Ալեքսանտր Մատինեան

Ալեքսանտր  Մատինեան(ց) (1843, Թիֆլիս - 25 Օգոստոս 1909, Փարիզ), հայազգի պետական, քաղաքական եւ հասարակական գործիչ, բարերար, Թիֆլիսի քաղաքագլուխՍամվել Կարապետյան, «Թիֆլիսի քաղաքագլուխները», գիրք Ե: ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատարակչություն, Երեւան 2003թ. ISBN 5-8080-0520-5.    «Հովիւ», 1909, N 34, էջ 543:։

Ալեքսանտր Մատինեանի պատանեկութեան տարիներէն քիչ տեղեկութիւններ յայտնի են: Ծնած է թիֆլիսցի Ստեփանի ընտանիքին մէջ։ Յաճախած է Թիֆլիսի առաջին դպրոց: Զայն աւարտելէ ետք՝ 1862-ին, ընդունուած է Մոսկուայի համալսարանի իրաւաբանական բաժանմունք: 1866-ին համալսարանը աւարտելէ ետք, մէկ տարի Մոսկուայի շրջանային դատախազի մօտ անցած է գործնական փորձաշրջան: 1867-ի վերջաւորութեան գործուղուած է Քութայիսի նահանգ՝ Քութայիսի եւ Շորափանի գաւառային գործերը կարգաւորելու առաջադրանքով:

1868-ին ներդրուած դատական բարեփոխումէն ետք Մատինեան նշանակուած է Թիֆլիսի երկրորդ քաղաքամասի հաշտարար դատաւորի օգնական, ուր երկու տարի աշխատած է որպէս դատաքննիչ«Տարազ», 1902, N 2, էջ 7:։

 Քաղաքական գործունէութիւն 
1874-ի վերջաւորութեան ընտրուած է Թիֆլիսի քաղաքային խորհուրդի պատգամաւոր եւ պաշտօնավարած է մինչեւ 1897, շուրջ 22 տարի“Известия Тифлисской Городской Думы”, N 8, Тифлис, 1909, ст. 3.«Մշակ», 1902, N 9:։ 20 Դեկտեմբեր 1876-ին ընտրուած է քաղաքային վարչութեան անդամ: 1879-ի Ապրիլին, ռուս-վրացական միասնական սուր ընդդիմութեան պայմաններուն մէջ ընտրուած է քաղաքագլուխ: Ընտրութիւնը տեղի ունեցած է լարուած պայմաններու մէջ։ Քաղաքագլուխ Տմիթրի Ղիփիանիի հրաժարականէն ետք նշանակուած առաջին ընտրութիւնը չէ կայացած: Երկրորդին ձայներու մեծամասնութեամբ ընտրուած է Անտոն Ղորղանեանը, սակայն վերջինս հրաժարած է պաշտօնը ստանձնելէ: Միայն երրորդ անգամ տեղի ունեցած ընտրութիւններուն ձայներու մեծամասնութիւնը ստացած է Ալեքսանտր Մատինեանը«Մուրճ», 1891, էջ 529:“Новое Обозрение”, 1891, N 2427, ст. 1.“Словарь Кавказских детелей” (приложение к справочной книге старожила “Кавказ”, N 1), Тифлис, 1890, ст. 50.։

Թիֆլիսի քաղաքագլուխներու պատմութեան մէջ Ալեքսանտրը այն եզակի անձն է, որ չորս անգամ անընդմէջ ընտրուած է նոյն պաշտօնին«Մշակ», 1891, N 5, էջ 1 (15 հունվարի):: Առաջին անգամ քաղաքագլուխ ընտրուած է 11 Մարտ 1879-ին՝ 31 կողմ, 23 դէմ ձայներով: Երկրորդ անգամ ընտրուած է 23 Յունուար 1883-ին՝ 47 կողմ, 2 դէմ ձայներով: Երրորդ անգամ քաղաքագլուխի պաշտօնը ստանձնած է 4 Յունուար 1887-ին՝ ընտրութիւններուն ընթացքին ունենալով 55 կողմ, 9 դէմ ձայն: Չորրորդ անգամ ընտրուած է 13 Յունուար 1891-ին:“Известия Тифлисской Городской Думы”, N 4, Тифлис, 1911, ст. 18. Վերջին քառամեակին Ալեքսանտր Մատինեան ամբողջութեամբ չէ պաշտօնավարած. 1 Մարտ 1891-ին իր հրաժարականը ներկայացուցած է Թիֆլիսի նահանգապետին«Նոր-Դար», 1891, N 29, էջ 1:«Մուրճ», 1891, էջ 528:։ Հրաժարականի պատճառներուն մասին ժամանակի մամուլը նշած է, որ Ալեքսանտր Մատինեան յոգնած էր ռուս-վրացական ընդդիմութենէն, որ բացի անիմաստ քննադատելէ, ոչ մէկ հարց կը լուծէր: Ի դէպ, 1900-ականներու սկիզբը քաղաքագլուխի ընտրութիւններու ժամանակ Ալեքսանդր Մատինեանի կրկին առաջադրած էին, սակայն ան կտրականապէս հրաժարած էր մասնակցութենէն“Тифлисский Листок”, 1909, N 220.։

Անոր ղեկավարման տարիներուն Թիֆլիսի մէջ կը կատարուին բազմաթիւ կարեւոր աշխատանքներ, ինչպէս՝ ջրամուղի, կամուրջներու (ինչպէս նախկին Վերիսկու, ներկայիս Գալակտիոն Տաբիձէ), սպանդանոցի, ձիաքարշի, հեռախօսի, քաղաքային տան կառուցում«Հովիւ», 1909, N 34, էջ 542::

Ալեքսանտր Մատինեանի պաշտօնավարման 12 տարիներու ընթացքին քաղաքի պիւտճէէն կրթութեան մարզին տրամադրուող գումարը զերօյէն հասած էր 375%-ի (1878-ի ոչինչի դիմաց՝ 1890-ին յատկացուած էր 48000 ռուբլի), առողջապահութեան յատկացուած էր 51%, իսկ քաղաքային ինքնակառավարման անձնակազմի ծախսերուն՝ միայն 7%։

Առողջապահութեան մարզին մէջ կարեւոր էին Ալեքսանտր Մատինեանի նախաձեռնութեամբ եւ աջակցութեամբ Հաւլաբար եւ Խարփուխ թաղամասերուն մէջ կառուցուած երկու հիւանդանոցները։

Ալեքսանտր Մատինեանի գործուն նախաձեռնութեամբ եւ որոշումով կառուցուած է Երեւանի հրապարակին վրայ (ներկայիս Ազատութեան հրապարակ) գտնուող «Քաղաքային տունը», որ այժմ կը հանդիսանայ Վրաստանի մայրաքաղաք Թիֆլիսի քաղաքապետարանի շէնք: Անիկա քաղաքագլուխի յանձնարարականով նախագծուեցաւ 1880-ին:

Ալեքսանտր Մատինեանի պաշտօնավարման տարիներուն Թիֆլիսը համալրուած է բազմաթիւ հասարակական, կրթական, արդիւնաբերական եւ տնտեսական նշանակութիւն ունեցող հաստատութիւններով: Անոնցմէ են՝ 2 Յունիս 1882-ին Ալեքսանտր Երկրորդի յիշատակին բացուած մանկատունը“Кавказский календарь на 1892г.”, Тифлис, 1891, ст. 35. , 25 Փետրուար 1883-ին գործարկուած ձիաքարշ երթուղիի առաջին հատուածը, 1 Մայիս 1886-ին բացուած երկրորդ այգեգործական դպրոցը“Кавказский календарь на 1892г.”, Тифлис, 1891, ст. 36. , 1887-ի Օգոստոսին շահագործման յանձնուած քաղաքային ջրմուղի ցանցը“Кавказский календарь на 1892г.”, Тифлис, 1891, ст. 37. , 17 Ապրիլ 1888-ին Նավթլուղ թաղամասին մէջ բացուած մանկատունը, 29 Մայիս 1888-ին դատապարտուած ծնողներ ունեցող երեխաներու համար բացուած մանկատունը, 1889-ին բացուած կատաղած կենդանիներու դէմ կանխարգելիչ պատուաստումներու կայանը, 15 Սեպտեմբեր 1889-ին բացուած գիւղատնտեսական ցուցահանդէսը“Кавказский календарь на 1892г.”, Тифлис, 1891, ст. 38. , 15 Հոկտեմբեր 1889-ին բացուած հողաչափական ուսումնարանը, 16 Մարտ 1890-ին բացուած պետական ազնուականական հողային դրամատունը, 3 Ապրիլ1890-ին բացուած որսորդական ցուցահանդէսը եւ այլն:

Ժամանակի մամուլի հրապարակումներուն համաձայն, 1892-ին Թիֆլիսի մէջ տարածուած համաճարակը արագօրէն յաղթահարելու հարցին մէջ մեծապէս նպաստած է Ալեքսանտր Մատինեանի՝ նախորդ տարիներուն կատարած լայնածաւալ աշխատանքը:

Պաշտօնէն հրաժարելէ ետք Ալեքսանտր Մատինեանը աշխատանքի կ'անցնի ձկնարդիւնաբերութեան եւ նաւթարդիւնաբերութեան ոլորտին մէջ։ Իր կեանքի վերջին 9 տարիներուն ան չէ զբաղած քաղաքական գործերով, սակայն մշտապէս հետեւած եւ երբեմն ալ խորհուրդներ տուած է քաղաքական ու հասարակական որոշակի խնդիրներու լուծման համար:

1889-ին Ալեքսանտր Մատինեանը պարգեւատրուած է Վլատիմիրի 3-րդ կարգի շքանշանով, իսկ իշխան Տոնտակով-Կորսակովը քաղաքագլուխին շնորհակալագիր փոխանցած է:

 Մահ եւ յիշատակ 
Ալեքսանտր Մատինեանը մահացած է 66 տարեկանին՝ 25 Օգոստոս 1909-ին Փարիզ: Զաւակ չէ ունեցածТуманов Г.М., Характеристики и воспоминания, книга первая, Тифлис, 1913, ст. 49.: Աճիւնը Փարիզէն փոխադրուած է Թիֆլիս եւ հոգեւոր իշխանութիւններու արտօնութեամբ 27 Սեպտեմբերին ամփոփուած է Թիֆլիսի հայկական վանքին մէջ«Հովիւ», 1909, N 36, էջ 562:«Հովիւ», 1909, N 37, էջ 591:«Արարատ», 1909, էջ 784::

Մահէն ետք Ալեքսանտր Մատինեանի ամբողջ հարստութիւնը՝ աւելի քան 200.000 ռուպլի, վերջինիս կտակին համաձայն փոխանցուած է Թիֆլիսի քաղաքային պիւտճէին«Հովիւ», 1909, N 34, էջ 49-50::

1914-ի մամուլէն յայտնի դարձած է, որ հանգուցեալի յիշատակը յաւերժացնելու նպատակով, քաղաքային խորհուրդը վճռած էր յատուկ ծառայութիւններու եւ քաղաքին ցուցաբերած յատուկ նուիրատուութեան համար, Ալեքսանտր Մատինեանին նուիրուած յուշարձան կանգնեցնել, այդ նպատակին համար սահմանելով 10.000 ռուպլի ծախս“Кавказ”, 1914, N 31.: Նոյն թուականին, երբ Թիֆլիսը կը նշէր քաղաքային ինքնավարութեան քառասուն ամեակը (1874-1914), աւելի ջերմ ու ընդարձակ յիշատակի խօսքը ուղղուած էր Ալեքսանտր Մատինեանին“Кавказское Слово”, 1914, N 71, ст. 2.:

Ի յիշատակ Ա.Մատինեանի, մօտաւորապէս 1910-ին, Թիֆլիսի Վերա թաղամասի փողոցներէն մէկը կը կոչուի քաղաքագլուխին անունով: 1930-ականներուն անիկա վերանուանուած է Կալանդաձէ, իսկ այժմ կը կոչուի Շանիձվ:

