ლექეთი

ლექეთი, ლექართი (, ) — უძველესი პუნქტი ისტორიულ ჰერეთში, ახლანდელი აზერბაიჯანის კახის რაიონში (საინგილო). მდებარეობს ქ. კახიდან ჩრდილო-დასავლეთით 12 კილომეტრის დაშორებით. მოსახლეობის რაოდენობა — 1510 კაცი.

სახელწოდება
ტერმინი „ლექართი“ სამეცნიერო ლიტერატურაში სხვადასხვანაირადაა მოხსენებული. ქართულ წყაროებში მოხსენებულია - ლექართი ანუ ლექეთი (ზ.ედილი, ა.ჩხენკელი, მ. დუმბაძე და სხვ.) რუსულ წყაროებში - лекит ლექით (И. Д. Барановский, М.А Казиев და სხვ.) Лякит ლიაქით -  (А.С. Хаханов, К. В. Тревер)  და სხვ. 

სახელწოდება „ლექართი“ ქართული წარმოშობისაა. ამ სიტყვის სუფიქსი — „ლე“ მეგრულ-სვანური წარმოშობისაა და ქართულ „სა“-ს უდრის, ხოლო ფუძე — „ქართი“, ქართველური სატომო სახელია, რომელიც მეგრულში თბილისის აღმნიშვნელად გამოიყენება. საიდანაც მომდინარეობს  „სა-ქართ-ველო“  „ადგილი, სადაც ქართველები ცხოვრობენ, ქართველებით დასახლებული ქვეყანა“ჩიქობავა ა., ენათმეცნიერების შესავალი, თბ. 1952 წ., გვ. 203

ისტორია
ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება 1310 წელს ლექართის სახელწოდებით. სოფლის ტერიტორიაზე გათხარეს და შეისწავლეს ქრისტიანული წმინდა ნინოს ტაძარი, ტეტრაკონქი (VII-IX სს.). ვარაუდობენ, რომ აქ იყო ჰერეთის ერთ-ერთი საეპისკოპოსო ცენტრი. 1607 წელს ოსმალეთის სულთანმა აჰმედ I-მა სოფელი ლექეთი დაუმტკიცა ელისუს სულთანს ალი-სულთან ბეგს.

იხილეთ აგრეთვე
ლექეთის წმინდა ნინოს ტაძარი

ლიტერატურა

 მარჯანიშვილი გ. ჰერეთი, თბ., 2005, გვ. 26-31
 პაპუაშვილი თ., ჰერეთის ისტორიის საკითხები, თბ., 1970;
 ედილი ზ. საინგილო. თბ., 1947. გვ. 156-158


Чубинашвили Г. Н., Архитектура Кахетии, Тб., 1959;

სქოლიო

კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები