Իւօ Անտրիչ

Իւօ Անտրիչ (, ), հարաւսլաւ գրող, թատերագիր։ Հարաւսլաւ միակ գրողն է, որ արժանացած է Գրականութեան Նոպելեան մրցանակի։

 Կենսագրական գիծեր 
Ուսումը առած Է ԶակրԷպի, Քրաքովի եւ Վիեննայի Համալսարաններուն մէջ։ Պատկանած է երիտասարդ յեղափոխականներու շարքերուն եւ բանտարկուած է բազմաթիւ անգամներ։ Յետագային վարած է քաղաքական մեծ պաշտօններ։

Կանուխէն սկսած է գրել, բայց նշանաւոր դարձած է բանտի մէջ գրած իր ոտանաւորներով, «Էքս Փոնթօ» (1919)։ 

Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմին քաշուած է Պելկրատ եւ հոն  գրած է երեք վէպեր, որոնք հրատարակուած են պաաերազմէն ետք։

«Թրաւնիքի քրոնիկը», պատմական վէպ մըն է, հիմնուած՝ Վիեննայի եւ Փարիզի արխիւներուն վրայ։ Այս վէպին կեդրոնական անձը ֆրանսական դեսպան մըն է Պոսնիոյ մէջ Նափոլէոնեան պատերազմներու շրջանին։ Անոր շուրջ կը դառնան թուրք պէյեր, կղերականներ, աւստրիացի սպաներ։ Տեսակ մը խառնարան Արեւմուտքի եւ Արեւելքի։

իսկ «Տրինայի կամուրջը» իր ամէնէն ճանչցուած վէպն է։ Կամուրջը ամէնէն կարեւոր դերը կը խաղայ այս վէպին մէջ։ Հոնկէ անցած են մարդիկ, դժբախտ մարդիկ, որոնց իւրաքանչիւրը կը ներկայացնէ ամբողջ մարդկութիւնը։

Զուսպ, զգայուն եւ նուրբ արուեստ մը ունի Անարիչ։ Ան Եուկոսլաւ գրողներուն առաջինն է։ Ստացած է Նոպելեան գրական մրցանակը։

 Ծանօթագրութիւններ 

 Աղբիւրներ 

 «Բագին», 1966, էջ 41։ 

Ստորոգութիւն:Գրողներ
Ստորոգութիւն:Թատերագիրներ