ნაგვაზავო

ნაგვაზავო, ნაგვაზუ — მარტვილის მუნიციპალიტეტის ერთ-ერთი ადმინისტრაციული ერთეული, რომელიც აერთიანებს სოფლებს: ზემო ნაგვაზავოს, ლეკვანტალიესა და ქვემო ნაგვაზავოს; წარსულში — ზემო ნაგვაზავოსა და ქვემო ნაგვაზავოს საერთო სახელწოდება.

ისტორიულ დოკუმენტებში სოფელი ნაგვაზავო ცნობილია XVII საუკუნიდან („აფხაზეთის კათალიკოსის დიდი იადგარი“, „აფხაზეთის საკათალიკოსო გლეხების დიდ დავთარი“ და სხვ.). წყაროებში სოფლის სახელის სხვადასხვა ფორმა გვხვდება: „ნაგვაზაური“, „ნაგვაზაურები“, „ნაგვაზაუ“ (ვახუშტის რუკაზეა), „ნაგვაზაო“ და ა.შ. ადგილობრივ ზეპირ მეტყველებაში დამკვიდრებულია „ნაგვაზუ(უ)“.  სახელწოდება უკავშირდება გვაზავების გვარს.კეკელია ი., მარტვილის რაიონის ოიკონიმია, ქუთაისი, 2010. — გვ. 78–81. 

ისტორიული ნაგვაზავოს ტერიტორიაზე მდგარა მაცხოვრის ხის ეკლესია (ქვემო ნაგვაზავო), წმ. გიორგის ქვის ეკლესია (ზემო ნაგვაზავო), კუდავების უბნის წმ. გიორგის ხის ეკლესია, ასევე ლიპარტიანთა სასახლე. ჭითანავა დ., [https://rustaveli.org.ge/res/docs/bbf231301d644629cad8deb843c5dc9f327e1673.pdf ეკლესიები და თავდაცვითი ნაგებობები სამეგრელოში (უძველესი დროიდან დღემდე), თბ., 2010. — გვ. 303–304. 

ლიტერატურა

სქოლიო

კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები