Օհան Կարօ

Օհան Կարօ (Յովհաննէս Կարապետեան, ), գրող եւ հանրային գործիչ:

 Կենսագրութիւն 
Ծնած է Վասպուրական, պատմական Ռշտունիք գաւառի Նոր Գիւղը:

Գիւղին նախակրթարանը աւարտելէ ետք, բրուտի աշկերտ դարձած է: Ուսումնատենչ եւ ընդունակ պատանի մը ըլլալով, ընդունուած է Աղթամարի միջնակարգ վարժարանը, որուն ընթացքը բոլորելէ ետք կը նուիրուի ուսուցչութեան: Պատանութենէ մինչեւ երիտասարդութիւն, Օհան Կարօ իր մասնակցութիւնը բերած է հանրային մեր բոլոր գործունէութիւններուն: Մինչեւ 1915 ուսուցչական պաշտօն վարած է Հայոց Ձորի եւ Կարկառի մէջ։ 

Ա. Աշխարհամարտին սկիզբը, Կովկաս անցած է ու իբրեւ կամաւոր մաս կազմած է Քեռիի խումբին մինչեւ նահանջը։ 1916-ին կրկին վերադարձած է Վան եւ կը նուիրուի ուսուցչական, կուսակցական եւ հանրային գործունէութեան։ Իր սրտին ու հոգիին մօտիկ եղած են միշտ որբերը, թշուառները, ու իր ժողովուրդը մանաւանդ՝ որուն հանդէպ պաշտամունք ունեցած է միշտ, մանուկի անշահագործութեամբ։ 1920-ի դէպքերէն ետք, Երեւանէն կ'անցնի Պարսկաստան, ուրկէ Փարիզ: Այստեղ եւս, Օհան Կարօ մաս կը կազմէ, յաջորդաբար, գրական զանազան խմբակցութիւններու, մասնաւորաբար «Նահատակ Գրագէտներու Բարեկամներ» ընկերակցութեան։

Մահացած է աղիքներու հիւծախտէ, 27 Ապրիլ 1933-ին:

 Երկեր 
Օհան Կարոյի արձակներն ու քերթուածները ցրուած են զանազան թերթերու, մասնաւորաբար «Կեանք եւ Արուեստ», «Հանրագիտակ», «Յունահայ» եւ «Տաթեւ» տարեգիրքերուն, ինչպէս նաեւ «Նաւասարդ», «Երկունք» եւ «Ազդարար» պարբերականներուն եւ օրաթերթերուն մէջ։

Լեզուական նախնականութիւն մը կայ իր էջերուն մէջ, որոնք սակայն մանկութեան եւ երիտասարդութեան իր օրերու ապրումները բաբախուն կերպով կը փոխանցեն ընթերցողին, բարքերու եւ ազգագրական ծանօթութիւններու մթերքով մը։ Կեանքի տարբեր պայմաններու եւ միջավայրի մէջ, գրելու իր ընդունակութիւնները հաւանօրէն աւելի զարգանային։ Գրական իր վաստակը աւելի հանրային մարդն է, որ ցայտուն կը դարձնէ իր հոգին: Հայրենական իրականութեան եւ ժողովուրդին հանդէպ զգայուն հոգին ներշնչուած է «Խրիմեաններ»ու եւ «Սրուանձեանցներ»ու գործերէն։

Թարգմանական էջեր ունի՝ քրտական բանաստեղծութիւններէ:

 Ծանօթագրութիուններ