Frakkakonungur

Frakkakonungur var þjóðhöfðingi konungsríkisins Frakklands frá klofningi Frankaveldisins með Verdun-samningnum 843 fram að Frönsku byltingunni 1848, að undanskildu tímabili Fyrsta franska lýðveldisins, frá Frönsku byltingunni 1789 til endurreisnar konungdæmis árið 1814. Á tíma Fyrsta franska keisaraveldisins 1804-1814 og Annars franska keisaraveldisins 1852-1870 titlaði þjóðhöfðingi Frakklands sig Frakkakeisara. 

Fyrstu konungar Frakklands voru Karlungar en 987 tóku Kapetingar við þegar Húgó Kapet varð konungur eftir andlát Loðvíks 5. Fyrstur til að nota titilinn „Frakkakonungur“ í stað „Frankakonungur“ var Filippus 2. Frakkakonungur árið 1190. Árið 1328 tók yngri grein Kapetinga, Valois-ætt, við völdum og 1589 tóku Búrbónar (önnur grein Kapetinga) við. Þeim var steypt af stóli í Frönsku byltingunni 1789. Þeir komust aftur til valda um skamma stund þegar konungdæmi var endurreist í Frakklandi 1814 en hrökkluðust frá völdum í Júlíbyltingunni 1830. Síðasti maðurinn sem bar titilinn konungur Frakklands var Loðvík Filippus 1. af Orléans-ætt sem var kjörinn til valda en neyddist til að segja af sér í byltingunni 1848 þegar konungdæmið var aftur lagt niður. Eftir það hefur enginn verið formlega titlaður Frakkakonungur þótt nokkrir geri enn tilkall til krúnunnar. 

Eitt og annað
Í bók sinni, Um tilvísun, notar Bertrand Russell „núverandi konung Frakklands“ oft sem dæmi um hugtak án tilvísunar í setningum eins og „núverandi konungur Frakklands er ekki sköllóttur“. Síðan þá er hugtakið oft notað sem dæmi í umræðum um tilvísun og merkingu. 

Tengt efni
 Konungar Frakklands