Nekrosis

Nekrosis inggih punika satunggaling wujud cidera sel ingkang nyebabaken pejahipun sel kanthi prematur wonten ing jaringan urip amargi autolisis. Istilah "nekrosis" dipunwiwiti wonten ing pertengahan abad kaping-19 lan asring dipunhubungaken kaliyan ahli patologi Jerman Rudolf Virchow, ingkang asring dipunanggep minangka salah satunggaling pendiri patologi modern. Nekrosis dipunsebabaken dening faktor-faktor eksternal tumrap sel utawi jaringan, kadosta infeksi, utawi trauma ingkang nyebabaken pencernaan komponen sel ingkang boten diatur. Kosokwangsulipun, apoptosis inggih punika penyebab kematian sel ingkang dipunprogram lan dipuntargetaken kanthi alami. Sinaosa apoptosis asring maringi efek ingkang migunani tumrap organisme, nekrosis meh tansah mbebayani lan saged mbebayani jiwa.

Pejahipun sel amargi nekrosis boten nderek poros transduksi sinyal apoptotik, nanging maneka warni reseptor dipunaktifaken lan nyebabaken risaking integritas membran sel lan medalipun produk kematian sel ingkang boten dipunkontrol dhateng ruang ekstrasellular. Punika miwiti respons peradangan ing jaringan sakiwa tengenipun, ingkang narik leukosit lan fagosit ingkang celak ingkang ngicali sel-sel ingkang pejah kanthi fagositosis. Nanging, zat ingkang ngrusak mikroba ingkang dipunbebas dening leukosit saged ndamel kerusakan kolateral dhateng jaringan sakiwa tengenipun. Kerusakan kolateral ingkang ageng punika ngalang-alangi proses panyembuhan. Kanthi mekaten, nekrosis ingkang boten dipunobati nyebabaken akumulasi jaringan pejah ingkang sami rusak lan reruntuhan sel wonten ing utawi celak papan kematian sel. Satunggaling tuladha klasik inggih punika gangren. Amargi alesan punika, asring kersa ngicali jaringan nekrotik kanthi operasi, prosedur ingkang dipunsebat debridement.

 Sitiran