Labrador-te

Labrador-te er heiti sem er notað yfir þrjár náskyldar lyngrósategundir sem og jurtate sem er gert úr þeim. Allar þrjár tegundirnar eru votlendistegundir í lyngætt. Jurtateið hefur verið uppáhalds drykkur meðal Atabaska, frumbyggja Norður-Ameríku og Inúíta.

Lýsing
Allar þrjár tegundirnar eru hægvaxandi, lágvaxnir og sígrænir runnar:
 Mýraflóki (Rhododendron tomentosum, áður Ledum palustre)
 Heiðaflóki (Rhododendron groenlandicum, Ledum groenlandicum eða Ledum latifolium)
 Kirtilflóki (Rhododendron neoglandulosum, Ledum glandulosum)

Nytjar
Atabaskar gera jurtate af blöðunum. Aðrir nota plöntuna til að krydda kjöt með því að sjóða blöð og greinar í vatni og síðan leggja kjötið í seyðið. Ættflokkarnir Pomo, Kashaya, Tolowa og Yurok í Norður-Kaliforníu suðu blöðin til að gera jurtate við hósta og kvefi.Native American Ethnobotany Database for Ledum glandulosum

Á sautjándu öld notuðu þýskir bruggarar R. tomentosum í bjórgerð til að hann væri áfengari, en það var bannað vegna aukinnar árásargirni.

Eitrun
Það eru ekki nægilegar upplýsingar til að sýna fram á hættuleysi labrador-tes þar sem eiturvirkni er breytileg eftir tegundum og staðsetningu. Mikil neysla getur valdið útskolun, uppköstum, svima og syfju. Stærri skammtar geta valdið krampa, flogum, lömun og í stöku tilfellum dauða.

Eitrun er af völdum terpenóíðsins ledól sem finnst í öllum tegundunum. R. groenlandicum hefur minnsta magnið. Grayanó-eiturefni eru einnig til staðar, en sjaldgæft er að manneskjur verði fyrir eitrun af þeirra völdum í labrador-tei. Hins vegar hefur búfé drepist vegna þess.

Uppskera
Tegundirnar vaxa hægt, svo stök blöð eru tekin að vori annað hvert ár frá mörgum plöntum til að forðast að skemma plönturnar.

Tilvísanir

Flokkur:Matur og drykkir
Flokkur:Matur inúíta
Flokkur:Jurtalyf