ვლადიმერ ვისოცკი

ვლადიმერ სემიონის ძე ვისოცკი (; დ. 25 იანვარი, 1938, მოსკოვი, რუსეთი — გ. 25 ივლისი, 1980, იქვე) — რუსი და საბჭოთა პოეტი, პროზაიკოსი, მომღერალი და კომპოზიტორი, კინოსა და თეატრის მსახიობი. რსფსრ-ის დამსახურებული არტისტი, საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი.Sputnik Эстония (25 იანვარი, 2018). Кумир ХХ века: Владимиру Высоцкому – 80// В 1986 году Высоцкому было посмертно присвоено звание заслуженного артиста РСФСР, а год спустя присуждена Государственная премия СССР "за участие в телесериале "Место встречи изменить нельзя" и авторское исполнение песен". დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 14 ნოემბერი, 2019. წყარო: Sputnik Эстония . წაკითხვის თარიღი: 14 ნოემბერი, 2019.РИА Новости (25 იანვარი, 2018). Биография Владимира Высоцкого// В 1987 году Владимиру Высоцкому посмертно была присуждена Государственная премия СССР за участие в телесериале "Место встречи изменить нельзя" и авторское исполнение песен. დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 14 ნოემბერი, 2019. წყარო: РИА Новости. წაკითხვის თარიღი: 14 ნოემბერი, 2019.

ვისოცკიმ განსაკუთრებით დიდი პოპულარობა საკუთარი სიმღერების გიტარაზე შესრულებით მოიპოვა. 1970-იან წლებში მის სიმღერებს ყოფილი საბჭოთა კავშირის პრაქტიკულად მთელი მოსახლეობა იცნობდა, — მიუხედავად იმისა, რომ მისი სიმღერები იმდროინდელ საბჭოთა ოფიციალურ მასობრივ საინფორმაციო საშუალებებში თითქმის არ ისმოდა.

ვისოცკის ეკუთვნის 700-მდე სიმღერა და ლექსი, ითამაშა 30-მდე ფილმში, მონაწილეობდა სპექტაკლებში, კონცერტებით მოიარა თითქმის მთელი ქვეყანა, ხშირად მიდიოდა გასტროლებზე უცხოეთშიც. სასტიკი ცენზურის პირობებში ვისოცკი ეხებოდა აკრძალულ თემებს, მღეროდა ყოველდღიურ საბჭოთა ცხოვრებაზე, სამამულო ომზე. ყოველივე ამან მას უდიდესი პოპულარობა მოუტანა.

 ბიოგრაფია 
 ბავშვობა 
ვისოცკი 1938 წლის 25 იანვარს, მოსკოვში, მოსამსახურის ოჯახში დაიბადა. მამა, სემიონ ვლადიმერის ძე ვისოცკი (1916–1997) საკადრო პოლკოვნიკი იყო, დედა, ნინა მაქსიმეს ასული (ქალიშვილობაში სერიოგინა; 1912–2003) კი — გერმანული ენიდან მთარგმნელი.Кем был Владимир Высоцкий по национальности// Владимир родился в Москве 25 января 1938 года. Нина Максимовна – мать знаменитого барда - была переводчицей. Отец — Семён Владимирович (Вольфович) Высоцкий - военный связист, ветеран Великой Отечественной войны, кавалер более чем 20 орденов и медалей, почётный гражданин городов Кладно и Праги, полковник. Мать Высоцкого была русской, а отец - еврей. ციტატა: „Основателем рода Высоцких считается Лейба Букльковштейн из местечка Селец (под Брестом), который приходился прапрадедом барду. Прадед артиста – Шлиом Высоцкий - стал первым носителем знаменитой фамилии.“ დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 14 ნოემბერი, 2019. წყარო: Вестник.online. წაკითხვის თარიღი: 14 ნოემბერი, 2019. ადრეული ბავშვობა ვლადიმერმა მოსკოვის კომუნალურ საცხოვრებელში გაატარა. დიდი სამამულო ომის დროს ორი წელი ცხოვრობდა დედასთან ერთად ევაკუაციაში ურალის ქალაქ  ბუზულუკში. 1943 წელს დაბრუნდა მოსკოვში. 1945 წელს როსტოკინსკის რაიონის 273-ე სკოლის პირველ კლასში შევიდა. 1947–1949 წლებში ცხოვრობდა მამასთან და მის მეორე ცოლთან ერთად გერმანიის ქალაქ ებერსვალდეში, სადაც ისწავლა ფორტეპიანოზე დაკვრა. შემდეგ ისევ მოსკოვში დაბრუნდა.

