Արքայազն Չարլզ

Չարլզ Գ. Արքայ (), ամբողջական անունը՝ Չարլզ Ֆիլիփ Արթուր Ճորճ ( ), 8 Սեպտեմբեր 2022-էն ի վեր՝ Միացեալ Թագաւորութեան թագաւոր։ 

Մեծն Բրիտանիոյ զինուած ուժերու գերագոյն գլխաւոր հրամանատար, Անգլիոյ եկեղեցւոյ գերագոյն կառավարիչ եւ Ազգերու համագործակցութեան ղեկավար։ Գործող միապետ տասնչորս անկախ պետութիւններու՝ Աւստրալիա, Անթիկուա եւ Պարպուտա, Պահամեան կղզիներ, Պելիզ, Կրենատա, Քանատա, Նոր Զելանտա, Փափուա Նոր Կինէ, Սեն Վինսենթ եւ Կրենատիններ, Սեն Քիթս եւ Նեւիս, Սեն Լիւսիա, Սողոմոնի կղզիներ, Տուվալու եւ Ճամայքա։

Էլիզապէթ Բ. թագուհիին եւ Էտինպուրկի դուքս Ֆիլիփի որդին։ 

1958-ին նշանակուած է Ուելսի արքայազն:

1969-ին անոր գործունէութիւնը սկսած է։

Ան կրթութիւն ստացած է Ճեմ եւ Կորտընսթոն դպրոցներուն մէջ (ինչպէս անոր հայրը՝ արքայազն Ֆիլիփը, Էտինպուրկի դուքսը), իսկ աւելի ուշ վեց ամիս յաճախած է Ճիլոնկ Կրամար դպրոցին Թիմպըրթոփ համալսարանին մէջ։ Քեմպրիճի համալսարանէն պսակաւոր արուեստի կոչում ստանալէ ետք, Չարլզ հինգ տարի ծառայած է բրիտանական ռազմօդային ուժերուն եւ նաւատորմին մէջ՝ 1971-էն սկսեալ։

1981-ին ամուսնացած է լէյտի Տայանա Սպենսըրին հետ, որմէ ունի երկու որդի՝ Ուիլիամը եւ Հերին։

Զոյգը ամուսնալուծուած է 1996-ին:

2005-ին Չարլզն ամուսնացած է իր երկարամեայ ընկերուհիին՝ Քամիլա Փարքըրին հետ։

Ան հիմնադրած է «The Prince's Trust» երիտասարդական բարեգործական կազմակերպութիւնը:

1976-ին, հովանաւորած է «Prince's Charities»ը եւ հանդիսացած է աւելի քան 400 այլ բարեգործական կազմակերպութիւններու հովանաւոր, նախագահ կամ անդամ։

Բնապահապան Չարլզը աջակցած է գիւղատնտեսութեան գործողութիւններուն:

Ան հրապարակած է աւելի քան 20 գիրք։

Մեծն Բրիտանիոյ պատմութեան մէջ եղած է ամէնէն երկար կառավարող Ուելսի արքայազնը եւ գահաժառանգը (1958-2022), որուն համար ալ կոչուած է արքայազն Չարլզ: 

8 Սեպտեմբեր 2022-ին, Չարլզ Ֆիլիփ Արթըր Ճորճը մօրը մահէն անմիջապէս ետք, դարձած է Բրիտանիոյ թագաւոր:

 Ուելսի Արքայազնը 
Չարլզը Ուելսի Արքայազնի եւ Չեսթըրի Կոմսի կոչումները ստացաւ 1958-ի Յուլիս 26-ին, թէեւ անոր գահակալութեան արարողութիւնը տեղի չունեցաւ մինչեւ 1969-ի Յուլիս 1-ը, երբ իր մօր կողմէ թագադրուեցաւ հեռուստատեսութեամբ ցուցադրուած արարողութեամբ, որ տեղի ունեցաւ Քերնարֆոնի Դղեակին մէջ։

Այս գահակալութիւնը վիճելի էր Ուելսի մէջ՝ Ուելսի աճող ազգայնական տրամադրութիւններուն պատճառով։

Ան յաջորդ տարին իր տեղը գրաւեց Լորտերու պալատին մէջ եւ իր անդրանիկ ճառը արտասանեց 1974-ի Յունիս 13-ին, ըլլալով առաջին թագաւորական անձը, որ ելոյթ ունեցաւ ամպիոնէն՝ 1884 թուականի Էդվարդ VII-էն ի վեր։ Ան երկրորդ անգամ խօսք առաւ 1975-ին։

Չարլզը սկսաւ աւելի ու աւելի հանրային պարտականութիւններ ստանձնել, 1976-ին հիմնելով Արքայազնի Հիմնադրամը եւ 1981-ին ճամբորդելով Միացեալ Նահանգներ։

1970-ականներու կէսերուն ան հետաքրքրութիւն յայտնեց Աւստրալիոյ Գլխաւոր Կուսակալ  ծառայելու համար, Աւստրալիոյ վարչապետ Մալքոլմ Ֆրէյզըրի առաջարկով. սակայն, հանրային ոգեւորութեան բացակայութեան պատճառով, առաջարկը անկատար մնաց։

Ի պատասխան Չարլզը մեկնաբանեց. «Ուրեմն, ի՞նչ պէտք է մտածել, երբ պատրաստ ես որեւէ բան ընելու՝ օգնելու համար, իսկ քեզի կ'ըսուի, որ դուն պէտք չես»։

 Ծանօթագրութիւններ