რიკარდა ჰუხი

რიკარდა ჰუხი (; დ. 18 ივლისი, 1864, ბრაუნშვაიგი — გ. 17 ნოემბერი, 1947, შენბერგი) — გერმანელი მწერალი, ფილოსოფოსი და ისტორიკოსი. 1892 წლიდან ფილოსოფიის დოქტორი. 1926 წლიდან პრუსიის ხელოვნებათა აკადემიის წევრი. აკადემიიდან გამოვიდა ფაშისტური რეჟიმის წინააღმდეგ პროტესტის ნიშნად. ფაშისტური გერმანიის დამარცხების შემდეგ „კულტურ-ბუნდის“ საპატიო თავმჯდომარე, გერმანელ მწერალთა I საერთო გერმანული კონგრესის საპატიო თავმჯდომარე (1947). 

თავდაპირველად წერდა ნეორომანტიკულ რომანებს, ლირიკულ ლექსებსა და ნოველებს. აღსანიშნავია მისი რომანები „ფონ ლუდოლფ ურსლოი უმცროსის მოგონებანი“ (1893), „ტრიუმფი ქუჩა-ბანდიდან“ (1902), „დიდი ომი გერმანიაში“(3 ტ. 1912-14, გადამუშავებული სათაურით „ოცდაათწლიანი ომი“, 1929); შემდეგ ჰუხის შემოქმედებაში გაჩნდა ფილოსოფიური და რელიგიური თემატიკა („ლუთერის რწმენა“, 1916, „საღვთო წერილის აზრი“, 1919, „გაუპიროვნება“, 1921). უაღრესად საინტერესოა ჰუხის რომანტიზმის აღქმა-რეცეფცია („რომანტიზმი“, ტ. 1-2,1908). იოჰან ვოლფგანგ გოეთეს (1931), ვილჰელმ რააბეს (1944) პრემიების ლაურეატი.

ლიტერატურა

სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 18 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1864
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1947
კატეგორია:გერმანელი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი ისტორიკოსები
კატეგორია:გერმანელი ქალი პოეტები
კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანელი რომანისტები
კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი რომანისტები
კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანელი ქალი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი ქალი მწერლები
კატეგორია:ციურიხის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:გერმანელი ქალი რომანისტები
კატეგორია:გერმანელი ქალი ისტორიკოსები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით