Գէորգ Կառվարենց

Գէորգ Կառվարենց  (Արապաճեան, 18 Մայիս 1892, Կ.Պոլիս - 5 Սեպտեմբեր 1946, Միլան) , բանաստեղծ։

 Կենսագրութիւն 

 Մինչեւ Փոքր Ասիոյ Աղէտը 
Նախնական կրթութիւնը ստացած է Զմիւռնիոյ Վիենն. Մխիթարեաններուն մօտ, ապա՝ Պարտիզակի ամերիկեան քոլէճին մէջ, որուն ընթացքը աւարտած է 1908-ին։

Մինչեւ առաջին աշխարհամարտ (1914) ուսուցչական պաշտօն կը վարէ Անգարայի հայկական վարժարաններուն, ապա Սկիւտարի Սեմերճեան նախակրթականին մէջ։ Պատերազմի տարիներուն կ'ենթարկուի բանտի եւ աքսորի դառնութիւններուն, ու զինադադարէն ետք մաս կը կազմէ «Ճակատամարտ»ի խմբագրութեան:

Իզմիրի աղէտէն ետք, 1922-ին կ'անցնի Յունաստան, ուր մինչեւ 1942 թուականը ուսուցչական պաշտօն կը ստանձնէ զանազան քաղաքներու մէջ:

 Գորֆու 
մինի|Սելանիկի «Նոր Քնար» երգչախումբը, Գէորգ Կառվարենցի ղեկավարութեամբ
Հայ գաղթականներուն եւ որբերուն հետ Գորֆու կը հասնի։  Մաս կը կազմէ «Հայ համայնքին Մարմին»ը 1922-ի աշնան ստեղծուած Խուրհուրդի դիւանին իբրեւ ատենադպիր։  Ութը ամսուան համար տնօրէնութիւնը կը ստանցնէ Լորտ Մէյորս հիմնարկին Գորֆուի որբանոցին, միաժամանակ հայ լեզու եւ հայկական երաժշտութիւն կը դասաւանդէ հայ որբերուն։ Մայիս 1923-ին Նշան Պէշիկթաշլեանին հետ Գորֆուի «Փուիքլիոն» թատրոնին մէջ կը բեմադրեն եւ հայ գաղթականներու հոծ ներկայութեան կը ներկայացնեն Երուանդ Օտեանի «Չարշըլը Արթին Աղա» թատերախաղը․ դերակատարները կ՛ըլլան թատերասէր հայ գաղթականներէն եւ որբերէն օրիորդներ եւ երիտասարդներ։

 Սելանիկ, Աթէնք 
Գորֆուէն ետք, կ՛ անցնի յաջորդաբար Սելանիկ եւ Աթէնք։  Երկու քաղաքներուն մէջ կը զբաղի հայ համայնքներուն աշխատանքներով եւ ուսուցչութեամբ։

 Մահ 
Երկրորդ աշխարհամարտին անստոյգ օրերուն, 1942-ին Աւստրիոյ ճանապարհով Իտալիա անցած է, նախ՝ Վենետիկ, իսկ 1943-ին՝ Միլան, ուր սրտի կաթուածի հետեւանքով յանկարծամահ եղած է 1946-ի Սեպտեմբերին: Մարմինը ամփոփուած է Ս. Ղազարի գերեզմանատան մէջ:
 Ստեղծագործութիւններ 
Բանաստեղծութիւններու իր առաջին հատորը՝ «Ծովեր», հրատարակած է 1913-ին, որուն հետեւած են 1921-ին՝ «Գերեզմանի ծաղիկներ», ու 1931-ին՝ «Տաւիղ Եւոլեան» հատորները։ 1977-ին, իր զաւկին՝ յայտնի երաժշտագէտ-երգահան Ժորժ Կառվարենցի նախաձեռնութեամբ, հրատարակուեցան իր անտիպները, «Բանաստեղծութիւն» անունին տակՈվ ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, Ա. հատոր, Երեւան, 2005Հայկական համառօտ հանրագիտարան, 1995: Հ. 2:Յովակիմեան Բ.Մ. Հայոց ծածկանուններու բառարան, 2005, էջ 566:։

Քերթողական իր էջերը երաժշտական եւ հնչական բծախնդրութեամբ կը յատկանշուին։ Երաժշտական ձիրքերով օժտուած արուեստագէտ մըն էր նաեւ։ Ձայնական ներդաշնակութեան շեշտուած փոյթով՝ իր ստեղծագործութիւններուն մէջ յաճախ աւելի հաւատարիմ մնացած է կշռոյթին, չափին ու յանգին, քան հաղորդակցութեան պահանջներուն եւ իմաստի պայծառութեան։

1930ական թուականներուն, Անտոն Կազէլի, Գաբրիէլ Լազեանի եւ բանաստեղծ Վազգէն Եսայեանի հետ խմբագրած է «Արեւագալ» գրական պարբերաթերթը Աթէնքի մէջ։

 Տե՛ս նաեւ 
Արսէն Պալեան

Քերքիրայի հայերը

Քոքինիոյ հայկական գաղութը

Սելանիկի հայկական գաղութը

Կարօ Գէորգեան

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:1892 ծնունդներ
Ստորոգութիւն:18 Մայիսի ծնունդներ
Ստորոգութիւն:1946 մահեր
Ստորոգութիւն:5 Սեպտեմբերի մահեր
Ստորոգութիւն:Հայ բանաստեղծներ
Ստորոգութիւն:Գրողներ այբբենական կարգով