Eggert Þór Bernharðsson

Eggert Þór Bernharðsson (f. 2. júní 1958 – d. 31. desember 2014) var íslenskur sagnfræðingur, rithöfundur og menningarmiðlari, þekktur fyrir rannsóknir sínar á nútímasögu Reykjavíkur og fyrir að efla sýningar- og menningarstarf í landinu. 

Hann starfaði um áratugaskeið við Háskóla Íslands, fyrst sem kennari í sagnfræði og síðar prófessor í hagnýtri menningarmiðlun, faggrein sem hann átti sjálfur stóran þátt í að móta. Eggert skrifaði margar greinar og bækur, þar á meðal umfangsmiklar rannsóknir um þróun höfuðborgarinnar sem hlutu tilnefningar til Íslensku bókmenntaverðlaunanna.

Eggert lauk stúdentsprófi frá Menntaskólanum við Sund 1978 og útskrifaðist frá heimspekideild Háskóla Íslands í júní 1983 með BA-próf í sagnfræði og stjórnmálafræði sem aukagrein.

Í febrúar 1992 lauk hann cand. mag.-prófi í sagnfræði frá sama skóla. Eggert var stundakennari í sagnfræði við Háskóla Íslands frá hausti 1987, fastráðinn frá 1993. Haustið 2006 varð Eggert Þór dósent í Hagnýtri menningarmiðlun, deild sem hann setti sjálfur á fót með aðstoð Landsbankans, og var prófessor í sömu grein síðan 2009.

Hann skrifaði fjölda greina um sagnfræðileg efni, flutti fyrirlestra og erindi, setti upp sýningar og tók að sér ýmis önnur störf sem tengjast sagnfræði og miðlun á menningu á einn eða annan hátt. Hann sinnti einkum rannsóknum á nútímasögu Reykjavíkur og er meðal annars höfundur þriggja stórvirkja um höfuðborgina, sem öll hlutu tilnefningar til Íslensku bókmenntaverðlaunanna: Saga Reykjavíkur 1940-1990 (1998), Undir bárujárnsboga. Braggalíf í Reykjavík 1940-1970 (2000) og Sveitin í sálinni. Búskapur í Reykjavík og myndun borgar (2014).

Árið 1981 kvæntist Eggert skáld- og fræðikonunni Þórunni Valdimarsdóttur og saman eignuðust þau synina Gunnar Theodór og Valdimar Ágúst. 

Tilvísanir

Flokkur:Íslenskir sagnfræðingar
Flokkur:Íslenskir rithöfundar