Veggjaglæða

Veggjaglæða (fræðiheiti: Xanthoria parietinaHörður Kristinsson (2016). Íslenskar fléttur. Reykjavík: Hið íslenska bókmenntafélag. ISBN 978-9979-66-347-8), stundum einnig nefnd veggmosi, viðarmosi eða veggjaskóf, er fléttutegund af glæðuætt. Hún finnst á Íslandi þar sem hafrænt loftslag ríkir.

Útlit
Veggjaglæða er gul og mött að ofan en þalið er hvíttleitt að neðan og jaðrarnir lítið eitt uppflettir. Askhirslur eru algengar, appelsínugular að lit með ljósari þalrönd.

Gró veggjaglæðu eru átta í aski, glær, tvíhólfa með þykkum millivegg, 10-15 µm x 5,5-9 µm að stærð.

Búsvæði
Veggjaglæða vex á klettum og er sérstaklega algeng við ströndina. Hún er algeng á Suðurlandi, Vesturlandi og norður eftir Austfjörðum en er mjög sjaldgæf á Norðurlandi.

Nytjar
Áður fyrr var ráðlagt að nota veggjaglæðu til að lækna gulusótt.Hörður Kristinsson (1968). Fléttunytjar. Flóra: tímarit um íslenska grasafræði 6(1): 19-25.

Efnafræði
Eins og aðrar tegundir af glæðuætt inniheldur veggjaglæðan gula litarefnið parietín.

Þalsvörun veggjaglæðu er K+ vínrauð, C-, KC-, P-.

Tilvísanir

Flokkur:Glæðuætt