Կարօ Յովնաթանեան

Կարօ Յովնաթանեան (), հայ խորհրդային վիրաբոյժ, բժշկական գիտութիւններու դոկտոր (1937), փրոֆէսօր (1943), Ուքրաինայի ԽՍՀ գիտութիւններու վաստակաւոր գործիչ (1963)։

 Գործունէութիւն 
1927 թուականին աւարտած է Ազրպէյճանի համալսարանի բժշկական բաժանմունքը։ Մինչեւ 1941 թուականը աշխատած է Պաքուի հիւանդանոցային վիրաբուժութեան բուժարանին մէջ։ 1941-1943 թուականներուն ծառայած է խորհրդային բանակին մէջ։

 1943 թուականէն Հիւսիս-Օսեթական բժշկական հիմնարկի ընդհանուր վիրաբուժութեան ամպիոնի վարիչ,
 1953 թուականէն Տոնեցքի բժշկական հիմնարկի բաժանմունքային վիրաբուժութեան ամպիոնի վարիչ։

Անոր ղեկավարութեամբ մշակուած են սիրտի ձեռքբերովի արատներու, ստոծանիի, լեարդի, լեղուղիներու, փայծաղի, բարակ աղիքներու ուռուցքներու վիրահատութեան հարցերը։ 

Ան զբաղած է նաեւ միզաբանութեամբ։ ԽՍՀՄ-ի մէջ առաջինանգամ ինք մշակած է տեղային «Hypothermia» մեթոտը երիկամներու եւ շագանակագեղձի վիրահատութիւններու ժամանակ։

1963 թուականին հիմնադրած է վիրաբուժութեան թմրեցնող եւ վերակենդանացնող բժիշկներու Տոնեցքի մարզային գիտական ընկերութիւնը։

 Պարգեւներ եւ մրցանակներ 
Անոր «Լեարդի եւ լեղուղիներու ասկարիդոզ» (1952) մենագրութիւնը արժանացած է մրցանակի (1952)։

Պարգեւատրուած է Աշխատանքային կարմիր դրօշի 2, Կարմիր աստղի շքանշաններով ու մետալներով։

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Հայ բժիշկներ