Շաուքի Ապի Շաքրա

Շաուքի Ապի Շաքրա (, ), լիբանանցի բանաստեղծ եւ լրագրող:

 Կենսագրութիւն 
Շաքրա ծնած է 1935-ին: Պէյրութ: Նախնական կրթութիւնը ստանած է Ռաշմայայի Մար Եուհաննա նախակրթարանին, իսկ երկրորդական ուսումը` Պէյրութի Հիքմէ վարժարանին մէջ : Սկսած է գրել երիտասարդ տարիքին: Մաս կազմած է «Սուրայեայ» («Լուսաջահը») գրական խումբին եւ Եուսեֆ Խալի «Շը՛ըր» բանաստեղծական հանդէսի խմբագրական կազմին: Խմբագրած է «Նահար» օրաթերթի մշակութային էջը: Ներկայիս կ՛ապրի Պէյրութ:

 «Շիըր» (Պոէզիա) Հանդէսը 
Ապի Շաքրա կը հանդիսանայ «Շիըր» հանդէսի յայտնի հիմնասիւներէն մէկը, ուր զետեղուած էին նաեւ՝ Ատոնիսը, Մուհամմատ Ալ-Մաղութը, Եուսէֆ Ալ-Խալը եւ Անսի Ալ-Հաճը։ Ան հանդէսին մէջ աշխատած է որպէս խմբագրական քարտուղար։

Իր «Շուարումս խնձոր նստած է սեղանին վրայ» («حيرتي جالسة تفاحة على الطاولة») հատորով, Ապի Շաքրա 1962 թուականին շահած է «Շիըր» հանդէսի մրցանակը։

Ինչպէս որ ըրին «Շիըր» հանդէսի հիմնադիրները, Ապի Շաքրա թարգմանեց գրական գործեր այնպիսի բանաստեղծներէն, ինչպէս՝ Ռամպօն, Լոթրեամոնը, Ափոլինէրը եւ Ռիւէրտին։ Սակայն այս գործունէութիւնը մնաց շեշտազուրկ եւ հեռու իր սեփական բանաստեղծութիւններէն։

Թարգմանութիւնը հանդէսի ծրագիրին հիմնական մասն էր, եւ բնական էր, որ արդիականութիւնը (յատկապէս իր ֆրանսական տարբերակը) մուտք գործէր հանդէսի բանաստեղծներուն գործերուն մէջ, ինչպէս նաեւ անոնց արդի արաբական պոեզիային վերաբերող յայտարարութիւններուն մէջ։ Սակայն, Ապի Շաքրայի փորձառութիւնը սկիզբէն իսկ թուաց բաւարարուած իր տեղական մթնոլորտով։

 Առաջին Ամէնօրեայ Մշակութային Էջը 
Ապի Շաքրա հիմնեց առաջին ամէնօրեայ մշակութային էջը լիբանանեան մամուլին մէջ։ Ան որպէս լրագրող աշխատած է 1960 թուականէն ի վեր, եւ 1964 թուականին ստանձնեց Պէյրութի «Ան-Նահար» թերթի մշակութային էջի պատասխանատուութիւնը, ուր շարունակեց աշխատիլ շուրջ 35 տարի։

1999 թուականին «Ան-Նահար» թերթէն հեռանալէ ետք, 2008 թուականէն ի վեր ան յօդուածներ կը գրէ «Ալ-Ղաւուն» թերթին մէջ։

 Երկեր 
Շաուքի Ապի Շաքրայի գլխաւոր քերթողական հատորները.
 «Աղքատներուն տոպրակները» (1959),
 «Թագաւորին քայլերը» (1960),
 «Ջուր` ընտանիքին ձիուն» (1962),
 «Սկիւռը կ՛իյնայ աշտարակէն» (1971),
 «Կը հետեւի կախարդին եւ հասկերը կը կոտրտէ վազելով» (1979),
 «Շուարումս խնձոր նստած է սեղանին վրայ» (1983),
 «Մի՛ առներ մեհեանի տղուն թագը» (1992),
 «Կարօտի աղօթք` մենութեան մահճակալին վրայ» (1995),
 «Զարգացած սրունքներով նաւաստին» (2003),
 «Ովասիսին եւ խոտին գիշերային հագուստը» արձակ բանաստեղծութիւններու ժողովածուները (1998) եւ «Երէկին վարորդը կ՛իջնէ կառքէն» խորագրեալ արձակ հատորը:

 Մրցանակներ 
1962-ին, Շաուքի Ապա Շաքրա կը հրատարակէ «Ջուր` ընտանիքին ձիուն» խորագրեալ քերթողագիրքը, որ կ՛արժանանայ «Շը՛ըր» հանդէսի տարեկան մրցանակին: Սոյն գործը ջերմօրէն կը գնահատուի նորարարութեան կողմնակից քննադատներու կողմէմ, որոնք Շաուքի Ապի Շաքրայի անձին մէջ կը տեսնեն իւրայատուկ հոգեբանութեամբ եւ աշխարհահայեացքով օժտուած բանաստեղծ մը:

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Արաբ բանաստեղծներ
Ստորոգութիւն:Բանաստեղծներ
Ստորոգութիւն:Լրագրողներ