კლასიკური იაპონური ენა

კლასიკური იაპონური ენა (იაპ. 中古日本語 chūko nihongo), უფრო ზუსტად გვიანდელი ძველიაპონური — ჰაიანის პერიოდის იაპონური ენის განვითარების პერიოდი (794-1185).  მან შეცვალა ძველიაპონური ენა.

თუმცა ძველიაპონური იეროგლიფებსა და დამწერლობას ჩინურისგან ითვისებს, გვიანდელ ძველ პერიოდში ორი ახალი დამწერლობის სისტემა აღმოცენდა: ჰირაგანა და კატაკანა. ამ განვითარებამ დამწერლობა გაამარტივა და ახალი ეპოქა შემოიტანა ლიტერატურაში, ისეთი კლასიკური ნაწარმოებებით, როგორიცაა გენძის ამბავი, ბამბუკის მჭრელის ამბავი, ისეს ამბები და მრავალი სხვა.

 იხილეთ აგრეთვე 

 იაპონოლოგია
 გამოცდა იაპონურ ენაში უცხოელთათვის
 აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტი

კატეგორია:იაპონური ენა