Le Scuto de Heracles

Le Scuto de Heracles (greco ancian: Ἀσπὶς Ἡρακλέους, Aspis Hērakleous) es un poema epic grec archaic que esseva attribuite a Hesiodo durante le Antiquitate. Le subjecto del poema es le expedition de Heracles e Iolao contra Cycno, le filio de Ares, qui provocava Heracles a un combate quando Heracles transiva per Thessalia. Generalmente, on data le obra ab le fin del 7e usque al medie del 6e seculo a.C.

On ha suggerite que iste epopee poterea reflecter sentimentes anti-thessalian post le Prime Guerra Sacre (595–585 a.C.): in le epos, un heroe thessalian qui interveni in le sanctuario phocian es occidite per un heroe beotian (Heracles), cuje patre mortal, Amphitryon, habeva como alliate le Locrenses e le Phocianos. Iste obra esseva un pastiche create pro esser cantate durante un festival boeotian al medie del estate, in le periodo le plus calide del stella canin Sirios.

Pro servir como introduction, 56 versos ha essite prendite del Catalogo de Feminas hesiodic. Le critico del fin del 3e e initio del 2e seculo a.C., Aristophanes de Byzantio, qui considerava le Catalogo como un obra de Hesiodo, notava iste impruntamento, lo que le conduceva a suspectar que Le Scuto esseva spurie.

Compara con le “scuto de Eneas” in Vergilio (Eneide VIII.617–731) e con le description multo plus breve del scuto de Creneo in Thebaide IX.332–338. Marcus Mettio Epaphrodito scribeva un commentario super Le Scuto de Heracles in le seculo 1 d.C.

Categoria:Litteratura grec
Categoria:Compilationes de mythologia grec