Begawan Wisnukara

Begawan Wisnukara iku bapa gurune Prabu Danaraja (ratu ing Lokapala). Wujude pandhita yaksa, mapan ing Pertapan Argamanik. Nadyan wujude buta, nanging becik bebudene (wewatekane). Tokoh iki mung tinemu ing lakon wayang Bedhahe Lokapala.

Sawijining dina, Begawan Wisnukara pinuju lenggah ing pacrabakan (pamulangan), diadhep para siswane: para cantrik, manguyu, jejanggan, cekel, uluguntung, abet-abet, lan endhang. Sang Begawan paring wedharan babagan sejatine tuwa.

 Wong tuwa kang sejati tumrap Begawan Wisnukara 
Tuwa tegese ngenteni metune nyawa. Wong tuwa iku adhakane gampang lalen. Nadyan mangkono, aja banjur nglokro. Kudu tetep semangat sinau, supaya sugih sesurupan, sugih kawruh (ilmu), supaya kena kanggo tutur-tutur marang anak putu. Kajaba iku, supaya kalis (luput) saka rasa sepi, sepa, lir sepah, lan samun.

Sepi tegese ngrumangsani tanpa kanca tanpa kanthi, utawa ngrumangsani mung urip ijen.

Sepa tegese tanpa rasa. Urip ora ngrasakake kepenak, mangan lan ngombe ora ngrasakake enak. Lungguh, mlaku, turu uga ora ngrasakake kepenak.

Sepah tegese rumangsa kaya uwuh, tanpa guna ing bebrayan.

Samun tegese suwung, rumangsa tanpa aji (rega), kabuwang saka bebrayan. Kang banjur nuwuhake rasa semplah ing manah.

Sabanjure wong tuwa sing tanpa ilmu, yen ana ing pakumpulan tumindake gonyak-ganyuk nglelingsemi (ngisin-isini).

Gonyak-ganyuk tegese tandang tanduk sing ora urus. Ucape lan tumindake ora trep karo kasepuhane. Amarga rumangsa bisa, banjur kakehan omong, nuruti panemune dhewe. Ora gelem dianggep kleru, amarga mbujung utawa mburu pangalembana.

Banjur sejatine tuwa iku kang kepriye?

 Waspada ing semu. Tegese awas marang glagate wong akeh, senadyan ora kawedharake. Dadi, bisa ngemong kanca rowange.
 Aja dhemen pamer. Senadyan pinter lan prigel (cukat sarta trampil), ora perlu diumukake. Dene yen disuwuni wawasan, anggone paring dhawuh kanthi cara kang nyenengake, ora ngremehake.
 Mulat sarira (mawas dhiri). Ngerteni kekurangane awak lan tumindak ngati-ati.                                                                                            

Kanggo nambah undhaking pangerten (ilmu), kudu tansah sinau. Kanthi cara maca buku-buku, lan srawung karo kanca. Maca iku gedhe paedahe. Bisa nyegah lalen, amarga pikirane tansah diasah.

 Geger Pertapan Argamanik  
Dumadakan, padhepokan Argamanik karawuhan Patih Banendra. Ngaturake wosing dinuta ratu gustine, yaiku nyuwun pambiyantune Begawan Wisnukara. Amarga wektu dina iki, Lokapala dilurugi mungsuh saka Ngalengka.

Begawan Wisnukara nyaguhi asung pambiyantu. Nuli bebarengan Patih Banendra manjing ing paprangan. Begawan Wisnukara ketemu Resi Subali, bapa gurune Prabu Dasamuka, kang paring aji Pancasona marang Prabu Dasamuka. Sulayaning rembug dadi pancakara. Wasana Begawan Wisnukara gugur ing paprangan mungsuh Resi Subali.

 Kapethik  Saking 

 Mulyantara, wonten ing Tokoh Wayang (samak majalah Djaka Lodang)

Kategori:Wayang