 Գերեզմանի ոչնչացում 
1938 թուականին Վրացական ԽՍՀ Կոմկուսի Կենտկոմի առաջին քարտուղար, ազգութեամբ վրացի Լաւրենտի Պերիայի կարգադրութեամբ կը կազմակերպուի Թիֆլիսի հայոց վանքի ոչնչացումը: Վրաստանի ներքին գործոց նախարարի աշխատակիցները սպառնալիքներու միջոցով կը հաւաքագրեն շարք մը հայերու ստորագրութիւններՍամվել Կարապետյան, Վրաց պետական քաղաքականությունը, եւ հայ մշակույթի հուշարձանները, Երեւան, 1998, էջ 75-76, Է.Կոտոյանի 09.12.1997թ.-ի վկայություն:, որոնց հիման վրայ Թիֆլիսի քաղաքային խորհուրդը կ'որոշէ քանդել հայկական առաքելական վանական համալիրը: Այդ որոշման մասին «Խորհրդային Վրաստան» թերթին մէջ տպագրուեցաւ, թէ իբր «Թիֆլիսի խորհուրդի նախագահութունը բաւարարեց Թիֆլիսի աշխատաւոր հայերու միջնորդությունը, որոնք կը խնդրէին քանդել Վանքի եկեղեցւոյ շէնքը: Հողամասը պիտի յատկացուի հայկական լրիւ միջնակարգ դպրոց կառուցելու համար»«Խորհրդային Վրաստան» (1938, N 85, 23 սեպտեմբեր):: 1938-ին բազմադարեայ հայկական վանական համալիրը կ'ոչնչացուի: Քանդումը տեղի կ'ունենայ գիշերով, որպէսզի քաղաքի հայազգի բնակչութեան շրջանին մէջ ընդվզումներ չըլլան: Կը թալանուին այնտեղ եղած արժէքաւոր պատմական իրերը: Վանքի բակին մէջ գտնուող ականաւոր հասարակական, մշակութային, քաղաքական, պետական, ռազմական հայազգի գործիչներու գերեզմանները, ինչպէս՝ Ալեքսանտր Մատինեանի, նոյնպէս կը թալանուին եւ կ'ոչնչացուին: Ա.Մատինեանի աճիւնի ճակատագիրը այդպէս ալ մնացած է անյայտՍամվել Կարապետյան, Վրաց պետական քաղաքականությունը, եւ հայ մշակույթի հուշարձանները, Երեւան, 1998, էջ 76-77, Կիմա Կարապետի Հակոբյանի վկայություն::

 Պարգեւներ 
 1889-ին Ալեքսանդր Մատինեանը արժանացած է Սուրբ Վլատիմիրի III աստիճանի շքանշանի:
 Իշխան Ալեքսանտր Տոնտուկով-Կորսակովի կողմէ արժանացած է պետական շնորհակալագիրի:

 Տե՛ս նաեւ 
 Թիֆլիսի քաղաքապետներու ցանկ. այստեղ ներկայացուած են Թիֆլիսի քաղաքապետներու (շահապներու, քաղաքագլուխներու) ցուցակը, ըստ պաշտօնավարման թուականներու եւ հակիրճ կենսագրական նկարագրութեամբ:
 Հայերը Թիֆլիսի մէջ. Ալեքսանդր Մատինեանը կը հանդիսանայ Թիֆլիսի հայերու պատմութեան վառ անհատականութիւններէն մէկը:
 Թիֆլիսի պատմութիւն. քաղաքի պատմութիւնը կերտողներէն եղած է նաեւ քաղաքագլուխ Մատինեանը:
 Թիֆլիսի հայոց վանք. Մատինեանի կենսագրականը ուղղակիօրէն կապուած է նշուած վանական համալիրի պատմութեան հետ:

 Ծանօթագրութիւններ 

 Արտաքին յղումներ 
 Սամվել Կարապետյան, Թիֆլիսի քաղաքագլուխները, Երեւան 2003: 
 Мамулов С.С. Удивительный народ из страны чудес. Книга 4. М., 2005.
 Сказки старого Тифлиса. 
 Возвращение. Мэры Тифлиса. А.С.Матинов.
 Тбилисские армяне.
 “Теплый город”, где когда-то всем было тепло... Газета Новое Время.
 Г.Макунц - «Только я глаза закрою – предо мною ты встаешь…».
 Армянские храмы и захватническая политика Грузинской православной церкви. Глава 7.

Ստորոգութիւն:Հայ պետական գործիչներ
Ստորոգութիւն:Հայ հասարակական գործիչներ
Ստորոգութիւն:Հայ քաղաքական գործիչներ
Ստորոգութիւն:Թիֆլիսի հայոց վանքի բակին մէջ թաղուածներ
Ստորոգութիւն:Թիֆլիսի հայազգի քաղաքապետներ
Ստորոգութիւն:Մոսկուայի պետական համալսարանի իրաւաբանական բաժանմունքի շրջանաւարտներ
Ստորոգութիւն:Հայ բարերարներ
Ստորոգութիւն:25 Օգոստոսի մահեր
Ստորոգութիւն:Թիֆլիս ծնածներ
Ստորոգութիւն:1909 մահեր