გერმანიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

გერმანიის ეროვნული ნაკრები () — საფეხბურთო ნაკრები საერთაშორისო არენაზე. მას საერთაშორისო  დონეზე  ადმინისტრირებას  უწევს  გერმანიის საფეხბურთო კავშირი, არის უეფა-სა და ფიფა-ს წევრი და მონაწილეობს მათი ეგიდით  ჩატარებულ  ევროპის და მსოფლიო ჩემპიონატებზე.

გერმანიის ნაკრები არის მსოფლიოს 4-გზის ჩემპიონი: 1954, 1974, 1990 და 2014 წლებში. ასევე  ოთხგზის  ვიცე-ჩემპიონი: 1966, 1982, 1986  და 2002 წლებში. 4-ჯერ გავიდა მესამე ადგილზე: 1934, 1970, 2006 და 2010 წლებში. გერმანია სულ  12-ჯერაა გასული ნახევარფინალში. 1930 და 1950 წლის  გარდა  მსოფლიოს  ყველა  ჩემპიონატზე  აქვს  მონაწილეობა  მიღებული. 1930 წელს უარი თქვა, 1950  წელს კი მეორე მსოფლიო ომის გამო ვერ დაძლია საკვალიფიკაციო  რაუნდი.

ეროვნულ ნაკრებებს შორის გერმანიას მსოფლიო ჩემპიონატზე ყველაზე მეტი — 100 მატჩი აქვს ჩატარებული, Germany move ahead of Brazil  ფიფა-ს ოფიციალური საიტი, 6 ივლისი, 2010.,ასევე გერმანიას აქვს ყველაზე მეტი გოლი გატანილი – 224.  , The Mineirazo in numbers. წაკითხვის თარიღი: 9 ივლისი, 2014.ევროპის ჩემპიონატებზე გერმანიას ყველაზე მეტი, ექვსი ფინალი აქვს ნათამაშები.

გერმანიის  ნაკრებიდან  გერდ მიულერი, მიროსლავ კლოზე და თომას მიულერი გახდნენ მსოფლიო ჩემპიონატის საუკეთესო ბომბარდირები. ლოთარ მათეუსს ჩატარებული აქვს მსოფლიო ჩემპიონატზე ყველაზე მეტი  მატჩი, ხოლო კლოზეს გატანილი აქვს ყველაზე მეტი გოლი (16).

არის სამგზის ევროპის ჩემპიონი 1972, 1980, 1996 წლებში, მიოგო  რა  ექვსიდან  3 ფინალი. გუნდი 1972 წლიდან  მონაწილეობს  ევროპის  ყველა  ჩემპიონატში, ხოლო ამ  ტურნირებზე  ბომბარდირები   გახდნენ  გერდ მიულერი, დიტერ მიულერი, კლაუს ალოფსი  და  კარლ-ჰაინც რიდლე. გერმანიის  ნაკრები  რვაჯერაა  დასახელებული  გერმანიის  წლის  გუნდად.

 ისტორია 
საწყისი წლები
უკვე 1899 და 1901 წელს  ჩატარდა  5 არაოფიციალური  ამხანაგური  შეხვედრა  ორ  განსხვავებულ  გუნდს, გერმანიასა  და  ინგლისს  შორის და  ყველა  გერმანიისთვის  გამანადგურებელი  მარცხით დასრულდა. ეს  თამაშები  გერმანიის  საფეხბურთო  კავშირის  მიერ  არ  იყო  საერთაშორისო  თამაშებად  აღიარებული  და   დღეს  ისინი  ურ-საერთაშორისო  მატჩების  სახელითაა  ცნობილი. ეს  თამაშები  ორგანიზებული  იყო  ვალტერ ბენზემანის  მიერ, რომელსაც  გერმანული  ფეხბურთის  დამაარსებლად  მიიჩნევენ.

