Ռաֆայէլ Էրիսթավի

Ռաֆայէլ Էրիսթավի (, նաեւ՝ Արակվիս Էրիսթավի, Էրիսթով-Արակվսքի, 9 (21) Ապրիլ, 1824, Չալա գիւղ, Կախէթի մարզ, Վրաստան, Ռուսիոյ կայսրութիւն - 19 Փետրուար (4 Մարտ) 1901, Թելաւ), վրացի բանաստեղծ, թարգմանիչ, ազգագրագէտ ու բանահիւսագէտ։ Սերած է իշխանական տոհմէ։

 Կենսագրութիւն 
Ռաֆայէլ Էրիսթավի, ծնած է 9 (21) Ապրիլ 1824-ին Կախէթի Չալա գիւղին մէջ։ Սորված է Թիֆլիսի մէջ ՝ ազնուականներու երեխաներու համար նախատեսուած դպրոցի մը մէջ եւ զայն աւարտած է 1845 թուականին: 1846 թուականին սկսած է աշխատիլ որպէս քաղաքացիական ծառայող։

Ամուսնացած է Ֆէոդոսըա Էրիսթովա-Գուրիյսկի հետ (1845-1891):

Ռաֆայէլ Էրիսթավիի բանաստեղծութիւնները առաջին անգամ տպագրուած են 1854 թուականին: Գրած է բանաստեղծութիւններ, պատմուածքներ, բիեսներ ու ազգագրագիտական թեմաներով էսսէներ: «Տերգդալեուելբի» խմբակի գրողներու ազդեցութեամբ 1860-ական թուականներուն սկսած է գրել քաղաքական թեմաներով բանաստեղծութիւններ։ Սակայն անոր ստեղծագործութիւններու հիմնական թեման եղած է գիւղացիութեան կեանքը։

 Ստեղծագործութիւններ
 «Դատարանէն խնդրողը»
 «Մուրացկանն ու աղքատը»
 «Նկար»
 «Մեծ ընտանիք»
 «Մայրենի լեզու»
 «Խեւսուրի հայրենիքը» (1881)

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Բանաստեղծներ
Ստորոգութիւն:Թարգմանիչներ
Ստորոգութիւն:21 Ապրիլի ծնունդներ
Ստորոգութիւն:4 Մարտի մահեր
Ստորոգութիւն:Գրողներ այբբենական կարգով