მოკვეთა

მოკვეთა — სასჯელის სახე ძველ საქართველოში — დამნაშავის გაძევება საცხოვრებელი ადგილიდან კორპორაციიდან. საკორპორაციო მართლმსაჯულებით მოკვეთა გათვალისწინებული იყო ღალატის, ამბოხების, მევახშეობისა და სხვა დანაშაულისათვის. მთიელთა ჩვეულებითი სამართალი თემიდან მოკვეთას ითვალისწინებდა. შეიძლებოდა, რომ მონანიებულ-გამოსწორებული დამნაშავე კორპორაციას, თემს კვლავ თავის წევრად მიეღო.

ლიტერატურა
ჯავახიშვილი ივ., ქართული სამართლის ისტორია, წგნ., 2, ნაკვ. 2, ტფ., 1929;

კატეგორია:ძველი ქართული სამართალი
კატეგორია:სასჯელები