Surat At Tin

Surat At Tin (Arab: التِّينِ , "Woh Tin") iku surat angka 95 sajeroning al-Qur'an. Surat ini dumadi saka 8 ayat lan éwoning surat Makkiyah. Surat iki diudhunaké sawisé surat Al-Buruj. Jeneng At Tin dijupuk saka tembung At Tin kang ana ing ayat pisanan surat iki kang tegesé woh Tin.
Tèks
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ ﴿١﴾ وَطُورِ سِينِينَ ﴿٢﴾ وَهَٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ ﴿٣﴾ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ﴿٤﴾ ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ ﴿٥﴾ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿٦﴾ فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ ﴿٧﴾ أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ ﴿٨

Jarwanipun
 Dhemi woh Tiin, lan woh zaitun.
 Dhemi gunung Thursina.
 Dhemi nagara (Mekah) kang tata tentrem.
 Temen Ingsun wis gawé manungsa ing dalem becik - becikeing dumadi.
 Banjur Ingsun balekake dadi asoring asor.
 Kejaba kang padha angestu lan anindakake panggawé becik iku padha olèh ganjarang kang tanpa pedhot.
 Lan sawisé mangkono sapa kang bisa maido marang sira prakara putusan?
 Apa Allah iku dudu becik - becike juru hukum?Kajarwakaken kanthi midhangetaken Tapsir Al-Quran Suci Basa Jawi anggitanipun Profesor K.H.R Muhammad Adnan.

 Ringkesan isi 
Surat at-Tin diwiwiti kanthi sumpah Allah kang nyebut woh Tin, woh Zaitun, Gunung Sinai, lan Mekah (ayat 1 nganti 4). Ayat sabanjuré njelasaké yèn manungsa diciptakaké sajeroning wangun kang paling apik. Sanadyan mangkono, manungsa wekasané bakal bali menyang panggonané kang paling cendhèk utawa paling hina yèn ora nglakoni préntah Allah. Wong kang bakal slamet saka kainan ya iku wong kang iman lan nglakoni amal shaleh lan bakal olèh pahala kang terus-terusan. Ayat angka 7 njlèntrèhaké Muhammad iku utusan Allah, kang ajarané ora olèh disélaki. Ayat pungkasan nyatakaké yèn Allah iku "Hakim Sing Paling Adil"

 Rujukan 

 Pranala njaba