Ethica

Ethica (del grec ηθική [επιστήμη], "le scientia moral"; e del latin ethicus, "moralitate") es un branca del philosophia que tracta del moralitate.
Il es le insimul de regulas moral que rege le conducta human, ma le idea del ethica es plus profunde que le ideas de "bon" e "mal": le ethica cerca le regulas que crea un vita que satisface e vale viver, plus que un vita que basta superviventia.

 Brancas del ethica 
Como un scientia social, le ethica ha plure brancas

Le ethica applicate es un branca del ethica que essaya applicar le theoria ethic al situationes quotidian. Illo es frequentemente usate pro crear regulas de conducta e leges, e le disciplina del ethica applicate ha plure campos specialisate, como ethica de negotios o ethica biologic.

Le ethica descriptive es un accostamento al ethica que evita perspectivas a priori in favor de observationes de selectiones real facite per agentes moral. Philosophos de iste branca crede que cosas como arbitro, esthetica, e etiquetta es cosas que implica regulas ethic universal per lor existentia, e non que iste cosas crea le ethica per lor usage.

Le ethica normative es le studio de que face un action bon o mal. Le ethica normative cerca principios ethic universal que on pote usar pro resolver decisiones moral difficile.

 Systemas ethic 
Il ha plure systemas del ethica, de philosophos del Grecia ancian usque a systemas moderne.


Epicureanismo (nominate per su creator, Epicuro) es un systema que promove le cerca de placer in moderation. Epicureanismo opina que le excesso pote inhibir le placer, o mesmo damnificar: per exemplo, eder un alimento troppo usualmente pote causar que on non jam gaude de su sapor; eder troppo de un alimento pote causar incommoditate e mal sanitate. In epicureanismo, le maxime mal es pavor (le sentimento de un dolor que ancora non existe), specialmente le pavor del decesso.

Hedonismo opina que le ethica principal es augmentar le placer e reducer le dolor. Il ha plure systemas hedonistic, de systemas que promove felicitate spiritual usque a systemas que promove indulgentia a desiros momentanee con reguardo al dolor e expensa de alteres.

Stoicismo opina que le maxime bon es serenitate: le maestria super su proprie desiros e emotiones da le maxime pace spiritual. In stoicismo, le homine ideal ha un distaccamento rational con que ille pote vider le mundo como illo es realmente, sin preconceptiones e judicamentos non appoiate per le evidentia.

 Vide etiam 
 Axiologia
 Consequentialismo

*