Mannsrödd

Mannleg rödd er hljóð eða röð hljóð mynduð af raddspólum hljóðum sem maður sendir frá til tal a, syngja,  hlátur, gráta, öskra, hrópa, æpa og svo framvegis. Tíðni dauðsfalla hjá mönnum getur verið milli 60 og 7000  Hz. Orðið „rödd“ vísar sérstaklega til hljóðanna sem myndast við raddböndin en ekki aðra líkamshluta.

Í almennum skilningi skiptist búnaðurinn fyrir myndun raddarinnar í þrennt: lungun, raddböndin í barkakýlinu og virku talfærin. Lungun þurfa að mynda nægilegan þrýsting til að láta raddböndin sveiflast. Raddböndin eru sveiflandi loka sem sker loftflæðið upp í heyranlega slætti sem koma úr barkakýlinu. Vöðvarnir í barkakýlinu breyta lengd og spennu raddbandanna þannig að tónhæð og tónn raddarinnar breytist. Virku talfærin (það er að segja þau talfæri sem eru yfir barkakýlinu: tungan, gómurinn, kinnarnir, varirnar, o.s.frv.) sía og breyta hljóðunum og geta haft áhrif á loftflæðið úr barkakýlinu.

Raddböndin geta myndað ásamt virku talfærunum mjög flóknar raðir hljóða. Tilfinningar eins og reiði, undrun og hamingja geta verið tjáðar með því að breyta raddblænum. Söngvarar nota röddina sem hljóðfæri í tónlist.

Flokkur:Mannsrödd
Flokkur:Hljóðfræði