Սուրբ Տավինօ

Սուրբ Տավինօ, խստակրօն ճգնաւոր եւ հրաշագործ:

Տավինօ անունը կ'ենթադրուի, որ Դաւիթ, Զաւէն կամ Դուին բառերու հնչիւնափոխութեան արդիւնք է:

 Կեանքը 
Ծնած է Հայաստան, մահացած է Լուքքայի մէջ, 3 Յունիս 1050-ին:

Ըստ հռոմէական վկայաբանութեան, Տավինօն՝ վաճառելով իր երկրային բարիքները, կը դառնայ «Քրիստոսի ուխտաւոր»։ Լքելով ծննդավայր Հայաստանը, ան նախ կ'այցելէ Երուսաղէմ, ապա՝ Հռոմ, առաքեալներու տաճարները: Ան մտադրած էր իր  ճամբորդութիւնը շարունակել դէպի Սանթիակօ Տի Քոմփոսթելլա՝ Յովսէփի գերեզմանը։

Ուղեւորութեան ընթացքին, 1050-ին, գլխուն վրայի վէրքերուն պատճառով կանգ կ'առնէ Լուքքայի մէջ: Սուրբ Միքելէ (San Michele in Foro) հիւանդանոցին մէջ բուժուելէ ետք, զինք կը հիւրընկալէ Աթա անունով բարեպաշտ կին մը: Կարճ ժամանակ ետք, նոյն տարուան 3 Յունիսին կը մահանայ:

Ան մինչեւ կեանքին վերջը կը տանջուէր անգարի ցաւերէ:
մինի

Ողորմութեան Սուրբին հրաշագործութիւնները

Սուրբին մահուան վայրը՝ Քալտերիա փողոցը՝ Սուրբ Միքելէ եկեղեցիէն ոչ շատ հեռու, ինչպէս նաեւ անոր գերեզմանը, ուր աճած էր բուժիչ հրաշագործ որթատունկ մը, շատ արագ կը դառնան ուխտատեղիներ: Կը պատմեն նաեւ, որ գիշերները խորհրդաւոր կերպով խունկ կը վառի։

Վայելելով խստակրօն ճգնաւորի եւ հրաշագործի համբաւը, Տավինօն մշտապէս օգնած է աղքատներուն եւ կարիքաւորներուն: 

Անոր անձին շուրջ աճող հրաշքները առիթ ընծայած են, որ Լուքքայի Եպիսկոպոս Անսելմոն՝ հետագային Ալեսանտրօ Բ. Քահանայապետը, անոր մարմինը տեղափոխէ Սուրբ Միքելէ Եկեղեցի։

1159-ին Տավինօն սուրբ հռչակուած է Ալեսանտրօ Գ. Պապին կողմէ:

Ողորմութեան Սուրբին համբաւը գրաւած է բազմաթիւ ուխտաւորներ, յատկապէս տասնվեցերորդ եւ տասնեօթներորդ դարերու ընթացքին: Ուխտաւորներէն շատերը հայեր էինՍուրբ Տավինօ։
 Ծանօթագրութիւններ