Պետրոս Սրապեան

Պետրոս Սրապեան (ծանօթ էր նաեւ «Պարոն Փիէռ» (Monsieur Pierre) անունով, ), հայ նկարիչ, մանկավարժ։

 Կեանք եւ գործունէութիւն 
Ծնած է Պոլիս։ Իր նախնական գեղարուեստական կրթութիւնը ստացած է Սկիւտար, ուր դպրոցին մէջ արդէն նկարազարդած է դպրոցական երկամսեայ ամսագիրը։

Յետագայ ուսումը կատարելագործած է Հռոմ։ Վերադառնալէ ետք աշխատած է Պալեաններուն քով, նկարազարդումներ կատարած է Պէյօղլուի «Ենի» թատրոնի, Ներսէսեան առանձնատան (որ յետոյ Յունաստանի հիւպատոսութիւնն էր), Գնալըի Թաշճեան տան համար, Տոլմապահչէ պալատի ոսկեզօծ ներքին հատուածի եւ Եըլտըզի այն հատուածի համար, որ յատկացուած էր Վիլհելմ կայսրին՝ Իսթանպուլ կատարած պետական ​​այցելութեան ժամանակ։

Սրապեան արուեստ դասաւանդած է Ռոպերթ քոլէճի, Պէրպէրեան վարժարանի եւ այլ հայկական դպրոցներու մէջ, իր կենսագրութեան մէջ կը նշուի նաեւ, որ արուեստի դասեր տուած է ճարտարապետ Ներսէս պէյին։

Ստեղծելով սուլթան Ապտիւլազիզի մեծ դիմանկարը, սուլթանը զայն կոչած է «Փոքրիկ Յովհաննէս Այվազովսքի»։

 Աշխատանքներ 
Սրապեանի նշանակալի աշխատանքներէն են «Գերեզմանոցը», «Թրքական սրճարանը», «Երիտասարդ քոյր-եղբայրները», «Բնանկար․ Պտուղներ», «Որսորդական բնանկար» (1894), 1889 թուականի անյայտ անձի դիմանկար, խոր հոգեբանական ու ազգային կնիք ունեցող «Հայուհի» (նկարիչի դուստրը՝ տիկին Ա. Ֆնտըգլեան), «Ղարիբ մշեցի» (1882) եւ այլ նկարներ, որոնց մեծ մասը պահուած է Հայաստանի Պետական պատկերասրահին մէջ։

1893 թուականի վերջին Խրիմեան Հայրիկը զինք հրաւիրած է Էջմիածին՝ եկեղեցիի որոշակի հատուածներ զարդարելու համար եւ մինչեւ 1896 թուականը կատարած է այդ աշխատանքները, ապա իր ստեղծագործական ու ուսուցողական գործունէութիւնը շարունակած է Սոֆիա, ուր ալ մահացած է 1898 թուականին։

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Հայ նկարիչներ
Ստորոգութիւն:Հայ մանկավարժներ