Goðakvæði

Goðakvæðin eru hluti af Eddukvæðunum, en þau skiptast í goðakvæði og hetjukvæði. Talið er að goðakvæðin séu samin á síðustu öldum heiðni á Íslandi sem og öðrum byggðum norrænna manna en hafi síðan lifað og mótast í munnlegri geymd eftir kristnitöku.

Goðakvæðin eru ein aðalheimild okkar um heiðna trú. Þau eru hvorki bænir né lofsöngur til goðanna heldur eru flest þeirra frásagnir af atvikum úr lífi þeirra og heimsmynd. Oft er dregin upp mannleg mynd af goðunum og það kemur fyrir að gert sé grín að þeim þegar þau sýna af sér mannlega breyskleika.

Af spássíumerkingum í handriti Konungsbókar, sem geymir flest þessarra kvæða, hafa menn ráðið að mögulega hafi sum þessarra kvæða verið skrifuð með það í huga að flytja þau í leikrænum flutningi á miðöldum. Til dæmis gætu þau hafa tengst tónlist á þann hátt að hægt er að nýta sér hljómræna þætti einsog hrynjanda og stuðlasetningu við flutning.

Goðakvæði eddukvæða eru þessi:
 Völuspá
 Hávamál
 Vafþrúðnismál
 Grímnismál
 Skírnismál
 Hárbarðsljóð
 Hymniskviða
 Lokasenna
 Þrymskviða
 Alvíssmál
 Baldurs draumar
 Rígsþula
 Hyndluljóð

 Heimildir 
 Konungsbók Eddukvæða Árnastofnun (skoðað 20.3.2013)
  (Skoðað 22.3.2013).

Flokkur:Norræn goðafræði