აპიანე

აპიანე ალექსანდრიელი (; დ. 95, ალექსანდრია — გ. 165, რომი) — რომაელი ისტორიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე, ტომით ბერძენი, ავტორი 24 წიგნად (ბერძნულ ენაზე) დაწერილი „რომის ისტორიისა“. ჩვენამდე სრულადაა მოღწეული VI-VIII და XI-XVII წიგნები. XVIII-XXIV წიგნები დაკარგულია, სხვა წიგნები ფრაგმენტულადაა შემონახული. თხზულებაში ასახულია რომის ისტორია მისი დაარსებიდან II საუკუნის პირველ მეოთხედამდე. XII წიგნი (მითრიდატეს ომების ისტორია) შეიცავს ბევრ საინტერესო ცნობას საქართველოს შესახებ. აპიანე აყენებს ევროპელ და აზიელ იბერთა ურთიერთობის საკითხს. აპიანე არგონავტების მითის ოქროს საწმისის ამბავს კოლხეთში ოქროს ქვიშის მოპოვების წესს უკავშირებს აგვიწერს პომპეუსის ბრძოლას იბერთა მეფე არტოკესთან (არტაგი), ალბანეთში — მეფე ოროიზესთან ახასიათებსს რომაელთა დამოკიდებულებას დაპყრობილ ხალხთან (ქვეშევრდომები, მოკავშირენი, სამეფო ძალაუფლების მქონენი). ნახსენებია, რომ პომპეიუსმა კოლხთა დინასტად (მმართველად) დააყენა არისტარქე. პომპეიუსის ტრიუმფის დროს ტყვეთა და მძევალთა შორის მოხსენიებული არიან კოლხთა სკეპტუქოსი (მმართველი) ოლთაკე (ამ სახელს ვხვდებით პლუტარქესთანდ რომელიც მას „დინასტს“ უწოდებს), იბერთა სამი და ალბანთა ორი მთავარი.

ლიტერატურა

 რესურსები ინტერნეტში 
 აპიანე. ლექსიკონი "ანტიკური მწერლები"
 აპიანეს ბიოგრაფია (ინგლისურად) 
 აპიანეს ნაწარმოებები
 აპიანე. მითრიდატესთან ომები

სქოლიო

კატეგორია:ძველი ბერძენი ისტორიკოსები