Ստեփան Թարեան

Ստեփան Թարեան (Թարխարարեան) (17 Օգոստոս (29), 1899, Թիֆլիս - 20 Մայիս, 1954, Երեւան), հայ բեմանկարիչ, քանդակագործ։ ՀԽՍՀ արուեստի վաստակաւոր գործիչ (1945)։

Եղած է ՀԽՍՀ վաստակաւոր արուեստագէտ Մայրանուշ Պարոնիկեանի ամուսինը։

 Կենսագրութիւն 
350px|մինի|աջից|Ստեփան Թարեանի յուշատախտակը Երեւանի Տիգրան Մեծի պողոտայի վրայ
Մեծցած է Թիֆլիսի մէջ։ Աւարտած է Թիֆլիսի գեղարուեստի ուսումնարանը (1918), Լենինկրատի գեղարուեստի ակադեմիոյ քանդակագործութեան բաժինը (1927)։ 1927 թուականին տեղափոխուած է Երեւան։

1920 թուականին նկարած է Անիի Տիգրան Հոնէնցի եկեղեցւոյ որմնանկարները։

Առաջին ձեւաւորումը եղած է «Խաթաբալա» ներկայացումը 1927 թուականին Գաբրիէլ Սունդուկեանի անուան ակադեմական թատրոնին մէջ։ Աշխատած է Պատանի հանդիսատեսի թատրոնին մէջ, ինչպէս նաեւ Կիրովականի (այժմ՝ Վանաձոր), Արտաշատի եւ Ալավերդիի թատրոններուն մէջ։

«Հայֆիլմի մէջ» ձեւաւորած է «Կիկոս» (1933), «Գիքոր» (1934) ֆիլմերըՈվ ով է. հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երեւան, 2005։

 Թատերական ձեւաւորումներ 
 «Խաթաբալա» (1927 թ., 1940 թ., 1945 թ.)
 «Պեպօ» (1929 թ., 1948 թ.)
 «Քանդած Օճախ» (1938 թ.)
 «Նապոլէոն Կորկոտեան» (1934 թ.)
 «Ցասում» (1930 թ.)
 «Արշալոյսին» (1937 թ.)
 «Հրացանաւոր Մարդը» (1938 թ.)

 Քանդակներ 
Հեղինակն է Վանօ Խոջաբեկեանի (1930), դերասանուհի Մայրանուշ Պարոնիկեանի (1945) դիմաքանդակներուն (երկուքն ալ՝ մարմար, ՀԱՊ), «Սպասում» քանդակին (1930-ական, Երեւանի մէջ տեղադրուած է 2000-ին)։

 Պատկերասրահ 

 Ծանօթագրութիւններ 

Ստորոգութիւն:Հայ քանդակագործներ
Ստորոգութիւն:1899 ծնունդներ
Ստորոգութիւն:29 Օգոստոսի ծնունդներ
Ստորոգութիւն:Թիֆլիս ծնունդներ
Ստորոգութիւն:1954 մահեր
Ստորոգութիւն:20 Մայիսի մահեր
Ստորոգութիւն:Երեւան մահացածներ
Ստորոգութիւն:ՀԽՍՀ արուեստի վաստակաւոր գործիչներ