Արման Վարդանեան

Արման Վարդանեան (), պոլսահայ թատերագիր եւ դաշնակահար, Հայաստանի Գրողներու Միութեան անդամ (2012)։

 Կենաք եւ գործունէութիւն 
ծնած է Պոլիս, 1930-ին: Հայկազն Վարդանեան եւ Սրբուհի Վարդանեան, Արմանի հայրն ու մայրը, 1920-1970 յիսնամեակի պոլսահայ մտաւորականութեան փաղանգին մաս կազմած են իրենց երգարուեստի եւ երաժշտութեան շեշտուած տաղանդով, նաե՛ւ գրականութեան եւ առհասարակ մշակութային կեանքի հանդէպ ցայտուն հետաքրքրութեամբ։

Նախնական ու երկրորդական ուսումը ստացած է Հինդլեան, Վիեննական Մխիթարեան եւ Կեդրոնական վարժարաններուն մէջ:

Համալսարանական ուսումը ստացած է Լոնտոնի եւ Վիեննայի մէջ` հետեւելով թատերական ու երաժշտական դասընթացքներու: Եղած է հմուտ երաժշտագէտ եւ դաշնակահար: 

 Աշխատութիւններ 
Հրատարակած է բազմաթիւ գործեր, ինչպէս`

 «Թոխորը» (1977), 
 «Մամլեկը» (1977),  
 «Ագռաւուկը» (1978), 
 «Շաղամաթը» (1979), 
 «Խպլիկը» (1980), 
 «Ճոկանը» (1980) եւ այլն:

Հետագային հրատարակած է հետեւեալ ժողովածուները.

 «Խաղ մը», Վենետիկ, (1987),

 «Ցաւ մը», Պոլիս, (1997),

 «Լաւ մը», Պոլիս, (2003)։

 Հայաստանի մէջ 
2000 եւ 2002 թուականներուն Երեւանի Գաբրիէլ Սունդուկեանի անուան թատրոնին մէջ բեմադրուած են իր թատերախաղերը՝ «Ախացել»ն ու «Սակուրը»։

 Մրցանակներ եւ շքանշաններ։ 
Վարդանեան արժանացած է պետական մրցանակներու. 

 2011ի Մայիսին Հայաստանի սփիւռքի նախարար Հրանոյշ Յակոբեան Պոլսոյ մէջ, խումբ մը գրագէտներու կարգին, նախարարութեան «Ուիլիըմ Սարոյեան» շքանշանով պարգեւատրած էր զայն,
 21 Սեպտեմբեր 2011-ին, Արման Վարդանեան Հայաստանի Հանրապետութեան նախագահ Սերժ Սարգսեանի հրամանագիրով արժանացած է «Մովսէս Խորենացի» պետական շքանշանին։

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Հայ թատերագիրներ