამოსხივებულ სუსტ შუქზე. კიური ასევე პირველი მსოფლიო ომის დროს საველე ჰოსპიტალებში რადიოლოგად მუშაობისას დაუცველი აღჭურვილობიდან რენტგენის სხივების ზემოქმედების ქვეშ იმყოფებოდა. როდესაც კიურის ცხედარი 1995 წელს ამოთხარეს, საფრანგეთის იონიზაციის საკითხებში მყოფი რეგიონების დაცვის ოფისმა (OPRI) „დაასკვნა, რომ სიცოცხლის განმავლობაში მას რადიუმის სასიკვდილო დოზით ზემოქმედება არ შეეძლო“. მათ აღნიშნეს, რომ რადიუმი საფრთხეს მხოლოდ გადაყლაპვის შემთხვევაში წარმოადგენს და ვარაუდობდნენ, რომ მისი ავადმყოფობა, სავარაუდოდ, პირველი მსოფლიო ომის დროს რენტგენოგრაფიის გამოყენებით იყო გამოწვეული.

ის დაკრძალეს სოს სასაფლაოზე, მეუღლესთან, პიერთან ერთად. სამოცი წლის შემდეგ, 1995 წელს, მათი მიღწევების პატივსაცემად, ორივეს ნეშტი პარიზის პანთეონში გადაასვენეს. რადიოაქტიურობის გამო მათი ნეშტი ტყვიის კუბოებში იყო დალუქული. ის გახდა მეორე ქალი, რომელიც პანთეონში დაკრძალეს (სოფი ბერტელოტის შემდეგ) და პირველი ქალი, რომელსაც პანთეონში დაკრძალვა საკუთარი დამსახურების გამო ერგო.

რადიოაქტიური გამოსხივების დონის გამო, მისი 1890-იანი წლების ნაშრომები დღემდე ძალიან საშიშად ითვლება გამოსაყენებლად. მისი კულინარიული წიგნებიც კი მაღალი რადიოაქტიურია. მისი ნაშრომები ტყვიით მოპირკეთებულ ყუთებში ინახება და მათ, ვისაც მათი წაკითხვა სურს, დამცავი ტანსაცმლით უნდა მიეახლოს. ბოლოს ის წიგნზე „რადიოაქტიურობა“ მუშაობდა, რომელიც მისი გარდაცვალების შემდეგ 1935 წელს გამოიცა.

 ლიტერატურა 

 რესურსები ინტერნეტში 




 მარი სკლოდოვსკ კიური  Gallica-ზე
 მარი კიური და რადიოაქტიურობის კვლევა  ამერიკის ფიზიკის ინსტიტუტი საიტზე.




სქოლიო

კატეგორია:ფრანგი ქიმიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 1867
კატეგორია:გარდაცვლილი 1934
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ფრანგი ნობელის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:ნობელის პრემიის ქალი ლაურეატები
კატეგორია:ვარშავაში დაბადებულები