Աննա տը Նոայլ

Աննա տը Նոայլ (, ), ֆրանսացի բանաստեղծուհի։

 Կենսագրութիւն 
Ծնած է , հայրը՝ Պրանքովան ռումէն իշխանական գերդաստանէն, մայրը Միւզիւրիւս յոյն հին ընտանիքէն։ Մանկութենէն ֆրանսական մշակոյթով սնած է։ Փարիզ հաստատուած ու կոմս Մաթիէօ տը Նոայլի հետ ամուսնացած է։

 Աշխատութիւններ 
Ան նուիրուած է ֆրանսական գրականութեան։ Իր քերթուածներու եօթ հատորներն են․

 «Le Cœur innombrable» (1901, Անհամար սիրտը),
 «L’Ombre des jours» (1902, Օրերուն հովանւոյն տակ),
 «Les Éblouissements» (1907, Շլացումները),
 «Les Vivants et les Morts» (1913, Ողջերն ու մեռելները),
 «Les Forces éternelles» (1920, Յաւերժական ուժերը),
 «Poème de l’amour» (1924, Սիրոյ երգեթը), 
 «L’Honneur de souffrir» (1927, Տառապելու պատիւը)։

Ինչպէս նաեւ քանի մը վէպեր, ուր բանաստեղծը նորէն կը տիրէ, բայց ուր, մանաւանդ «Նոր Յոյս»ը («La Nouvelle Espérance», 1903) վէպին մէջ, անոր միացած է կեանքը հոգեբանօրէն դիտող ու ըմբռնող ինքնատիպ ու վառ արձակագիր մը, ժամանակակից մեծագոյն ֆրանսացի գրագէտներուն ու քննադատներուն հիացումը գրաւած են ու իրեն տուած են ֆրանսական նոր բանաստեղծութեան առաջնակարգ տեղերէն մին:

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Բանաստեղծներ
Ստորոգութիւն:Բանաստեղծներ ըստ իրենց ազգութեան