Յահիա

Յահիա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառում։ Գտնվում էր 5 հորդաբուխ աղբյուրներից գոյացած գետակի ափին, որի ջուրը օգտագործվում էր ոռոգման և ջրաղացներ բանեցնելու համար։

 Պատմություն 
Նախկինում եղել է բազմամարդ գյուղ։ 1829 թվականին հայերը գաղթել և հաստատվել են Արևելյան Հայաստանում։

Գյուղը կողոպտվեց, ավերվեց, իսկ բնակիչները կոտորվեցին կամ բռնությամբ տեղահանվեցին 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։

 Բնակչություն 
1915 թվականին ուներ 40 տուն հայ և 10 տուն քուրդ բնակիչ։

 Տնտեսություն 
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու հողագործությունն էր։

 Պատմամշակութային կառույցներ 
Յահիան ուներ Ս. Հովհաննես անունով քարաշեն եկեղեցի կամ վանք։ Յահիայի մոտ գտնվում էր խոշոր մարդանման քարաժայռ, ոևն ըստ ավանդապատման երկու եղբայրներից մեկն է, որը մյուսին խոտ մերժելով քարացել է«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 3, էջ 915։

 Տես նաև 
 Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

 Ծանոթագրություններ 

 Աղբյուրներ 
 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
 Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր