Աբրահամ Պետրոս Ա. Արծիւեան

Աբրահամ Պետրոս Ա. Արծիւեան (), Լիբանանի մէջ առաջնորդ հայ-հռոմէական (կաթողիկէ) հասարակութեան եւ առաջին կաթողիկոս-պատրիարք Հայ Կաթողիկէ Եկեղեցւոյ, 1742-էն մինչեւ վախճանումը՝ 1749-ին։

 Կենսագրութիւն 
Ծնած է Այնթապ։ Կը ձեռնադրուի Սիսի հայ առաքելական հայոց կաթողիկոսութեան միաբան, ապա Տրապիզոնի եպիսկոպոս՝ ձեռնադրուած Սիսի Պետրոս կաթողիկոսի ձեռամբ։ 31 տարեկանին, 1710-ին, կը դառնայ Բերիոյ Թեմի (Հալէպի) առաջնորդ, լաւ քարոզիչ եւ բեմասաց։

Քարոզելով կաթոլիկ հաւատքը հայ առաքելական եկեղեցւոյ կողմէ հալածուելով, իբրեւ հերձուածող կ'ապաստանի Լիբանան, անջատուելով Սիսի կաթողիկոսական աթոռէն։ Եղած է հիմնադիրը Լիբանանի Սուրբ Փրկիչ վանքի միաբանութեան, ապա Հայ Կաթողիկէ Եկեղեցւոյ։

Պաշտօնապէս Հայ Կաթողիկէ Եկեղեցին սկիզբ առած է, որպէս ինքնավար հոգեւորական հանրութիւն 1742 թուականին, երբ Հռոմի Պենետիկտոս ԺԴ Սուրբ Պապը Աբրահամ Արծիւեանը կը նշանակէ Կիլիկիան Հայաստանի Պատրիարք: Այսպիսով փաստօրէն կը դառնայ Հայ Կաթողիկէ առաջին կաթողիկոս-պատրիարքը։

1979-ին Լիբանանի մէջ հրապարակուած է 50 մմ տրամագիծով յուշամետալ, յուշադրամ, նուիրուած՝ Կաթողիկէ հայերու կաթողիկոս-պատրիարք Աբրահամ Արք. Արծիւեանի ծննդեան 300 ամեակին։

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Հայ Կաթողիկէ կաթողիկոսներ