Mysa

Mysa er vökvi síaður úr við skyrgerð eða úr hleyptri mjólk þegar gerður er ostur. Vökvinn er svo látinn gerjast til að úr honum verði sýra, en hún hefur verið notuð á Íslandi til drykkjar og - fyrir tíma matarsalts og kæliskápa - til þess að varðveita mat. Var maturinn þá lagður í súr í þar til gerðum tunnum eða keröldum. Hann geymdist vel í mysunni, en slíkur matur er nefndur súrmatur og er enn vinsæll, einkum um þorrann.Súrinn er gömul geymsluaðferð; grein í Morgunblaðinu 1989 Áður fyrr var líka vinsælt að blanda sýrðri mysu saman við vatn, og varð þá til svaladrykkur sem kallaðist sýrublanda og er sagður mjög leskjandi. 

Í mysu eru mjólkursýrugerlar sem kljúfa mjólkursykur og mynda mjólkursýru sem gefa henni súra bragðið. Mysan er sögð holl, þar sem hún innihaldi mysuprótein sem stuðli að uppbyggingu vöðva og lækki háan blóðþrýsting.Svalandi mysudrykkir; grein í Fréttablaðinu 2008

 Eitt og annað 
 Sopi eða Mangó-Sopi var íslenskur mysudrykkur sem Mjólkursamsalan setti á markað árið 1980.
 Garpur var vinsæll svaladrykkur sem kom á markað árið 1992 og var gerður úr mysu, appelsínu- og ananassafa.Nýr heilsudrykkur; grein í DV 1992
 Mysa er oft notuð sem staðgengill fyrir hvítvín í matreiðslu, t.d. í sósur og súpur. 
 Á ofanverðri 20. öld stakk mjólkurfræðingur upp á því að Íslendingar ættu að gera áfengan drykk úr mysunni, svipaðan kampavíni.Mysu í stað bjórs; grein í Morgunblaðinu 1986 

Sjá einnig
Mysuostur
 Tilvísanir 

Flokkur:Mjólkurafurðir