Լէնարթ Քարլեսոն

Լէնարթ Աքսել Էտվարտ Քարլեսոն (, ծնած 18 Մարտ 1928) շուէտացի թուաբանագէտ է, յայտնի որպէս ներդաշնակ վերլուծութիւններու դաշտերուն մէջ առաջատար: Անոր ամէնանշանաւոր ձեռքբերումներէն մեկն է «Լուզինի վարկածի» ապացոյցը (1966):

 Կենսագրութիւն 
Ան սորված է Ուփսալայի համալսարանէն ներս եւ տոքթորական աստիճան ստացած է 1950-ին:

 Աշխատանք 
Անոր աշխատանքը կը պարունակէ քանի մը թուաբանական խնդիրներու լուծումները, կիրառելով համադրութիւններու հնարքներ եւ հաւանականութեան տեսութիւն: Հարտիի տարածութիւններու տեսութեան մէջ Քարլեսոնի ներդրումները կը ներառեն Corona theorem-ը (1962) եւ քառակուսի ինթեկրելի գորրծողութիւններու համար Ֆուրիէի շարքերու գրեթէ ամենուր համընկման սահմանումը (ներկայիս յայտնի որպէս Քարլեսոնի թէորեմ). Ան նաեւ յայտնի է Քարլեսոնի չափանիշներու տեսութիւնով:

 Պարգեւներ 
Ան պարգեւատրուեցաւ Մաթեմատիքայի «Ուոլֆ» Մրցանակով (Wolf Prize) 1992-ին, Լոմոնոսովի Ոսկի Մետալով՝ 2002-ին, Սիլվեսթըրի Մետալով՝ 2003-ին եւ Աբէլի Մրցանակով՝ 2006-ին, «ներդաշնակ վերլուծութեան (harmonic analysis) եւ սահուն տիւնամիքական համակարգերու տեսութեան մէջ իր խորունկ եւ հիմնարար նպաստներուն համար»։

Ան Նորվեկական Գիտութիւններու եւ Գրականութեան Ակադեմիայի անդամ է։ 2012-ին ան դարձաւ Ամերիկեան Մաթեմաթիքական Միութեան անդամ (fellow)։

Ան նաեւ Թագաւորական Միութեան (Royal Society) Արտասահմանեան Անդամ դարձաւ 1993-ին, Պատուոյ Անդամ՝ Լոնտոնի Մաթեմաթիքական Միութեան՝ 1981-ին, ինչպէս նաեւ՝ Ամերիկեան Արուեստի եւ Գիտութիւններու Ակադեմիայի, Ֆրանսական Գիտութիւններու Ակադեմիայի, Թագաւորական Շուէտական Գիտութիւններու Ակադեմիայի, Ֆինլանտական Գիտութիւններու եւ Գրականութեան Միութեան, Ֆինլանտական Գիտութիւններու եւ Գրականութեան Ակադեմիայի, Թագաւորական Դանիական Գիտութիւններու եւ Գրականութեան Ակադեմիայի եւ Հունգարական Գիտութիւններու Ակադեմիայի պատուոյ անդամ է։

Ան ունի պատուոյ դոկտորական կոչումներ բազմաթիւ համալսարաններէ, ինչպէս՝ Հելսինքիի, Փարիզի եւ ՔԹՀ Թագաւորական Տեխնոլոգիական Հիմնարկէն (Սթոքհոլմ)։

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:18 Մարտի ծնունդներ