საერთაშორისო სტილი (არქიტექტურა)

საერთაშორისო სტილი — არქიტექტურული მიმდინარეობა, რომელიც განვითარდა 1920-იანი წლებიდან 1980-იანი წლების დასაწყისამდე მთელი მსოფლიოს მასშტაბით. მისი მთავარი მახასიათებელია წარსულ ტრადიციებთან ყოველგვარი კავშირის გაწყვეტა, გლუვი ზედაპირების გამოყენება და ორნამენტების მოშორება. ეს არქიტექტორები ცდილობენ რეგულარობის პრინციპი შეინარჩუნონ და გამოიყენონ ამისთვის ბეტონის მასალა. საერთაშორისო სტილს ახასიათებს მკვეთრი მოდერნისტული ტენდენციები.

 ისტორიული კონტექსტი 

საერთაშორისო სტილი მომდინარეობს მოდერნიუსტული მიმდინარეობისგან და ვითარდება 1920-1940 წლებში. გერმანიაში იგი წარმოდგენილია  ბაუჰაუზის სკოლის, საფრანგეთში ახალი სულისკვეთებისა და ლე კორბუზიეს სახით. იგი ხასიათდება XIX საუკუნის ბოზ-არტთან  კავშირის გაწყვეტით, თუმცა აგრძელებს ვიოლე-ლე-დუკისა და ახალი ხელოვნების ფუნქციონალისტურ იდეებს.

გამოთქმა "საერთაშორისო სტილი" პირველად ჩნდება 1932 წელს ხელოვნების ისტორიკოსის, ჰენრი-რასელ ჰიჩკოკისა და ფილიპ ჯონსონის ნაშრომში, რომელიც ეხება  ნიუ-იორკის  MoMA-ს ექსპოზიციას, თანამედროვე არქიტექტურა. მოდერნისტული მიმდინარეობის გარდაქმნა საერთაშორისო სტილად მოხდა  აშშ-ში ბაუჰაუზის იდეების გავრცელების შემდეგ. 1933 წელს  გერმანიაში ნაცისტების მოთხოვნით ბაუჰაუზის სკოლა დაიხურა და ეს არქიტექტორები აშშ-ში გადავიდნენ. გერმანიაში მათი ნამუშევრები დაანგრიეს.

 სტილის წარმომადგენლები 

 აალტო, ალვარ
 ბეკეტი, უელტონ
 გრეი, ეილინ
 გროპიუსი, ვალტერ
 ბელუჩი, პიეტრო
 ლე კორბუზიე
 რუდოლფი, პოლ
 გოლდბერგი, ბერნარ
 კანი, ლუი
 ნიემეიერი, ოსკარ
 ნეუტრა, რიჩარდ
 რაფსონი, რალფ
 ტანჟი, კენზო
 ჯონსონი, ფილიპ

 რესურსები ინტერნეტში 
 ვეისელჰოფის მამული
 ვეისელჰოფის მამულის ფოტოგალერეა 
 თელ-ავივის თეთრი ქალაქი - მოდერნისტული მიმდინარეობა 
 One Wilshire Building

კატეგორია:არქიტექტურული მიმდინარეობები