Neyðarsendir

Neyðarsendir er lítill rafhlöðuknúinn útvarpssendir sem sendir reglulega út neyðarkall þegar hann fer í gang. Slíkir sendar eru notaðir við leit og björgun til að finna fólk og farartæki. Neyðarsendar eru staðsettir á skipum, björgunarbátum, bílum, flugvélum, og fólki í aðstæðum sem geta reynst hættulegar. Neyðarsendirinn er oftast settur í gang af notandanum, en sumir sendar hafa leiðir til að fara í gang ef tilteknar aðstæður skapast, eins og ef hann lendir í vatni eða snjó. Sumir neyðarsendar geta sent staðarákvörðun og auðkennismerki. 

Til eru fjölbreyttar gerðir neyðarsenda. Í dag er algengt að nota neyðarsenda sem senda staðsetningu og neyðarkall á tíðninni 406 MHz til gervihnatta í Cospas-Sarsat-kerfinu. Slíkir sendar heita EPIRB á skipum, ELT í flugvélum og SEPIRB í kafbátum. PLB-sendar eru Cospas-Sarsat-neyðarsendar ætlaðir einstaklingum. Til eru neyðarsendar sem nýta sér önnur gervihnattakerfi, eins og Iridium-símkerfið, yfirleitt með sérstakri áskrift.

Ýmsar tegundir af skammdrægum neyðarsendum eru notaðar af skíðafólki, sjófarendum, og köfurum, þar sem merkið er numið af stjórnstöð eða farartæki í grennd við viðkomandi. Eins eru til ýmsar gerðir af virkum og óvirkum merkissvörum sem endurvarpa merki frá leitartækjum. Dæmi um virkan merkissvara er SART-tæki sem er um borð í björgunarbátum og sendir frá sér neyðarmerki ef það nemur merki frá ratsjá líkt og radíóviti gerir.

 Tilvísanir 

Flokkur:Leit og björgun
Flokkur:Sjóöryggi