Լիսիչովո

Լիսիչովո (), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում։

2001 թվականի տվյալներով Լիսիչովո գյուղում բնակվում էր 3 187 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8929 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 356,93 մարդ/կմ²։

 Տուրիստական վայրեր 
 Գործող ջրային դարբնոց «Գամորա»
 Սուրբ Հովհաննես Պողոս II-ի եկեղեցի։ 2017 թ․
 Սուրբ Միքայել հրեշտակապետի եկեղեցի։ 1927 թ․
 Սուրբ Միքայել հրեշտակապետի եկեղեցի։ 1999 թ․
 Տրոսնա հանքային ջրի աղբյուր
 Լիսիչանկա գետ
 Սովա լեռ - 561.6 մ․
 Պրիսլիպ լեռնանցք - 937.6 մ․
 Ռեպիննե լիճ
 Կուկ լեռ - 1361 մ․

 Պատմություն 
Լիսիչևո գյուղը առաջին անգամ հիշատակվել է 1383 թվականին։ 1418 թ․ հիմնադրվել է տեղի հույն-կաթոլիկ համայնքը։ XV դարից գյուղը պատկանել է Դոլգայ ֆեոդալներին, իսկ նրանց ունեցվածքի բռնագրավումից հետո (1708 թ․) այն անցել է պետական սեփականության տակ, ապա՝ գրաֆ Լասլո Տելեկիին։

1760-ական թթ․ Տելեկին գյուղում հիմնել է թղթե գործարան, որտեղ պատրաստում էին բարձրորակ թուղթ՝ «Grof Teleki» ջրանիշով։ Գործարանը գործել է մինչև 1840 թվականը, այնուհետև վերապրոֆիլավորվել է։

XIX դարում թղթե գործարանի տեղում ավստրիացի ձեռնարկատեր Գամորը ստեղծել է երկաթաձուլական գործարան, որը դարձել է Դովժանսկո-Լիսիչևսկի մետաղագործական համալիրի մաս։ Այստեղ հալեցվում էր տեղական հանքաքարը, աշխատում էր մոտ 260 մարդ, իսկ արտադրանքը արտահանվում էր արտերկիր։

1862 թ․ Լիսիչևոյում կար 166 տուն և 850 բնակիչ, իսկ 1910-ականների մարդահամարի տվյալներով՝ 1733 մարդ, հիմնականում ռուսիններ։

Միջպատերազմյան շրջանում գյուղը ենթարկվել է սովի և զանգվածային արտագաղթի։

1944 թ․ հոկտեմբերի 23-ին Լիսիչևոն ազատագրվել է խորհրդային զորքերի կողմից․ ռազմաճակատներում զոհվել է 28 տեղացի։ 1967 թ․ տեղադրվել է ազատարար զինվորներին նվիրված հուշարձան, որը դեկոմունիզացիայից հետո խորհրդանշականորեն «ղարաբաղացվել» է։

 Ֆեստիվալնե 
Ֆեստիվալը՝ «Գամորա», անցկացվում է ամեն տարի հունիսի վերջին հանգստյան օրերին՝ Գամորա ինաստեղում և հարակից տարածքում։ Դա մշակութային-արվեստական միջոցառում է, որը միավորում է վարազագործական արվեստը, ֆոլկլորը, էթնիկ երաժշտությունը և վարպետների ստեղծագործական ունակությունների ցուցադրությունը։

Ֆեստիվալը հիմնվել է 1987 թվականին՝ շրջանային կատարողական կոմիտեի նախագահ Իվան Գրիցակի, գյուղապետ Յարոսլավ Պալկոյի, անտառապետ Միխայիլ Դենչիլեի և տնօրեն Իվան Պրոդանի կողմից։ Ֆեստիվալի պատմությունը ունի երեք փուլ․

 Առաջին՝ շրջանային ֆոլկլորային «Գամորա՝ գուսլի կանչում են» փառատոնի շրջանակում։
 Երկրորդ՝ որպես վարազագործական արվեստի և ֆոլկլորի փառատոն։
 Երրորդ (2007 թվականից)՝ վարազագործական արվեստի և էթնիկ երաժշտության փառատոն։

Անհատական կազմակերպիչները ներկայումս են՝ Լիսիչևո գյուղային համայնքը, Իրշավայի ՌԴԱ-ն և շրջանային խորհուրդը, Закարպատիայի վարպետների «Կլեպաչի» համայնքը, «Բորժավսկայա նախաձեռնություն» ՀԿ-ն և այլք։ Ամեն տարի փառատոնին մասնակցում է մոտ 10 հազար մարդ, ներառյալ Ուկրաինայից և արտերկրից ժամանած զբոսաշրջիկներ։

 Պատկերասրահ 

 Ծանոթագրություններ 

 Արտաքին հղումներ 
 Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua 
 2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua 
 Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net 

Կատեգորիա:1383 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ուկրաինայի գյուղեր