Beate Klarsfeld

Beate Auguste Klarsfeld (née Künzel; lahir 13 Februari 1939 di Berlin) adalah seorang jurnalis Prancis-Jerman. Ia dikenal karena terlibat dalam penyelidikan dan penuntutan kejahatan-kejahatan Nazi. Bersama dengan suaminya, Serge, ia menyelidiki penjahat-penjahat Nazi yang masih hidup, seperti Kurt Lischka, Alois Brunner, Klaus Barbie, Ernst Ehlers, dan Kurt Asche.

Pada tanggal 7 November 1968, selama konferensi partai CDU di kota Berlin, Klarsfeld menaiki podium Balai Kongres Berlin dan menampar Kanselir Jerman Kurt Georg Kiesinger sembari berteriak "Nazi, Nazi, Nazi".Beate Klarsfelds privater Feldzug, Die Zeit vom 25. Ia melakukan hal tersebut dengan tujuan untuk mengangkat isu mengenai masa lalu Kiesinger yang pernah bergabung dengan Partai Nazi pada tahun 1933 walaupun ia merupakan anggota yang tidak aktif.

Pada Maret 2012, ia diangkat sebagai salah satu calon presiden dari partai Die Linke untuk pemilu Presiden Jerman tahun 2012, tetapi pada akhirnya ia dikalahkan oleh Joachim Gauck dalam bursa pencalonan partai tersebut.

 Catatan kaki 

 Pranala luar 


 WDR-Bericht zur Lischka-Entführung, 22. März 2006*
 50 Rosen für Beate Klarsfeld – und nun das Bundesverdienstkreuz, 18. Mai 2015 Interviews 
 September 2005 (Memento vom 6. November 2005 im Internet Archive)
 WDR-Interview mit Beate Klarsfeld 22. März 2006
 Interview mit Hartmut Mehdorn über seine Ablehnung zur geplanten Ausstellung "11.000 jüdische Kinder - Mit der Reichsbahn in den Tod", FAZ, 7. November 2006
 Live-Interview mit Beate Klarsfeld mit original Dokumentation zu ihren Aktionen, Recherchen und Erfolgen, auf Planet Wissen (WDR, in Zusammenarbeit mit SWF und BR-alpha), 2013
 "Die Ohrfeige war eine Befreiung." Spiegel-Gespräch, in: Der Spiegel, Nr. 46, 7. November 2015, S. 148-152.

Kategori:Kelahiran 1939
Kategori:Jurnalis Jerman
Kategori:Jurnalis Prancis