Պարիս Հերունի

Պարիս Հերունի (Պարիս Սաչեան, ), հայ ճարտարագէտ, մասնագիտացած` ռատիօ-հեռադիտակներու մարզին մէջ: 

 Կենսագրական գիծեր 
Ծնած է Երեւան, մանկավարժներու ընտանիքի մէջ։ Հայրը՝ Միսաք Հերունի, ծնած է 1906 թուականին Կիլիկիոյ Հաճըն քաղաքը (այժմ՝ Թուրքիա), մահացած է Երեւան՝ 1986 թուականին։ Մայրը՝ Սեդա Հերունի (օրիորդ Ազատեան), ծնած է 1908 թուականին Իգդիր (այժմ՝ Թուրքիա), մահացած է Երեւան՝ 1982 թուականին։

Պարիս Հերունին ամուսնացած էր, ունէր երկու տղայ եւ մէկ դուստր։ Անոր գիտական, կազմակերպչական, հասարակական գործունէութեան ժամանակագրութիւնը եւ որոշ կենսագրական տուեալները հայերէնով, ռուսերէնով եւ անգլերէնով առնուած են անոր հեղինակած «Հայերը եւ հնագոյն Հայաստանը» գիրքիՊարիս Մ․ Հերունի, Հայերը և հնագույն Հայաստանը (Հիմքերը հայոց)։ Արխաեաստղագիտություն։ Լեզվաբանություն։ Հնագույն պատմություն, Երևան, Տիգրան Մեծ, 2006 թ․, 320 էջ։  Բնօրինակը՝ "Paris M. Herouni, Armenians and Old Armenia: Archaeoastronomy, Linguistics, Oldest History. Armenia, Yerevan: Tigran Metz Publishing House, 2004"։ Անգլերենից թարգմանությունը՝ Մերի Սարգսյանի։ OCLC: 773955059, ISBN 9789994101771, ISBN 9994101773 291-314 էջերէն։

Հիմնած եւ վարած է Երեւանի ճարտարագիտական համալսարանի ալիքահաւաք սարքերու (Antenna Systems) բաժինը, ինչպէս եւ` Ռատիօ-բնագիտութեան հաստատութիւնը: 1984 թուականին հնագէտ Օնիկ Խնկիկեանին հետ գտնուած է Զօրաց քարերու մօտ: Աւարտած է Մոսկուայի Էներգետիքայի Հիմնարկը (Ինստիտուտը) (1957 թ.)։ Տեխնիքական Գիտութիւններու Թեկնածու (1965 թ.)։ Դոցենթ (1968 թ.)։ Տեխնիքական Գիտութիւններու Դոկտոր (1972 թ.)։ Փրոֆեսոր (1983 թ.), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1996 թ․, թղթակից անդամ՝ 1982 թ․)։ Եղած է աշխարհի շարք մը ակադեմիաներու եւ միջազգային ընկերութիւններու անդամ, ծաւալած է ընդարձակ գիտակազմակերպչական գործունէութիւն։ 

1971 թվականին հիմնած եւ մինչեւ մահ ղեկավարած է Հայաստանի Ռատիոֆիզիքական չափումներու գիտահետազօտական ինստիտուտը։

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Հայ ճարտարագէտներ
Ստորոգութիւն:Հայ գիտնականներ