Urðareynir

Urðareynir (Sorbus rupicola) er reynitegund.

 Lýsing 
Urðareynir verður 3 - 5 m hár (örsjaldan 10m) en yfirleitt lægri. Blöðin eru heil, oddbaugótt, grunnt óreglulega tennt, og eru breiðust fyrir ofan miðju; á neðra borði eru þau þétt-hvíthærð. Það eru yfirleitt 7 - 9 pör af æðum. Snubbótt.

Blómin eru hvít, þéttlóhærð, og eru í breiðum hálfsveip. Berið er rautt eða tvílitt rautt og grænt með þéttum doppum, 12 - 15 sm langt

 Uppruni og búsvæði 
Urðareynir vex  oft á bröttum stöðum í lélegum jarðvegi á klettum aða í skriðum, og í kjarri og skógarjaðri, helst í kalkjarðvegi. Hann er útbreiddur um Bretlandseyjar, er í S-Noregi (frá Halden í Østfold til Vegaa í Nordland) og S-Svíþjóð, á dönsku eyjunni Bornhólmi og Eistnesku eyjunni Saaremaa. Tegundin er fjórlitna og fjölgar sér án frjóvgunar (apomixis). Talið er að hún hafi komið fram við margföldun litninga (2n=4x=68) hjá Seljureyni (Sorbus aria). 

 Myndir 

 Viðbótar lesning 



 C. Grey-Wilson og M. Blamey; norsk utgave T. Faarlund og P. Sunding (1992). Teknologisk Forlags store illustrerte flora for Norge og Nord-Europa. Teknologisk Forlag. s. 195. ISBN 82-512-0355-4.
 «Klippoxelhttp://rbg-web2.rbge.org.uk/cgi-bin/nph-readbtree.pl/feout?FAMILY_XREF=&GENUS_XREF=Sorbus&SPECIES_XREF=rupicola&TAXON_NAME_XREF=&RANK=». Den virtuella floran. 
 A. Mitchell, oversatt av I. Gjærevoll (1977). Trær i skog og hage. Tiden. s. 282. ISBN 82-10-01282-7.
 «Sorbus rupicola». Flora Europaea. Besøkt 26. juli 2015.
 H.H. Grundt og P.H. Salvesen (2011). «Kjenn din Sorbus: rogn og asal i Norge». Rapport 23/2011: Genressurssenteret ved Skog og landskap, s. 48–50. ISSN 1891-7933.

Tilvísanir

Flokkur:Reynisætt