Ri-sagnir

Ri-sagnir eru 4 sagnir í íslensku, sem hafa þá sérstöðu að vera einu sagnir málsins sem enda á -ri í þátíð. Þær eru einu sagnirnar sem hafa blandaða beygingu fyrir utan núþálegar sagnir. Þessar sagnir eru gróa, núa, róa og snúa. Einnig eru þær sérstakar fyrir þá sök, að í þátíð eru þær ritaðar með e (skv. tilskipun menntamálaráðuneytisins), þó svo að framburðurinn sé með é. Kennimyndir þeirra beygjast þannig:

Fyrsta kennimyndÖnnur kennimyndÞriðja kennimyndnafnhátturfyrsta persóna eintala þátíð framsöguhátturlýsingarháttur þátíðarAð snúaÉg sneriÉg hef snúiðAð gróaÉg greriÉg hef gróiðAð núaÉg neriÉg hef núiðAð róaÉg reriÉg hef róið

Orðabók Háskólans og Íslensk orðabók: fyrir skóla og skrifstofur geta að auki annars ritháttar á „sneri“ sem er „snéri“. Þessi notkun í ritmáli er ekki eins algeng enda segir Orðabók Háskólans hana einkum vera framburðarmynd en þó er hann notaður í um 30% íslenskra skjala á netinu.

 Heimildir 

Málfræði Björns Guðfinssonar
Orðabók Háskólans:snúa
Íslensk orðabók:Fyrir skóla og skrifstofur, Mál og menning, 1997.
 Miðað við síðutalningu íslenskra síðna á Google þann 19. desember 2007 Niðurstöður 1 - 10 af um það bil 131.000 íslensku síðum fyrir snéri og Niðurstöður 1 - 10 af um það bil 319.000 íslensku síðum fyrir sneri. Um 30% sem nota snéri og 70% sem nota sneri.

Flokkur:Íslenska
Flokkur:Sagnorð