Fall Berlínarmúrsins

Hrun Berlínarmúrsins (9. nóvember 1989) markaði hápunkt langra ára skiptingar og kúgunar í Þýskalandi. Veggurinn var byggður árið 1961 af Þýska alþýðulýðveldinu (Austur-Þýskalandi) til að stöðva flæði Austur-Þjóðverja sem flúðu til vesturs. Hann stóð sem ljósmynd hins kalda stríðs og hugmyndum um einangrun á milli þjóðfélaga og samfélags.

Fall veggjarins var leidd af röð atburða sem gerðust árið 1989. Í maí byrjaði Ungverjaland að rífa niður landamæragrindverk sitt við Austurríki, sem leyfði Austur-Þjóðverjum að flýja til vesturs. Þetta vakti bylgju af stórum mótmælum í Austur-Þýskalandi, sem kröfðust pólitískra umbóta og frelsis til að ferðast. Þessi öflun hékk yfir í fyrstu stóru mótmælunum í sögu Austur-Þýskalands sem gerðist þann 9. október 1989 í Leipzig.

Á kvöldinu þann 9. nóvember 1989 tilkynntu stjórnvöld Austur-Þýskalands óvænt að borgarar gætu ferðast yfir landamærin óhindrað.Sarotte, Mary Elise (1 November 2009) "How it went down: The little accident that toppled history" The Washington Post. Retrieved 2 November 2009. Ætlun stjórnvalda var að rýmka reglur um ferðir yfir landamærin, en blaðamannafundurinn fór út um þúfur. Stór fjöldi Austur-Berlínarbúa réðust að veggnum, og yfirburðuðu landvarnarlið sem, óviss um hvernig ætti að bregðast við, létu loks eftir. Í skemmtun og vantrú, tóku Austur- og Vestur-Þjóðverjar við, klifruðu upp á vegginn og felldu hann niður með öxum og hömrum. Heimurinn horfði á dásamlega hrunið þar sem tákn um einangrun klofnaði fyrir augum þeirra.

Hrun Berlínarmúrsins leysti bylgju af gleði út, bæði í Þýskalandi og um allan heim. Hann táknar endi Kalda stríðsins og sigur frelsisins yfir kúgun. Austur- og Vestur-Þýskaland voru opinberlega sameinuð 3. október 1990, sem merkir enda á kapítula um einangrun og byrjun á nýrri tímabili einingar og endurreisnar.

 Heimildir 

Flokkur:1989
Flokkur:Kalda stríðið
Flokkur:Saga Berlínar