პფალც-ცვაიბრიუკენი

პფალც-ცვაიბრიუკენი () — ვიტელსბახების დინასტიის საჰერცოგო, რომელიც 1444 წელს პფალცის შტოს „ზიმერნ-ცვაიბრიუკენის“ გაყოფის შედეგად წარმოიშვა. 1410 წელს კურფიურსტ რუპრეხტ III ფონ დერ პფალცის შვილებმა მამის მამული გაიყვეს და პირველ ჰერცოგს და პფალცგრაფ შტეფან I-ს ჰუნსრიუკთან, დონერსბერგთან და ფორდერპფალცთან ერთად მისი მეუღლის ფელდენცის საგრაფოც ერგო და ამ მიწების გაერთიანებით წარმოიშვა პფალც-ცვაიბრიუკენის საჰერცოგო, რომელმაც საფრანგეთის რევოლუციამდე იარსება.

ჰერცოგ შტეფანის რეზიდენცია თავდაპირველად ქალაქ მაიზენჰაიმში იყო, რომლის განადგურების შემდეგ (1477) ცვაიბრიუკენში გადავიდა და აქ 1793 წლმადე დარჩა.

იხილეთ აგრეთვე
 ცვაიბრიუკენის გრაფებისა და ჰერცოგების სია

ლიტერატურა
 Hans Ammerich: Landesherr und Landesverwaltung. Beiträge zur Regierung von Pfalz-Zweibrücken am Ende des Alten Reiches. Minerva Verl., Saarbrücken 1981 (Veröffentlichungen der Kommission für Saarländische Landesgeschichte und Volksforschung 11).
 Charlotte Glück-Christmann (Hrsg.): Die Wiege der Könige. 600 Jahre Herzogtum Pfalz‑Zweibrücken. Zweibrücken 2010.

კატეგორია:საღვთო რომის იმპერია