Óskháttur

Óskháttur (optativus) er háttur sagna sem lætur í ljós von, ósk eða þrá en hann var aðallega notaður í forngrísku.Orðið „Óskháttur“ Hátturinn er til staðar í forn-latínu (250-90 f.Kr.) en horfinn í klassískri latínu (90 f.Kr.-14 e.Kr.). Hann er til staðar í forngrísku en fyrir löngu horfinn í nútíma grísku. Hátturinn er til staðar í sanskrít. Líklegast hefur hátturinn fundist í frumindóevrópsku og smám saman fallið brott.

 Íslenska 
Íslenskan notar aðallega viðtengingarháttinn til að koma á framfæri sömu merkingu og óskhátturinn gerir í öðrum tungumálum:
 Ég vona að þér líði vel. (viðtengingarháttur)
 Gangi þér betur á þessu prófi. (viðtengingarháttur)

En stundum er sérstakur óskháttur fyrir sagnir í íslensku, þá má helst nefna óskháttinn veri af sögninni að vera, en venjulegur viðtengingarháttur sagnarinnar að vera er sé.
 Friður veri með þér Jóna.
 Veri hann hábölvaður.
 Guð veri með þér.

 Finnska 
Óskhátturinn er horfinn úr notkun í finnsku og kemur aðallega fram í skáldskap. Hann er notaður eins og boðhátturinn og gefur til kynna kurteisa beiðni með viðskeytunum -os og -ös

 Heimildir 

Flokkur:Málfræði
Flokkur:Sagnorð