Mikroorganisme

Mikroorganisme utawa mikroba minangka organisme sing cilik banget mula mbutuhake alat pitulung kanggo ngamati. Mikroorganisme uga diarani organisme mikroskopik. Mikroorganisme ono sing sèl tunggal (unisel) utawa multisel (multiselular). Nanging, sawetara protista kanthi sel tunggal isih bisa dideleng karo mripat lan ana sawetara spesies multisel sing ora bisa dideleng saka mripat telanjang. Virus uga kalebu mikroorganisme, sanajan ora asipat seluler.

Elmu kang nyinaoni mikroorganisme diarani mikrobiologi lan  uwong kang makarya ing bidang iki diarani mikrobiologis. Miturut klasifikasi makhluk urip, mikroorganisme bisa diklasifikasikake dadi 5 kerajaan, yaiku Protista, Jamur, Monera, Virus lan Prion. Kaloro kerajaan liyane yaiku Plantae (tanduran) lan Animalia (kewan).

Mikroorganisme biasane dianggep kalebu kabeh prokariota, protista, lan alga mikro.  Jamur, utamane sing cilik lan ora wujud hypae, bisa uga dianggep kalebu bagean, sanajan akeh sing ora setuju. Laboratorium lan bisa ngasilake dhewe kanthi mitosis.

Mikroorganisme beda karo sel makroorganisme. Sel makroorganisme ora bisa urip kanthi bebas, nanging dadi bagean saka struktur multiselular sing nggawe jaringan, organ lan sistem organ, bisa ngasilake energi dhewe, lan reproduksi kanthi mandiri tanpa dibantu karo sel liyane. 

 Sejarah 
Mikrobiologi minangka panelitian babagan klasifikasi mikroorganisme, peranane ing lingkungan, lan produk sing diprodhuksi. Ing prakteke manungsa migunakake mikroorganisme, kayata ing proses fermentasi alkohol, sadurunge sadurunge dheweke ngerti babagan mikroorganisme kasebut.

Antonie van Leeuwenhoek, sawijining pedagang saka Walanda, kalebu sing pertama ngamatake mikroorganisme kanthi lensa pembesar. Wiwit taun 1673, Leeuwenhoek nulis surat sing nggambarake makhluk cilik sing diarani hewan ing Royal Society London. Liwat mikroskop sederhana sing ngemot 1 lensa, Leeuwenhoek ngirim gambar korteks ing banyu udan, larutan peppercorn lan untu bergelombang. Ing meh padha karo Robert Hooke, wong Inggris, nggunakake mikroskop kanggo ngamati tutup botol sing digawe saka tembok sel tanduran sing mati. Hooke ngarani pori-pori ing antarane tembok sel kasebut minangka kothak utawa sel cilik. Panemuan struktur tutup tutup botol ing taun 1665 minangka wiwitan teori sel.

Antarane taun 1838-1839, loro ilmuwan Jerman, yaiku ahli botani, Matthias Schleiden lan ahli zoologi Theodor Schwann wis nglumpukake akeh informasi babagan sel ing makhluk urip. Asile nyimpulake yen kabeh makhluk urip kalebu sel. Sinau sabanjure babagan struktur lan fungsi sel mesthi adhedhasar teori iki sing dadi titik wiwitan penting kanggo biologi modern. Sawise Leeuwenhoek nemokake kodhe kewan kasebut, komunitas ilmiah dadi kepengin ngawasi asal mula makhluk cilik kasebut. Nganti pertengahan abad kesembilan belas, teori generasi adhedhasar generasi spontan, sing negesake manawa urip tuwuh kanthi spontan saka benda-benda sing durung urip, isih akeh ditahan.

Francisco Redi, sawijining ahli fisika saka Italia, minangka salah sawijining lawan teori generasi spontan. Ing taun 1668, Redi nindakake riset kanthi ngisi daging dadi 3 botol, banjur ditutupi karo kasa. Banjur, dheweke uga nindakake 3 botol liyane, nanging tutup kasebut tetep dibukak. Mabur katon ing botol sing mbukak, nanging ora ing botol sing ditutup. Saka pengamatan kasebut Redi kanthi bener nyimpulake yen ambune daging sing bosok narik lalat, banjur endhog lan endhog kasebut tuwuh dadi larva.

Bukti sing padha digawe dening Lazzaro Spalanzani (1729-1799) lan Theodor Schwan (1810-1882). Dheweke nuduhake manawa ekstrak sayuran lan daging (jus) sing wis digawe panas sadurunge ora nyebabake tuwuhing mikroorganisme. Eksperimen kasebut uga nuduhake manawa udhara diiseni mikroorganisme sing bisa ngontaminasi jus ing ndhuwur.

Louis Pasteur (1822-1895) nuduhake manawa sawetara mikroorganisme sing tanggung jawab kanggo proses fermentasi lan ora lair sacara spontan saka jus. Tuduhan Pasteur nyatakake yen mikroorganisme sing tuwuh ing jus utawa ekstrak daging asale saka udhara.  Kanggo mbuktekake Pasteur iki nyaring udhara kanthi katun sing resik. Banjur, jumlah mikroba ing kain katun dibandhingake karo mikroba sing ana ing kain katun sing resik. Bukti sing bisa ngyakinake banget marang teori generasi spontan uga diwenehake dening Pasteur ing taun 1861. Pasteur nuduhake manawa larutan protein-gula sing wis digawe panas lan dilebokake ing botol gulu anget sing digawe panas ora bisa tuwuh mikroba sanajan botol kasebut ora ditutup. Panyangka Pasteur manawa mikroba saka udhara ora bisa nggayuh larutan amarga kepepet ing gulu sing dawa dawa kabukten amarga botol kasebut miring lan larutan kasebut bisa nyentuh gulu botol, mikroba bakal tuwuh ing larutan kasebut. Sanajan mangkono, akeh peneliti ora bisa ngulang asil Pasteur saengga isih tetep njaga teori generasi spontan. Anane tuwuhing mikroba ing larutan sing wis digawe panas, banjur bisa dijlentrehake amarga sawetara mikroba tahan panas banget.

 Pranala Njaba