Harold Hotelling

Harold Hotelling (29. september 1895 – 26. desember 1973) var áhrifamikill bandarískur tölfræðingur og hagfræðingur sem þekktur var fyrir vinnu sína á sviði tölfræðikenninga, fjölþáttagreiningar og hagfræði. Framlag hans spannar margvíslegar fræðigreinar og hann setti fram grundvallarhugtök og aðferðir sem eru enn mikilvægar í tölfræði og hagfræði. Verk Hotelling um tölfræðilegar aðferðir, hagfræði og opinbera stefnumótun lögðu grunninn að nokkrum megindlegum aðferðum og veittu djúpa innsýn í efnahagslegt atferli og uppbyggingu markaða.

 Æviágrip 
Harold Hotelling fæddist í Fulda, Minnesota. Hann lauk grunnnámi í blaðamennsku við háskólann í Washington árið 1919. Eftir það lauk hann doktorsgráðu í stærðfræði við Princeton-háskóla árið 1924. Doktorsrannsókn hans fjallaði um grannfræði. Fljótlega fór hann yfir á hagnýt svið, einkum tölfræði og hagfræði, eftir að hafa áttað sig á möguleikum tölfræðilegra aðferða við að leysa raunveruleg vandamál.

Ferill Hotelling hófst við Stanford háskóla, þar sem hann var aðstoðarmaður við rannsóknir og síðar leiðbeinandi í stærðfræðideild. Þar fékk hann mikinn áhuga á tölfræði, svið sem var enn á frumstigi. Seint á 2. áratugnum flutti Hotelling sig til Columbia-háskóla, þar sem hann starfaði sem dósent og síðar sem prófessor við hagfræði- og tölfræðideild. Hjá Columbia var hann umsvifamikill á upprennandi sviði tölfræði í Bandaríkjunum.

Árið 1931 varð Hotelling prófessor við Columbia og gekk síðar til liðs við nýstofnaða stærðfræðideild þar. Áhrif hans voru mikil við það að ráðleggja og leiðbeina framtíðarleiðtogum á þessu sviði, eins og til dæmis  og . Hann gegndi mikilvægu hlutverki í stofnuninni  frá 1935. Hann var fyrsti forseti stofnunarinnar og stuðlaði að samvinnu og rannsóknum í tölfræði á milli ýmissa stofnana.

Árið 1946 flutti Hotelling til háskólans í Norður-Karólínu við  (UNC), þar sem hann varð prófessor í tölfræði. Hjá UNC átti hann stóran þátt í að koma á fót einni af fyrstu tölfræðideildunum í Bandaríkjunum. Hann hélt áfram að kenna og stunda rannsóknir þar til hann lét af störfum árið 1966.

Harold Hotelling lést 26. desember 1973.

 Framlög til hagfræði 
Í hagfræði er Hotelling frægastur fyrir ritgerð sína „Stability in Competition“ frá 1929, þar sem hann setti fram lögmál Hotellings eða meginregluna um lágmarksaðgreiningu. Þetta hugtak lýsir því hvernig fyrirtæki á samkeppnismörkuðum hafa tilhneigingu til að bjóða svipaðar vörur til að ná hámarksfjölda viðskiptavina, sem getur leitt til skorts á aðgreiningu í vöruframboði. Verk hans lögðu grunninn að rannsóknum á rýmishagfræði og staðsetningarfræði og höfðu áhrif á kenningar um einokunarsamkeppni, almenningshagfræði og velferðarhagfræði.

Hotelling lagði einnig mikið af mörkum til hagkvæmrar nýtingar náttúruauðlinda. Árið 1931 gaf hann út greinina „The Economics of Exhaustible Resources“, sem kynnti , grundvallarreglu til að ákvarða verð og vinnsluhlutfall óendurnýjanlegra auðlinda. Þessi regla hefur enn áhrif í umhverfis- og auðlindahagfræði, sérstaklega varðandi sjálfbæra auðlindastjórnun og stefnumótun til að bregðast við loftslagsbreytingum.

Tilvísanir

Flokkur:Bandarískir tölfræðingar
Flokkur:Bandarískir hagfræðingar