Դպրոցասէր Տիկնանց Վարժարան (Փարիզ)

Դպրոցասէր տիկնանց վարժարան, ամէնօրեայ դպրոց։

 Հիմնումը 
Հիմնուած է 1879-ին, Կոստանդնուպոլսոյ մէջ հայ մտաւորական կանանց նախաձեռնութեամբ՝ Դպրոցասէր Տիկանց Ընկերութիւն անուան տակ եւ հանրութեան նիւթական օժանդակութեամբ՝ Արեւմտեան Հայաստանի հայաբնակ վայրերու վարժարաններուն համար ուսուցչուհիներ պատրաստելու նպատակով։

 Մեծ եղեռնի տարիներուն 
1896-ին փակուած է եւ վերաբացուած 1908-ին։ Մեծ եղեռնէն ետք դարձած է որբանոց։

 Տեղափոխութիւններ 
1922-ին տեղափոխուած է նախ Սելանիկ (Յունաստան), ապա՝ Մարսէյլ 1928-էն հաստատուած է Փարիզի Ռենսի արուարձանին մէջ՝ արդիական յարմարութիւններ ունեցող շէնքի մէջ (գնուած է ՀԲԸՄ բարերար Տիգրան Քելեկեանի միջոցներով)․ 1937-էն անոր խնամակալութիւնը ՀԲԸՄ-ը կը ստանձնէ ։ Մինչեւ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկիզբը (1939) վարժարանին կից գործած են կարուձեւի արհեստանոցներ, մեքենագրութեան, սղագրութեան, հիւանդապահութեան բաժիններ։ 1948-էն ֆրանսական կառավարութիւնը զայն ճանչցած է որպէս երկրորդական (միջնակարգ) վարժարան։

 Ծրագիրը 
Առաջնորդուած է ֆրանսական դպրոցներու պետական ծրագրով։ Հայոց պատմութիւնն ու Հայաստանի աշխարհագրութիւնը կը դասաւանդուին հայերէնով։ Ունի երգչախումբ։ Կը պահուի ՀԲԸՄ-ի, Տիկնանց խնամակալութեան միութեան եւ այլ հայ բարեգործական կազմակերպութիւններու միջոցներով, ինչպէս նաեւ անհատներու նուիրատուութիւններով։ Մինչեւ 1960-ական թուականներուն իգական միակ գիշերօթիկ վարժարան էր սփիւռքի մէջ (ներկայիս՝ երկսեռ)։ 1995-ին աշակերտներու թիւը՝ 220, ուսուցիչներունը՝ 23։