Ժան-Փիէր Տիւփրէ

Ժան-Փիէր Տիւփրէ (,), ֆրանսացի բանաստեղծ եւ քանդակագործ։

 Կենսագրական գիծեր 
Ծնած է Ռուան։ Դպրոցի նստարաններուն վրայ կարդացած է Արթիւր Ռեմպօ, հետաքրքրուած է գրական շարժումներով եւ գրած է բանաստեղծութիւններ: 

 Իբրեւ բանաստեղծ 
1942-ին հաստատուած է Փարիզ եւ գործակցած՝ գերիրապաշտ շարժումին։

Իրարու ետեւէ հրատարակած է․

 «Ստուերին ետեւը»,
 «Ուրուականներ»,
 «Աղեղնաւոր ստուերը»,
 «Սրբապիզծ անտառը»,
 «Ճերմակ հագած ժամա նակը»:

 Իբրեւ քանդակագործ 
1951-ին՝ լքած է բանաստեղծութիւնը եւ սկսած է փորագրութիւններ ընել երկաթի վրայ:

 Մահը 
1959-ին՝ ըմբոստ կեցուածքին համար  ձերբակալւած է, բանտարկուած ու յետոյ արգելափակուած՝ «Սէնթ Անֆ» մտային բուժարանին մէջ: Հոն, 2 Դեկտեմբեր 1959-ի այգաբացին, զայն կախուած գտած են իր խուցին մէջ: 

Ան ծնած օրէն անզսպելի մղում մը զգացած է դէպի մահը: Դասարանի նստարաններուն վրայ գրած բանաստեղծութենէն կը քաղենք հետեւեալ յատկանչական երկու տողերը․Ես անոնցմէ եմ, որոնք չեն տես ներ ծովուն մակերեսը, այլ անոր յատակը, փոսերը, հրէշները եւ ուրուականները: 

Ես անոնցմէ եմ, որոնց աչքերը մեկնած են հորիզոնէն անդին:Ուրիշ անգամ մը գրած է հետեւեալ խոստովանութիւնը, որ կը յիշեցնէ Վիլիէ տը Լիլ Ատամի տնկրկնելի հառաչանքը. Ա՜հ, պիտի չմոռնանք երբեք այս մոլորակը: Տիւփրէ ըսած է. Ես ալերժի ու նիմ մեր մոլորակին հանդէպ:Տիւփրէի համար բանաստեղծութիւնը ազատադրումի արտայայտութիւնն է: Բառերը կը վերածուին մոխիրի եւ միտքը կը թաղուի անոնց մէջ:

 Ծանօթագրութիւններ 

 Աղբիւրներ 

 «Բագին»,  ԺԴ. տարի, 1975, Յունուար, թիւ 1,  էջ 81։

Ստորոգութիւն:Բանաստեղծներ
Ստորոգութիւն:Քանդակագործներ
Ստորոգութիւն:Բանաստեղծներ ըստ իրենց ազգութեան
Ստորոգութիւն:Քանդակագործներ ըստ ազգութեան