Զարգար Վանէս

Զարգար Վանէս (), հայ աշուղ, ոսկերիչ։ Իսկական անունը՝ ՅովհաննէսՍանդուխտ Ասլանյան, Սամվել Կարապետյան, «Շուլավեր» , Երևան 2002թ., էջ 175։Ս. Քամալյան, Չարենցի գրական թանգարան, IV-1, էջ 203-206։։

19-րդ դարու կէսերը Արցախէն գաղթած է Շուլաւեր, ուր ապրած է Քամանդար կոչուող թաղամասը։ Ունցած է բազմաթիւ եղբայրներ։

Զարգար երգեր գրած է՝ հայերէն եւ թրքերէն լեզուներով։ Ան տարբեր բնակավայրերէ Շուլաւեր հրաւիրած է աշուղներ եւ կազմակերպած՝ մրցումներ։

Յովհաննէս զբաղած է նաեւ ոսկերչութեամբ։

Շուլաւերի Զագամ կոչուող թաղամասը կառուցած է աղբյիւր մը, որ հետագային, ի պատիւ աշուղին, ժողովուրդին կողմէ ստացած է Զարգար Հանէսի աղբիւր անուանումը։

Իր ստեղծագործական անունէն Զարգարի տոհմը կոչուած է Զարգարեաններ կամ Զարգարեանց։

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Հայ աշուղներ
Ստորոգութիւն:Հայ ոսկերիչներ