 მსახიობის კარიერა 
1953 წლიდან ვისოცკი დადიოდა დრამატულ წრეზე, რომელსაც ვ. ბოგომოლოვი ხელმძღვანელობდა. 1955 წელს დაამთავრა 186-ე საშუალო სკოლა და ნათესავების დაჟინებული თხოვნით ჩააბარა ვ. კუიბიშევის სახელობის მოსკოვის საინჟინრო-სამშენებლო ინსტიტუტში, რომელიც მიატოვა პირველივე სემესტრის ბოლოს. ინსტიტუტის დატოვების გადაწყვეტილება მიღებულ იქნა 1955 წლის 31 დეკემბრის ღამეს. ვისოცკიმ და მისმა სკოლის მეგობარმა, იგორ კოხანოვსკიმ გადაწყვიტეს ახალი წლის ღამე გაეტარებინათ სესიისთვის საჭირო ნახაზებზე მუშაობაში. ღამის ორი საათისთვის ნახაზები უკვე მზად იყო. ამ დროს ვისოცკი ადგა, მაგიდიდან ტუშის ქილა აიღო (მეორე ვერსიის მიხედვით ქილაში მაგარი ყავა ესხა) და თავის ნახაზებს გადაასხა. იმ მომენტში მიიღო გადაწყვეტილება მომავალი წლისთვის მომზადებულიყო და თეატრალურზე ჩაებარებინა. 1956–1960 წლებში ვისოცკი ვ.ი. ნემიროვიჩ-დანჩენკოს სახელობის სკოლა-სტუდია МХАТ-ის სამსახიობო განყოფილების სტუდენტია. პირველ კურსზე ყოფნისას გაიცნო მომავალში თავისი პირველი ცოლი, იზა ჟუკოვსკი. 1959 წელს პირველი როლი ითამაშა სასწავლო სპექტაკლში „დანაშაული და სასჯელი“ და ფილმში „თანატოლები“ (სტუდენტი პეტიას ეპიზოდური როლი). 1960 წელს ვისოცკის სახელი პირველად გამოჩნდა ცენტრალურ პრესაში, „საბჭოთა კულტურის“  28 ივნისის ნომერში გამოქვეყნებულ ლ. სერგეევის სტატიაში.

1960–1964 წლებში ვისოცკი მუშაობდა ა.ს პუშკინის სახელობის მოსკოვის დრამატულ თეატრში, სადაც ძირითადად ეპიზოდურ როლებს თამაშობდა.

1961 წელს კინოფილმის „713 ითხოვს დაშვებას“, გადაღების დროს გაიცნო თავისი მეორე ცოლი ლუდმილა აბრამოვა. ამავე წელს გამოჩნდა მისი პირველი სიმღერები. სიმღერა „Татуировка“, რომელიც ლენინგრადში დაიწერა, ითვლება მის პირველ ნამუშევრად. შემდგომში სიმღერა მისი მოღვაწეობის მთავარ სფეროდ იქცა. ორ თვეზე ნაკლები იმუშავა მოსკოვის მინიატურის თეატრში. 1964 წელს  შექმნა თავისი პირველი სიმღერები კინოფილმებისთვის და მუშაობა დაიწყო მოსკოვის დრამისა და კომედიის თეატრში ტაგანკაზე, სადაც სიცოცხლის ბოლომდე დარჩა.

