Háttarsögn

Háttarsögn í íslensku er sagnorð sem gefur til kynna svipaða aðgreiningu og persónuhættir.Hulda Óladóttir (2011), bls. 6 Í íslensku teljast geta, mega, munu, skulu, vilja, eiga, hljóta, kunna, verða, þurfa, og ætla til háttarsagna. Háttarsagnir hafa tvöfalda merkingu í íslensku; grunnmerkingu og möguleikamerkingu.Höskuldur Þráinsson (2005), bls. 418 Grunnmerking háttarsagnar þýðir að mælandi segi að frumlagið hafi skyldu, ábyrgð, leyfi eða getu til að gera það sem nafnháttarsetningin segir. Möguleikamerking háttarsagnar þýðir að fullyrðing í nafnháttarsetningu sé hugsanleg, líkleg eða nauðsynleg.Höskuldur Þráinsson (2005), bls. 473

 Hún má heimsækja mig. (grunnmerking)
 Þessi frétt hlýtur að vera rétt. (möguleikamerking)

 Tengt efni 
 Háttarögn
 Viðtengingarháttur

 Neðanmálsgreinar 

 Heimildir 
 Höskuldur Þráinsson (2005), Íslensk tunga III. Setningar: handbók um setningafræði
 Hulda Óladóttir (2011), Notkun viðtengingarháttar í nútímaíslensku

Flokkur:Sagnorð