Skammtafræði

Sjá Inngang að skammtafræði fyrir aðgengilegri umfjöllum um skammtafræði.

Skammtafræði eða skammtaaflfræði er sú grein innan kennilegrar eðlisfræði sem fjallar um eðli öreinda og rafsegulbylgja. Skammtafræðin reis upp úr eðlisfræði 19. aldarinnar þegar eðlisfræðingar voru farnir að fá mæliniðurstöður sem stönguðust á við sígildu eðlisfræði eins og t.d. svarthlutageislun, litróf frumeinda og fleiri mælingar. Kenningar hennar eru grundvöllur ýmissa faga innan eðlis- og efnafræðinnar, svo sem kjarneðlisfræðinnar, öreindafræðinnar og rafsegulfræðinnar. 

Helstu frumkvöðlar skammtafræðinnar voru Max Planck, Albert Einstein, Niels Bohr, Werner Heisenberg, Max Bonn, Erwin Schrödinger og fleiri.

 Orðsifjar 
Skammtafræði fékk nafn sitt frá því að mælistærðir eins og orka eða hverfiþungi geta ekki alltaf tekið hvaða gildi sem og nefnist það skömmtun („quantization“ á ensku).

 Tilvísanir 

 Tenglar 



 Inngangur að skammtafræði 

 Tengt efni 
 Skammtafræði með bylgjuaðferðum
 Skammtafræði með fylkjareikningi
 Skammtaljósfræði
 Skammtasmug
 Þyngdarskammtafræði

Flokkur:Skammtafræði