Ադամ Ազբար

Ադամ Ազբար, (), հայ նշանաւոր աշուղ։

Ծնած է Երեւան 1816-ին՝ պարսկաստանցի ծնողներէ։ Փոքր հասակէն սորված է գրել եւ կարդալ, ինչպէս նաեւ յօրինած է բազմաթիւ երգեր։ Սակայն նիւթական դժուար պայմաններու բերումով զբաղած է կօշկակարութեամբ։ Ան շուտուվ երգիչի հռչակ ստանալով դարձած է խնճոյքներու զարդը։ 

1843-ին ամուսնանալով կը ձգէ կօշկակարութեան արհեստը ու բռնելով արուեստի ճամբան, կը զբաղի միայն աշուղութեամբ։

Կը մահանայ 1844-ին։

 Աշխատանքային գործունէութիւն 
Յօրինած է սիրային, բարոյախրատական, երգիծական երգեր ու տասդաններ (հայերէն, պարսկերէն, թրքերէն):

Անոր բանաստեղծութիւններն ու երգերը ցրուած են այլազան ժողովածուներու եւ հանդէսներու մէջ։ Նշանաւոր են անոր՝ «Ակոռիի Կործանումը», «Մեծ ու Փոքր Մասիսներու Վէճը» եւ այլ ստեղծագործութիւններ։

 Ստեղծագործութիւններ 

 «Ասում ես դիմացի»:
 «Քցել ես սրտիս մէջըն»:
 «Երգ ի վերա աւերման Ակոռի գեղջ»:
 «Մի անիլ»:

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Հայ աշուղներ