Սրբոց Թարգմանչաց Վարժարան

Սրբոց Թարգմանչաց Վարժարան, երկսեռ երկրորդական (միջնակարգ) դպրոց (1952 թուականէն), հիմնուած է 1929 թուականին, Երուսաղէմի մէջ, Եղիշէ Դուրեան պատրիարքի ջանքերով եւ անոր առաջարկով ալ անուանակոչուած՝ ի յիշատակ Մեսրոպ Մաշտոցի եւ Սահակ Պարթեւի։ Կառուցուած է ժառանգաւորաց վարժարանին եւ մատենադարանին կից։

Մանկապարտէզին եւ նախակրթարանին մէջ բոլոր առարկաներու ուսուցումը կը տրուի հայերէն։ Միջնակարգին մէջ հայոց լեզուն (գրաբար եւ աշխարհաբար), հայ գրականութիւնը, հայ մատենագրութիւնը, հայոց պատմութիւնը, կրօնագիտութիւնը, հայ արուեստի պատմութիւնը՝ հայերէն, իսկ միւս առարկաները՝ անգլերէն։ Կը դասաւանդուին նաեւ անգլերէն, արաբերէն եւ եբրայերէն։ Վարժարանի շէնքը կառուցուած է 350 աշակերտի համար, 1940-ական թուականներուն այդ թիւը հասած է 750-ի, իսկ վերջին տասնամեակներուն, արտագաղթի պատճառով, խիստ նուազած է։ 1982 թուականին սորված է 180 աշակերտ։ Վարժարանը կը պահուի նուիրատուութիւններով, ՀԲԸՄի եւ Կիւլպէնկեան ֆոնտերու յատկացումներով։ Նիւթական օգնութիւն ցոյց կու տայ նաեւ շրջանաւարտներու միութիւնը։ Սրբոց թարգմանչաց վարժարանը սերտ կապերու մէջ է մայր հայրենիքի հետ, ուրկէ կը ստանայ դասագիրքեր, գրականութիւն եւ ուսումնական այլ պիտոյքներ։ Շրջանաւարտներէն շատերը բարձրագոյն կրթութիւն կը ստանան Հայաստանի բուհերուն մէջ։

Ստորոգութիւն:Հայկական դպրոցներ
Ստորոգութիւն:Հայկական դպրոցներ ըստ երկրի