Henri Bergson

Henri-Louis Bergson () inggih punika filsuf Prancis ingkang gadhah prabawa ageng dhumateng tarutama nalika awal abad kaping 20. Piyambakipun lair saking ibu ingkang kebangsaanipun Inggris kaliyan bapa kang asalipun saking Yahudi Polen. Nalika mas produktifipun, Henri nelasaken wekdal dados dhosèn filsafat kaliyan dados penulis. Bergson naté angsal bebungah nobel babagan sastra nalika taun 1927. piyambake lair ing taun 1859 lan wafat ing 1941 ing umur 82 taun. ing masa iku, filsafat ing prancis lan jerman ngembang jroning tradhisi kontinental, sawetara ing inggris lan amerika luwih menonjol pilian filsafat analitis.

Pemikiran bergson kagolong istimiwa ing jamane. nalika akeh filsuf kulon rada ing pandhengan positivistik kang nandhesake rasio utawa akal dadi dalan pinuju kebenaran—seperti kang dirintis rene descartes—bergson malah nawakake pendekatan seje. piyambake ngandelake intuisi dadi srana mikir, siji  cara kang racake digunakake jroning tradhisi agama  utawa spiritual. amarga iku lah, gagasane ditepang karo sesebutan intuisionisme.

 Karya-karya 
Wonten ngandhap mepunika tuladha kasil karya sastranipun:
 taun 1889, Time and Free Will (Essai sur les données immédiates de la conscience)
 taun 1896, Matter and Memory (Matière et mémoire)
 taun 1907, Creative Evolution (L'Evolution créatrice)
 taun 1932, The Two Sources of Morality and Religion (Les deux sources de la morale et de la religion)

 Riwayat 
Pamanggihan Bergson wiwit geser maring paham religius nalika taun akir kauripanipun. Piyambakipun nggabung kaliyan Gréja Katulik Roma boten lami sadèrèngipun séda. Amargi punika, babagan punika sangaja ditunda sarta dirahasiakaké, amarga piyambakipun boten kersa katingal ngianati bangsa Yahudi, nalika Prancis taksih wonten ing kapendudukan Jerman. Kauripan bergson lumaku cukup kulina lan prasaja, ora menonjol kaya descartes. piyambake ditepang dadi siji  profesor kang produktif karo akeh karya, malah tau nggayuh penghargaan nobel susastra ing taun 1927. Bergson lair saka kulawarga yahudi polandia, nanging ing akir hayate piyambake mutusake kanggo ngaleh keyakinan dadi siji  kristen. piyambake ditepang dadi pribadi kang religius, lan akeh gagasane bernuansa spiritual. pemikiran bergson menarik perhatian akeh pengikut, nganti banjur nglairake siji  pilian kang sinebut “bergsonisme”. sawijining tokoh gedhe kang terinspirasi dening pemikirane yaiku filsuf prancis, gilles deleuze.

 Pamanggihanipun 
 Intuisi 
Bergson pitados manawi manungsa kedah dipunjlentrehaken pisanan mepunika babagan kerangka prosès evolutif. Miturut Bergson, pungsi indra dhumateng makluk urip  awit pisanan punika sanès kanggé maringi gambaran-gambaran saking telatahipun, nanging kanggé merangsang reaksi-reaksi kanggé mempertahanaké kauripan. Mula-mula organ sensoris, lajeng sistem saraf pusat, lajeng akal budhi. Punika tumuwuh nganti abad-abad laminipun dados mekanisme pertahanan urip organisme ingkang dipunjangkepi kaliyan perilaku.

Indra punika boten ngatonaké gambar objektif saking lingkungan. Nanging, pesan tartemtu saking Gusti ingkang ndamel kita petingkah tinamtu ugi. Pamahaman kita babagan lingkungan boten saged satiti foto. Pamahaman kita iku selektif banget, sok pragmatis sarta terarah dhumateng kapentingané awaké dhèwé.

 Pranala njawi 

Ugi pirsani
 Pratélan pamenang bebungah Nobel
 Pratélan pamenang bebungah Nobel Sastra

Kategori:Filsuf Prancis
Kategori:Tokoh Prancis pamenang Bebungah Nobel
Kategori:Pamenang Bebungah Nobel babagan sastra
Kategori:Lair 1859