Թիւրքագիտութիւն

Թիւրքագիտութիւն եւ թրքագիտութիւն (թուրքագիտութիւն) 
Թիւրքագիտութիւնը (խորհրդային կամ սովետական ուղղագրութեամբ՝Թյուրքագիտություն) կը վերաբերի այն լեզուաընտանիքին, որ կը ներառէ տարբեր լեզուները զորս կը խօսին այն ցեղերը պատմականօրէն թիւրքեր կոչուող ցեղերը (ուզպէքներ, քազախներ, թուրքեր, ազերիներ, Քազանեան թաթարեր, թուրքմէններ, Գըրքիզներ, չուվաշներ, պաշքիրներ, գարաքափլաք, եագութ, գումիք, Ղրիմի թաթարներ, ուիկուրներ եւ այլ ցեղեր)։

Միւս կողմէն, թրքերէնը յատուկ լեզու մըն է, զոր կը խօսի Թուրքիոյ հանրապետութեան ժողովուրդը եւ Կիպրոսի գրաւուած՝ հիւսիսային տարածքին մէջ բնակող թուրքերը։

Թիւրքերէնը լեզուաընտանիք մըն է, որ կը ներառէ թրքերէնը (արեւելահայերէն՝ թուրքերէնը), մինչ դեռ թրքերէնը այն մասնայատուկ լեզուն է, զոր կը խօսի Թուրքիոյ հանրապետութեան եւ Կիպրոսի գրաւուած՝ հիւսիսային տարածքին մէջ բնակող ժողովուրդը: About | Turkish Language Studies (upenn.edu)։ Արտագրուած է՝ 23/Սեպտեմբեր/2023-ին։

 Տե՛ս նաեւ 

 Արեւելագիտութիւն։
 Արաբագիտութիւն։
 Չինագիտութիւն։
 Արաբագիտութիւն։
 Հայագիտութիւն։
 Իրանագիտութիւն։
 Հրէագիտութիւն:

 Աղբիւրներ 

 Menges, Karl H. The Turkic Languages and Peoples: An Introduction to Turkic Studies, 2nd revised edition. Wiesbaden: Harrassowitz, 1995.

 Poppe, Nicholas. Introduction to Altaic Linguistics. Wiesbaden: Harrassowitz, 1965.

 Ծանօթագրութիւններ