Արմենակ Սալմասլեան

Արմենակ Սալմասլեան (),  իրաւաբան, յայտնի անուն եղած է ֆրանսահայ համայնքին մէջ իբրեւ գրադարանապետ։

 Կենսագրական գիծեր 
Ծնած է Պրուսայի շրջանի Մխալիջ գիւղը։ Նախնական կրթութիւնը ստացած է Պոլսոյ «Պէրպէրեան» վարժարանին (1900-1906), ապա ուսանած է ամերիկեան «Ռոպերթ» քոլէճին մէջ (1906-1911)։

1911-ին մեկնած է Փարիզ, ուր հետեւած է համալսարանի իրաւաբանական ճիւղին (1911-1914)։

 Գործունէութիւն 
1920-1922-ին իբրեւ Ազգային Պատուիրակութեան քարտուղար աշխատած է, իսկ 1922-1930-ին՝ իբրեւ Պարսկաստանի Փարիզի մէջ պատուակալ հիւպատոս Ներսէս խան Ներսէսեանի անձնական քարտուղար։

Եօթը տարի իրաւաբանական գրասենեակի մը մէջ աշխատելէ ետք, 1940–1947-ին դարձած է Փարիզի ազգային մատենադարանի արեւելեան լեզուներու բաժնի վարիչը, 1951-էն՝ Նուպարեան մատենադարանի տնօրէնը։

 Աշխատութիւններ 
1921-ին հրատարակած է ֆրանսերէն տնտեսագիտական-իրաւական աշխատութիւն մը՝ “La clause de la nation plus favorisée” («Ամենէն նպաստաւորուած ազգին դրոյթը»), իսկ յաջորդ տարի ստացած է իրաւաբանութեան դոկտորի տիտղոսը։ 

Հայագիտական յօդուածներով թղթակցած  է զանազան թերթերու եւ պարբերականներու։

1946-ին լոյս  տեսած է Սալմասլեանի «Հայկական մատենագիտութիւն» աշխատութիւնը, որ լրացուած եւ ճշգրտուած տարբերակը հրատարակուած է Երեւանի մէջ, 1969-ին։ Ան կը ներառէ հայագիտութեան բոլոր բնագաւառներուն մէջ օտար լեզուներով մինչեւ 1965 լոյս տեսած հետազօտութիւններ։

1967-ին Սալմասլեան արժանացած է Երեւանի Մատենադարանի «Մեսրոպ Մաշտոց» յուշամետալին։

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Հայ իրաւաբաններ
Ստորոգութիւն:Հայ մատենագիրներ
Ստորոգութիւն:Հայ գիտնականներ