1967 წლის ივლისში გაიცნო ფრანგი მსახიობი მარინა ვლადი, რომელიც მისი მესამე ცოლი გახდა.

1968 წელს გამოვიდა მისი პირველი საავტორო ალბომი „სიმღერები კინოფილმიდან „ვერტიკალი“.

1975 წელს ავტორის სიცოცხლეში პირველად და უკანასკნელად გამოქვეყნდა ვისოცკის ლექსი ლიტერატურულ კრებულში (День поэзии 1975. М., 1975).

1970-იან წლებში გაიცნო პარიზში ბოშა მსახიობი და მუსიკოსი ალიოშა დმიტრიევიჩი, რომელთან ერთადაც შემდგომში ხშირად მღეროდა. მათ ერთობლივი ალბომის ჩაწერაც კი ჰქონდათ გადაწყვეტილი, მაგრამ 1980 წელს ვისოცკის გარდაცვალების გამო ამ პროექტის განხორციელება ვერ მოხერხდა.

თეატრის დასთან ერთად გასტროლებით ნამყოფია ბულგარეთში, უნგრეთში, იუგოსლავიაში, საფრანგეთში, გერმანიასა და პოლონეთში.

ჩაწერილი აქვს 10-მდე რადიოსპექტაკლი, ჩატარებული აქვს 1000-ზე მეტი კონცერტი, როგორც სსრკ-ში, ასევე საზღვარგარეთ.

 უკანასკნელი დღეები და გარდაცვალება 

მინი|220პქ|მარჯვნივ|ვლადიმერ ვისოცკისადმი მიძღვნილი რუსული საფოსტო მარკა, 1999.

1980 წლის 16 ივლისს კალინინგრადში შედგა ვლადიმერ ვისოცკის უკანასკნელი კონცერტი.

ამავე წლის 18 ივლისს ვისოცკიმ უკანასკნელად ითამაშა თავისი ყველაზე ცნობილი თეატრალური როლი - ჰამლეტი, შექსპირის ამავე სახელწოდების პიესის მიხედვით დადგმულ სპექტაკლში.

1980 წლის 25 ივლისს, დილის 4:10 საათზე ვისოცკი ძილში  გარდაიცვალა მოსკოვში, თავის ბინაში. ანატოლი ფედოტოვის ვერსიით, სიკვდილის მიზეზი მიოკარდიუმის ინფარქტი იყო. სტანისლავ შერბაკოვისა და ლეონიდ სულპოვარის ვერსიით კი სიკვდილი დამამშვიდებელი საშუალებების გადაჭარბებული დოზით გამოწვეული ასფიქსიის მიზეზით დადგა. ამ ვერსიების მიუხედავად, ვისოცკის სიკვდილის ნამდვილი მიზეზი დღემდე უცნობია.

ვისოცკი დაკრძალეს 1980 წლის 28 ივლისს, ვაგანკოვოს სასაფლაოზე.

ამ პერიოდში მოსკოვში ზაფხულის ოლიმპიადა მიმდინარეობდა, ქალაქი გადაკეტილი იყო და მილიცია იცავდა. ვლადიმერ ვისოცკის გარდაცვალების შესახებ ცნობა საბჭოთა საინფორმაციო საშუალებებში თითქმის არ გაცხადებულა, მიუხედავად ამისა, ტაგანკის თეატრთან, სადაც იგი მუშაობდა, უამრავი ხალხი შეიკრიბა და რამდენიმე დღის განმავლობაში არ დაშლილა (გამოსვენების დღეს ახლომდებარე შენობების სახურავებიც კი სავსე იყო ხალხით).

