Ղադո

Ղադո (նաև՝ Փապար, Ղադոլար), հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Ախալքալաքի մունիցիպալիտետում, վարչական կենտրոն  Ախալքալաքից ուղիղ գծով 20 կմ հյուսիս, ծովի մակերևույթից 1780-1830 մ բարձրության վրա, Ախալքալաք-Բակուրիան մայրուղու արևմտյան եզրին։

 Աշխարհագրություն 
Գյուղից հյուսիս ձգվում են Թրիալեթի լեռները, իսկ հյուսիս-արևելքում գտնվում է Տաբածղուրի լիճը։

 Բնակչություն 
Հայկական պատմական գյուղ, որը հայաթափ է եղել 17-րդ դարում։ Կրկին բնակեցվել է հայերով 18-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Գյուղի ներկայիս բնակիչների նախնիները սերում են Արևմտյան Հայաստանի Կարինի նահանգի համանուն գավառի Օրթիզ և Չրթլու գյուղերից։ 1918 թվականին Ղադոն համալրվել է Բայազետից և Ալաշկերտից գաղթած հայերով (հիմնականում՝ կանայք)։ Օրթիզը (այժմ՝ Uzunyayla) հայաբնակ գյուղ էր` Կարին (Էրզրում) քաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Ծագումով օրթիզցի են նաև Ղադոյից ոչ հեռու գտնվող Բուռնաշեթ գյուղի բնակիչները։

 Տնտեսություն 
Գյուղի բնակիչները զբաղվում են հիմնականում անասնապահությամբ և հողագործությամբ (կարտոֆիլ, հացահատիկային և կերային մշակաբույսերի աճեցում)։

 Բնական աղետներ 
 Երկրաշարժ 
Հայտնի է, որ 1899 թվականին դեկտեմբերի 19-ին տեղի ունեցած երկրաշարժից տուժել է նաև Ղադո գյուղը, որի տներից 38 տներից 12-ըքանդվել են, զոհվել 1 բնակիչ«Մշակ», 1900, N 43, էջ 2։։

 Պատմական հուշարձաններ 
Գյուղի տարածքում գտնվում են մի շարք պատմական հուշարձաններ, այդ թվում՝ Սուրբ Գրիգոր Նարեկացի եկեղեցի  եկեղեցին, հին գերեզմանոց, հին գյուղատեղի և այլն։

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Ախալքալաքի շրջանի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ջավախք
Կատեգորիա:Վրաստանի հայաբնակ գյուղեր