Միշէլ Պետրոսեան

Միշէլ Պետրոսեան (), փարիզաբնակ հայ յօրինող։

 Կեանք եւ գործունէութիւն 
Ծնած է Երեւան։ Երաժշտական ուսումը կատարելագործած է Փարիզի երաժշտանոցին մէջ։

Բնակելով Փարիզ՝ որպէս հայ՝ Միշել ապրած է երկու ինքնութեանց պատկանելու տուայտանքը։ Այս երեւոյթը դրսեւորուած է 2017-ի իր ստեղծագործութեան ընդմէջէն, որ ներկայացուած է Լոս Անճելըսի մէջ։ Անոր նիւթն էր «Հէքեաթային բոց, բռնկող կրակ» (A Fiery Flame, A Flaming Fire): Անոր նպատակն էր ինքնութեանց շարժունութիւնն (mobility) ու արագութիւնը (fluidity) ցուցաբերել երաժշտութեան միջոցաւ։

Միշելի ուրիշ մէկ ստեղծագործութիւնը՝ «Արցախի երգը», ներկայացուած է Տաթեւի վանքին մէջ։ Այս գործին մէջ Միշել օգտագործած է բնութեան եւ թռչուններու ձայները՝ որպէս մեղեդիներու մեկնակէտը։ 2018-ի Նոյեմբերին՝ այս գործը սփռուած է Ֆրանսայի պետական ռատիօկայանէն։

Միշելի հայկական արմատները պատճառ դարձան, որ ան յօրինէ ուրիշ ստեղծագործութիւն մը՝ «100 տարուան յիշատակ, կեանքի նուագահանդէս մը»: Այս գործին մէջ Միշել հարցականի տակ կը դնէ Աստուծոյ բացակայութիւնը, մեծ եղեռնի ընթացքին։ Այս ներկայացումը կազմակերպուած էր ՀԲԸՄ-ի Ֆրանսայի մասնաճիւղին կողմէ։

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Երաժիշտներ
Ստորոգութիւն:Հայ երաժիշտներ