Blönduð beyging

Blönduð beyging  er hugtak í málfræði.

Blönduð beyging í íslensku
Blandaðar sagnir
Blandaðar sagnir er ein af þremur tegundum sagna eftir því hvernig þær geta skipst eftir sagnbeyging (hinar tvær eru veikar sagnir og sterkar sagnir). Blönduð beyging er þegar sagnir eru hvorki veikar né sterkar (eða að sumu leyti veikar og öðru leyti sterkar). Blönduð beyging er tvenns konar:
ri-sagnir sem mynda þátíð eintölu með endingunni -ri (neri, greri, sneri o.s.fv.) hafa endingu og tvö atkvæði í þátíð.
 gróa → greri → gróið 
 róa → reri → róið 
 snúa → sneri → snúið 
 núa → neri → núið 
Núþálegar sagnir mynda nútíð eins og sterkar sagnir mynda þátíð en hafa sams konar þátíð og veikar sagnir. Sögnin vita (veit, vissi) er núþáleg sögn á meðan líta (leit, litum, litið) er sterk sögn. Núþálegu sagnirnar eru 11:
unna - ann - unni - unnað
kunna - kann - kunni - kunnað
muna - man - mundi - munað
eiga - á - átti - átt
knega - kná - knátti - knátt
mega - má -mátti - mátt
þurfa - þarf - þurfti - þurft
vita - veit - vissi - vitað
vilja - vil - vildi - viljað
munu - mun - mundi - (ekki til í lýsingarhætti þátíðar)
skulu - skal - skyldi - (ekki til í lýsingarhætti þátíðar)
Flokkur:Málfræði