ბაკური (ბიზანტია)

ბაკური (გ. დაახლ. 552 წ. შემდეგ) – ბიზანტიაში მოღვაწე წარმოშობით ქართველი სარდალი, პერან იბერიელის ძე. გურგენ მეფის  შთამომავალი.

სამხედრო სარბიელზე 547 წლიდან გამოვიდა. იგი ფაზა იბერიელთან ერთად მეთაურობდა ბიზანტიელთა  ბრძოლას  ოსტგუთების მეფეების ტოტილას (541-552) და ტეიას (552) წინააღმდეგ.

552 წელს  ბიზანტიელებსა  და  ოსტგუთებს  შორის  დიდი  ბრძოლა  მოხდა, რომელიც  ტაგინეს ბრძოლის  სახელწოდებით  არის  ცნობილი. ამ  ბრძოლას  სარდლობდა  ცნობილი  ბიზანტიელი  მხედართმთავარი  ნარსესი, ხოლო  ერთ-ერთი  ბიზანტიელი  სარდალი  იყო  ბაკურ  იბერიელი, რომელმაც  თავი  გამოიჩინა  ამ  ომში, როგორც  ნიჭიერმა  და  მამაცმა  სტრატეგმა.

ბაკურ იბერიელს, როგორც გამოჩენილ სარდალს და პერანის ვაჟს, პროკოფი კესარიელი 532-552 წლებში იხსენიებს. შემდეგ წყაროებში მისი ხსენება ქრება. როგორც ჩანს, გარდაიცვალა.

ლიტერატურა

 ივ. ჯავახიშვილი, ქართველი ერის ისტორია, ტ.I, თბილისი, 1979;
 ს. ჯანაშია, საქართველო ადრინდელი ფეოდალიზმის გზაზე, შრომები I, თბილისი, 1949;
პროკოპი  კესარიელი. ქართული  თარგმანი  ს. ყაუხჩიშვილისა / გეორგიკა, ტ.II, ბიზანტიელი  მწერლების  ცნობები  საქართველოს  შესახებ, თბილისი, 1965;
ნ. ლომოური, ნარკვევები ქართლის (იბერიის) სამეფოს ისტორიიდან, თბილისი, 1975;
 ვ.გოილაძე, ფარნავაზიანთა სახლის ქრისტიან მეფეთა ქრონოლოგია, თბილისი, 1990;

კატეგორია:ბიზანტიელები
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები