Björn Þorsteinsson (sagnfræðingur)

Björn Þorsteinsson (20. mars 1918 - 6. október 1986) var sagnfræðingur og prófessor við Háskóla Íslands.  

Foreldrar Björns voru Þorsteinn Björnsson og Þuríður Þorvaldsdóttir og föðurafi hans var Björn Eysteinsson heiðarbóndi. Björn lauk stúdentsprófi utanskóla 1941 og kandidatsprófi í íslenskum fræðum með sögu að sérgrein árið 1947. Hann kenndi íslensku og sögu í Gagnfræðaskóla Reykjavíkur frá 1943. Veturinn 1948-49 var hann í framhaldsnámi í London. Björn var forseti Sögufélags og ritstjóri tímaritsins Sögu frá 1960 til 1972.

Björn fékkst lengi við sögukennslu og samdi töluvert af kennsluefni í Íslandssögu. Hann rannsakaði tengsl Íslands og Englands á miðöldum og setti meðal annars fyrstur fram hugtökin „enska öldin“, „þýska öldin“ og „norska öldin“; og kenninguna um Eyrarsundslásinn. 

Björn samdi yfirlitsrit um Íslandssögu og kom fyrsta bindið Íslenska þjóðveldið út árið 1953 og síðar Íslenska skattlandið sem var saga Íslands frá 1262-1400. Yfirlitsrit hans um Íslandssögu í einu bindi, Íslandssaga til okkar daga, kom út að honum látnum árið 1991.

 Helstu ritverk 
 Íslenska þjóðveldið (1953)
 Íslenska skattlandið (1956)
 Hansestæderne og Norden (1957)
 Enska öldin í sögu Íslendinga (1970)
 Tíu þorskastríð 1415-1976 (1976)
 Á fornum slóðum og nýjum (1978)
 Íslensk miðaldasaga (1978)
 Íslandssaga til okkar daga (1991)

 Tilvísanir 

Flokkur:Íslenskir sagnfræðingar

Flokkur:Prófessorar við Háskóla Íslands
Flokkur:Stúdentar úr Menntaskólanum í Reykjavík