Enûma Eliš

Le Enûma Eliš (in interlingua: "Quando in alto"; in cuneiforme accadic: 𒂊𒉡𒈠𒂊𒇺) es un poema theogonic e cosmogonic in lingua accadic. Pertinente al tradition religiose babylonese, iste poema declama in particular maniera le mytho del creation, e le defias del deo Marduk, divinitate Poliade del citate de Babylonia,Del greco classic Babylōnía, del accadico Bābilāni, illo a tornos proveniente de Bāb-ili, version accadic del ancian nomine sumer 𒆍𒀭𒊏𒆠 KA.DIN.GIR.RA, «Porta Divin». le citate amorree fundate in le XIXe seculo aEC.
Le festa del nove anno
Le Enûma Eliš era recitate, vel forsan cantate,In le ultime Tabula, le VII, verso 161, ille opera es indicate cum le nomine de "Canto de Marduk" durante le Akītu,Ab le sumero: A.KI.TIL, 60x60px, «fortia que face reviver le mundo». le festa de initio del nove anno in Babylonia, precisemente le quarte die del dece-uno prescribite, in le mense de Nissān.
Marduk
Cum le poema Enûma Eliš, ascribibile probabilmente al XII seculo aEC, Marduk surge a guida del universo tote. In le pietate religiose babylonese ille possede un rolo preeminente e fundamental.
Su nomine es jam attestate in antique fontes sumer (como le Lista Divin, trovate in Abu Salabikh) in le forma 𒀭𒀫𒌓, AMAR.UD o AMAR.UTU, cum le probabile signification de "Juvene tauro del deo Sol" o "Descendente del Sol". Le glypho 𒀫 AMAR pote de facto indicar ambe le significationes, ma 𒌓 UD/UTU vole dicer Sol. Ma le nomine cum le qual ille es plus frequentemente appellate in accadico es Bēl (bēlu; rendite del sumero: 𒀭𒂗 EN), cum signification de «Senior», «Domino».

 Referentias