Tokugawa-veldið

Tokugawa-veldið eða Tokugawa-sjógunatið, líka þekkt sem Edo-sjógunatið var herstjórn Japans á Edotímabilinu frá 1603 til 1868, þegar Japan klofnaði í Boshin-stríðinu sem leiddi til Meiji-endurreisnarinnar.

Sjógunatið var stofnað af Tokugawa Ieyasu eftir sigur hans í orrustunni við Sekigahara, sem batt enda á borgarastyrjaldir Sengoku-aldarinnar sem fylgdi falli Ashikaga-sjógunatsins. Ieyasu varð sjógun og Tokugawa-ættin réð Japan frá Edokastala í austurborginni Edo (Tókýó) með daimyō-hermönnum af stétt samúræja.

Sjógunatið kom á strangri stéttaskiptingu og bannaði flestum útlendingum aðgang samkvæmt einangrunarstefnu Sakoku til að stuðla að pólitískum stöðugleika. Tokugawa-sjógunarnir stjórnuðu Japan samkvæmt lénskerfi, þar sem hver daimyō stjórnaði han (lénsríki), þótt landinu væri enn að nafninu til skipt í keisaraleg héruð. Undir stjórn Tokugawa-sjógunatsins upplifði Japan hraðan efnahagsvöxt og þéttbýlisvæðingu, sem leiddi til uppgangs kaupmannastéttarinnar og ukiyo-menningar.

Sjógunatinu hnignaði á Bakumatsu-tímabilinu frá 1853 og sjóguninum var steypt af stóli af stuðningsmönnum keisarahirðarinnar í Meiji-endurreisninni árið 1868. Meiji keisari tók völdin í sínar hendur, en stuðningsmenn Tokugawa-sjógunatsins héldu áfram að berjast í Boshin-stríðinu þar til Lýðveldið Ezo tapaði í orrustunni við Hakodate í júní 1869.

 Tilvísanir 

Heimildir


Flokkur:Saga Japans