Lærisveinar Linnés

Lærisveinar Linnés voru hópur nemenda sænska líffræðingsins Carls Linnés sem héldu í könnunarleiðangra til að afla vitneskju um grasafræði og dýrafræði að undirlagi kennara síns á síðari hluta 18. aldar. Linné sjálfur kallaði þá „lærisveina“ (Apostlar) sem bendir til þess að hann hafi ætlað þeim að breiða út þekkingu á flokkunarkerfi sínu.

Margir þeirra hófu ferðir sínar í Svíþjóð. Sumir fengu stöðu sem læknir eða grasafræðingur á skipum Sænska Austur-Indíafélagsins. Leiðangrarnir voru oft hættulegir. Sjö af sautján lærisveinum sneru aldrei aftur heim. Sá fyrsti, Christopher Tärnström, lést úr hitasótt á Côn Sơn-eyju árið 1746 og ekkja hans var Linné reið fyrir að gera börn hennar föðurlaus. Eftir það sendi Linné aðeins ógifta menn í þessa leiðangra.

Linné kom sjálfur að skipulagi flestra leiðangranna. Hann lét lærisveinana fá leiðbeiningar um það að hverju þeir ættu helst að leita. Lærisveinarnir sendu svo bæði bréf og þurrkuð grös aftur til Linnés. Þegar þeir sneru aftur færðu þeir Linné oftast úrval af því sem þeir höfðu safnað í ferðinni. Daniel Rolander kaus hins vegar að halda safni sínu og var harðlega gagnrýndur fyrir það af Linné. 

Margar nýjar tegundir af grösum og skordýrum voru flokkaðar og nefndar af Linné og lærisveinum hans. Þeir áttu því ríkan þátt í útbreiðslu flokkunarkerfis Linnés fyrir tegundir lífvera. Einn af aðdáendum Linnés, breski grasafræðingurinn Joseph Banks, fékk frá honum hugmyndina um að náttúrufræðingur væri um borð í öllum breskum könnunarskipum. Þannig höfðu lærisveinarnir áhrif á seinni könnunarleiðangra, eins og leiðangur HMS Beagle þar sem Charles Darwin var náttúrufræðingur skipsins.

 Listi 
 Christopher Tärnström (Kína 1746)
 Pehr Kalm (Norður-Ameríka 1747-1751)
 Fredric Hasselquist (Izmir, Egyptaland o.s.frv. 1749-1752)
 Olof Torén (Surat og Guangzhou 1750)
 Pehr Osbeck (Kína 1750-1752)
 Pehr Löfling (Spánn og Venesúela 1751-1756)
 Daniel Rolander (Súrínam 1755)
 Anton Rolandsson Martin (Svalbarði 1758)
 Carl Fredrik Adler (Austur-Indíur, Kína og Java 1761)
 Pehr Forsskål (Egyptaland og Jemen 1761-1763)
 Göran Rothman (Túnis og Líbía 1773-1776)
 Johan Peter Falk (Rússland 1768-1774)
 Daniel Solander (Ástralía 1768-1771 og Ísland 1772)
 Anders Sparrman (Kína 1765-1767, Suður-Afríka 1771-1772 og 1775, Eyjaálfa 1772-1775, og Senegal (1787)
 Carl Peter Thunberg (Suður-Afríka og Japan 1770-1779)
 Andreas Berlin (Gínea 1773) 
 Adam Afzelius (Síerra Leóne 1792-1796)

 Tilvísanir 

Flokkur:Carl Linné
Flokkur:Sænskir náttúrufræðingar
Flokkur:18. öldin