 სიკვდილის შემდეგ აღიარება 

1981 წელს გამოქვეყნებულ იქნა ვისოცკის ნაწარმოებთა პირველი კრებული „ნერვი“. 1986 წელს ვისოცკის მიენიჭა რსფსრ-ის დამსახურებული არტისტის წოდება, ხოლო 1987 წელს საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო პრემია მიაკუთვნეს სატელევიზიო კინოფილმში „შეხვედრის ადგილის შეცვლა შეუძლებელია“ ჟეგლოვის როლისა და სიმღერათა საავტორო შესრულებისთვის. 

ვლადიმერ ვისოცკის მუზეუმი გაიხსნა მოსკოვში (1989), კოშალინში (1994), ეკატერინბურგში (2012).

პოეტის პატივსაცემად „ვლადვისოცკი“ ეწოდა ერთ-ერთ ასტერიოდს (2374 Vladvysotskij).

1987 წელს ელდარ რიაზანოვმა გადაიღო დოკუმენტური ფილმი „სამი შეხვედრა ვლადიმერ ვისოცკისთან“.

 ფილმოგრაფია 
 წელი ფილმი როლი შენიშვნები1959თანატოლნი სტუდენტი პეტია„მოსფილმი“, რეჟისორი ვ. ორდენსკი1961დიმა გორინის კარიერამემონტაჟე სოფრონი„გორკის სახელობის კინოსტუდია“, რეჟისორები: ფ. დოვლატიანი და ლ. მირსკი1962713 ითხოვს დაშვებასამერიკელი მეზღვაური„ლენფილმი“, რეჟისორი გ. ნიკულინიშვებულება ნაპირზევალეჟნიკოვის მეგობარი, პეტრე„მოსფილმი“, რეჟისორი ფ. მირონერი1963საჯარიმო დარტყმაგიმნასტი იური ნიკულინი„გორკის სახელობის კინოსტუდია“, რეჟისორი ვ. დოლმანიცოცხლები და მკვდრებიმხიარული ჯარისკაცი„მოსფილმი“, რეჟისორი ა. სტოლპერი1965ხვალინდელ გზაზებრიგადირი პეტრე მარკინი„მოსფილმი“, რეჟ. ფ. ფილიპოვიჩვენი სახლირადიოტექნიკოსი„მოსფილმი“, რეჟ. ვ. პრონინი1966წარმოშობით ბავშვი ვარ კაპიტან-ტანკისტი ვალოდია„ბელარუსფილმი“, რეჟ. ვ. ტუროვისაშა-საშენკამსახიობი„ბელარუსფილმი“, რეჟ. ვ. ჩეტვერიკოვი1967ვერტიკალივალოდია„ოდესის კინოსტუდია“, რეჟისორები ს. გოვორუხინი და ბ. დუროვიხანმოკლე შეხვედრებიგეოლოგი მაქსიმი„ოდესის კინოსტუდია“, რეჟ. კ. მურატოვა1968ინტერვენციაბროდსკი/ვორონოვი„ლენფილმი“, რეჟ. გ. პოლოკამსახურობდა ორი ამხანაგი ბრუსენცოვი„მოსფილმი“, რეჟ. ე. კარელოვიტაიგის პატრონიბრიგადირი რიაბოი„მოსფილმი“, რეჟ. ვ. ნაზაროვი1969საშიში გასტროლებიბენგალსკი (ნიკოლაი კოვალენკო)„ოდესის კინოსტუდია“, რეჟ. გ. იუნგვალდ-ხინკევიშითეთრი აფეთქებაკაპიტანი„ოდესის კინოსტუდია“, რეჟ. ს. გოვორუხინი1972მეოთხეიგი„მოსფილმი“, რეჟ. ა. სტოლპერი1973ცუდი კარგი ადამიანიფონ კორენი„ლენფილმი“, რეჟ. ი. ხეიფიცი1974ერთადერთი გზასოლოდოვი„მოსფილმი“, რეჟ. ვ. პავლოვიჩი1975ერთადერთიბორის ილიჩი„ლენფილმი“, რეჟ. ი. ხეიფიციმისტერ მაკ-კინლის გაქცევამომღერალი ბილ სიგერი„მოსფილმი“, რეჟ. მ. შვეიცერი1977ორნიმარიას თანამშრომელი„მაფილმი“ (უნგრეთი), რეჟ. მ. მესაროში1979 შეხვედრის ადგილის შეცვლა შეუძლებელიაკაპიტანი ჟეგლოვი„ოდესის კინოსტუდია“, რეჟ. ს. გოვორუხინი1980პატარა ტრაგედიებიდონ გუანი„მოსფილმი“, რეჟ. მ. შვეიცერი

