ანდრია ერისთავი

ანდრია მიხეილის ძე ერისთავი (დ. 1855 — გ. 16 იანვარი 1932) — თავადი. ქართველი მეწარმე და პოლიტიკური მოღვაწე. 

დაიბადა გურიის ერისთავების  ოჯახშიКнязья Эристовы (Эристави-Гурийские) // Думин С. В., Чиковани Ю. К. Дворянские роды Российской империи. Том 4. Князья Царства Грузинского. — გვ. 267.. სწავლობდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ბუნებისმეტყველებისა და ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტებზე. სტუდენტობის დროს ეჭვმიტანილი იყო რევოლუციურ საქმიანობაში და საქართველოში ცარიზმის წინააღმდეგ პროპაგანდაში. ერთი პერიოდი იმყოფებოდა რუსული პოლიციის ზედამხედველობის ქვეშ. უზენაესი ბრძანებით, 1878 წლის 26 ივლისს, მტკიცებულებების უკმარისობის გამო გაათავისუფლეს. Эристов Андрей Михайлович // Деятели революционного движения в России : в 5 т. / под ред. Ф. Я. Кона и др. — М. : Всесоюзное общество политических каторжан и ссыльнопоселенцев, 1927—1934. — ტ. 2, გამოშ. 4. 1879 წ. საქართველოში დაბრუნდა და მამამისის — მიხეილ ერისთავის — მეურნეობას ჩაუდგა სათავეში. აგრძელებდა ჩაის კულტივირებას გურიაში, აქვეყნდებდა სამეცნიერო-კლევით ნაშრომებს აგრონომიის საკითხებში, მონაწილეობდა სასოფლო-სამეურნეო კონკურსებში. 1889-98 წწ. მომრიგებლად მუშაობდა ქუთაისის გუბერნიაში, შემდეგ ხელმძღვანელობდა საკრედიტო საზოგადოებას ფოთსა და ქუთაისში. 1900 წ. დაინიშნა ქუთაისის საოლქო სასამართლოს საპატიო მომრიგებელ მოსამართლედ. ის იყო ქუთაისის განყოფილების კავკასიის სოფლის მეურნეობის საზოგადოების და ქუთაისის სამიწათმოქმედო სკოლის შექმნის ერთ-ერთი ინციატორი-ორგანიზატორი. 1907 წ. გადასახლდა პეტერბურგში. 1909-15 წლებში არჩეული იყო სახელმწიფო საბჭოს წევრად, 1917 წ. კი — რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის საადგილმამულო კრების წევრად (გარიცხეს გამოუცხადებლობისთვის). დაჯილდოვებულია წმ. სტანისლავის III (1898 წ.) და წმ. ვლადიმირის IV ხარისხის (1915 წ.) ორდენებით. 1920 წლიდან ცხოვრობდა საფრანგეთში. დასაფლავებულია სენ-ჟენვიე-დე-ბუას სასაფლაოზე. ავტორია გამოუქვენყებელი მოგონებებისა „ისტორიული სურათები. რუსული რევოლუციის ეპოქიდან. თვითმხილველის შთაბეჭდილებები და აზრები“ (დაცულია ამსტერდამის სოციალური ისტორიის ინსტიტუტის არქვიში)Prince ERISTOV, ANDREJ MICHAJLOVIČ. 

 ოჯახი 
დაქორწინებული იყო მარიამ დადიანზე. ჰყავდა სამი შვილი: ელიზბარი, ლეონიდე და ელენე

 ლიტერატურა 

  Деятели революционного движения в России: Биобиблиографический словарь: От предшественников декабристов до падения царизма: [В 5 т.]. — М.: Изд-во Всесоюзного общества политических каторжан и ссыльно-поселенцев, 1927-1934.
  Князья Эристовы (Эристави-Гурийские) // Думин С. В., Чиковани Ю. К. Дворянские роды Российской империи. Том 4. Князья Царства Грузинского. — გვ. 267.
  Эристов Андрей Михайлович // Деятели революционного движения в России : в 5 т. / под ред. Ф. Я. Кона и др. — М. : Всесоюзное общество политических каторжан и ссыльнопоселенцев, 1927—1934. — ტ. 2, გამოშ. 4.

რესურსები ინტერნეტში

 სქოლიო 

კატეგორია:დაბადებული 1855
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1932
კატეგორია:ქართველი მეწარმეები
ანდრია
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები