The Division Bell

The Division Bell () — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის მეთოთხმეტე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1994 წლის 28 მარტს ბრიტანეთში, EMI Records-ზე, ხოლო 4 აპრილს აშშ-ში Columbia Records-ზე. იგი ჩაიწერა ჯგუფის გიტარისტ დეივიდ გილმორის მოცურავე სტუდიაში Astoria. ბრიტანეთში ალბომი მოხვდა რეიტინგების პირველ ადგილზე. მისი გამოსვლის დღეს ჯგუფმა გამართა უკანასკნელი ტურნე, რომლის ერთ-ერთი კონცერტიც აღბეჭდილია ფილმში Pulse, ხოლო აუდიო-ჩანაწერები - ამავე სახელწოდების ალბომში. The Division Bell-ზე მუშაობისას ჩაწერილი მუსიკის ნაწილი მოხვდა ჯგუფის უკანასკნელ, მეთხუთმეტე სტუდიურ ალბომში The Endless River (2014).

 ისტორია 

ალბომის The Division Bell ატმოსფერო უფრო ორიენტირებული ჯგუფის კლასიკურ ჟღერადობაზე, ხოლო ჩაწერის პროცესი ახლო იყო ადრეულ პერიოდთან, როდესაც მუსიკა იქმნებოდა იმპროვიზაციების შედეგად.

ჩაწერა დაიწყო 1993 წლის იანვარში, ჯგუფის მიერ 1970-იანებში შექმნილ Britannia Row-ს სტუდიაში. ყველაფერი დაიწყო იმპროვიზაციებით და თუკი 1987 წელს პროცესმა პრაქტიკულად რიჩარდ რაიტის გარეშე ჩაიარა, 1993 წელს სტუდიაში თავი მოიყარა სრულმა სამეულმა, ხოლო რაიტი ხუთი კომპოზიციის თანაავტორად იქცა.

ნიკ მეისონი:

დაახლოებით იგივე შეგრძნება იყო, როგორც Meddle-ზე მუშაობისას. იქმნებოდა ჯგუფური ალბომი, როდესაც სამივე უბრალოდ იმპროვიზაციებს ვასრულებდით. რამდენიმე კვირაში 40 ფრაგმენტი ჩავწერეთ და საქმემ წინ წაიწია. ზოგიერთი თავდაპირველი იდეა საბოლოოდ ალბომში მოხვდა.

სიმღერების ტექსტები ეკუთვნის ჟურნალისტ პოლი სემსონს, რომელიც იმ პერიოდში დეივიდ გილმორთან მეგობრობდა. მოგვიანებით ისინი დაქორწინდნენ. Britannia Row-ს სესიების შემდეგ დეივიდი და პროდიუსერი ბობ ეზრინი სამი თვის განმავლობაში მუშაობდნენ გილმორის მოცურავე სტუდია Astoria-ში. მაგრამ გარკვეული მიზეზების გამო, სესიები შეფერხდა. სწორედ შემოქმედებითი კრიზისის დროს დაიწერა „High Hopes“, ალბომის ბოლო სიმღერა.

თავდაპირველად დეივიდი პოლის ტექსტებს უბრალოდ უჩვენებდა და მცირე შენიშვნებს ითვალისწინებდა, მაგრამ დროთა განმავლობაში სემსონის როლი გაიზარდა და იგი ტექსტებზე პრაქტიკულად მთელი დღე მუშაობდა. ეზრინი თვლიდა, რომ სემსონი „მთელი პინკფლოიდური ოჯახის წევრად იქცა“, თუმცა ამ საკითხს ფრთხილად ეპყრობოდნენ. პროცესში აგრეთვე მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა დეივიდის მიერ აღმოჩენილი ჯგუფის The Dream Academy მონაწილე ნიკ ლერდ-კლოუესმაც.

რიჩარდ რაიტი ამ დროს უკვე ცხოვრობდა კენსინგტონში, მესამე მეუღლესთან, მილისთან ერთად. მას საკუთარი იდეებიც ჰქონდა და მათ განხორციელებაში ენტონი მური დაეხმარა, რომელმაც სიმღერის „Wearing the Inside Out“ ტექსტი შექმნა. შემდგომში ეს იყო ერთადერთი სიმღერა ამ ალბომიდან, რომელიც არ შესრულებულა ტურნეს The Division Bell მსვლელობისას (2006 წელს ის მოხვდა დეივიდის სეტლისტებში).

ალბომის თემად იქცა ჯგუფისთვის საკმაოდ ახლო მოტივები - ურთიერთობები და მათთან დაკავშირებული პრობლემები. ყველაფერი დაასრულეს სტუდიაში Olympic, სადაც ბეკ-ვოკალისტებიც გამოჩნდნენ - დურგა მაკბრუმის, სემ ბრაუნის, კეროლ კენიონის, ჯეკი შერიდანისა და რებეკა ლი-უაიტის სახით. ჯონ კერინი და ტიმ რენუიკი კვლავ დაბრუნდნენ, ხოლო საქსოფონის პარტიები შეასრულა დიკ პერიმ. ორკესტრულ არანჟირებებზე მუშაობდა მაიკლ კემენი.

რთული აღმოჩნდა ალბომისთვის სწორი სათაურის შერჩევა. მეისონს მოსწონდა Down to Earth, გილმორს - Pow Wow. აგრეთვე იყო სხვა ვერსიაც - Awaken to the Sense of Reality. საბოლოოდ მწერალმა დაგლას ადამსმა (რომელიც ჯგუფთან მეგობრობდა), გილმორს საკუთარი დახმარება შესთავაზა. მან შეარჩია სიტყვათა შეთანხმება The Division Bell, სიმღერიდან „High Hopes“, სანაცვლოდ კი გილმორმა მის მიერ შემოთავაზებულ ერთ-ერთ ორგანიზაციას 5 000 გირვანქა სტერლინგის ოდენობის თანხა გადაურიცხა.

პრომო-კამპანია

გარდა იმისა, რომ Volkswagen ამჯერად ჯგუფის მთელი ტურნეს სპონსორი იყო, 1994 წელს გამოვიდა მთელი რიგი მისი Golf-ებისა. აქედან ერთ-ერთი რომელიმე მსმენელს გადაეცემოდა პრიზად ამა თუ იმ შოუს წინ. ეს იყო სტანდარტული ფორმის Golf, ჯგუფის იმდროინდელი სიმბოლიკით და სპეციალური სტერეოსისტემით, თუმცა დეივიდ გილმორის თხოვნით ასევე ინტეგრირებული იყო ძრავა, რომელიც ყველაზე ნაკლებად აზიანებდა ეკოლოგიურ გარემოს.

1994 წლის 10 იანვარს გაიმართა პრეს-კონფერენცია, რომელიც ეძღვნებოდა ახალი ალბომის გამოსვლას. გამართვის ადგილი იყო ჩრდილოეთ კაროლინაში მდებარე დიდი ავიასადგური. ამისთვის სპეციალურად გაუშვეს დიდი დირიჟაბლი, რომელიც დამზადდა ბრიტანეთში. 27 ივნისამდე ის მშვიდად დაფრინავდა, სანამ არ მოჰყვა ჭექა-ქუხილში და არ განადგურდა. მისი ნაწილები შემდგომში იყიდებოდა სუვენირების სახით.

ბრიტანული პრეს-კონფერენციის შემდეგ, რომელიც 21 მარტს გაიმართა, სარეკლამოდ გაუშვეს მსგავსი, A60 ტიპის დირიჟაბლი, რომელიც თევზივით გამოიყურებოდა.

აგრეთვე გამოსცეს კომერციული და პრომო-სინგლების მთელი რიგი. კომერციულებს შორის იყო „Take it Back“ და „High Hopes“ - ორივეს გამოსვლას თან ახლდა მუსიკალური ვიდეოებიც. რადიოსადგურებმა აგრეთვე მიიღეს სპეციალური სინგლები - „Coming Back to Life“, „Keep Talking“ და „Lost for Words“. „What Do You Want From Me“ მხოლოდ შემდეგ წელს გამოვიდა - როგორც ცოცხალი ჩანაწერი ალბომიდან Pulse - ასევე პრომო-დისკის სახით.

გამოცემა

ალბომი 1994 წელს გამოიცა 3 ფორმატით - აუდიოკასეტაზე, გრამფირფიტასა და სტანდარტულ CD-ზე. გრამფირფიტაზე რამდენიმე სიმღერა ოდნავ შემოკლებულია, თავად ფირფიტის ფორმატის გამო, რომელიც ხანგრძლივი კომპოზიციის ჩაწერის საშუალებას არ იძლეოდა. ამიტომ 2014 წლის საიუბილეო გრამფირფიტა გამოვიდა ორმაგი სახით - ეს არის ორი ფირფიტა ყველა სიმღერის სრული ვარიანტით  (როგორიც არის CD-ზე).

2011 წელს ალბომი Discovery-ში შევიდა. 2016 წელს იგი ხელახლა გამოიცა CD-ის სახით (Pink Floyd Records) და ანალოგური ფირებიდან აღდგენილ გრამფირფიტაზე.

2014 წელს გამოვიდა ალბომის საიუბილეო გამოცემა, ბოქს-სეტის სახით. მასში შევიდა როგორც ალბომის 2011 წლის რემასტერი, ასევე გრამფირფიტები და სხვა პროდუქცია.

შეფასებები და ჯილდოები

1994 წლის 30 მარტს ალბომი გამოვიდა და უმალვე მოექცა ჩარტების #1 ადგილზე - როგორც გაერთიანებულ სამეფოში, ასე აშშ-ში. ჟურნალმა Q თავისი დამოკიდებულება მისდამი ასე გამოხატა - „ისინი კვლავ უნიკალურები არიან და უნიკალურად იდუმალები. პინკ ფლოიდი უნდა აკეთებდეს თავის საქმეს, სხვა დანარჩენი კი - უსმენდეს“. ჟურნალმა Rolling Stone მკაცრად აღნიშნა, რომ ალბომით „მხოლოდ პინკ ფლოიდის ყველაზე გიჟი მსმენელი თუ დაინტერესდება“. რიჩარდ რაიტი თვლიდა, რომ ეს იყო პინკ ფლოიდის საუკეთესო ალბომი, იმ დროიდან, რაც Wish You Were Here ჩაიწერა.

კომპოზიცია „Marooned“ აღინიშნა გრემის ჯილდოთი, როგორც 1994 წლის საუკეთესო ინსტრუმენტული კომპოზიცია როკ-მუსიკის ჟანრში. ეს დღემდე პინკ ფლოიდის ერთადერთი გრემის ჯილდოა - 2007 წელს მასზე წარდგენილი იყო დეივიდ გილმორის კომპოზიცია „Castellorizon“ (ალბომიდან On an Island), მაგრამ მას ეს ჯილდო არ ერგო.

ტურნე

ალბომს მოჰყვა მასშტაბური ტურნე - 107 კონცერტი ერთი წლის განმავლობაში, იმის გათვალისწინებით, რომ ტექნიკური აღჭურვილობა გაიზარდა. დიზაინერმა მარკ ფიშერმა შექმნა თვალისებრი სცენა, რომლის შუაგულში ეკიდა მრგვალი ეკრანი. აღსანიშნავია ლაზერული ეფექტების და პიროტექნიკის დიდი რაოდენობა, 200 ადამიანი ტექნიკურ პერსონალში, პირველად ჯგუფის ისტორიაში ტურნეს სპონსორი, Volkswagen-ის სახით, პირველად 1975 წლის შემდეგ The Dark Side Of The Moon, შესრულებული სრული სახით და ერლს კორტის საგამოფენო დარბაზში ჩატარებული 14 დღიანი კონცერტების სახით, სადაც ჩაიწერა მასალა ფილმისთვის Pulse. კონცერტებზე მიწვეული იყო როჯერ უოტერსიც. მიუხედავად იმისა, რომ იგი არ გამოჩენილა, კულისებში ჯგუფის წევრებს ბობ კლოუზი შეხვდა.

