საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარე

საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარე — საქართველოს პარლამენტის უმაღლესი თანამდებობის პირი, რომელიც აირჩევა ახალი მოწვევის პარლამენტის მიერ, პირველსავე სესიაზე, თავისი უფლებამოსილების ვადით, ფარული კენჭისყრით. იგი უძღვება პარლამენტის მუშაობას, უზრუნველყოფს აზრის თავისუფალ გამოხატვას, ხელს აწერს პარლამენტის მიერ მიღებულ აქტებს და ასრულებს რეგლამენტით გათვალისწინებულ სხვა უფლებამოსილებებსსაქართველოს კონსტიტუციის 55-ე მუხლის პირველი და მე-2 პუნქტები.

საქართველოში პირველად საკანონმდებლო ორგანოს თავმჯდომარის თანამდებობა შემოღებულ იქნა 1918 წელს, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მიერ დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ. საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტი დამფუძნებელი კრების მოწვევამდე საქართველოს მართვა-გამგეობას აბარებდა ეროვნულ საბჭოს, რომელიც შევსებული უნდა ყოფილიყო ეროვნულ უმცირესობათა წარმომადგენლებითსაქართველოს დამოუკიდებლობის დეკლარაციის მე-7 მუხლი. მისი პირველი თავმჯდომარე გახდა ნიკოლოზ ჩხეიძე. 1918 წლის 8 ოქტომბერს საქართველოს ეროვნულ საბჭოს საქართველოს პარლამენტი ეწოდა, ხოლო 1919 წლის 12 მარტიდან - 1921 წლის 25 თებერვლამდე — საქართველოს დამფუძნებელი კრება.

საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ საქართველოს უმაღლესი წარმომადგენლობითი ორგანო იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭო; 1992 წლის 4 ნოემბრიდან მას საქართველოს პარლამენტი ჰქვია.

 თავმჯდომარეების სია 

 ეროვნული საბჭოს თავმჯდომარე 
 ნიკოლოზ ჩხეიძე, 26 მაისი, 1918 – 8 ოქტომბერი, 1918

 საპარლამენტო ასამბლეის თავმჯდომარე 
ნიკოლოზ ჩხეიძე, 8 ოქტომბერი, 1918 – 12 მარტი, 1919

 დამფუძნებელი კრების თავმჯდომარე 
ნიკოლოზ ჩხეიძე, 12 მარტი, 1919–25 თებერვალი, 1921

 პარლამენტის თავმჯდომარე 
 ნიკოლოზ ჩხეიძე, 25 თებერვალი, 1921–16 მარტი, 1921

 უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარეები 
 ზვიად კონსტანტინეს ძე გამსახურდია, 14 ნოემბერი, 1990 – 14 აპრილი, 1991
 აკაკი თორნიკეს ძე ასათიანი, 18 აპრილი, 1991 – 6 იანვარი, 1992

 სამხედრო საბჭოს თავმჯდომარეები 
 თენგიზ კალისტრატეს ძე კიტოვანი, 6 იანვარი, 1992 – 10 მარტი, 1992
 ჯაბა კონსტანტინეს ძე იოსელიანი, 6 იანვარი, 1992 – 10 მარტი, 1992

1992 წლის მარტის დასაწყისში ედუარდ შევარდნაძე დაბრუნდა საქართველოში და 1992 წლის 10 მარტს დაინიშნა ქვეყნის უმაღლესი მმართველი ორგანოს, საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭოს თავმჯდომარედ, შეცვალა რა სამხედრო საბჭო. 1992 წლის 11 ოქტომბერს საყოველთაო არჩევნების გზით არჩეულ იქნა საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარედ და 1992 წლის 4 ნოემბერს ახალი პარლამენტის პირველივე სხდომიდან შეუდგა სამსახურებრივ მოვალეობის შესრულებას. სულ მალე, პარლამენტმა შემოიღო საქართველოს სახელმწიფო მეთაურის თანამდებობა და 1992 წლის 6 ნოემბერს ედუარდ შევარდნაძე უალტერნატივოდ არჩეულ იქნა ამ პოსტზე, ფორმალურად შეენახა რა პარლამენტის თავმჯდომარის თანამდებობა, გათავისუფლდა ყოველდღიური სამუშაო სხდომების ხელმძღვანელობისგან. შეიქმნა პარლამენტის სპიკერის პოსტი, არჩეულ იქნა სპიკერი – ვახტანგ გოგუაძე, რომელსაც დაევალა პარლამენტის სხდომების ხელმძღვანელობა. 1995 წლის 26 ნოემბრიდან პარლამენტის თავმჯდომარის და სპიკერის თანამდებობა გაერთიანდა, საქართველოს პრეზიდენტის პოსტის აღდგენასთან ერთად.

 პარლამენტის თავმჯდომარე 
 ედუარდ შევარდნაძე, 4 ნოემბერი, 1992 – 6 ნოემბერი, 1992

 პარლამენტის სპიკერი 
 ვახტანგ გოგუაძე, 6 ნოემბერი, 1992 – 25 ნოემბერი, 1995

 პარლამენტის თავმჯდომარეები 
 ზურაბ ჟვანია, 25 ნოემბერი, 1995 – 20 ნოემბერი, 1999
 ზურაბ ჟვანია (მეორეჯერ), 20 ნოემბერი, 1999 – 1 ნოემბერი, 2001
 ნინო ბურჯანაძე, 9 ნოემბერი, 2001 – 22 აპრილი, 2004
 ნინო ბურჯანაძე (მეორეჯერ), 22 აპრილი, 2004 – 7 ივნისი, 2008
 დავით ბაქრაძე, 7 ივნისი, 2008 – 21 ოქტომბერი, 2012
 დავით უსუფაშვილი, 21 ოქტომბერი, 2012 – 18 ნოემბერი, 2016
 ირაკლი კობახიძე, 18 ნოემბერი, 2016 – 21 ივნისი, 2019
 თამარ ჩუგოშვილი (), 21 ივნისი, 2019 –  25 ივნისი, 2019
 არჩილ თალაკვაძე, 25 ივნისი, 2019 – 24 აპრილი, 2021
 გია ვოლსკი (), 24 აპრილი, 2021 – 27 აპრილი, 2021
 კახა კუჭავა, 27 აპრილი, 2021 – 24 დეკემბერი, 2021
 გია ვოლსკი (), 24 დეკემბერი, 2021 – 29 დეკემბერი, 2021
 შალვა პაპუაშვილი, 29 დეკემბერი, 2021 —

 რესურსები ინტერნეტში 

 სქოლიო 

კატეგორია:საქართველოს პარლამენტი