1980-იანი წლების დასაწყისი
იუპ დერვალის მწვრთნელობისას პირველივე დიდი ტურნირი წარმატებული აღმოჩნდა. გერმანიამ მოიგო ევრო 1982. ეს ნაკრების რიგით მეორე ევროპული ტიტული იყო. ფინალში გერმანიამ დაამარცხა ბელგია 2-1. 1982 წლის მუნდიალზე გერმანია ფავორიტად ითვლებოდა. საკბალიფიკაციო ეტაპზე მათ რვიდან რვავე მატჩი მოიგეს. მიუხედავად ამისა, გერმანია მოულოდნელად დამარცხდა პირველი მატჩში დებიუტანტ ალჟირთან 1-2. გერმანიამ მოიგო ჯგუფური ეტაპის შემდგომი მატჩები ჩილესთან და ავსტრიასთან და გავიდა პლეი-ოფში. 2-1. ტურნირის ნახევარფინალში გერმანია შეხვდა საფრანგეთის ძლიერ ნაკრებს, სადაც ალენ ჟირესი, ჟაკ ტიგანა და მიშელ პლატინი თამაშობდნენ. გერმანელები დაწინაურდნენ მე-18 წუთზე, მაგრამ ფრანგებმა 26-ე წუთზე აღადგინეს წონასწორობა და ძირითადი დრო ფრედ დასრულდა. დამატებით დროში საფრანგეთი სწარაფად დაწინაურდა ორი ბურთით, მაგრამ რუმენიგემ და ფიშერმა საპასუხო გოლები გაიტანეს. მოგვიანებით, ფიშერის მიერ მაკრატელათი გატანილი გოლის წლის გოლად იქნა აღიარებული. პენალტების სერიაში გერმანიამ 5-4 მოიგო. ფინალში გერმანია პაოლო როსის იტალიასთანდ დამარცხდა 1-3.

ბეკენბაუერის ეპოქა

ევრო 1984-ის პირველივე რაუნდიდან დამოვარდნის შემდეგ ნაკრების მწვრთნელად დაინიშნა ლეგენდარული ფეხბურთელი ფრანც ბეკენბაუერი. რამდენადაც მას სამწვრთნელო ლიცენზია არ გააჩნდა, ფორმალურად მწვრთნელად ჯერ ჰორსტ კოპელი, ხოლო შემდეგ ჰოლგერ ოსიეკი დაინიშნენ, ბეკენბაუერი კი მათი ასისტენტი იყო. 1986 წლის მუნდიალის საკვალიფიკაციო ტურნირში გერმანიამ მოიგო ექვსიდან პირველი ხუთი მატჩი და გაინაღდა ტურნირზე მონაწილეობა. ჩემპიონატის ჯგუფურ ეტაპზე გერმანიამ დაიკავა მეორე ადგილი, დაუზავდა რა ურუგვაის, მოუგო შოტლანდიას და დამარცხდა დანიასთან. მერვედფინალში გერმანიამ დაამარცხა მაროკო 88-ე წუთზე ლოთარ მათეუსის საჯარიმო დარტმით გატანილი ერთადერთი გოლით. მეოთხედფინალში პენალტების სერიაში მეკარე შუმახერმა ორი პენალტი მოიგერია და გერმანიამ დაამარცხა მექსიკა, ხოლო ნახევარფინალში ანდრეას ბრემესა და რუდი ფიოლერის გოლებით 2-0 დაამარცხა საფრანგეთის ნაკრები. ფინალში გერმანია 2-3 დამარცხდა დიეგო მარადონას არგენტინასთან, რომელიც მეორედ გახდა მსოფლიოს ჩემპიონი.

მომდევნო, 1990 წლის ჩემპიონატზე გერმანია კვლავ ფინალში გავიდა. ნახევარფინალში გერმანია ინგლისის ნაკრებსი დაუპირისპირდა. პიტერ შილტონის მიერ გაშვებული კურიოზული გოლის წყალობით გერმანელებმა ანგარიში გახსნეს, თამაშის მსვლელობისას ინგლისს არ დაუდეს 11 მეტრიანი როდესაც მცველებმა გარი ლინეკერი საჯარიმოში თამაშის წესების დარღვევით შეაჩერეს. ამის შემდეგ მოედნიდან გააგდეს ახალგაზრდა პოლ გასქოინი. მე-80 წუთზე ლინეკერმა ანგარიში გაათანაბრა. თერთმეტმეტრიანების სერიაში სტიუარტ პირსმა და კრის უოდლიმ გააფუჭეს პენალტები და გერმანია ფინალში გავიდა. ფინალში გერმანია კვლავ არგენტინას შეხვდა, მაგრამ ამჯერად ანდრეას ბრემეს გოლით დაამარცხა ის 1-0 და მესამე ტიტული მოიპოვა.

მსოფლიოს ჩემპიონმა გერმანიის ნაკრებმა კარგას იასპარეზა შემდგომ ტურნირზე, ევრო 1992-ზე, სადაც ფინალში გავიდა, მაგრამ დამარცხდა ჩემპიონატზე შემთხვევით მოხვედრილ დანიის ნაკრებთან.

1990-იანები
ევრო 1996-ზე გერმანიამ მესამედ მოიპოვა ევროპის ჩემპიონის ტიტული. ჩემპიონობისკენ მიმავალ გზაზე გერმანიამ ნახევარფინალში, პენალტების სერიით დაამარცხა ტურნირის მასპინძელი ინგლისის ნაკრები. ფინალში გერმანია ჩეხეთის ნაკრებს შეხვდა, რომელიც ჯერ კიდევ ჯგუფური ეტაპის სტადიაზე დაამარცხა 2-0. შტეფან კუნცს პირველ ტაიმში ორი საგოლე მომენტი ჰქონდა, მაგრამ ვერ გამოიყენა. მეორე ტაიმში საჯარიმოში კარელ პობორსკის წაქცევის გამო დანიშნული თერთმეტმეტრიანი დარტყმის შემდეგ ჩეხები დაწინაურდნენ. მეორე ტაიმში საჯარიმოში კარელ პობორსკის წაქცევის გამო დანიშნული თერთმეტმეტრიანი დარტყმის შემდეგ ჩეხები დაწინაურდნენ. ანგარიში შეცვლაზე შესულმა ოლივერ ბირჰოფმა კრისტიან ციგეს ჩაწოდების შემდეგ, თავური დარტყმით გაათანაბრა. დამატებით დროში კვლავ ბირჰოფმა გაიტანა და ოქროს გოლით გერმანიის ნაკრებს მესამე წოდება მოუტანა.

2000-იანი წლების პირველი ნახევარი
ევრო 2000-ზე გუნდს ერიხ რიბეკი გაუძღვა. გერმანია ძალიან ცუდად გამოვიდა ამ ჩემპიონატზე. მან ფრედ, 1-1 ითამაშა პირველი მატჩი რუმინეთთან და წააგო დანარჩენი ოყი. მათ 0-1 დათმეს ინგლისთან და 0-3 პორტუგალიასთან, რომელსაც უკვე განაღდებული ჰქონდა ჯგუფიდან გასვლა და სათადარიგო ფეხბურთელებით თამაშობდა. რიბეკმა ნაკრები დატოვა და მის ნაცვლად რუდი ფიოლერი დაინიშნა.

2002 წლის მუნდიალზე გუნდმა მოულოდნელად ფინალს მიაღწია. გერმანია მოხვდა ჯგუფში ირლანდიის ნაკრებთან და დაბალრეიტინგიან  საუდის არაბეთის და  კამერუნის ნაკრებებთან. გერმანია არ მოიაზრებოდა ტურნირის ფავორიტებს შორის ევრო 2000-ს ჩაგდების შემდეგ. ჩემპიონატის დაწყებამდე გერმანიას დააკლდა რამდენიმე ფეხბურთელი ტრავმის გამო. მათ შორის იყო გერმანული ფეხბურთის ამომავალი ვარსკვლავი სებასტიან დაისლერი, რომელმაც ავსტრიასთან ამხანაგური მატჩის დროს მიიღო მუხლის ტრავმა. ამავე მიზეზით დააკლდნენ ნაკრებს მველები იენს ნოვოტნი, კრისტიან ვერნსი და ნახევარმცველი მეჰმეთ შოლი.

გერმანიამ მოიგო პირველივე მატჩი საუდის არაბეთის წინააღმდეგ 8-0. მიროსლავ კლოზემ შეასრულა ჰეთ-თრიკი. გერმენელთაგან ექვსმა სხვადასხვა ფეხბურთელმა გაიტანა გოლი. მეორე მატჩში ირლანდიის წინააღმდეგ გერმანია იგებდა 1-0-ს მთელი მატჩის განმავლობაში, მაგრამ ირლანდიელმა რობი კინმა გაათანაბრა მატჩის დასრულებამდე რამდენიმე წუთით ადრე. გერმანიას სჭირდებოდა გამარჯვება მესამე მატჩში ჯგუფში პირველი ადგილის დასაკავებლად. გერმანიამ მარტივად მოიგო 2-0 და კლოზემ გაიტანა მეხუთე გოლი ტურნირზე. გერმანიამ დაიკავა პირველი ადგილი 7 ქულით

მერვედფინალში გერმანია შეხვდა პარაგვაის ნაკრებს, რომელიც გავიდა მეორე ადგილზე B ჯგუფში. მატჩის ერთადერთი გოლი გაიატანა ოლივერ ნოივილმა 88-ე წუთზე. მეოთხედფინალში გერმანია შეხვდა აშშ-ის ნაკრებს. მატჩის ერთადერთო გოლი 38-ე წუთზე გაიტანა მიხაელ ბალაკმა ნახევარფინალში გერმანიას დაუპირისპირდა ტურნირის თანამასპინძელი სამხრეთ კორეის ნაკრები. მატჩის 71-ე წუთზე ბალაკმა მიიღო ტურნირზე მეორე ყვითელი ბარათი და შესაბამისად, დისკვალიფიკაცია შემდეგ მატჩში. ოთხი წუთის შემდეგ მანვე გაიატანა გამარჯვების გოლი და გერმანია გავიდა ფინალში.

პლეი-ოფის ეტაპზე გერმანიამ ყველა მატჩი მინიმალური სხვაობით, 1-0 მოიგო და ფინალში ბრაზილიას შეხვდა. ეს ორი გუნდი პირველად შეხვდა ერთმანეთს მსოფლიო ჩემპიონატზე. ფინალში გერმანიას დისკვალიფიკაციის გამო ნაკრების ერთ-ერთი ლიდერი მიხაელ ბალაკი. ფინალი ბრაზილიელთა გამარჯვებით 2-0 დასრულდა, ორივე გოლი ტურნირის ბომბარდირმა რონალდომ გაიტანა. გერმანელთა მეკარე და კაპიტანი ოლივერ კანი ჩემპიონატის საუკეთესო მეკარედ და ფეხბურთელად დასახელდა.

2006-დან დღემდე
ევრო 2008-ზე გერმანიამ ფინალამდე მიაღწია. ფინალში ის დაუპირისპირდა ესპანეთის ნაკრებს, რომელსაც 1964 წლის შემდეგ არ გაემარჯვა. ფინალში 
ესპანეთის უპირატესობა აშკარა იყო. გერმანიამ ვერცერთი საგოლე მომენტი ვერ შექმნა. ფინალის საუკეთესო მოთამაშე ფერნანდო ტორესი იყო, რომელმაც მატჩის 33-ე წუთზე ფილიპ ლამი უკან მოიტოვა და დაუფიქრებლად გამოსულ იენს ლემანს ბურთი თავზე გადაუგდო. გერმანიამ გოლის შემდეგ აქტიური თამაშის გაჩაღება ვერ შეძლო. ისინი მე-2 ტაიმის დასაწყისში ისინი ტერიტორიულ უპირატესობას კი დაეუფლნენ, თუმცა კასილასის კარამდე მიახლოება ძველებურად უჭირდათ. ვერ ითამაშა ტრავმირებულმა კაპიტანმა მიხაელ ბალაკმა, ჰიცლშპერგერისა და ფრინგსის მონდომება კი იმისთვის საკმარისი არ აღმოჩნდა, რომ შედარებით აქტიური შვაინშტაიგერისთვის მხარი აებათ. ამის ფონზე ხავისა და ინიესტას კომბინაციურმა თამაშმა აჯობა გერმანელების ნახევარდაცვას. 

