Elínborg Þorbjarnardóttir

Elínborg Þorbjarnardóttir (1860–1947), fullu nafni Þuríður Elínborg Þorbjarnardóttir, var húsfreyja á Gufuskálum

 Ævi 
Elínborg var fædd á Broddanesi í Strandasýslu 9. mars 1860. Hún var dóttir Sólborgar Sigurðardóttur og Þorbjörns Oddssonar. Ung fluttist Elínborg vestur á Snæfellsnes og giftist þar árið 1897 Sæmundi Guðmundssyni. Þau byrjuðu búskap að Görðum, en fluttu ári síðar að Gufuskálum og bjuggu þar myndarbúi til ársins 1914, er Sæmundur drukknaði í róðri ásamt tveimur fóstursonum og vinnumanni. 

Með 6 börn og eitt fósturbarn bjó hún á Gufuskálum til ársins 1941, er hún flutti til Reykjavíkur til dóttur sinnar Ásthildar.

Árið 1931 Gaf Elínborg út pésa lítinn, prentaðan, sem hét Gufuskálar. Þar segir hún um missi manns síns m.a.: „Þessi missir minn nam mér djúpt í hjarta,“

Árið 1942 skrifaði dr. Þorkell Jóhannesson í Andvara greinina „Þúsund ár“, meðal annars um heimsókn sína til Elínborgar á Gufuskálum. Þar segir hann þetta um Elínborgu:

Elínborg Þorbjarnardóttir lést 4. ágúst 1947, 87 ára að aldri.

Bautasteinn til minningar um Elínborgu var afhjúpaður á sjómannadaginn 1989. Þetta er sæbarinn steinn úr hennar landareign, sem nokkrar konur úr Slysavarnardeild kvenna á Hellissandi ákváðu að reisa við Gufuskálavör.

 Tilvísanir 

Flokkur:Íslenskar húsfreyjur
Flokkur:Gufuskálar