დიდი ლილო

დიდი ლილო — დაბა თბილისის ადმინისტრაციულ საზღვრებში, სამგორის რაიონში. მდებარეობს ივრის ზეგნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 800 მ-ზე. 
ისტორია
დიდი ლილო მეზობელ სოფ. პატარა ლილოსთან ერთად ისტორიულად ცნობილი იყო ლილოს სახელწოდებით (პირველად მოიხსენიება XVII საუკუნის წყაროებში). 

საბჭოთა პერიოდში დიდ ლილოში მოქმედებდა მევენახეობის და სატყეო მეურნეობები, საავადმყოფო. დაბის სტატუსი მიენიჭა 1974 წელს. 2007 წლამდე ექვემდებარებოდა გარდაბნის მუნიციპალიტეტს და იყო თემის ცენტრი (თავდაპირველად სოფლები: ვარკეთილი და პატარა ლილო, შემდგომში აგრეთვე წინუბანი და ნასაგური), 2007 წლიდან — თბილისის მუნიციპალიტეტის საზღვრებშია.

დაბაში არის ღვთისმშობლის ეკლესია, წმ. გიორგის სალოცავი, „ერეკლეს წყარო". მის ტერიტორიაზე გადის ისტორიული სარწყავი არხი.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით დაბაში ცხოვრობს 2417 კაცი.
 აღწერის წელი  მოსახლეობა 2002  2 420 2014   2 417georgia-ethnic-2014

ლიტერატურა

სქოლიო

კატეგორია:თბილისის დაბები