Koss

Koss er það þegar vörum er þrýst að öðrum sem tjáning ástar eða hlýju, af virðingu eða til kveðju. Margir prímatar sýna atferli sem líkist kossum. Fingurkoss er það þegar menn kyssa í lófa sér og blása honum í átt að þeim sem á að hljóta hann. 

Fræðimenn eru ekki sammála um það hvort það að kyssa sé manninum eðlislægt eða hvort það er lærð hegðun.  Vísindamenn hafa rakið kossa hjá prímötum 21,5 milljónir aftur í tímann. Fyrsti kossinn líklega 21,5 milljón ára gamall Rúv, sótt 19. nóvember, 2025

 Nöfn hinna ýmsu kossa 
 ástarkoss
 brúðarkoss
 fingurkoss 
 franskur koss (eða sleikur, sbr. „að fara í sleik“)
 friðarkoss
 kampakoss eða kampkoss (einnig nefndur skeggkoss)
 kveðjukoss
 kærleikskoss
 mömmukoss
 rembingskoss
 sáttakoss
 skilnaðarkoss
 skyndikoss
 smellkoss

 Eitt og annað 
 Sagt hefur verið að orðið koss sé „ljúft samtengingarorð“.
 Árið 1946 kom út á Íslandi bókin: Listin að kyssa. Listin að kyssa; auglýsing í Morgunblaðinu 1946 Hún var endurútgefin 1968 og önnur bók með sama heiti kom út 1991.
 Í Slangurorðabókinni sem kom út árið 1982 (og var endurútgefinn 2010) er sögnin að ranast og haft um að kela eða kyssast: „Þau hafa verið eitthvað að ranast“. Orðabók um slangur, slettur, bannorð og annað utangarðsmál, 1982, bls. 101.

 Tilvísanir 

 Tengt efni 
 Kveðja
 Kynlíf
 Sogblettur

 Tenglar 
 „Kysstu mig“; grein í Fálkanum 1962
 „Kysstu mig, taktu mig“; greiní Mánudagsblaðinu 1974
 „Hvernig konur kyssa í ýmsum löndum“; grein í Vikublaðinu 1950

Flokkur:Tilfinningar
Flokkur:Kynlíf
Flokkur:Maðurinn