Գաթա

Գաթա (ազրպ.՝ Kətə — Кята)Н. Г. Волкова. Азербайджанцы Грузии (по материалам полевых исследований 1973—1976 гг.). — Полевые исследования института этнографии: Наука, 1976. — С. 115., Հարաւային Կովկասի մէջ (Ազրպէյճան, Հայաստան) տարածուած ազգային հրուշակեղէն, որ ճարպային խմորեղէն է:

 Ստուգաբանութիւն եւ ծագում 
ձախից|մինի|Գեղարդի շրջանի գաթա
ԱռաջինР. Ачарян. Этимологический корневой словарь армянского языка. — 1973. — Т. 1. — С. 499. անգամ այն յիշատակած են հայ հեքիաթասէրները եւ քարոզիչ Վարդան Այգեկցին «Խոզը եւ գաթան» առակին մէջВардан Айгекци, «Жоховацойк аракай Варданай», С. Петербург, 1899, стр. 320: Անուան ստուգաբանութիւնը անյայտ էГ. Джаукян. Этимологический словарь армянского языка. — Ереван: Асохик, 2010. — С. 144.: Նմանութիւնը ֆրանսերէն gateau բառի հետ ամէնայն հաւանականութեամբ պատահական է: Որպէս հնարաւոր ստուգաբանութիւն առաջարկուած է հայկական կաթը, սակայն ակադեմիկոս Հրաչեայ Աճառեանը իր աշխատութիւններուն մէջ այս վարկածը հերքած է:

 Տարածաշրջանային տեսակներ 
Ազրպէյճանական տարատեսակներն են.

 Պաքուի,
 Ղարաբաղի,
 Նախիջեւանի,
 Գանձակի:

Հայաստանի տարբեր շրջաններու մէջ ձեւաւորուած են գաթայի պատրաստման աւանդոյթներ: Կը տարբերուին.

 Գուգարքի (Ստեփանաւանի)
 Վանաձորի
 Երեւանի եւ Կիւմրիի

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Ուտեստներ