Սէր

Սէրը զգացում մըն է որ կը ներառէ ուժեղ ձգողականութիւն, սիրտառուչութիւն, զգացական կապ կամ հոգածութիւն անձի մը, անասունի կամ բանի մը հանդէպ։ Ան կը յայտնուի բազմաթիւ ձեւերով, ընդգրկելով ուժեղ եւ դրական զգացական ու մտաւոր վիճակներու շարք մը՝ ամենէն բարձրագոյն առաքինութենէն, բարի սովորութենէն, ամենէն խորունկ միջանձնային սիրտառուչութենէն մինչեւ ամենէն պարզ հաճոյքը։ Այս իմաստներու տարողութեան օրինակ մըն է որ մօր մը սէրը կը տարբերի ամուսինի մը սէրէն, որ կը տարբերի սնունդի սիրոյ համակութենէն։

Սէրը կը համարուի ինչպէս դրական այնպէս ալ բացասական, իր առաքինութիւնը կը ներկայացնէ բարիութիւնը, գթութիւնը եւ սիրտառուչութիւնը—«անձնազոհ, հաւատարիմ եւ բարեսէր հոգածութիւն ուրիշի բարիքին համար»—եւ իր արատը կը ներկայացնէ բարոյական թերութիւն մը որ կը նմանի ունայնութեան, եսասիրութեան, ինքնասիրայնութեան եւ եսամոլութեան։ Ան կրնայ նաեւ նկարագրել գթալից եւ սիրալիր գործողութիւններ ուրիշ մարդոց հանդէպ, ինքնին կամ անասուններու հանդէպ։ Իր տարբեր ձեւերով, սէրը կը գործէ որպէս միջանձնային յարաբերութիւններու մեծ հեշտացուցիչ, եւ իր կեդրոնական հոգեբանական կարեւորութեան պատճառով, ստեղծագործական արուեստներու ամենէն ընդհանուր թեմաներէն մէկը։ Սէրը ենթադրուած է որ գործառոյթ մըն է որ մարդիկը միասին կը պահէ սպառնալիքներու դէմ եւ կը հեշտացնէ արարածային շարունակութիւն։

 Ծանօթագրութիւններ