ზერტი

ზერტი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, გორის მუნიციპალიტეტის მეჯვრისხევის ადმინისტრაციულ ერთეულში (შიდა ქართლის მხარე).

მდებარეობს ტირიფონის ვაკეზე, მდ. მეჯუდის მარცხენა და ტირიფონის არხის მარჯვენა მხარეს, გორი – მეჯვრისხევის საავტომობილო გზაზე, ზღვის დონიდან 760 მ-ზე, გორიდან 19 კმ-ში. 

 ისტორია 
სოფელი ზერტი წერილობით წყაროებში ცნობილია XIV საუკუნიდან. 1398 წელს ზერტის შეწირულობა განუახლდა სვეტიცხოველს. XV საუკუნის 70-იან წლებში ქართლის მეფე კონსტანტინემ ზერტი თავის „შეზრდილ-გაზრდილს“ — იოთამ მაღლანიძეს უბოძა (ხეც Ad–1669). 1559 წელს სიმონ I-მა ზერტის შეწირულობა განუახლა სვეტიცხოველს. 1616 წელს ქრისტეფორე კათოლიკოსმა სოფელი სამოურავოდ გადასცა იესე გაბრიელისშვილს, 1696 წელს კათოლიკოსმა იოანე დიასამიძემ კი — სახლთუხუცეს რევაზ მაღალაძეს. 1700 წელს ერეკლე I-მა ზერტში მცხოვრები მამულაშვილები და სხვა გლეხები უბოძა ამილბარ მაღალაძეს. XVIII საუკუნეში სოფელს ეწერა 26 სახასო მოლაშქრე. XVIII საუკუნის ქართველი ავტორები ვახუშტი ბატონიშვილი და იოანე ბატონიშვილში ზერტს მდინარე მეჯუდით მორწყულ სოფელთა სიაში ასახელებენ.ბაგრატიონი იოანე, ქართლ-კახეთის აღწერა (ტექსტი გამოსაცემად მოამზადეს თინა ენუქიძემ და გურამ ბედოშვილმა), თბ, 1986. — გვ. 40.       

სოფლის შუაში დგას გვიანდელი შუა საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი — წმ. გიორგის ერთნავიანი ეკლესია. აგრეთვე სოფლის შუაში დგას XIX საუკუნის ღვთისმშობლის სამნავიანი ეკლესია. სოფლის სამხრეთით კი, სასაფლაოზე დგას 1839 წელს ნაგები წმ. გიორგის ეკლესია.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 2 439 ადამიანი.

 აღწერის წელი  მოსახლეობა  კაცი  ქალი  კომლი 1987გორის რაიონი და ქალაქი გორი: სტატისტიკური კრებული, გვ. 38, სახელმწიფო სტატისტიკის გორის რაიონული განყოფილება, გორი, 1988.  2561მათ შორის სახეზე მყოფი 2460    680 2002საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II   2706  1360  1346 2014   2439  1218  1221

ლიტერატურა

 გვასალია ჯ., აღმოსავლეთ საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის ნარკვევები, თბ., 1983.

სქოლიო

 კომონტარები 

კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები