Litróf

Litróf er hluti rafsegulrófsins sem mannsaugað getur séð. Rafsegulgeislun á þessu bylgjulengdasviði er kallað sýnilegt ljós (eða einfaldlega ljós). Ljósrófið er stundum talið vera það sama og sýnilega litrófið, en sumir höfundar skilgreina hugtakið víðar, til að innifela útfjólubláa og innrauða hluta rafsegulrófsins, sem sameiginlega kallast ljósgeislun. 

Dæmigert mannsauga bregst við bylgjulengdum frá 380 til 750 nanómetrum. Hvað tíðni varðar, þá er þetta samsvarandi við hlutann 400–790 terahertz. Þessi mörk eru ekki með skýra afmörkun og geta verið mismunandi eftir einstaklingum. Við bestu aðstæður geta þessi mörk mannlegrar skynjunar náð upp í 310 nm (útfjólublátt) og 1100 nm (næstum innrautt).

Litrófið inniheldur ekki alla þá liti sem sjónfæri mannsins getur greint. Ómettaðir litir eins og bleikur, eða fjólublá afbrigði eins og vínrauður, til dæmis, vantar því að þá er aðeins hægt að búa til með blöndu bylgjulengda. Litir sem innihalda aðeins eina bylgjulengd eru einnig kallaðir hreinir litir eða litrófslitir.

Sýnilegar bylgjulengdir fara að mestu ótruflaðar í gegnum lofthjúp jarðar um „sjónglugga“ svæði rafsegulrófsins. Dæmi um þetta fyrirbæri er þegar hreint loft dreifir bláu ljósi meira en rauðu og virðist því hádegishiminninn blár (fyrir utan svæðið í kringum sólina sem virðist hvítt vegna þess að ljósið þar dreifist ekki eins mikið). Nærinnrautt (NIR) liggur rétt utan við sjón manna, ásamt meðallengdarbylgjulengd (MWIR) og langbylgjulengd eða fjarinnrauðum (LWIR), þó önnur dýr gætu skynjað þá.

 Heimildir 

Flokkur:Sjón
Flokkur:Litir