Կինոկատակերգություն

Կինոկատակերգություն, կատակերգություն կինոէկրանին։ Կինոարվեստի այս ժանրին պատկանում են այն ֆիլմերը, որոնց նպատակն է ծիծաղեցնել հանդիսատեսին, առաջացնել ժպիտ և բարձրացնել տրամադրությունը։ Ինչպես դրաման, սարսափ ֆիլմերը, գիտական ֆանտաստիկան, այնպես էլ կատակերգությունը կինոյի հիմնական ժանրերից մեկն է։ Տարբերում են կինոկատակերգության մի քանի տեսակներ։

 Պարոդիա (նմանակում) — կատակերգություն, որը նմանակում է որևէ այլ ժանր։
 Սիրային կատակերգություն — կատակերգություն սիրո մասին։
 Անիրական կատակերգություն — ծաղրածուական կատակերգություն կինոէկրանին։
 Տրագիկոմեդիա — կատակերգություն, որում կատակերգական երանգ է տրվում ողբերգական իրադարձություններին։
 Սիթքոմ — կատակերգություն, որի տարբեր դրվագներ ներկայացնում են տարբեր իրադրություններ։
 Սարսափ կատակերգություն — կատակերգություն, որում կատակերգական երանգ է տրվում սարսափ իրադարձություններին։
 Քրեական կատակերգություն — կատակերգություն, որում գլխավոր հերոսները հանցագործներ են, կամ կատակերգություն քրեական տարրերով։
 Երաժշտական կատակերգություն — կատակերգություն, սյուժեն զգալի չափով ներկայացվում է երգերի ու պարերի միջոցով։

Կինոկատակերգությունը ի հայտ է եկել համարյա կինեմատոգրաֆիայի հետ միաժամանակ։ Վաղ շրջանի համր կինոկատակերգությունները շարունակում էին հաջողություն վայելել նաև հայտնի ձայնային ֆիլմերի ի հայտ գալուց հետո։ Համր շրջանի ամենահայտնի կինոկատակերգուներից է Չարլի Չապլինը։

Կատակերգություններ են օրինակ՝ Ֆրանսիս Վեբերի «Հայրիկները», Ներսես Հովհաննիսյանի «Հարսնացու հյուսիսիցը», Թոմ Շիդյանի «Ամենակարող Բրյուսը» և այլն։

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Կինոկատակերգություններ
Կատեգորիա:Կինոյի ժանրեր