Shirk

Shirk (arabíska: شرك) þýðir að trúa því að einhver eða eitthvað deili valdi, eðli eða stöðu með Allah. Það er stærsta syndin í íslam og andstæða Tawhid (trúin á að Allah sé einn).  

 Merking og klassísk sýn 
Í upphafi íslamskrar kennslu þýddi shirk að tilbiðja skurðgoð eða aðrar verur fyrir utan Allah. Kóraninn segir: „Allah fyrirgefur ekki að félagar séu sameinaðir honum, en hann fyrirgefur það sem er minna en það þeim sem hann vill“ (Kóraninn 4:48).  

Klassískir fræðimenn útskýrðu tvær tegundir shirk:
 Stór shirk (shirk al-akbar) – opinber tilbeiðsla eða bænir til einhvers annars en Allah, svo sem til skurðgoða eða anda.  
 Smár shirk (shirk al-asghar eða khafi) – gjörðir gerðar til að sýnast eða fá frægð í stað þess að vera hreinskilinn við Allah, kallað riyā á arabísku.  

 Nútíma samhengi 
Í nútímanum þýðir shirk ekki aðeins skurðgoðadýrkun. Sumir múslímskir hugsuðir segja að það nái einnig til nýrra athafna sem draga úr trausti á Allah eða gefa veraldlegum öflum of mikla þýðingu.  

Í dag geta menn treyst svo mikið á vísindi, auð eða stöðu að þeir gleyma stjórn Allah. Aðrir dá sjómanlega eða leiðtoga eins og þeir hafi guðlega krafta. Slíkar gjörðir geta leitt til nútíma shirk.  

 Dæmigerð dæmi 
Dæmi um shirk á okkar tímum fela í sér:
 Að tilbiðja auð eða tækni – að trúa því að peningar, vald eða kerfi stjórni lífi í stað Allah.  
 Stjörnudýrkun – of mikil aðdáun eða hollusta við fræga einstaklinga.  
 Að sýna sig í trú – að gera góð verk til að virðast guðhræddur í augum fólks eða á samfélagsmiðlum (falinn shirk).  
 Of mikil treysting á dýrlinga eða grafir – að biðja menn eða grafir um hjálp eins og þeir hefðu guðlega krafta.  
 Trú á galdra, verndargripi eða töfrahluti – að halda að þeir veiti gæfu eða vernd.  
 Shirk kærleikans (shirk al-mahabbah) – að elska eða óttast einhvern meira en Allah.  
 Hörð myndlist, styttur og þrívíddar myndir — að búa til, prenta eða grafa myndir af lífverum, styttur eða teikningar.  

 Myndir, styttur og þrívíddarform 
Eitt helsta vandamálið í nútíma shirk er sköpun eða notkun mynda og styttra af lifandi verum (mönnum eða dýrum). Spámaðurinn Múhameð (friður sé með honum) sagði:  
„Þeir sem munu hljóta harðasta refsingu á dómsdegi eru myndasmiðirnir.“ (Sahih al-Bukhari 5950; Sahih Muslim 2107).  

Nútíma umræðuefni fela í sér:
 2D ljósmyndir og stafræna list – sumir segja að ljósmyndir séu leyfilegar sem skráning, aðrir segja að teikna andlit sé eins og að skapa skurðgoð.  
 3D styttur, höggmyndir og hörð myndform – oft talin nútímaleg útgáfa af skurðgoðadýrkun.  
 Vélmenni eða sýndar mannsmyndir – að skapa mannslíkar verur til aðdáunar getur líkst guðlegri sköpun.  

Samkvæmt íslömskum lögfræðingum eru myndir til auðkenningar, menntunar eða læknisfræðilegra nota leyfðar, en allar myndir sem vekja lotningu eða hroka geta leitt til shirk.  

Fræðimenn útskýra að shirk hófst þegar menn gerðu styttur af góðum einstaklingum og síðar hófu að tilbiðja þær. Þeir vara við því að á nútímatímum sé shirk að dreifast á ný í gegnum myndir, frægð og veraldlegan hroka.  
Hann kennir að trúaðir ættu að fjarlægja óþarfa myndir eða styttur, treysta aðeins á Allah og hreinsa hjörtu sín af falinni shirk.  

 Að forðast shirk 
Kóraninn og Sunnah kenna múslimum að beina allri trú, tilbeiðslu og trausti aðeins til Allah. Trúðu á Allah, nöfn hans, eiginleika hans og skipanir hans.  
Iðrun og meðvitund eru nauðsynleg til að forðast nútímalegar myndir shirk. Íslam kennir að allar syndir geta verið fyrirgefnar nema maður deyi án iðrunar frá shirk.  

 Heimildir 

Flokkur:Íslam