Վիգէն Խեչումեան

Վիգէն Խեչումեան (), հայ արձակագիր։

 Կենսագրական գիծեր 
Ծնած է Երեւան։ 1938-1940ին աշխառած է Մատենադարանին մէջ։ 1940 թուականին աւարտած է Երեւանի պետական համալսարանի պատմութեան ճիւղը։

1940-1943ին ծառայած է խորհրդային բանակին մէջ ու մասնակցած՝ երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։

1943-1956ին Մատենադարանի ձեռագրատան վարիչը եղած է։ Յետագային աշխատած է «Սովետական գրականութիւն» ամսագiրին մէջ իբրեւ փոխ-խմբագիր։

 Աշխատութիւններ 
Երկար տարիներ մշտական շփման մէջ եղած ըլլալով մեր հին ձեռագիրներուն հետ, Խեչումեան իր ընթերցումներն ու գիտելիքները օգտագործած է գրականութեան մէջ, ու թէեւ գրած է արդի նիւթերով գործեր, իր ամենէն յաջող գիրքերը նուիրուած են մեր միջնադարեան ժամանակներուն. «Իմ գրելիքը օր ու գիշերների մի զրոյց է հայոց հին գրչագիր մատեանների հետ, այդ գրքերի մասին մի գիրք գրոց… Այդ գրքերը երէկացած տարիների սրտաբաց նամակներ են` ուղղուած գալիքի եկուորներին»:

Խեչումեանի առաջին պատմուածքը լոյս տեսած է 1939-ին։ Իր ամենէն կարեւոր գործերը կը նկատուին․

 «Զուարթնոց» պատմավէպը (1945),
 «Գիրք պանդխտութեան» պատմուածքներու հատորը (1959),
 «Գիրք լինելութեան» (1966) եւ «Գիրք մաքառման» (1968) վէպերը։
 Յետմահու լոյս տեսած է «Գիրք գրոց» ակնարկներու ժողովածոն (1978)։

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Հայ արձակագիրներ
Ստորոգութիւն:Գրողներ այբբենական կարգով