Անահիտ Ցիցիկեան

Անահիտ Ցիցիկեան (), միջազգային ճանաչումի արժանացած առաջին հայ կին ջութակահարներէն մէկը եղած է։

 Կենսագրական գիծեր 
Ծնած է Լենինկրատի մէջ (ներկայիս՝ Ս. Փեթերսպուրկ)։ Սկսած է ջութակ նուագել վեց տարեկանին։

Բ. Աշխարհամարտի սկիզբին փոխադրուած է Երեւան։ 1946-1950-ին ուսանած է Երեւանի Կոմիտասի անուան պետական երաժշտանոցը։ Աւարտելով 1950-ին, նոյն տարին անցած է դասաւանդութեան երաժշտանոցին մէջ։

1954-ին աւարտած է Մոսկուայի Փ. Չայկովկիի անուան պետական երաժշտանոցի յետաւարտական բաժինը։ 1961ին դարձած է Հայ-ֆիլհարմոնիայի մենակատար։ 1967ին ստացած է Հայաստանի վաստակաւոր արուեստագէտի կոչումը։

1970-ին աւարտաճառ պաշտպանած է, ստանալով արուեստագիտութեան թեկնածուի (առաջին դոկտորական) տիտղոսը, իսկ 1982-ին ստացած է փրոֆէսորի տիտղոսը։

1987-ին հիմնուած Երեւանի թիւ 21 երաժշտական դպրոցը Անահիտ Ցիցիկեանի անունով կոչուած է 2007-ին։

 Գործունէութիւն 
Անահիտ Ցիցիկեանի երկացանկին մէջ առանձնայատուկ տեղ գրաւած են ժամանակակից հայ երգահաններու գործերը, որոնց մեծ մասին առաջին մեկնաբանն ու խմբագիրը եղած է։

Հիմնած եւ մշակած է աղեղնային գործիքներու պատմութեան եւ  հայկական կատարողական արուեստի պատմութեան դասընթացքներ:

Հրապարակած է հեղինակային 4 ձայնապնակ (Մոսկուա) եւ երկու խտասալիկ (Միացեալ Նահանգեր)։

Ելոյթներ ունեցած է 27 երկիրներու մէջ։ 

 Երկեր 
Հրատարակած է «Հայկական աղեղնային արուեստը» ուսումնասիրութիւնը (1977)։ 

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Հայ ջութակահարներ
Ստորոգութիւն:Հայ մանկավարժներ
Ստորոգութիւն:Հայ լրագրողներ
Ստորոգութիւն:Հայ երաժիշտներ