Միջմշակութային հաղորդակցություն

Միջմշակութային հաղորդակցությունը գլոբալ շփման ձև է։ Այն ուսումնասիրում և նկարագրում է խնդիրներ, որոնք կարող են առաջանալ տարբեր դավանանքի, գիտելիքների, սոցիալական կարգավիճակի և էթնիկ խմբի պատկանող անհատների համատեղ աշխատանքի ընթացքում։ Այս տեսանկյունից ուսմունքի հիմնական նպատակն է հասկանալ, թե ինչպես են տարբեր երկրների և մշակույթների պատկանող մարդիկ գործում, շփվում և ընկալում աշխարհը։ Արտասահմանցիների հետ շփում ունեցող մարդիկ պնդում են, որ մշակույթը բացահայտում է հաղորդակցության կոդավորման, այն փոխանցելու և մեկնաբանելու ձևերը։ Որպես առանձին հասկացություն՝ այն ուսումնասիրում է տարբեր մտածելակերպի տեր անձանց շփման դեպքերը։ Վերջինս ներառում է միմյանց լեզուների, մշակույթների, սովորույթների ընկալումը։ Միջմշակութային հաղորդակցությունը իր տեղն է գտել այնպիսի սոցիալական գիտությունների շարքում, ինչպիսիք են մարդաբանությունը, մշակութային ուսումնասիրությունները, լեզվաբանությունը, հոգեբանությունը և հաղորդակցական հմտությունները։ Միջմշակութային հաղորդակցությունը կարող է հանդիսանալ որպես միջազգային բիզնեսի հիմքը։ Որոշ միջազգային կազմակերպություններ իրենց աջակցությունն են ցուցաբերում այս գիտության զարգացման հարցում։ Հետազոտությունը միջմշակութային հաղորդակցության հմտությունների զարգացման հիմնական խթանն էhttp://communication-design.net/3-tips-for-effective-global-communication//։

 Միջմշակութային բիզնես հաղորդակցություն 
Միջմշակութային բիզնես հաղորդակցությունը շատ օգտակար է միջմշակութային հաղորդակցության, միջմշակութային բանակցությունների, բազմամշակութային կոնֆլիկտների լուծման, հաճախորդների ծառայությունների, կազմակերպությունների և բիզնես հաղորդակցության ոլորտում պրակտիկայի և ուսուցման միջոցով մշակութային ըմբռնողության զարգացման հարցում։ Միջմշակութային ըմբռնողությունը չի վարաբերում միայն ներգաղթյալներին։ Միջմշակութային ըմբռողությունը սկսվում է նրանցից, ովքեր պատասխանատու են նախագծի համար և հանում է նրանց, ովքեր ծառայություններ են մատուցում։ Այլ մշակույթների ներկայացուցիչների հետ հաղորդակցվելը, բանակցելը և արդյունավետորեն աշխատելը կարևոր է համաշխարհային բիզնեսի համար։

 Խնդիրներ 
Միջմշակութային հաղորդակցության խնդիրները սովորաբար կապված են լինում հաղորդման փոխանցման հետ։ Միևնույն մշակույթին պատկանող մարդկանց միջև հաղորդակցության ընթացքում հասցեատերը ապակոդավորում է հաղորդումը՝ հիմնվելով այն արժեքների, հավատի և պահվածքի վրա, որոնք հարազատ են հաղորդումն ուղարկողին։ Այս դեպքում հաղորդումը ապակոդավորվում է այնպես, ինչպես կանխատեսել էր ուղարկողը։ Սակայն, եթե հասցեատերը պատկանում է մեկ այլ մշակույթի, նա օգտագործում է իր մշակույթի չափանիշներին համապատասխան ինֆորմացիա, և ապակոդավորված հաղորդումը կարող է լիովին տարբերվել ուղարկված հաղորդումից։

Վերագրումը այն երևույթն է, երբ մարդիկ փորձում են բացատրել միմյանց պահվածքը։ Երբ ինչ-որ մեկը չի հասկանում դիմացինին, նա հակված է մեղքը խոսակցի վրա գցելուն՝ բացատրելով դա դիմացինի հիմարությամբ և տգիտությամբ։

Հաղորդակցության արդյունավետությունը կախված է մտերմիկ ըմբռնողությունից, որը գործում է հաղորդակցության մեջ ներգրավված խմբերի միջև։ Երբ հաղորդակցության մեջ վստահություն կա,  առկա է նաև լիակատար ըմբռնողություն, և մշակութային տարբերություններն այս դեպքում անտեսվում են, իսկ խնդիրները ավելի հեշտ են լուծվում։ Տարբեր հասարակություններում վստահության նշանակության և դրա ձեռք բերման մասին տարբեր կարծիքներ կան։ Հետևաբար որոշ մշակույթներում մարդիկ ավելի հակված են դիմացինին վստահելուն, քան մյուս մշակույթներում։ 
Ոչ լեզվական հաղորդակցությունը հաղորդակցություն է առանց բառերի, սակայն այն կարող է ուղեկցվել բառերով։ Միջմշակութային խմբերի միջև հաղորդակցության ժամանակ մարմնի լեզվի, խոսքի ռիթմի և ճշտապահության չնչին փոփոխությունները կարող են հանգեցնել անվստահության և սխալ ընբռնման։

Կինեսիկան հաղորդակցում է մարմնի լեզվի միջոցով (կեցվածք, ժեստեր, դեմքի արտահայտություն, տեսողական հաղորդակցում) ։

Օկուլեսիկան տեսողական հաղորդակցումը և աչքերի միջոցով հաղորդման փոխանցման ընդունակությունն է։

