Ábendingarfornafn

Ábendingarfornöfn  eru fornöfn (áður fyrr nefnt vísifornafn) sem „benda á“ aðra hluti eða fyrirbæri en þaðan er kemur nafnið. 

 Ábendingarfornöfn í íslensku 

Í íslensku eru aðeins þrjú orð sem flokkast sem ábendingarfornöfn en það eru fornöfnin sá, þessi og hinn.

Hitt beygist eins og greinirinn nema í nefnifalli og þolfalli í hvorugkyni þar sem ábendingarfornafnið er hitt en greinirinn hið.

Sá og þessi beygjast þannig:

   kk. kvk. hk. nf. et. sá sú það þf. et. þann þá það þgf. et. þeim þeirri því ef. et. þess þeirrar þess nf. ft. þeir þær þau þf. ft. þá þær þau þgf. ft. þeim þeim þeim ef. ft. þeirra þeirra þeirra

 Hinn kk. kvk. hk. nf. et. þessi þessi þetta þf. et. þennan þessa þetta þgf. et. þessum þessari þessu ef. et. þessa þessarar þessa nf. ft. þessir þessar þessi þf. ft. þessa þessar þessi þgf. ft. þessum þessum þessum ef. ft. þessara þessara þessara

Eins og greinir tengja hliðstæð ábendingarfornöfn nafnorðið sem þau standa með við þekktar persónur, hluti eða hugmyndir; þessi maður er ágætis náungi, hinn maðurinn er óþokki.

Sérstæð ábendingarfornöfn jafngilda fornafni og nafnorði; sá er góður.

Óákveðin ábendingarfornöfn eru orðin slíkur, sjálfur, samur (sami), þvílíkur og beygjast þau sem sterk lýsingarorð.

 Tengt efni 
 Ábendingarorð (orð sem breyta um merkingu eftir samhengi)

 Heimildir 



 Neðanmálsgreinar 

Flokkur:Málfræði
Flokkur:Fornöfn