Tato

Masaarakat Jawa lan Sumatra ing jaman dijajah Walanda ora mangertèni tato, kajaba wong Kapuloan Mentawai. Kaanan ini miturut sawenèh panduga amarga kuaté pengarus agama Islam ing masyarakat. Nganti tahun 1940-an, mung serdhahu KNIL kang asalé saka Indonesia wétan kang katon duwé tato. Déné ing taun 1950-an, tato wiwit ditepungi ing antarané para durjana kanthi jeneng cocohan, sanajan cacahé ora sepira akèh. Nganti tahun 1970an, wong kang duwé tato tansah digathukaké tumindak-tumindak durjana. Penémbakan misterius (pétrus) ing taun 1983-1984 marang para durjana uga ndadèkaké tato kanggo tengeran wong-wong bakal kanggo targèt.

 Rujukan