Elínborg Lárusdóttir

Elínborg Lárusdóttir (12. nóvember 1891 – 5. nóvember 1973) var íslenskur rithöfundur. Hún fæddist á Tunguhálsi í Lýtingsstaðahreppi í Skagafirði og stundaði nám við Kvennaskólann á Blönduósi, Hússtjórnarskólann á Akureyri og Kennaraskólann. Hún var 1912–1914 í Kennaraskólanum en varð að hætta námi eftir áramót vegna berkla. Í skólanum kynntist hún Ingimar Jónssyni sem síðar varð eiginmaður hennar. Hún fór 1914 á berklahælið á Vífilsstöðum og dvaldi þar á þriðja ár eða fram á vor 1917. Hún giftist Ingimar Jónssyni sem var prestur að Mosfelli í Grímsnesi 1922–28 og síðan skólastjóri Ungmennaskóla Reykjavíkur frá stofnun 1928 en sá skóli nefndist Gagnfræðaskóli Reykjavíkur frá 1930 og Gagnfræðaskóli Austurbæjar frá 1949.

Fyrsta bók Elínborgar, Sögur, kom út árið 1935 en þá var hún fimmtug. Hún var um skeið einn afkastamesti rithöfundur landsins og skrifaði alls rúmlega 30 bækur. Elínborg skrifaði mikið um dulræn fyrirbrigði en þar á meðal eru tvær bækur um Hafstein Björnsson miðil.

 Verk 
 Sögur, 1935
 Anna frá Heiðarkoti, 1936
 Gróður, 1937
 Förumenn, 1939-1940
 Frá liðnum árum, 1941
 Strandarkirkja, 1943
 Úr dagbók miðilsins, 1944
 Hvíta höllin, 1944
 Símon í Norðurhlíð, 1945
 Miðillinn Hafsteinn Björnsson, 1946
 Gömul blöð, 1947
 Steingerður, 1947
 Tvennir tímar, 1949
 Í faðmi sveitanna, 1950
 “Anna María” , 1951
 Miðillinn Hafsteinn Björnsson, II. 1952
 Merkar konur, 1954
 Forspár og fyrirbæri, 1957
 Leikur örlaganna, 1958
 Horfnar kynslóðir

 Heimildir 
 Fréttabréf Ættfræðifélagsins (01.02.2012)
 Elinborg Lárusdóttir

Flokkur:Íslenskir kvenrithöfundar