Արեգ Տիրազան

Արեգ Տիրազան (Օննիկ (Յովհաննէս) Պասմաճեան, ), հայ լեզուի ու գրականութեան ուսուցիչ, տնօրէն եւ դասախօս:

 Կենսագրութիւն 

1920-ական տարեներէն մինչեւ 1950-ական թուականներ Պոլսոյ վարժարաններուն ու 1956-1975 Լիբանանի, Հալէպի եւ Կիպրոսի երկրորդական հաստատութեանց մէջ, հայ լեզուի ու գրականութեան ուսուցիչ՝ Արեգ Տիրազան կրթական-դաստիարակչական մշակի մեծարելի վաստակ մը ունի։

Նոյն ժամանակաշրջանին մէջ, կը հրատարակուին նաեւ գրական իր ստեղծագործութիւնները՝ արձակ բանաստեղծութիւններ, եւ վիպերգութիւններ․ անոնց որակի բծախնդրութիւնը ակնբախ է արուեստի չափանիշով։

 Իր Գործերը 

Սկզբնական իր գործերը հրատարակուած են 1920-1950 երեսնամեակի ընթացքին պոլսահայ թերթերու մէջ կամ անջատ հատորով․

 «Արիւն եւ Ծաղիկներ» (վիպակ, 1929),
 «Լռութեան Հմայքը» (արձակ էջեր, 1920-1930, թերթերու մէջ),
 «Երրորդի Ստուերով» (վիպագրութիւն, 1955), 
 1979-ին՝ «Փորձի Կաւ» լայնաշունչ վէպը, որ յուշագրութեան ձեւի տակ պատմութիւնն է տարբեր բարեխառնութեամբ երեք տիպարներու։

Յիշատակուած իր գործերէն անկախ, ունի անտիպ աշխատասիրութիւններ.

 «Պատմութիւն արեւմտահայ գրականութեան չորս շրջաններուն»,
 «Ռուբէն Որբերեան՝ կարօտի բանաստեղծը»,
 «Յակոբ Օշականի վէպին արտայայտութեան եղանակը»,
 «Գործնական նամականի եւ նամակագրական բանաձեւեր»,
 «Խեղաթիւրումներ» ուսումնասիրութեան հայ ուղղագրութեան մասին:

 Ծանօթագրութիւններ 

 Աղբիւրներ 

 ՅՈՒՇԱՐԱՐ - ՄԻՈՒԹԻՒՆ, թիւ 3, 15 Մարտ 1987, էջ 36-37։

Ստորոգութիւն:Հայ գրողներ
Ստորոգութիւն:Հայագէտներ
Ստորոգութիւն:Հայ ուսուցիչներ