2010 წლის მსოფლიო თასის დაწყებამდე ნაკრებს გამოაკლდა კაპიტანი მიხაელ ბალაკი. კაპიტნად დაინიშნა „ბაიერნის“ კაპიტანი ფილიპ ლამი.

მუნდიალი 2014
2014 წლის მუნდიალის წინ გერმანიის ნაკრებს დააკლდა მარკო როისი, რომელმაც ტრავმა მიიღო სომხეთთან ამხანაგურ მატჩში. გერმანია მუნდიალზე მოხვდა G ჯგუფში და მეტოქედ შეხვდა პორტუგალია, რომელიც ევრო 2012-ის ჯგუფურ ეტაპზე იყო გერმანიის მექტოქე, განა რომელიც წინა მსოფლიო ჩემპიონატის ჯგუფურ ეტაპზე იყო გერმანიის მეტოქე და აშშ, რომელსაც გერმანიის ყოფილი ფეხბურთელი და მწვრთნელი იურგენ კლინსმანი წვრთნიდა. გერმანიამ ასპარეზობა დაიწყო პორტუგალიის განადგურებით 4-0. თომას მიულერი ჰეტ-ტრიკის ავტორი გახდა. მეორე მატჩში განასთან უფრო მძიმე აღმოჩნდა და ფრედ, 2-2, დასრულდა. აშშ-სთან მიულერის მიერ გატანილი ერთადერთი გოლით კი გერმანიამ გაიმარჯვა და ჯგუფში პირველი ადგილი დაიკავა. მერვედფინალში ალჟისის 2-1 დასამარცხებლად გერმანიას დამატებითი დრო დასჭირდა. მეოთხედფინალში გერმანელებმა საფრანგეთის ნაკრები 1-0 დაამარცხეს, ხოლო ნახევარფინალში მასპინძელი ბრაზილია გაანადგურეს რეკორდული ანგარიშით 7-1. ეს ანგარიში, ისევე როგორც პირველი ტაიმის მიწურულს დაფიქსიებული 5-0, იყო მსოფლიო ჩემპიონატების ნახევარფინალებში დაფიქსირებული ყველაზე დიდი ანგარიში. ამავე მატჩში გერმანიის ნაკრების ყველა დროის საუკეთესო ბომბარდირმა მიროსლავ კლოზემ გაიტანა საკუთარი მე-16 გოლი მსოფლიო ჩემპიონატებზე, რაც რეკორდული მაჩვენებელია. 2014 წლის 13 ივლისს რიო დე ჟანეიროს მარაკანას სტადიონზე გერმანია შეხვდა არგენტინას, რომლის კაპიტანი მსოფლიოს ერთ-ერთი საუკეთესო ფეხბურთელი ლიონელ მესი იყო. ეს გერმანიასა და არგენტინას შორის გამართული მესამე ფინალური მატჩი იყო 1986 და 1990 წლების ფინალების შემდეგ. შეხვედრის ძირითადი დრო ფრედ, ანგარიშით 0:0 დასრულდა. მატჩის ერთადერთი გოლი დამატებით დროის მეორე ტაიმში, 113-ე წუთზე ანდრე შურლეს ფლანგური გარღვევისა და პასის შედეგად შეცვლაზე შესულმა მარიო გეცემ გაიტანა. გერმანია გახდა ერთადერთი ევროპული ნაკრები, რომელმაც სამხრეთ ამერიკის კონტინენტზე გამართულ ჩემპიონატში გაიმარჯვა. გერმანიამ ჩემპიონის ტიტული მეოთხედ, გაერთიანების შემდეგ კი პირველად მოიპოვა.

