Бекарг

Бе́карг е кукал (), Ӏилмангахьа: массаза а хула бекарг (, ) — Бекарга яхача дезала чура оалхазар, цу дезала эггара дӀа-хьа яьржа йола кеп. Сирача бесара кхокха́ таралеста оалхазар да.

 Этимологи 
Кукал яха дош эггара хьалха юкъедаьккхар гӀалгӀай иллиалархо Хамхой Ахьмад хиннав. Духхьашха из дош наха дайзад цун «Лорса Лида» яхача илле чура. Эрсий метта чура чудаьккха хинна хила тарлуш да, из ала йиш я эрсий кукушкеи кукали шоай хьаалара тара хилар бахьан долаш , хӀаьта эрсий «кукушкал» чӀоагӀагӀа латиний «Cuculus» яхачунна а я из цӀи тара.

Бекарг яхар дека/ека/бека яхача хандешагара доагӀаш да, хӀаьта из ше оалхазарий зовне оаз яхийтар белгалйоаккхаш хандош да, кхыдола маӀанаш дувцаш ца хилча а.

 Куц оттадар 
Ший дозалцеи, дӀоахалцеи Солсакхокханна тара я бекарг, амма зӀамигагӀа а я уж, бос а чӀоагӀагӀа ба цар. МаӀа кукал сечул йоккхагӀа хул. Ткъамаш ира да, цӀог герго́ да.

 Даар 
Кукалий кертера кхача сагалматаш да: кӀормаца нӀовцискаш, чоапилгаш. Вешта гизгаш, догӀан нӀаний, миталаш, зӀамига пхьидарч а, ункхаш а юъ.

 Сурташ 

 Белгалдаккхар 

 ТӀатовжамаш 
ОагӀат:Оалхазараш