Ibn Ajurrum

Ibn Ajurrum (1273–1323) iku ahli tata basa Arab sing asalé saka Fez, Maroko. Salah siji karyané, al-Muqaddimah al-Ajurrumiyyah fi Mabadi' Ilm al-Arabiyyah, kondhang banget ing saindenging donya. Ing pondok pesantren Islam ing Indonesia, karya iki dikenal minangka Jurrumiyyah lan digunakake ing meh kabèh pondok pesantren tradisional Islam ing Indonesia minangka buku pambuka babagan tata basa Arab (nahwu). 

Ibn Ajurrum (1273–1323) iku ahli nahwu Arab saka Fez, Maroko. Dheweke misuwur amarga karyané al-Muqaddimah al-Ajurrumiyyah fī Mabādi' 'Ilm al-'Arabiyyah, sawijining buku pambuka babagan nahwu sing kondhang banget lan asring digunakaké ing saindenging jagad Islam.

Ing pondok pesantren tradisional ing Indonesia, karya iki luwih dikenal kanthi jeneng Jurumiyyah lan meh kabèh digunakaké minangka buku teks dhasar kanggo sinau tata basa Arab (nahwu).Bruinessen, Martin van. Kitab Kuning, Pesantren, dan Tarekat. Bandung: Mizan, 1995.
 Asma lengkap lan asal-usul 
Asma lengkap Ibn Ajurrum yaiku Abū 'Abd Allāh Muḥammad bin Muḥammad bin Ajurrum asy-Sanhājī. Tembung Ajurrum asalé saka basa Berber, sing artiné "wong mlarat" utawa "wong zuhud", déné nisbah asy-Sanhājī nuduhaké yèn dhèwèké asalé saka suku Sanhaja, salah siji suku utama ing Afrika Lor.

Dheweke lair ing kutha Fez, Maroko. Sawetara sarjana pracaya yèn dhèwèké lair ing taun 672 H, déné liyané kandha yèn taun 682 H. Ibn Ajurrum séda ing Fez ing taun 723 H/1323 M.Az-Zirikli, Khairuddin. Al-A‘lam: Qāmūs Tarājim li Asyhar ar-Rijāl wa an-Nisā’. Beirut: Dār al-‘Ilm li al-Malāyīn, 2002.
 Beasiswa 
Saliyane dikenal minangka ahli tata basa Arab, Ibn Ajurrum uga nguwasani macem-macem disiplin Islam liyane, kalebu ilmu faraidh, ilmu hisab, sastra Arab, lan ilmu qira'at. Ing babagan qira'at, dhèwèké uga ngasilaké sawetara karya, sanadyan ora sak misuwuré kaya karya-karyané ing babagan nahwu.

Ing panaliten tatabasa Arab, Ibn Ajurrum dikenal manut aliran Kufah. Kecenderungan iki kacermin ing panemune babagan tatabasa, sing cocog karo para sarjana Kufah lan beda karo aliran Basrah ing sawetara masalah tatabasa.
 Karya 
Karya paling misuwur Ibn Ajurrum yaiku Kitab Al-Muqaddimah al-Ajurrumiyyah, sing ing Indonesia dikenal minangka Jurumiyyah. Metode nulis buku iki fokus marang judhul-judhul utama lan pokok-pokok ilmu nahwu, nggawe buku iki ringkes, padhet, lan gampang dipahami para pamula.

Ing buku Bughyat al-Wu'āt, Imam as-Suyuthi nyebutake manawa tulisan Ibn Ajurrum bab tata basa dipengaruhi dening para ulama Kufah. Iki katon, saliyane liya, ing diskusi bab asmā' al-khamsah, sing iku panemu para ulama Kufah, dene para ulama Basrah nambahake dadi asmā' al-sittah.

Tandha liya saka kecenderungan Kufah bisa katon ing kalebu frasa kaifamā ing klompok jawāzim, sawijining panemu sing ditentang déning para ulama Basrah.As-Suyuthi, Jalaluddin. Bughyat al-Wu‘āt fī Ṭabaqāt al-Lughawiyyīn wa an-Nuḥāt. Beirut: Dār al-Fikr, tanpa tahun.
 Pangaribawa 
Kitab Al-Ajurrumiyyah nampa perhatian gedhe saka para sarjana sawisé. Akeh sarjana sing nulis komentar, cathetan pinggir, lan syair babagan kitab iki. Nganti saiki, Jurumiyyah isih terus digunakaké minangka dhasar wiwitan ing sinau nahwu ing manéka lembaga pendidikan Islam, utamané pondok pesantren tradisional ing Indonesia.

 Sumber 

Kategori:Ilmu agama
Kategori:Ulama
Kategori:Nahwu
Kategori:Islam