Լալսկ

Լալսկ (), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Կիրովի մարզի Լուզսկի շրջանի կազմում։

Գտնվում է Լյուզա գետի վտակ Լալե գետի վրա, մարզկենտրոնից՝ Լուզա քաղաքից 27 կմ հեռավորության վրա, որի հետ կապված է մայրուղով։ Հեռավորությունը մինչև մոտակա երկաթուղային կայարան 27 կմ է։

 Պատմություն 
Կազմավորվել է 1570 թվականին վերաբնակեցված նովգորոդցիների կողմից։ Գյուղը գտնվել է առևտրի ճանապարհների խաչմերուկում։ 1711 թվականին Լալսկում կառուցվել է առաջին քարե եկեղեցին՝ Սուրբ Նիկոլաս Հրաշագործ եկեղեցին։ 1726 թվականի մարտի 26-ին Լալսկի եկեղեցու բակը վերածվեց Լալսկի Պոսադի։ 1779 թվականի հունիսին Յարոսլավլի և Կոստրոմայի գեներալ-նահանգապետ Ալեքսեյ Պետրովիչ Մելգունովը Լալսկի Պոսադը վերածեց քաղաքի։

17-րդ դարում այն տեղում, որտեղ գտնվում է Աստվածահայտնություն եկեղեցին, հիմնվել է Հրեշտակապետաց վանքը, որը 1700 թվականին տեղափոխվել է հաճախակի հեղեղումների պատճառով։

1780 թվականին քաղաքի կարգավիճակը հաստատվել է կայսրուհի Եկատերինա II-ի հրամանագրով, Լալսկը դարձել է Վոլոգդայի փոխարքայի Վելիկի Ուստյուգ շրջանի Լալսկի շրջանի վարչական կենտրոնը։ 1796 թվականին Լալսկը ներառվել է Վոլոգդա նահանգի Ուստյուգ շրջանի կազմում՝ որպես գավառական քաղաք։ 1924 թվականին կազմավորվել է Լալսկի շրջանը։ 1927 թվականին Լալսկը կորցրել է քաղաքի կարգավիճակը և դարձել ավան։ 1927 թվականին շրջանների խոշորացման արդյունքում այն մտել է Հյուսիսային երկրամասի, այնուհետև՝ Հյուսիսային մարզում, 1937 թվականից՝ Արխանգելսկի շրջանի կազմում։ 1941 թվականին Լալսկին և Արխանգելսկի շրջանի ևս երկու շրջան փոխանցվել են Կիրովի մարզին։

1963 թվականին Լալսկի և Պոդոսինովսկի շրջանների միաձուլման արդյունքում ձևավորվել է նոր Լուժսկի գյուղական շրջանը, որի կենտրոնը գտնվում է Լուզ քաղաքում։ 2006 թվականին կազմավորվել է Լալ քաղաքային ավանը։ 2009 թվականի ապրիլի 30-ին Վերխնելալսկի գյուղական բնակավայրը ներառվել է Լալ քաղաքային ավանի մեջЗакон Кировской области № 369-ЗО от 30 апреля 2009 года («О преобразовании некоторых муниципальных образований Кировской области»)։

 Բնակչություն 
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4313 մարդ, 2019 թվականին՝ 2845 մարդ, 2020 թվականին՝ 2734 մարդ, 2021 թվականին՝ 2650 մարդ։

 Տնտեսություն 
 Կարագի գործարան,
 Պրոմկոմբինատ,
 Տավրիչեսի փայտամշակման ձեռնարկություն,
 Անիկինսկայա նեղ գծով երկաթուղի (գլխավոր կայարանը գտնվում է Լալսկի մաս կազմող Տաուրիդ գյուղում),
 Լալ թղթի գործարան (Ֆաբբրիչնի գյուղ, որը մտնում է Լալսկի կազմի մեջ), աշխատել է 1829 - 2020 թվականներին,
 Աերոդրոմ. Վերակառուցվել է 2015 թվականին քսան տարվա անգործությունից հետո։ Ապահովում է օդային հաղորդակցություն Կիրովի և Լալսկի միջև Ան-2 և ցածր դասի թեթև ինքնաթիռներով։ Նախատեսվում է վայրէջքի վայրն օգտագործել միայն բնակչությանը բուժօգնություն ցուցաբերելու նպատակով։ Բայց ապագայում Լալսկը և Կիրովը կարող են կապվել նաև կանոնավոր ուղևորատար չվերթներով։

 Գրականություն 
Любимов В. А. Лальск // Энциклопедия земли Вятской / А. Зорин. — Киров: Вятка, 1994. — Т. 1. — С. 186—200. — 448 с. — 30 000 экз. — ISBN 5-86645-004-6.
Лальск — статья из Большой советской энциклопедии. 
Лальск // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.

 Ծանոթագրություններ 

 Արտաքին հղումներ 
 Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում 

Կատեգորիա:1570 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ռուսաստանի Կիրովի մարզի Լուզսկի շրջանի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ռուսաստանի քաղաքատիպ ավաններ