Իշացուլ

Իշացուլ (, ածանցեալ ) առասպելական արարած մըն է Հին առասպելներէն:

Նկարագրութիւն

Իշացուլը նման է կենդանացուլին, բայց մասամբ մարդ մասամբ էշ։ Բայց, ի տարբերութիւն կենդանացուլին, որ կը ներկայացուի չորքոտանիով, իշացուլը յաճախ կը ներկայացուի միայն երկոտանիով եւ ոմանք զայն կը նկարագրեն առանց դիմացի ոտքեր ունենալու։ Ինչպէս շատ լիմինալներ, իշացուլին բնոյթը կռիւ մըն է մարդկային եւ անասունային մասերուն միջեւ։

Առաջին նշումը եղած է Պտղոմէոս Բ. Եղբայրասէրի ժամանակ՝ Pythagoras անունով սպայ մը, Քլաուտիուս Էլիանուսի կողմէ մէջբերուած՝ De Natura Animalium գիրքին մէջ։ Էլիան այսպէս օգտագործած է onokentaura բառը՝ էգ տարբերակը նկարագրելու համար։ Ան մեկնաբանած է իշացուլը իբրեւ «իր մարմինը էշի մարմնի կը նմանի, իր գոյնը մոխիր է, բայց կ'ենթադրուի ճերմակ ըլլալ կողերու տակ։ Ան մարդկային կուրծք ունի, մարդկային երես մը՝ շուրջը թանձր մազերով։ Կրնայ գործածել իր բազուկները՝ բռնելու եւ առարկաներ պահելու համար, բայց նաեւ վազելու համար։ Ան բուռն բարկութիւն ունի եւ չի համբերեր գերութեան»։

Անտոնիի կեանքը գրուած է Աթանաս Աղեքսանդրիացիի կողմէ, կը նշէ «մարդու նման գազան մը մինչեւ ազդրերը, բայց ունի էշի ոտքեր եւ թաթեր», բայց անիկա չի գործածեր իշացուլ բառը։
 Ծանօթագրութիւններ