Fjallagambri

Fjallagambri (fræðiheiti: Racomitrium microcarpum, einnig stundum ritað Racomitrium microcarponBergþór Jóhannsson (2003). Íslenskir mosar - Skrár og viðbætur. Fjölrit Náttúrufræðistofnunar nr. 44. Náttúrufræðistofnun Íslands.) er baukmosi af Skeggmosaætt. Hann er algengur í Skandinavíu en sjaldgæfur á Íslandi.

Útlit
Fjallagambri er 2-5 cm hár, grænn, gul- eða gráleitur efst en brúnni eða svartur neðan til. Stöngullinn er oft fjaðurgreindur þar sem hliðargreinar eru stuttar.Bergþór Jóhannsson (1993). Íslenskir mosar - Skeggmosaætt. Fjölrit Náttúrufræðistofnunar nr. 24. Reykjavík, Náttúrufræðistofnun Íslands.

Blöðin eru aðlæg stönglinum þegar þau eru þurr en breiða úr sér þegar þau eru rök. Blöðin eru lensulaga 1,5-2,5 mm að lengd. Á blaðinu er tenntur og litlaus hároddur sem stingst 0,2-0,6 fram fyrir blaðendann en teygir sig ekki niður með blaðröndinni. Blaðkan og blaðrönd eru eitt frumulag að þykkt.

Plöntur fjallagambra eru einkynja og hafa þær ekki fundist með gróhirslum á Íslandi.

Búsvæði
Fjallagambri vex á snjódældasvæðum, bæði á steinum og á jarðvegi. Hann myndar oft þéttar breiður. Hann er sjaldgæfur á ÍslandiSnorri Baldursson, Sveinn P. Jakobsson, Sigurður H. Magnússon & Guðmundur Guðjónsson (2006). Náttúrufar og náttúruminjar suðvestan Vatnajökuls. Skýrsla Náttúrufræðistofnunar nr. NÍ-06009 unnin fyrir Umhverfisráðuneytið. 18. bls. ISSN: 1670-0120 en finnst til dæmis við Laka, á Grænafjallgarði og innan við fyrirhuguð virkjanalón í TungnaáBorgþór Magnússon, Guðmundur Guðjónsson, Guðmundur A. Guðmundsson, Kristbjörn Egilsson, Kristinn H. Skarphéðinsson, Sigurður H. Magnússon & Starri Heiðmarsson (2009). Bjallavirkjun og Tungnaárlón - Náttúrufarsyfirlit um gróður, fugla og vistgerðir. Skýrsla Náttúrufræðistofnunar nr. NÍ-09001, unnin fyrir Landsvirkjun. 62 bls. ISSN 1670-0120 og á fyrirhuguðu virkjanasvæði Hvalárvirkjunar á Ófeigsfjarðarheiði.Aðalskipulag Árneshrepps 2005-2025. 88 bls.

Tilvísanir

Flokkur:Mosar
Flokkur:Skeggmosaætt