Saga forritunarmála

Þessi grein fjallar um helstu breytingar og þróun í sögu forritunarmála.

 Fimmti áratugurinn 
Á fimmta áratugnum varð tölvan að því sem við þekkjum hana í dag. Rafknúin vél sem hafði minni og örgjörva. Sá litli hraði og það takmarkaða minni sem menn höfðu yfir að ráða neyddi forritara til þess að forrita í vélamáli. Það kom fljót í ljós að forritun í vélamáli var mjög krefjandi fyrir forritara og leiddi af sér mikið af villum.

Nokkur mikilvæg forritunarmál sem voru tekin í notkun á þessu tímabili:
 1943 – Plankalkül (Konrad Zuse)
 1943 – ENIAC forritunarmál
 1949 – C-10

 Sjötti og sjöundi áratugurinn 
Á sjötta áratugnum varð bylting í hönnun forritunarmála og forritunarmál sem notuð eru í dag eiga mörg margt skylt með þessum málum og nokkur eru enn í notkun.
 FORTRAN, the "FORmula TRANslator, fundið upp af John W. Backus.
 LISP, the "LISt Processor", fundið upp af John McCarthy.
 COBOL, the COmmon Business Oriented Language, búið til af the Short Range Committee, undir miklum áhrifum frá Grace Hopper.

Það urðu tímamót seint á sjötta áratugnum þegar nefnd bandarískra og evrópskra tölvunarfræðinga gáfu út greinina “nýtt forritunarmál fyrir reiknirit”, the Algol 60 Report (the "ALGOrithmic Language"). Þessi grein fól í sér margar hugmyndir sem voru á reiki á þessum tíma og leiddi af sér meðal annars:
 Notkun Backus–Naur Form (BNF) til þess að lýsa málskipan forritunarmáls. 
 Kynningu á lexical scoping.

Nokkur mikilvæg forritunarmál sem voru tekin í notkun á þessu tímabili:
 1951 – Regional Assembly Language
 1952 – Autocode
 1954 – FORTRAN
 1958 – LISP
 1958 – ALGOL
 1959 – COBOL
 1962 – APL
 1962 – Simula
 1964 – BASIC
 1964 – PL/I

 1967–1978 
Á tímabili frá seinni hluta sjöunda áratugarins til seinni hluta áttunda áratugarins urðu til mörg forritunarmál sem enn eru notuð.
 Simula, fundið upp seint á sjöunda áratugnum af Nygaard og Dahl sem viðbót við Algol 60, fyrsta málið sem studdi hlutbundna forritun. 
 Smalltalk (miður áttundi áratugurinn) bauð upp á hreina hlutbundna forritun.
 C,  var fundið upp af Dennis Ritchie og Ken Thompson hjá Bell Labs á milli 1969 og 1973.
 Prolog, hannað 1972 af Colmerauer, Roussel, og Kowalski, var fyrsta falla forritunarmálið.

Á þessu tímabili voru líka miklar deilur um hvort nota ætti GOTO skipanir í forritun. Mörg forritunarmál buðu ekki upp á GOTO skipanir og neyddu forritara til þess að skrifa skipulagðari kóða. Í dag er það talin góð högun að nota ekki GOTO skipanir þó svo að forritunarmálið bjóði upp á það.

Nokkur mikilvæg forritunarmál sem voru tekin í notkun á þessu tímabili:
 1970 – Pascal
 1972 – C
 1972 – Smalltalk
 1972 – Prolog
 1973 – ML
 1978 – SQL

 Níundi áratugurinn 
Á níunda áratugnum var ekki mikið um nýjungar í forritunarmálum. Bandaríkjastjórn tók í notkun Ada. C++ gerði það mögulegt að skrifa C hlutbundið.

Nokkur mikilvæg forritunarmál sem voru tekin í notkun á þessu tímabili:
 1983 – Ada
 1983 – C++
 1985 – Eiffel
 1987 – Perl
 1989 – FL  (Backus)

 Tíundi áratugurinn 
Hraður vöxtur og vinsældir Internetsins um miðjan tíunda áratuginn kom af stað næstu öldu í þróun forritunarmála. Java forritunarmálið varð snemma vinsælt vegna samstarfs þeirra við Netscape vafrann. En mestar voru þó breytingarnar í minnismeðhöndlun  við gerð forrita. Forritarar höfðu hingað til þurft að sjá um sjálfir að taka frá og eyða minni fyrir forritin sín en með hjálp  ruslasafnarans var þetta vandamál úr sögunni.

Nokkur mikilvæg forritunarmál sem voru tekin í notkun á þessu tímabili:
 1990 – Haskell
 1990 – Python
 1991 – Java
 1993 – Ruby
 1995 – PHP
 2000 – C#

 Heimildir 
Sammet, Jean E., Programming Languages: History and Fundamentals (Prentice-Hall, 1969).