Heliographo (telecommunication)

Le heliographo usa un speculo pro reflecter lumine solar a un observator distante. Movente le speculo, fulgures de lumine pote esser usate pro inviar codices Morse. Le heliographo era un simple ma multo efficace instrumento del instantanee communication optic a 80 km o plus in le 19ne seculo. On lo usava le plus a labores militari o agrimensurative. Illo era ancora in uso al minus usque a 1935.

 Description 

Le equipamento heliographic variava in le differente paises. 

Illo del Armea Statounitese habeva duo speculos, montate a un tripede. Un obturator era montate sur un altere tripede pro interrumper le fulgures. Si le Sol era ante le inviator, su radios era reflectite directemente de un speculo al station recipiente. Le inviator usava le virga de vista pro alinear le fulgure con le recipiente. Si le Sol era detra le inviator, su radios era reflectite de un speculo al altere, a fin de inviar le lumine solar al recipiente de scopo. 

Le version in le Armea Britannic habeva un singule speculo con un micre foramine de vista in le medie e un mechanismo fixante que moveva le speculo a qualque grados per imprimer un levator al dorso del instrumento. Speculos auxiliar montate sur tripedes separate era usate pro rediriger le lumine solar si illo non veniva de un angulo favorabile.

Le heliographo habeva alicun avantages potente. Illo faceva possibile un communication de longe distantia sin un infrastructura fixate, ben que illos poteva esser ligate tamben pro facer un rete fixate, extendente super centos de millias, como in le rete inter fortalessas del campania Geronimo. Illo era multo portabile, non requireva fonte de energia e era relativemente secur usque illo era invisibile a los qui non era proxime al axe del operation. Mesmo alicuno con le sapientia correcte poteva - theoreticamente - interceptar signales sin esser detegite.

Le distantia in le qual le signales del heliographo poteva esser vidite dependeva del claritate del celo e del grandor del speculos usate. Un linea clar de vista era necessari e pois que le superfacie del Terra es curve, le punctos plus alte era usate. A conditiones ordinari un fulgure poterea esser vidite a 30 millias (48 km) per oculos nude e plus distante per un telescopio. Le zona maxime era considerate a esser 10 millias pro cata uncia del diametro del speculo. Le zona effective del speculos se extendeva de 1,5 uncias usque a 12 uncias o plus. Le distantia record era establite per un distaccamento de sergentes de signalamento statounitese al inter-operation de stationes sur Monte Ellen, Utah e Monte Uncompahgre, Colorado; 183 millias (295 km) a parte, le 17 septembre 1894, con heliographos de corpores de signalamento, portante speculos de solmente 8 uncias quadrate.

 Historia 

ISTE ARTICULO ES ANCORA SUB PREPARATION

Categoria:Telecommunication