Samurayo

Samurayo (Japoniane: 侍) esis, en olima Japonia, membro dil militero-klaso.

Parti del armaro di samurayi:
 hachi kabuto = ‘helmo’, ‘kasko’
 mempo = ‘protektilo di mieno’
 sode = ‘protektilo di shultro’
 do = ‘protektilo di pektoro’
 kote = ‘protektilo di brakio’
 haidate = ‘protektilo di kruro’
 tsubo suneate = ‘pretektilo di gambo’
 katana = ‘long espado’
 wakizashi = ‘kurt espado’
 yamato tsukubo = ‘flechuyo’

 Kelka fazi en la historio di la samurayi 

Heian-ero 794-1185
 L'unesma samurayo esis kavaleri kun arko e flechi.
 Irgu povis divenar samurayo, se lu havis pekunio por komprar la bezonata armaro.
 Pos militi, samurayi itere praktikis lia precipua profesioni, maxim ofte kom agrokultivisti.

Kamakura-ero 1185-1336
 La shoguno, militala diktatoro, prenis povo de la imperiestro di Japonia.
 L'ataki dal Mongoli vakuigis la fisko dil stato e multa samurayo povreskis.

Muromachi-ero 1336-1573 e Azuchi-Momoyama-ero 1573-1600
 La guberniestri (la daimioi) posedis grandega arei e guvernis la lando.
 Centrala povo dil stato krevis e sangoza interna milito naskis.
 Samurayo-klani kombatis l'unu kontre l'altru ambiciante ganar povo en tota lando.

Edo-ero 1600-1868
 La shoguno e la samurayi havis maxima povo, e Japonia klozis sua pordi por exterlando.
 La stando di samurayo divenis heredebla e l'uzo di espado divenis simbolo dil samuraya-klaso.
 Le samurayi dividesis segun klasi, e la rangala stando esis videbla per rizo-unaji, qui donesis a le samurayo kom salario.
 La lasta shoguno, Tokugawa Yoshinobu, abdikis en 1868.

Kategorio:Historio di Japonia