Անեզական գոյականներ

Անեզական գոյականներ (), մի շարք առարկայանիշ բառեր, որոնք պակասավոր են եզակի թվով արտահայտվելու հնարավորությունիցԳ. Խաչատրյան, Հայոց լեզվի ոլորաններում, Վանաձոր, 1994, էջ 28։։ Սրանք համապատասխան եզակի ձևեր չունեն (կամ գրեթե չունեն), իսկ եթե ունեն էլ, ապա իմաստով հոգնակին համարժեք չէ եզակիինՀ. Զ. Պետրոսյան, Հայերենագիտական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1987, էջ 227։։

Անեզականությունը պայմանավորող իմաստաբանական գործոններից են հետևյալները.
 անհամարժեքություն եզակիի հետ, որ լինում է նշված դեպքերում՝
 -անք, -ենք, -ոնք, -ունք ձևույթներով կազմված գոյականները, օրինակ՝ Անդրեասենք, պչրանք, պճնանք, Սուքիասենք, ծաղրանք, պապոնք.
 ազգերի, ցեղերի, ժողովուրդների անունները՝ կասպեր, հոներ, խուռիներ, խեթեր, աղվաններ, սլավոններ.
 բժշկական, դիցաբանական, լեզվաբանական, կրոնական և այլ կարգի անուններ՝ ալկալիներ, պավլիկյաններ, Հորաներ.
 բույսերի ու կենդանիների դասեր, ընտանիքներ, կարգեր անվանող գոյականներ՝ անողնաշարավորներ, խեցեմորթեր,վարդազգիներ, կատվազգիներ.
 հատուկ և հասարակ այլ գոյականներ՝ ամպեր, նոթեր և այլն։
 առարկայի՝ բարդ կամ երկկազմ, բազմակազմ լինելու դեպքում՝
 գրաբարում (ունեին գրաբարյան ք հոգնակերտ մասնիկ)՝ աչք, խելք, հոնք, կառք, մեղադրանք, Ռշտունիք և այլն։ Արդի հայերենում դրանք ըմբռնվում են որպես եզակի։
 աշխարհագրական անուններ, որոնք համապատասխանում են օտար լեզուների անեզական աշխարհագրական անուններին՝ Ալպեր, Ապալաչներ, Անդեր, Պամպասներ, Նիդեռլանդներ, Կարպատներ, Հիմալայներ։

Ժամանակակից հայերենին անեզակիության կարգը հատուկ չէ, կամ էլ նրան կառուցվածքային (կաղապարման) նոր ձևեր է տվել։

Անեզական բառեր են օրինակ՝ գրաբարում՝ միտք, կամք, Գուգարք, ռուսերենում՝ ножницы, щипцы, լատիներենում՝ castra, arma և այլն։

Հայ քերականության մեջ ոմանք տարբերակում էին՝ անեզական կամ անեզակի անուն, նաև՝ անեզական գոյական, անեզական դերանուն, անեզական բայ։

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Գոյական