საქართველოს ეროვნული საბჭო

საქართველოს ეროვნული საბჭო — პოლიტიკური პარტიებისა და საზოგადოებრივი ორგანიზაციების წარმომადგენლობითი ორგანო საქართველოში 1917-1919 წლებში. 1918 წლის 8 ოქტომბერს ეწოდა პარლამენტი. ასრულებდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის საკანონმდებლო ორგანოს ფუნქციას 1919 წელს საქართველოს დამფუძნებელი კრების არჩევამდე. 

მუშაობის წესი
საბჭოს დეპუტატები საკანონმდებლო ინიციატივის უფლებით სარგებლობდნენ, ხოლო კანონპროექტის და სამტკიცებლად საჭირო იყო სამი მოსმენა. არსებობდა ოთხი მუდმივმოქმედი კომისია. საბჭოს პრეზიდიუმში წარმოდგენილი იყო ოპოზიციაც. საბჭომ მოამზადა და 1919 წლის თებერვალში ჩაატარა დამფუძნებელი კრების დემოკრატიული არჩევნები, რის შემდეგაც საკანონმდებლო უფლებამოსილება დამფუძნებელ კრებას გადააბარა.

შემადგენლობა
აირჩიეს საქართველოს ეროვნულ ყრილობაზე 1917 წლის 19-23 ნოემბერს.
საბჭოს თავმჯდომარეობდა აკაკი ჩხენკელი. საბჭოში 1918 წლამდე შედიოდა 88 წევრი, რომელიც განაწილდა პარტიათა შორის ამგვარად:
სოციალ-დემოკრატები -–51
სოციალისტ-ფედერალისტები -–-11
ეროვნულ-დემოკრატები, .10
სოციალისტ-რევოლუციონერები-–-9
ალიონისტები – 4
რადიკალ-დემოკრატები – 1
უპარტიო - 2

1918 წლის ივლისში ეროვნულმა საბჭომ საქართველოში მცხოვრებ ეთნიკურ უმცირესობებს გამოუყო 26 ადგილი გამოუყო, მათ შორის, 10 – სომხებს, 3 –აფხაზებს, 2 – ოსებს. თუმცა არაქართველებმა თავიანთი მანდატების მოპოვება მხოლოდ დეკემბრის დასაწყისში შეძლეს. ოქტომბერში, პარლამენტად გამოცხადების შემდეგ თავმჯდომარე გახდა ნიკოლოზ ჩხეიძე. გაიზარდა მისი შემადგენლობა 120 ადამიანამდე.

სოციალ-დემოკრატები -–67
სოციალისტ-ფედერალისტები -–-16
ეროვნულ-დემოკრატები -–15
სოციალისტ-რევოლუციონერები-–-9
ალიონისტები – 5
რადიკალ-დემოკრატები – 3
უპარტიო - 3

იხილეთ აგრეთვე
 საქართველოს პარლამენტის (1918) წევრების სია

ლიტერატურა

 რესურსები ინტერნეტში 
საქართველოს სახელმწიფო ხელისუფლების ორგანოების სამართლებრივი აქტები. საქართველოს ეროვნული საბჭო. საქართველოს ეროვნული საბჭოს აღმასრულებელი კომიტეტი . რეგიონალიზმის კვლევის ცენტრი

კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
კატეგორია:საქართველოს პარლამენტი