მსოფლიო ჩემპიონატის დასრულებიდან ერთ კვირაში ნაკრებიდან წავიდა ფილიპ ლამი, რომელიც 10 წელის ასპარეზობდა ნაკრებში და ოთხი წელი იყო გუნდის კაპიტანი. შემდეგ კაპიტნად ბასტიან შვაინშტაიგერი დაინიშნა.

 ამჟამინდელი შემადგენლობა 

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

 შედეგები

მსოფლიო ჩემპიონატზე
 მსოფლიო ჩემპიონატი საკვალიფიკაციო ეტაპი წელი რაუნდი პოზიცია    *           1930 ვერ გავიდა ვერ გავიდა  1934 მესამე ადგილი მე-3 4 3 0 1 11 8 1 1 0 0 9 1  1938 პირველი რაუნდი მე-10 2 0 1 1 3 5 3 3 0 0 11 1  1950აკრძალულიაკრძალული  1954 ჩემპიონი 1-ლი 6 5 0 1 25 14 4 3 1 0 12 3  1958 მეოთხე ადგილი მე-4 6 2 2 2 12 14კვალიფიცირდა, როგორ მოქმედი ჩემპიონი  1962 მეოთხედფინალი მე-7 4 2 1 1 4 2 4 4 0 0 11 5  1966 მეორე ადგილი მე-2 6 4 1 1 15 6 4 3 1 0 14 2  1970 მესამე ადგილი მე-3 6 5 0 1 17 10 6 5 1 0 20 3 1974 ჩემპიონი 1-ლი 7 6 0 1 13 4კვალიფიცირდა, როგორ მასპინძელი  1978 ფინალური ჯგუფები მე-6 6 1 4 1 10 5კვალიფიცირდა, როგორ მოქმედი ჩემპიონი  1982 მეორე ადგილი მე-2 7 3 2 2 12 10 8 8 0 0 33 3  1986 მეორე ადგილი მე-2 7 3 2 2 8 7 8 5 2 1 22 9  1990 ჩემპიონი 1-ლი 7 5 2 0 15 5 6 3 3 0 13 3  1994 მეოთხედფინალი მე-5 5 3 1 1 9 7კვალიფიცირდა, როგორ მოქმედი ჩემპიონი  1998 მე-7 5 3 1 1 8 6 10 6 4 0 23 9   2002 მეორე ადგილი მე-2 7 5 1 1 14 3 10 6 3 1 19 12 2006 მესამე ადგილი მე-3 7 5 1 1 14 6კვალიფიცირდა, როგორ მასპინძელი  2010 მესამე ადგილი მე-3 7 5 0 2 16 5 10 8 2 0 26 5  2014 ჩემპიონი 1-ლი 7 6 1 0 18 4 10 9 1 0 36 10  2018 უცნობია უცნობია  2022 უცნობია უცნობია სულ 4 ტიტული 18/20 106 66 20 20 224 121 84 64 18 2 249 66

 *მოიცავს პლეი-ოფების ფრედ დასრულებულ მატჩებს, რომლებიც დასრულდა პენალტების სერიით

 **ოქროსფერი ფონი აღნიშნავს ჩემპონობას
 ***წითელი ჩარჩო აღნიშნავს ტურნირის მასპინძლობას

ევროპის ჩემპიონატზე
1960–1990 წლებში გამოდიოდა როგორც 
1990– წლიდან გამოდის როგორც 

ევროპის ჩემპიონატისაკვალიფიკაციო ეტაპიწელირაუნდიპოზიცია    *          1960არ მონაწილეობდაარ მონაწილეობდა 1964 1968ვერ გაიარა კვალიფიკაცია421192 1972ჩემპიონი1-ლი2200518530133 1976მეორე ადგილიმე-22110648440175 1980ჩემპიონი1-ლი4310636420171 1984ჯგუფური ეტაპი მე-53111228512155 1988ნახევარფინალიმე-3421163კვალიფიცირდა, როგორც მასპინძელი 1992მეორე ადგილიმე-25212786501134 1996ჩემპიონი1-ლი6420103108112710  2000ჯგუფური ეტაპი მე-143012158611204 2004ჯგუფური ეტაპი მე-123021238530134  2008მეორე ადგილიმე-2640210712831357  2012ნახევარფინალიმე-35401106101000347 2016ნახევარფინალიმე-4632*17310712249 2020უცნობიასულ 3 ტიტული14/17492612*117248986920923761

