Գրիգոր Պետրոս Ը. Տէր Աստուածատուրեան

Գրիգոր Պետրոս Ը. Տէր Աստուածատուրեան (), Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկէ Հայոց ութերորդ կաթողիկոս պատրիարքը։ 

 Կեանք եւ գործունէութիւն 
Ան ստանձնածէ Կիլիկիոյ պատրիարքութեան պաշտօնը՝ 1843 թուականին, եւ շարունակած է պաշտօնավարել մինչեւ իր մահը՝ 1866 թուական։

Իր պատրիարքութեան շրջանին ձեռք ձգուած կրօնական ազատութեան շնորհիւ ան նորանոր թեմեր բացած է, կառուցած է 15 եկեղեցիներ, բազմաթիւ մատուռներ, ի վերջոյ 15 եպիսկոպոս ձեռնադրած է:

Դպրեվանքի ուսման մակարդակը բարձրացուցած է, վերամշակած է կանոնագիրքը, հրատարակած է գրքոյկներ, կատարած է թարգմանութիւններ եւ ճոխացուցած է վանքին գրադարանը:  

1855-ին, Զմմառի մէջ գումարած է Հայ Կաթողիկէ պատրիարքութեան առաջին Ազգային Սիւնհոդոսը, որուն ընթացքին եկեղեցական, կանոնական, վարչական, հովուական ու ծիսական բարենորոգումներ կատարած է:

Բարեկամական յարաբերութիւններ մշակեց երկրին եկեղեցական եւ քաղաքական իշխանաւորներուն հետ: Լիբանանի հայազգի կուսակալ Տաուտ Արթին փաշային հետ իր բարեկամութիւնը հանրածանօթ էր:

Գրիգոր Ը. Տէր Աստուածատուրեանով վերջ գտած է «լիբանանցի» Պատրիարքներուն շարքը ու Աթոռը թոխադրուած է Պոլիս:

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Հայ կաթողիկէ պատրիարքներ