Ismail al-Faruqi

Ismail Raji al-Faruqi (إسماعيل راجي الفاروقي Ismāʿīl Rājī al-Fārūqī); 1 Januari 1921 – 27 Mei 1986) yaiku filsuf lan cendekiawan Muslim Palestina-Amerika sing misuwur amarga kontribusi ing kajian Islam lan dialog antaragama. Dhèwèké sinau ing Universitas Al-Azhar ing Kairo lan ngajar ing Amerika Lor, kalebu ing Universitas McGill ing Kanada. Al-Faruqi dadi profesor agama ing Temple University, ing ngendi dhèwèké ngadegake program Studi Islam. Dhèwèké uga dadi pangadeg International Institute of Islamic Thought (IIIT) kanggo ndhukung studi Islam. Al-Faruqi nulis luwih saka 100 artikel lan 25 buku, kayata Christian Ethics: A Historical and Systematic Analysis of Its Dominant Ideas lan Al-Tawhid: Its Implications for Thought and Life, sing ngrembug pemikiran Islam, etika, konsep monoteisme, lan hubungan antaragama.

 Urip Wiwitan lan Pendhidhikan  
Al-Faruqi lair ing Jaffa, wilayah Mandat Inggris ing Palestina. Bapake, Abd al-Huda al-Faruqi, yaiku hakim agama Islam (qadi). Al-Faruqi nyinaoni ilmu ing omahe lan masjid sadurunge mlebu Collège des Frères de Jaffa taun 1936.

Ing taun 1942, dhèwèké dadi pendaftar ing pamrentah Mandat Inggris ing Yerusalem, lan taun 1945 dadi gubernur distrik Galilea. Sawisé Perang Arab-Israel 1948, dhèwèké pindhah menyang Beirut, Lebanon, kanggo sinau ing American University of Beirut. dhèwèké uga sinau filsafat ing Indiana University lan nggayuh gelar master taun 1949. Al-Faruqi banjur nikah karo Lois Lamya al-Faruqi lan nerusake pendhidhikan, entuk gelar master maneh saka Harvard University taun 1951 lan Ph.D. saka Indiana University taun 1952.

 Karir Akademik  
Ing taun 1958, al-Faruqi ngajar ing Fakultas Divinitas Universitas McGill, lan sinau babagan agama Kristen lan Yahudi. Dhèwèké ketemu filsuf Pakistan Fazlur Rahman, sing nduweni pangaribawa gedhe marang pendekatan dhèwèké ing dialog antaragama. Wiwit taun 1961 nganti 1963, dhèwèké dadi profesor tamu ing Institut Penelitian Islam ing Karachi, Pakistan.

Ing taun 1964, dhèwèké bali menyang Amérika Sarékat, ngajar ing University of Chicago lan Syracuse University. Ing taun 1968, dhèwèké dadi profesor ing Temple University lan ngembangake Program Studi Islam ing kana. Akeh murid, kalebu John Esposito, sinau ing ngisor bimbingane.

 Filsafat lan Pemikiran  
Pemikiran al-Faruqi ngukir prinsip tawhid (monoteisme), sing dideleng minangka pondasi peradaban Islam. Tawhid dadi prinsip pemersatu kanggo nggabungake kabeh aspek urip, ora mung ing kapercayan nanging uga ing etika lan sosial. Miturut al-Faruqi, tawhid nuntut manungsa dadi wakil (khilafah) ing Bumi, kanthi tanggung jawab moral marang masyarakat lan lingkungan.

 Prestasi Akademik  
Ing taun 1980, al-Faruqi medhegake International Institute of Islamic Thought (IIIT) kanggo ndhukung riset Islam. Kerjane babagan "Islamisasi Ilmu Pengetahuan" nduweni tujuan kanggo nyelarasake nilai-nilai Islam karo ilmu lan sinau modern. dhèwèké uga ndorong dialog antaragama kanggo mbangun rasa hormat lan tentrem antarane Islam, Kristen, lan Yahudi.

 Pati  
Ing Mèi 1986, al-Faruqi lan bojoné dipatèni ing omahé ing Pennsylvania déning Joseph Louis Young, sing banjur ngakoni lan divonis kukuman pati. Anaké wadon sing uga tatu nemen bisa slamet.

 Referensi  

 Pranala njaba  
Ismail Faruqi Online  Situs web babagan urip lan karya Dr. Isma'il al-Faruqi

Kategori:Filsuf
Kategori:Lair 1921 
Kategori:Pati 1986