გარეკანი 

სხვა ალბომებთან კონკურენციის თავის ასარიდებლად, ჯგუფმა 1994 წლის აპრილი მიზნად დაისახა და ამ დროისთვის აპირებდა ახალი ტურნეს დაწყებას. თუმცა, 1993 წლის იანვრისთვის ალბომის სახელწოდება ჯერ კიდევ უცნობი იყო. სახელწოდებებს შორის ჰქონდათ Pow Wow და Down to Earth. ერთხელ საღამოს  მწერალმა დაგლას ადამსმა მათ შესთავაზა სახელწოდება, სანაცვლოდ კი ითხოვა ერთ-ერთი საქველმოქმედო ორგანიზაციისთვის გარკვეული თანხის შეწირვა. სახელწოდება იყო The Division Bell (განმყოფი ზარი), სიმღერის "High Hopes" ტექსტიდან, რაც ჯგუფს მოეწონა.

ალბომის გარეკანზე მუშაობდა ჯგუფის დიდი ხნის მეგობარი სტორმ თორგერსონი. მისი ხელმძღვანელობით აიგო ლითონის ორი თავი (ყოველი მათგანი ორსართულიანი ავტობუსის სიმაღლის იყო) და ისინი ელისთან (კემბრიჯშირი) მდებარე მინდორზე განალაგა. ქანდაკებები ერთმანეთთან ახლოს დაიდგა და გადაღებული იყო ისე, რომ არა მხოლოდ ერთმანეთს "ესაუბრებოდნენ", არამედ მესამე სახესაც ქმნიდნენ. ქანდაკებების ავტორები იყვნენ კით ბრიდენი და ჯონ რობერტსონი. ფოტოსურათზე, უკანა ფონზე, აგრეთვე მოჩანს ელის საკათედრო ტაძარიც. ამჟამად ქანდაკებები შენახულია როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში (კლივლენდი, ოჰაიო). მათი მრისხანე გამოხედვა კავშირშია ალბომის ერთ-ერთ თემასთან, დაკარგულ კავშირებთან.

ალბომი გამოვიდა ბრიტანეთსა და აშშ-ში CD, გრამფირფიტის და აუდიოკასეტის ფორმატებში, აქედან ყოველივეს განსხვავებული გარეკანი ჰქონდა (ფერთა სხვადასხვა გამით და სტილით). იგი აგრეთვე მინი-დისკის ფორმატშიც გამოიცა. აუდიოკასეტაზე გამოსახულია ქვის ქანდაკებები, შექმნილი ეიდენ ჰაინზის მიერ. ალბომის ბუკლეტის CD გამოცემაში თითო გვერდზე გამოტანილია თავების მცირე ზომის სილუეტები, ხოლო სიმღერების ტექსტები ილუსტრირებულია. "A Great Day for Freedom"-ს ახლავს დაჭმუჭნული გაზეთი; "Poles Apart"-ს - ვიტრაჟი; "Lost for Words"-ს  - მოკრივის ხელთათმანები. "Coming Back to Life" ილუსტრირებულია ქალით, რომელიც ზღვიდან ამოყვანილ მამაკაცს ხელოვნურ სუნთქვას უკეთებს (ეს ორი პერსონაჟი აგრეთვე გამოსახული იყო ამ სიმღერის პრომო სინგლის გარეკანზე). "High Hopes"-ს აფორმებს მამაკაცი ზურგზე მიბმული გიგანტური შავი ალმით, ამავე სიმღერის პრომო ვიდეოდან.

მეორე და მესამე გვერდზე გამოსახულია ჩილეში მდებარე ჩერო ტოლოლოს ინტერ-ამერიკული ობსერვატორია. ჯგუფის სახელწოდება CD-ის ყუთის მარცხენა მხარეს ამოტვიფრულია ბრაილის შრიფტით.

 სიმღერების სია 

გრამფირფიტაზე ჩაწერილი ვერსიები განსხვავდება კომპაქტ დისკის ვერსიისგან იმით, რომ ოდნავ შემოკლებულია. ცვლილელები შეეხო სიმღერებს „Poles Apart“, „Marooned“, „Coming Back to Life“, „A Great Day for Freedom“, „Wearing the Inside Out“ და „High Hopes“. 2014 წელს გამოიცა ორმაგი გრამფირფიტა, სიმღერების სტანდარტული ხანგრძლივობით.

 მუსიკოსები და თანაავტორები 

პინკ ფლოიდი
 დეივიდ გილმორი – პროდიუსერი, ვოკალი, გიტარა, ბას გიტარა, კლავიშები
 რიჩარდ რაიტი – კლავიშები, ვოკალი, ფორტეპიანო
 ნიკ მეისონი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია, პროგრამირება

ჩაწერა
ბობ ეზრინი – პროდიუსერი
ენდი ჯექსონი – ხმის ინჟინერი
მაიკლ კემენი – ორკესტრის არანჟირება
ედვარდ შირმური – ორკესტრირება
სტივ მაკლაფლინი – ორკესტრის ჩაწერა
კრის თომასი – მიქსი
ტონი მეი, რუპერტ ტრუმენი, სტივენ პიოტროვსკი - ფოტოგრაფია
პიტერ კარზონი, იენ რაიტი – გრაფიკა

დამატებითი მუსიკოსები
 ჯონ კერინი – კლავიშებიანი საკრავები
 გაი პრეტი – ბას-გიტარა
 გერი უოლისი – პერკუსია
 ტიმ რენუიკი – გიტარები
 დიკ პერი – ტენორ საქსოფონი 
 ბობ ეზრინი – კლავიშებიანი საკრავები, პერკუსია
 სემ ბრაუნი – ბეკ-ვოკალი
 დურგა მაკბრუმი - ბეკ-ვოკალი
 კეროლ კენიონი – ბეკ-ვოკალი
 ჯეკი შერიდანი – ბეკ-ვოკალი
 რებეკა ლი-უაიტი – ბეკ-ვოკალი

 ჩარტები

ყოველკვირეული ჩარტები
ჩარტი (1994) უმაღლესი პოზიცია ჩილეს ალბომები (APF) 1 ჩარტი (1995) უმაღლესი პოზიცია ჩარტი (2014) უმაღლესი პოზიცია

 სინგლები 
 წელი სინგლი რეიტინგი პოზიცია 1994 Keep Talking აშშ მეინსტრიმული როკის სიმღერები 1 1994 Take It Back ბრიტანეთის სინგლების რეიტინგი 23 1994 Take It Back აშშ მეინსტრიმული როკის სიმღერები 4 1994 Take It Back აშშ ბილბორდის ცხელი 100-ეული 73 1994 High Hopes ბრიტანეთის სინგლების რეიტინგი 26 1994 High Hopes აშშ მეინსტრიმული როკის სიმღერები 7 1994 Lost for Words აშშ მეინსტრიმული როკის სიმღერები 21 1994 What Do You Want from Me აშშ მეინსტრიმული როკის სიმღერები 16

 სერტიფიცირებები 

 სქოლიო 

კატეგორია:პინკ ფლოიდის ალბომები
კატეგორია:1994 წლის ალბომები
კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები
კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები
კატეგორია:კონცეპტუალური ალბომები
კატეგორია:ალბომები სტორმ თორგერსონის გარეკანის დიზაინით
კატეგორია:ალბომები დეივიდ გილმორის პროდიუსერობით
კატეგორია:ალბომები ბობ ეზრინის პროდიუსერობით
კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები