Ախթէրի

Ախթէրի (Յակոբ Նշանեան) (Ծն. 1859, Սիլիվրի), աշուղ, յետոյ՝ Տէր Ներսէս քահանայ Նշանեան:

 Կենսագրութիւն 
Աշխարհական անունն էր Յակոբ: Ժամանակ մը Պոլսոյ մէջ ատաղձագործութիւն կ'ընէ, երբ կը հանդիպի հայազգի աշըք Միհրիի ( Չմշկածազգի Ղուկաս): Անիկա թուրք աշուղութեան ասպարէզին մէջ մարզուելով եւ շնորհիւ իր բնատուր ձիրքերուն ու փափագին, հետզհետէ յառաջդիմելով՝ Ախթէրի (աստղային) ծածկանունին կ'արժանանայ Սէրվէրի (հռչակաւոր Պրուսացի Գրիգոր աշուղ) աշուղին կողմէ, հաւանութեամբ՝ իր վարպետին Միհրիի: Ախթէրիի երաժշտական գործիքը սազն էր։ Անիկա կ'արտադրէր՝ ինքներգութիւններ, միշտ թրքերէն լեզուով:

Ախթէրի կ'ամուսնանայ Չորլուի աւագերէց Տ. Ներսէս քհ.ի աղջկան հետ, շարունակելով դարձեալ իր աշուղական գործը:

Յակոբ Նշանեան (Ախթէրի) 1893-ին Արմաշի դպրեվանքը կ'երթայ՝ քահանայ ձեռնադրուելու համար: Տարուան մը մէջ եկեղեցական կարգն ու կանոնները, երգեցողութիւն եւ մանաւանդ հայերէն կ'ուսանի: 1894-ին Արմաշի մէջ քահանայ կը ձեռնադրուի իր ծննդավայրի եկեղեցւոյն համար, Տ Ներսէս կոչուելով: Յաջորդաբար պաշտօններ կը վարէ Սիլիվրի, Էտիրնէ, Կիւմիւլճինա եւ Տէմոթիքա. Իսկ Թրակիոյ պարպումէն ետք Տէտէ Աղած, իբր հոգեւոր հովիւ: Ախթէրի 1928-9-ին հրապարակ հանեց իր սազերգութիւնը (թրքերէն) Գ. Կառվարենցի յառաջաբանով եւ մասնակի հայերէն թարգմանութեամբ:

 Աղբիւրներ 
Հ. Մկրտիչ Վարդ. Պոտուրեան, Հայ Հանրագիտակ, 1938 Պուքրէշ, Էջ 75-76