Tambo Minangkabau

Tambo Minangkabau inggih punika karya sastra sajarah ingkang isinipun legenda-legenda ingkang wonten gegayutanipun kaliyan asal-usul bebrayan, nagari, lan tradisi ing wewengkon Minangkabau. Tambo Minangkabau dipunserat mawi basa Melayu ingkang wujudipun prosa utawi gancaran. Tambo asalipun saking basa Sansekerta, tambay ingkang tegesipun wiwitanipun. Wonten ing tradisi masarakat Minangkabau, tambo kalebet satunggalipun warisan ingkang turun-tinurun ingkang dipunsebaraken mawi lesan.[Sangguno Diradjo, Dt. (1954), Tambo Alam Minangkabau, Balai Pustaka.] Tembung tambo utawi terambo saged ugi gadhah maksud sajarah, hikayat, utawi riwayat. Maknanipun sami kaliyan babad ing basa Jawa utawi basa Sunda.

Panyeratan tambo Minangkabau ingkang sepisanan kapanggih ing wujud aksara Arab lan mawi basa Minangkabau. Panyeratan ing wujud latin nembé wonten ing purwanipun abad kaping 20, ingkang isinipun sampun mbandhingaken kaliyan sawatawis bukti sajarah ingkang wonten gegayutanipun.[Batuah A. Dt., Madjoindo A, Dt., (1957), Tambo Minangkabau, Jakarta: Balai Pustaka.] Gunggungipun naskah ingkang sampun kapanggih wonten 83 naskah. Irah-irahanipun punika manéka warni, ing antawisipun inggih punika Undhang-Undhang Minangkabau, Tambo Adat, Adat Istiadat Minangkabau, Kitab Kesimpanan Adat lan Undhang-Undhang, Undhang-Undhang Luhak Tiga Laras, lan Undhang-Undhang Adat. Tambo ing Minangkabau wonten kalih babagan ingkang utami,[[[A.A. Navis]], (1984), Alam Terkembang Jadi Guru: Adat dan Kebudayaan Minangkabau, Jakarta: PT. Grafiti Pers.] inggih punika tambo alam, ingkang nyariyosaken asal-usul moyang lan karajan Minangkabau lan tambo adat, ingkang nyariyosaken adat, sistem papréntahan, lan undang-undang babagan papréntahan Minangkabau ing jaman kepengker.

 Cathetan suku 

 Pranala njawi 
 Parole Tambo, da Matetika Alam Minangkabau 

Kategori:Artikel mawa basa krama