Կոստանդին Յովհաննիսեան

Կոստանդին Յովհաննիսեան (), հայ ճարտարապետ, ճարտարապետութեան դոկտոր։ ՀԽՍՀ արուեստի վաստակաւոր գործիչ (1961)։

Որդին էր յայտնի սրտաբան Լեւոն Յովհաննիսեանի։

 Կենսագրական գիծեր 
Ծնած է Թիֆլիս։ 1932 թուականին աւարտած է Երեւանի բազմարուեստից հիմնարկը (այժմ՝ Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարան)։

Աշխատած է Ալեքսանդր Թամանեանի (1933-1934) եւ Նիկողայոս Բունիաթեանի (1934-1941) ճարտարապետական արուեստանոցներուն մէջ։

1932-1937 թուականներուն Հայատանի Ճարտարապետներու Միութեան կազմակերպչական կոմիտէի պատասխանատու քարտուղար եղած է։

Հեղինակած է բնակելի եւ հասարակական շէնքերու նախագիծեր, որոնցմէ մէկ քանին իր կնոջ՝ Հայաստանի առաջին կին ճարտարապետ Աննա Տէր Աւետիքեանի հետ։

Իբրեւ Արին-բերդի հնագիտական արշաւախումբի ղեկավար (1950-1972) պեղած եւ հետազօտած է Էրեբունի քաղաքի մնացորդները եւ անոր հիմնադրութեան արձանագրութիւնները։

1961-ին ստացած է Հայաստանի արուեստի վաստակաւոր գործիչի, իսկ 1968-ին՝ վաստակաւոր ճարտարապետի տիտղոսները։

1952-1979-ին ճարտարապետական յուշարձաններու պահպանութեան վարչութեան պետ եղած է, իսկ 1955-1971-ին դասաւանդած է Երեւանի բազմարուեստից վարժարանին մէջ։

Հեղինակած է «Էրեբունի» (1968), «Էրեբունիի որմնանկարները» (1973), «Ճարտարապետական յուշարձանների վերանորոգումը Սովետական Հայաստանում» (1978) հատորները, ինչպէս եւ շարք մը ռուսերէն աշխատութիւններ։

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Հայ ճարատարապետներ