Fjöldatala

Stærðræðilegri framsetning á fjöldatölu teljanlegs mengis er að talan n er fjöldatala mengisins  þá og því aðeins að til sé gagntækt fall f á hlutmengi náttúrulegra talna, þ.e. . Dæmi: talan  fjöldatala mengisins . Ef slík vörpun finnst ekki þá er mengið A sagt óteljanlegt. 

Fjöldatala mengja með óendanlegan fjölda staka táknuð með hebreska tákninu  (framburður alef). Fjöldatala mengi náttúrulegra talnan er táknuð með , sem jafnframt er fjöldatala allra óendanlegra, teljanlegra mengja. Til eru óendanlega mörg talnamengi, sem hafa stærri fjöldatölu en , en þau eru óteljanleg, t.d. mengi rauntalna, sem hefur fjöldataöluna . (Fjöldatala mengis rauntalnanna er stundum nefnd fjöldatala samfellunnar, táknuð með .) 

Augsljóslega gildir að  < , en almennt gildir um fjöldatölur óendanlegra mengja að  < , ef n < m. Samfellutilgátan segir að ekki sé til fjöldatala , þ.a.  <  < . 

Ekki er til nokkurt mengi sem inniheldur allar hugsanlegar fjöldatölur, því veldismengi slíks mengis hefði hærri fjöldatölu en mengið sjálft. Með því að bæta fjöldatölu veldismengisins í mengi allra fjöldatalna, væri komið nýtt mengi með hærri fjöldatölu en uppaflega mengið og síðan koll af kolli.

Fjöldatala er stundum kölluð höfuðtala mengis.
Flokkur:Mengjafræði