Obdulio Varela

Obdulio Jacinto Muiños Varela (f. 20. september 1917 - d. 2. ágúst 1996) var knattspyrnumaður og frá Úrúgvæ. Hann er einn ástsælasti leikmaður í sögu sinnar þjóðar og var fyrirliðið landsliðsins sem fór með sigur af hólmi á HM 1950.

Ævi og ferill

Hann lék með ýmsum smáliðum uns hann gekk til liðs við Montevideo Wanderers þar sem hann lék frá 1938-40. Þaðan lá leiðin til stórliðs Peñarol sem Varela lék með til loka ferils síns árið 1955. Á þeim tíma varð hann sex sinnum úrúgvæskur meistari: árin 1944, 1945, 1949, 1951, 1953 og 1954. Árið 1955 stýrði hann  Peñarol um skamma hríð og var það hans eina þjálfarastarf á ferlinum.

Fyrirliði heimsmeistaranna
Fyrsti landsleikur Varela var á Copa America árið 1939 þar sem hann kom inná sem varamaður hjá úrúgvæska liðinu. Þremur árum síðar, árið 1942, var hann í sigurliði Úrúgvæ sem varð meistari á heimavelli. Hann var jafnframt þrívegis í sigurliðinu í Copa Río Branco, óreglulegri keppni Úrúgvæ og Brasilíu árin 1940, 1946 og 1948.

Stærsta stund Varela á knattspyrnuvellinum var þó vafalítið þegar hann leiddi landslið sitt sem fyrirliði til sigurs á HM 1950 í Brasilíu. Fyrirfram var heimaliðið talið langsigurstranglegast í keppninni og lið Úrúgvæ var talið vængbrotið og ekki einu sinni með sitt sterkasta byrjunarlið. Úrúgvæ komst auðveldlega upp úr forriðli með því að vinna stórsigur á Bólivíu. Við tók fjögurra liða úrslitariðill með heimaliðinu, Spánverjum og Svíum.

Þótt Verala væri varnarsinnaður miðjumaður skoraði hann jöfnunarmark Úrúgvæ gægn Spánverjum í fyrsta leik, sem segja má að hafi haldið liðinu inni í keppninni. Aftur máttu leikmenn Úrúgvæ hafa sig alla við til að vinna Svía í næsta leik, 3:2, eftir að hafa tvívegis lent undir í viðureigninni. Á sama tíma unnu Brasilíumenn stóra sigra gegn bæði Spánverjum og Svíum og dugði því jafntefli í úrslitaleik Suður-Ameríkuliðanna tveggja.

Juan López Fontana, þjálfari úrúgvæska liðsins, hélt ræðu yfir sínum mönnum fyrir úrslitaleikinn þar sem hann hvatti þá til að leggja höfuðáherslu á að verjast. Þegar hann hafði yfirgefið klefann tók Verala til máls og hvatti félaga sína til að hlusta ekki á fyrirmæli þjálfarans, því þá færi eins fyrir liðinu og Spánverjum og Svíum. Þess í stað skyldi Úrúgvæ blása til sóknar. Til að blása liðsfélögunum aukið kapp í kinn hafði hann komið með stóran bunka af dagblaði sem var með mynd af brasilíska liðinu á forsíðunni með yfirskriftina: „næstu heimsmeistarar!“ og hvatti þá til að míga yfir blöðin í sturtuklefanum.

Brasilíumenn náðu forystunni í byrjun seinni hálfleiks og virtust þar með komnir með pálmann í hendurnar. Áhorfendaskarinn á vellinum trylltist af kátínu. Verala komst að þeirri niðurstöðu að ef Úrúgvæ ætti að eiga nokkurn möguleika á að komast aftur inn í leikinn yrði hann að sljákka í áhorfendum. Hann greip því knöttinn, hélt á honum og varði drjúgum tíma í að rífast í dómara leiksins til að heimta rangstöðu sem alls ekki var raunin. Bragðið gekk fullkomlega upp. Stuðningsmönnum Brasilíu tók fljótt að leiðast þófið og í stað þess að fagna og hvetja sína menn tóku þeir að rífast og skammast. Síðar í hálfleiknum tókst Úrúgvæ að skora tvívegis og urðu heimsmeistarar öllum að óvörum. Jules Rimet forseti FIFA afhenti Verala verðlaunastyttuna nánast í kyrrþey og sleppti því að flytja ræðuna sem hann hafði undirbúið með hamingjuóskum til brasilíska liðsins.

Þvert á ráðleggingar forystumanna úrúgvæska knattspyrnusambandsins, fór Verala út á lífið um kvöldið til að fagna sigrinum og sat að sumbli með brasilískum stuðningsmönnum um nóttina.

Fjórum árum síðar var Varela aftur í landsliðshópi Úrúgvæ á HM 1954. Hann skoraði eitt marka liðs síns í sigri á Englandi í fjórðungsúrslitum en meiddist og gat ekki tekið þátt í undanúrslitaviðureigninni gegn Ungverjalandi.

Varela lést árið 1996. 

 Heimildir 


Flokkur:Úrúgvæskir knattspyrnumenn