Փատուա

Փատուա կամ Բատովա (), Իտալիոյպատմական քաղաք, ուր ամենահին համալսարանը հիմնուած է։ Ունի ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի Համաշխարհային ժառանգութեան ցանկին մէջ ընդգրկուած երկու վայր՝ Բուսաբանական այգին, որ աշխարհի ամենահինն է, եւ ԺԴ․ դարու որմնանկարները, որոնք կը գտնուին քաղաքի կեդրոնը գտնուող շէնքերուն։

 Տեղեկութիւններ 
Բատովա կը գտնուի Պաչիլիոնէ գետի ափերուն, Վենետիկէն 40 քմ. արեւմուտք եւ Վիչենծայէն՝ 29 քլ հարաւ-արեւելք։ 

Քաղաքին շուրջը կը գտնուի Վենետիկի դաշտը (Pianura Veneta)։ Նկառագեղ քաղաք է, ճամբաներու խիտ ցանցով, որոնք կը վերջանան մեծ հանրային հրապարակներու (piazze) եւ բազմաթիւ կամուրջներ, որոնք կը ճեղքեն Պաչիլիոնէ գետին բազմաթիւ հարկատուները։

 Հայկական ներկայութիւն 
Բատովա կը գտնուի Վենետիկին մօտ։ Ս. Ղազարի միաբաններ 1802-ին կը ծրագրեն այս քաղաքին մէջ վարժարան մը բանալ։ Այս ծրագիրը չիրագործուիր թէեւ, սակայն Մխիթարեաններու հսկողութեան ներքեւ Պոլիսէն հայ աշակերներ եկած են եւ քաղաքին համալսարանէն ստացած են բժշկական, ինչպէս նաեւ ուրիշ վկայականներ։ Առաջին վկայեալներէն եղած են երկու Պօղոս Շալեաններ, Յարութիւն Քնռլեան եւայլն։

1834-ին կը բացուի Մուրատեան վարժարանը՝ հետեւեալ ներքին կազմով․ Հ. Սամուէլ Սամսարեան՝ գործակալ եւ Հ. Մատթէոս Մաղաքեան՝ խոստովանահայր։ 1846-ին վարժարանը Փարիզ կը փոխաադրուի։ Սակայն Մխիթարեանները չեն լքած բոլորովին Բատովան։ 1890ական թուականներուն Վեկետիկի Մուրատ Ռափայէլեան վարժարանի քաջալաւ շրջանաւարտները, խմբովին Բատովայի համալսարանը սկսած են յաճախել։ Անոնց թիւը մինչեւ իսկ 14-ի բարձացած է։ 

Բատովա հաստատուած է Մուրատ-Ռափայէլեան վարժարանի նախկին երէց աշակերտներէն, այժմ բժշկապետ՝ Եդուարդ Արսլանեան, բնիկ Խարբերդցի եւ ունի իր առանձին բուժարանը։ Ան մասնագէտ է քթի, կոկորդի եւ ականջի հիւանդութիւններու։

 Բնակչութիւն 

 Աղբիւրներ 
 Հայ Հանրագիտակ, Հ. Մկրտիչ Վրդ. Պոտուրեան, Տպ. Պուքրէշ, 1938, էջ 374-375

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Իտալիոյ քաղաքներ