 *მოიცავს პლეი-ოფების ფრედ დასრულებულ მატჩებს, რომლებიც დასრულდა პენალტების სერიით

 **ოქროსფერი ფონი აღნიშნავს ჩემპონობას
 ***წითელი ჩარჩო აღნიშნავს ტურნირის მასპინძლობას

 რეკორდები 
 ბომბარდირები 

#ფეხბურთელიპერიოდიგოლითამაშისაშუალო მაჩვენებელი 1მიროსლავ კლოზე 2001–2014 71 137 0,51 2გერდ მიულერი 1966–1974 68 62 1,13 3ლუკას პოდოლსკი 2004–2017 49 130 0,374რუდი ფიოლერი 1982–1994 47 90 0,52იურგენ კლინსმანი 1987–1998 47 108 0,45 6კარლ-ჰაინც რუმენიგე 1976–1986 45 95 0,48 7უვე ზეელერი 1954–1970 43 72 0,60 8მიხაელ ბალაკი 1999–2010 42 98 0,43 9თომას მიულერი 2010– 38 101 0,38 10ოლივერ ბირჰოფი 1996–2002 37 70 0,53

 ფეხბურთელების მიერ ჩატარებული თამაშების რაოდენობა 
#ფეხბურთელიპერიოდითამაშიგოლი 1ლოთარ მათეუსი 1980–2000 150 23 2მიროსლავ კლოზე 2001–2014 137 71 3ლუკას პოდოლსკი 2004–2017 130 49 4ბასტიან შვაინშტაიგერი 2004–2016 121 24 5ფილიპ ლამი 2004–2014 113 5  6იურგენ კლინსმანი 1987–1998 108 47 7იურგენ კოლერი 1986–1998 105 2 8პერ მერტეზაკერი 2004–2014 104 4 9ფრანც ბეკენბაუერი 1965–1977 103 14 10თომას ჰესლერი 1988–2000 101 11

 მწვრთნელები 
სახელიპერიოდითამაშიგამ.ფრედამ.ტიტულები გსკ-ის კომიტეტი 1908-1927 63 18 13 32 ოტო ნერცი1928-1936 70 42 10 18 მესამე ადგილი 1934 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ზეპ ჰერბერგი<sup>1936-1964 162 92 26 44 1954 წლის მსოფლიო ჩემპიონი ჰელმუტ შონი1964-1978 139 87 30 22 მეორე ადგილი 1966 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, 
მესამე ადგილი 1970 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე,

1972 წლის ევროპის ჩემპიონი,

1974 წლის მსოფლიო ჩემპიონი,

მეორე ადგილი 1976 წლის ევროპის ჩემპიონატზე     იუპ დერვალი1978-1984 67 45 11 11 1980 წლის ევროპის ჩემპიონი, 
მეორე ადგილი 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე  ფრანც ბეკენბაუერი1984-1990 66 36 17 13 მეორე ადგილი 1986 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, 
1990 წლის მსოფლიო ჩემპიონი    ბერტი ფოგსტი1990-1998 102 67 23 12 მეორე ადგილი 1992 წლის ევროპის ჩემპიონატზე, 
1996 წლის ევროპის ჩემპიონი  ერიხ რიბეკი1998-2000 24 10 6 8 რუდი ფიოლერი2000-2004 53 29 11 13 მეორე ადგილი 2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე იურგენ კლინსმანი2004-2006 34 20 8 6 მესამე ადგილი 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე იოახიმ ლევი<sup>2006- 112 77 20 15მეორე ადგილი 2008 წლის ევროპის ჩემპიონატზე
მესამე ადგილი 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე
2014 წლის მსოფლიო ჩემპიონი სულ<sup> 892 519 181 192

 რესურსები ინტერნეტში 

სქოლიო

კატეგორია:გერმანიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები