ნამიქ ქემალი

ნამიქ ქემალი (დ. 21 დეკემბერი, 1840, თექირდაღი — გ. 2 დეკემბერი, 1888, ქ. ქიოსი) — თურქი პოეტი და საზოგადო მოღვაწე. თანზიმათის მნიშვნელოვანი წარმომადგენელი, „ახალგაზრდა ოსმანთა საზოგადოების“ მოთავე და ორგანიზატორი. 1867 წელს იძულებული გახდა ევროპაში გახიზნულიყო. არაერთხელ იყო გადასახლებაში და გადასახლებაშივე გარდაიცვალა.

ნამიქ ქემალის ადრეულ ლექსებში იგრძნობა მისტიკის ძლიერი ნაკადი. შემდგომში თანდათან დაინტერესდა ამქვეყნიური ყოფით. მის შემოქმედებაში მთავარი ადგილი დაიკავა პატრიოტიზმა. ნამიქ ქემალმა დივანის ლიტერატურის ფორმებსა და სახეებს ახალი სული შთაბერა. ბოლო პერიოდის პოეზიაზე ევროპულმა აზროვნებამ და ლიტერატურამ მოახდინა გავლენა. ნამიქ ქემალი თურქული რომანის მამამთავარია („ალი-ბეის თავგადასავალი“, 1876; „ჯეზმი“, 1880 ). ავტორია გახმაურებული პიესებისა „სამშობლო ანუ სილისტრე“ (1873), „საწყალი ბავშვი“ (1873), „აკიფ-ბეი“ (1874), „გულნიჰალი“ (1875), „ჯალალედინ ჰარზემ-შაჰი“ (1885).

 ლიტერატურა 

 სქოლიო 

კატეგორია:თურქი პოეტები
კატეგორია:დაბადებული 1840
კატეგორია:გარდაცვლილი 1888
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით