ტარიელ ჭანტურია

ტარიელ ჭანტურია (დ. 11 ივლისი, 1932, სუფსა, ახლანდ. ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოეტი. 

ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის ჟურნალისტიკის განყოფილება (1956). პირველი ლექსი „ნადირობა“ გამოაქვეყნა 1951 წ., პირველი პოეტური კრებული „ლტოლვა“ — 1964 წ. ლიტერატურულ ასპარეზზე გამოჩენისთანავე ყურადღება მიიქცია გაბედული ექსპერიმენტებით, ლტოლვით სიახლისადმი. ხშირად მიმართავს ირონიას, პაროდიას, პარადოქსს, გროტესკს, სლენგს. ძირითადი კრებულებია: „საქანელა“ (1965), „ქვა და ომი“ (1967), „ახალი მთვარე“ (1970), „ორნი“ (1972), „დაწყვეტილი სერპანტინი“ (1973), „წყნარი მზის წელიწადი“ (1975), „თაფლობის საუკუნე“ (1978), „პოემები“ (1979), „სტრესები და სიტყვები“ (1980), „რჩეული“ (1982), „ბოლთა“ (1893), „მწერლის წითელი წიგნი“ (1985) და სხვ. ჭანტურიას ეკუთვნის ასევე საბავშვო ლექსების კრებულები, კრიტიკული წერილები, თარგმანები და სხვ. მისი ლექსები თარგმნილია მრავალ უცხოურ ენაზე.

 ჯილდოები 
 გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის პრემია (1977)
 შოთა რუსთაველის სახელობის პრემია (1992)
 პრემია „საგურამო“ (2004)
 „საბა“ (2016) „ლიტერატურის განვითარებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის“
 თბილისის საპატიო მოქალაქე (2022)

 ლიტერატურა 

 რესურსები ინტერნეტში 

 სქოლიო 

კატეგორია:დაბადებული 1932
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2022)
კატეგორია:საგურამოს პრემიის ლაურეატები