Listi yfir þekktar tilraunir/Eðlisfræði

Eftirfarandi er listi yfir þekktar tilraunir í eðlisfræði. Sjá listi yfir þekktar tilraunir fyrir aðra lista
 Arkímedes tók eftir því að líkami hans léttist í baði þegar hann ruddi frá sér vatninu. Þetta leiddi til fyrstu réttu kenningarinnar um uppdrif í vökvum. (um 250 f.Kr.)
 Erastoþenes reiknaði ummál jarðar með því að finna hornið sem geislar sólar mynda við lóðrétta stefnu á einum stað jarðar á sama tíma og þeir eru lóðréttir á öðrum stað, þekktri vegalengd sunnar. (240 f.Kr.).
 Galileo Galilei notar rúllandi kúlur til þess að afsanna kenningu Aristótelesar um hreyfingu hluta. (1602 - 1607).
 Isaac Newton klauf sólarljósið með glerstrendingi og sýndi með því fram á litróf. 
 Ole Rømer notaði tímamælingu á tunglmyrkvum Júpíterstungla borið saman við fjarlægð þeirra frá jörðu til þess að meta hraða ljóssins í fyrsta skipti. Hraðinn sem hann fékk út var 225.000 km/s (rétt gildi er 299.792 km/s) (1672).
 Henry Cavendish gerði tilraun, sem við hann er kennd (1798)
 Thomas Young gerði tilraun með að láta ljós falla í gegnum tvær samsíða rifur með millibili af svipaðri stærðargráðu og bylgjulengd ljóssins (um 1805).
 Hans Christian Ørsted uppgötvaði samband rafmagns og segulmagns með því að gera tilraunir með segulnál í rafsviði. (1820).
 Christian Doppler gerði tilraun með að þeyta lúðra á járnbrautarlest, sem ók hjá, og komst að því að tíðni tónsins þegar lestin nálgaðist var hærri en tíðnin þegar hún fjarlægðist. Þetta kallast Doppler-hrif. (1845).
 Léon Foucault sýndi (1851) fram á möndulsnúning jarðar með pendúl, sem við hann er kenndur. 
 Michelson-Morley experiment sýndi fram á veikleika kenningarinnar um ether.  (1887)
 Guglielmo Marconi sýndi 1895 að útvarpsbylgjur geta farið milli tveggja punkta þó að hindrun sé á milli.
 Henri Becquerel uppgötvar geislavirkni (1896)
 Joseph John Thomson's uppgötvar rafeindina (1897)
 Robert Millikan sýndi (1909) með dropatilraun sinni að rafhleðsla er skömmtuð.
 Heike Kamerlingh Onnes sýndi fram á ofurleiðni (1911)
 Ernest Rutherford sýndi með gullþynnutilraun sinni (1911) að jáhleðsla atóms og massi þjappast að mestu í miðju frumeindarinnar, m.ö.o. sýnir hann fram á tilvist frumeindarkjarnans. 
 Arthur Eddington fer með föruneyti til  Principe-eyja til að fylgjast með sólmyrkva. (gravitational lensing). Þannig tekst þeim að sjá hvernig þyngdarafl beygir stöjörnuljós, eins og Albert Einstein's hafði spáð með almennu afstæðiskenningunni (1919)
 Otto Stern og Walter Gerlach framkvæma tilraun, sem við þá er kennd (1920) og sýnir fram á spuna agna.  
 Enrico Fermi klýfur atóm (1934)
John Bardeen og Walter Brittain framleiða fyrsta nothæfa smárann (1947)
Clyde L. Cowan og Frederick Reines sannreyna tilvist fiseindar með fiseindartilraun (1955)
 Scout-eldflaugartilraunin sannar tímavik þyngdarafls (1976)
 Stanley Pons og Martin Fleischmann tilkynna myndun hita í tilraun sinni með kaldan kjarnasamruna (1989)
Eric A. Cornell og Carl E. Wieman mynda Bose-Einstein þéttingu (1995)
Flokkur:Eðlisfræði
Flokkur:Listar um vísindi
Flokkur:Listar um eðlisfræði