Reyniglæða

Reyniglæða (fræðiheiti: Polycauloina polycarpaHörður Kristinsson (2016). Íslenskar fléttur. Reykjavík: Hið íslenska bókmenntafélag. ISBN 978-9979-66-347-8) er fléttutegund af glæðuætt. Reyniglæða tilheyrði áður ættkvísl glæða (Xanthoria). Hún var nýlega færð í ættkvíslina Polycauloina en hefur þrátt fyrir endurflokkunina haldið íslenska heiti sínu.

Reyniglæða er á válista Náttúrufræðistofnunar Íslands yfir tegundir í útrýmingarhættu á Íslandi. Hún er þar metin við hættumörk (LR/nt).

Útlit
Reyniglæða er gul eða gulgrá að ofan en þalið er hvítt eða grátt á neðra borði með brúnum rætlingum. Þalið er yfirleitt lítið um sig og þakið askhirslum í miðjunni. Askhirslurnar eru 1-3 mm í þvermál, flatar eða lítillega íhvolfar, fagurgular með ljósari eða gráleitri þalrönd.

Gró reyniglæðu eru átta í aski, glær, sporbaugótt, tvíhólfa með þykkum millivegg, 11-15 µm x 6-7 µm að stærð.

Búsvæði
Reyniglæða vex á trjábolum og er algeng á bolum gamalla trjáa við hús. Hún finnst á þremur svæðum á Íslandi: Við Faxaflóa, þar sem hún er meðal annars algeng á bolum trjáa í görðum í Reykjavík; á Austurlandi, bæði á Egilsstöðum og á Austfjörðum; og í Eyjafirði.

Reyniglæta vex aðallega á reyni og birki en einnig á ösp.

Efnafræði
Eins og aðrar tegundir af glæðuætt inniheldur reyniglæðan gula litarefnið parietín.

Þalsvörun reyniglæðu er K+ vínrauð, C-, KC-, P-.

Tilvísanir

Flokkur:Glæðuætt