Douglas Haig

Douglas Haig, fyrsti jarlinn af Haig, (19. júní 1861 – 29. janúar 1928) var herforingi og hermarskálkur í breska hernum. Í fyrri heimsstyrjöldinni fór hann fyrir herdeild Breta (British Expeditionary Force eða BEF) á vesturvígstöðvunum frá árinu 1915 til loka stríðsins. Hann var herforingi í orrustunni við Somme, orrustunni með hæsta dauðsfalli í hernaðarsögu Bretlands. Hann fór einnig fyrir her Breta í orrustunni við Passchendaele, vörn bandamanna við voráhlaupi Þjóðverja og síðan í gagnáhlaupi bandamanna sem leiddi til vopnahlés þann 11. nóvember 1918.Sheffield, Gary (2002). Forgotten Victory: The First World War: Myths and Realities. Headline Review, bls. 21.Sheffield 2002, bls. 263.Hart, Peter (2008). 1918: A Very British Victory. Phoenix Books, bls. 2.

Haig var mjög virtur meðal Breta í kjölfar stríðsins og þegar hann lést var lýst yfir þjóðarsorg á meðan útför hans var haldin. Síðan á sjöunda áratugnum hefur hins vegar farið að bera æ meira á gagnrýni á Haig fyrir forystu hans í fyrri heimsstyrjöldinni.J. P. Harris, Douglas Haig and the First World War (2009), p545 Hann fékk viðurnefnið „Haig slátrari“ (Butcher Haig) fyrir þær tvær milljónir Breta sem létu lífið undir forystu hans. Stríðsminjasafnið í Kanada segir um Haig að „stórtæk en dýrkeypt áhlaup hans við Somme (1916) og Passchendaele (1917) eru orðin táknræn fyrir blóðsúrhellingar og vonleysi fyrri heimsstyrjaldarinnar“.See "Canada and the First World War: Sir Douglas Haig" 

Majór-hershöfðinginn John Davidson, sem skrifaði ævisögu Haig, hefur hrósað forystu hans. Síðan á níunda áratugnum hafa margir sagnfræðingar fært rök fyrir því að hatur almennings á Haig hafi ekki tekið tillit til þróunnar nýrrar hertækni og -bragða í leiðtogatíð hans og vægi hans í sigri bandamanna árið 1918. Þessir sagnfræðingar telja himinhátt dauðsfallið afleiðingu hernaðarlegar stöðu Breta á þessum tíma.Davidson, Major General Sir J. (2010). Haig, Master of the Field. Barnsley: Pen & Sword, bls. 137.Todman, Dan (2005). The Great War: Myth and Memory. Hambledon Continuum, bls. 73–120.Corrigan, Gordon (2002). Mud, Blood & Poppycock. Cassell, bls. 298–330, 406–410.

Tilvísanir

Flokkur:Breskir herforingjar
Flokkur:Breskir jarlar
Flokkur:Herforingjar í fyrri heimsstyrjöldinni