 სიმღერები კინოფილმებისთვის 

ვისოცკის სიმღერები აჟღერებულია ფილმებში:
 „ვერტიკალი“
 „რობინ ჰუდის ისრები“
 „ომი სახლებში“
 „მოკლე შეხვედრები“
 „ინტერვენცია“
 „ტაიგის პატრონი“
 „სახიფათო გასტროლები“
 „ერთადერთი გზა“
 „ერთადერთი“
 „მისტერ მაკ-კინლის გაქცევა“
 „სანნიკოვის მიწა“
 „ვიქტორ კროხინის მეორე მცდელობა“
 ფილმი-ზღაპარი „ივანი და მარია“
 აუდიოსპექტაკლი „ალისა საოცრებათა ქვეყანაში“

 ძეგლები 
 ვლადიმერ ვისოცკის ბრინჯაოს ქანდაკება მოსკოვში, Страстной бульвар-ზე.
 ვისოცკის ძეგლი ბულგარეთის ქალაქ ვირშეცში.
 ვლადიმერ ვისოცკისა და მარინა ვლადის ძეგლი ეკატერინბურგში (ეკატერინბურგში არის ასევე ვისოცკის ქუჩა -  ერთადერთი, რომელსაც 1991 წლის რეფერენდუმის შედეგად არ შეცვლია სახელწოდება).
 ძეგლი პოდგორიცეში, ჩერნოგორიის დედაქალაქში.
 ძეგლი ნოვოსიბირსკში თეატრ „გლობუსთან“.
 ძეგლი კალინინგრადში, ცენტრალურ პარკში.
 2008 წელს გაიხსნა ვლადიმერ ვისოცკის ძეგლი დუბნში, მოსკოვის გარეუბანში, ვისოცკის სახელობის ხეივანში. 
 2008 წლის 25 იანვარს ვისოცკის ძეგლი დაიდგა ქ. სამარაში. იქვე არის ვისოცკის ქუჩაც.

 რესურსები ინტერნეტში 

 ვისოცკის საქველმოქმედო ფონდის ოფიციალური საიტი 
 ვისოცკის კულტურული ცენტრ-მუზეუმი
 ვლადიმერ ვისოცკი www.wysotsky.com-ზე
 IndexTube ვისოცკის ვიდეოჩანაწერები Youtube-სა და Google-Video-ზე
 Известия: ვისოცკის ერთ-ერთი უკანასკნელი ინტერვიუ
 ვლადიმერ ვისოცკის საზოგადოება პორტალზე Ли.ру
 ვლადიმერ ვისოცკისადმი მიძღვნილი გაერთიანება. სიმღერების ტექსტები, ინტერვიუები, ფოტომასალა.

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 25 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1938
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1980
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
კატეგორია:XX საუკუნის რუსი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის რუსი მამაკაცი მსახიობები
კატეგორია:XX საუკუნის რუსი მომღერლები
კატეგორია:რუსი მამაკაცი კომპოზიტორები
კატეგორია:საბჭოთა მწერლები
კატეგორია:რუსი პოეტები
კატეგორია:საბჭოთა პოეტები
კატეგორია:საბჭოთა მომღერლები
კატეგორია:საბჭოთა კომპოზიტორები
კატეგორია:რსფსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:ვაგანკოვოს სასაფლაოზე დაკრძალულები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები