Anarchia militar

Le termino anarchia militari refere al periodo de extreme instabilitate politic in le Imperio Roman durante le tertie seculo, approximativemente de 235 a 284 CE. Illo describe un era quando le throno imperial cambiava de mano frequentemente, sovente per coup e interventiones militar e non per succession ordinite. Le exercito deveniva le actor politic decisive, e le imperatores esseva sovente elevato e deposto per lor soldatos.

 Rollo del imperatores de caserna 
Un caracter central del anarchia militari era le ascension del tal nominate imperatores de caserna (tamben cognoscite como imperatores soldato). Iste regnant obteneva poder per lor commando del fortias militar, plus que per linea aristocratic o approbation senatorial. Le major parte esseva officieres provincial o soldatos de carriera con experientia politic limitate. Lor legitimitate dependeva del fidelitate del legion, que poteva cambiar rapidamente.

Exemplos include:
 Maximin Thrax – le prime imperator ex le ranks del exercito, illustrante le nove via al poder.
 Valerian – capturate per le fortias Persa, symbolisante le vulnerabilitate del imperio.
 Aurelian – restaurava temporalmente le unitate imperial ante esser assassinate.
 Probus – un general con ideas de reforme, le cui homicidio per le tropas sublinia le instabilitate continuate.

Iste regnatos breve producteva un tenure medie de solmente alcun annos per imperator, contribuente al continuate tumulto politic.

 Consequentias  
Le instabilitate de iste periodo habeva effectos profunde:
 Fragmentation politic, como rivales contendiva pro le poder.
 Vulnerabilitates de frontiera, proque commando cambiante debilitava le defesas frontaliere.
 Pression economic per le grande expenditiones militar e confiscationes.
 Incertitude social, durante le guerras civil e invasiones que perturbava le vita quotidian.
 Minacias externe, ex gruppos germanic e del Imperio Sasanian, explorava iste debilitate, challengeante ulterimente le autoritate Romano.

 Resolution e reformas 
Le crisi comenciava a calmar con le ascension de Diocletiano in 284 CE. Su reformes, includente le establimento del tetrarchia e controles administrative plus fort, reduceva le frequentia de crisis de succession e separava governamento militar e civil. Iste medidas marcava le fin del anarchia militari e posava le fundationes pro le stabilitate imperial posterior.

Categoria:Imperio Roman