Ալեքսանդր Խաչատրեան

Ալեքսանդր Յ. Խաչատրեան (): Նախնական եւ միջնակարգ ուսումը ստացած է տեղի արաբական պետական միջնակարգ դպրոցին մէջ, 1955-1965։

1965-ի աւարտին ընտանիքով ներգաղթած է Խորհրդային Հայաստան, հաստատուելով Արարատի շրջանի Սուրենաւան գիւղը։ 1967-ին հետեւած է Երեւանի Պետական Համալսարանի Արեւելագիտութեան Բաժանմունքի դասընթացքներուն՝ շրջանաւարտ ըլլալով 1972-ին, «արեւելագէտ-պատմաբան>> նորակաւորումով։ 1984-ին յաջողութեամբ պաշտպանած է Պատմական Գիտութիւններու Թեկնածուականը, որպէս նիւթ ունենալով «Հայաստանի ԺԱ. - ԺԵ. դդ. արաբական վիմական արձանագրութիւնները իբրեւ պատմամշակութային յուշարձաններ» թեզը։ 1974-ին պաշտօնի կոչուած է ՀԽԱՀ Գիտութիւններու Ակադեմիայի Արեւելագիտութեան Ինստիտուտ,իբրեւ լաբորանտ, 1980-ին՝ իբրեւ կրտսեր գիտաշխատող։ Հայաստանի անկախացումէն ետք մինչեւ իր մահը եղած է Ս. Դ. Հնչակեան Կուսակցութեան Կեդրոնական Վարչութեան անդամ։

Ալեքսանդր Խաչատրեանի պատմագիտական գործունէութիւնը էր արաբական աղբիւրագիտութեան եւ Հայաստանի 8-16րդ դդ. պատմութեան տարբեր խնդիրներուն։ Անոր գրչին կը պատկանի Հայաստանի 8-16րդ դդ. արաբական վիմագրութեան դիւանը (Երեւան, 1987, ռուսերէն, որուն համար ստացած է ՀԽԱՀ Գիտութիւններու Ակադեմիայի Գովասանագիր. այս աշխատութիւնը լոյս տեսած է նաեւ արաբերէն Դամասկոսի մէջ, 1993-ին), Ասպետական միութիւնները եւ կտրիճների կազմաւորումները իսլամական հասարակութեան մէջ, (Պէյրութ, 1998, արաբերէն) պատմագիտական արժեքաւոր մենագրութիւնները։

Ալեքսանդր Յ. Խաչատրեան իր մահկանացուն կնքեց 22 Փետրուար 1999-ին, Երեւան։

 Աղբիւրներ 
 Հայկազեան Հայագիտական Հանդէս, Հատոր Ժթ., Պէյրութ, 1999, էջ 445