Պրոքսեմիկան վերաբերում է տարածության և հեռավորության ազդեցությանը հաղորդակցության վրա։

Հարալեզուն խոսքի արտաբերման եղանակն է( խոսքի արագություն, տոն, ծիծաղ, հորանջոց և լռություն)։

Առարկայական լեզուն կամ մատերիալիստական մշակույթը վերաբերում է նյութական իրերի, օրինակ՝ ճարտարապետության, գրասենյակի կահավորման և ձևավորման, հագուստի, ավտոմեքենաների, կոսմետիկայի և ժամանակի միջոցով հաղորդակցմանը։ Միաժամանակյա մշակույթներում գործողությունները տեղի են ունենում հաջորդաբար։ Մարդիկ կենտրոնանում են միայն մի գործողության վրա։ Բազմաժամանակյա մշակույթներում մարդիկ միաժամանակ կատարում են մի քանի գործողություն և շեշտը դնում են մարդկային հարաբերությունների վրա։ Այսպիսի մշակույթներին պատկանող մարդիկ հեշտ են շեղվում, միաժամանակ կենտրոնանում են մի քանի բաների վրա և հաճախ փոխում են իրենց մտադրությունները։

 Կառավարում 
 Զարգացնել մշակութային զգայունություն 
 Կանխագուշակել, թե ինչպես կարող է հասցեատերը հասկանալ հաղորդումը 
 Զգույշ կոդավորել հաղորդումը 
 Օգտագործել բառեր, նկարներ և ժեստեր
 Խուսափել ժարգոնային արտահայտությունների, ասացվածքների և կրոնական առածների օգտագործումից
 Զգուշորեն ապակոդավորել հետադարձ կապը 
 Բազմաթիվ խմբերից ստանալ հետադարձ կապ
 Բարելավել լսելու և դիտելու ունակությունները
 Հետևել գործողություններին

 Դյուրինացում 
Մարդու բնավորության գծերի և հյուրընկալ երկրի միջավայրին հարմարվելու և այդ միջավայրում հաղորդակցվելու միջև մեծ կապ կա։ Կարևոր են բնավորության 2 գծեր՝ հանդուրժողականությունը և ճկունությունը։ Հանդուրժողականություն ասելով հասկանում ենք անորոշության նկատմամբ հանդուրժողականությունը, էքստրովերտությունը և լայնամտությունը։ Ճկունությունը ընդգրկում է տեղանքում հեշտ կողմնորոշվելու ունակությունը, հաստատակամությունը, անորոշության նկատմամբ հանդուրժողականությունը և հնարամտությունը։ Վերոնշյալ հատկանիշները, ինչպես նաև տվյալ անհատի մշակութային և ազգային ինքնությունը և փոփոխություններին պատրաստ լինելը կազմում են տվյալ մարդու հարմարվելու ընդունակությունները։

 Տեսություններ 
Կախված տարբեր տարրերից տարբերում են հետևյալ տեսությունները՝ կենտրոնացում լավ արդյունքների, ինչ-որ տեղ բնակեցման և հարմարվելու, ինքնության հաղթահարման և կառավարման, հաղորդակցության ցանցերի, յուրացման և հարմարվելու վրաCf. Gudykunst 2003 for an overview.։

 Սոցիալական ճարտարագիտության արդյունավետ հետևանքները 
 Մշակութային միացում
 Հարաբերականորեն փակ սոցիալական խմբերում, որտեղ հաղորդակցումը անդամների միջև անսահմանափակ է, համակարգը, որպես ամբողջություն, հակված կլինի ժամանակի ընթացքում վերածվել մշակութային ավելի մեծ միօրինակության։ Հաղորդակցության սահմանափակ լինելու դեպքում համակարգը հակված կլինի տարբերվելուKincaid, D. L. (1988). The convergence theory of intercultural communication. In Y. Y. Kim & W. B. Gudykunst (Eds.), Theories in intercultural communication (pp. 280–298). Newbury Park, CA: Sage. p.289։ 
 Հաղորդակցային ադապտացիայի տեսություն
 Այս տեսությունը հիմնվում է լեզվագիտական միջոցների վրա՝ հաղորդակցման հեռավորությունը մեծացնելու կամ փոքրացնելու համար։ 
 Միջմշակութային ադապտացիա
 Այս տեսությունը բացատրում է, թե ինչպես են հաղորդակցվողները հարմարվում միմյանց «հատուկ նպատակադրված բախումներում», որտեղ մշակութային գործոնները պետք է հաշվի առնվենEllingsworth, 1983.։ Համաձայն այս տեսության՝ հաղորդակցային կոմպետենտությունն ադապտացիայի չափանիշ է, որը նույնացվում է միաձուլման հետ։ Միջմշակութային հաղորդակցման ադապտացիայի գործընթացը ընդգրկում է մշակույթից հեռացման և ուրիշ մշակույթի յուրացման շարունակական փոխազդեցություն,  որը օտարականների մոտ առաջացնում է ձուլման հակվածություն, որը համարվում է ադապտացիայի վերին աստիճանը։ Այս մոտեցումը առաջին անգամ տեսաբանվել է Հերբերտ Սպենսերի կողմից Վիկտորիական Անգլիայում գաղութացման գագաթնակետին։ Հաղորդակցային կոմպետենտությունը սահմանվում է որպես դոմինանտ մշակույթին համապատասխան մտածելը, զգալը և վարվելը։ Հաղորդակցային կոմպետենտությունը հետևանքների վրա հիմնված չափանիշ է, որը պատկերացվում է որպես շրջակա միջավայրի չափանիշների, օրինակ՝ աշխատանքային պայմանների հետ ֆունկցիոնալ/ գործող համապատասխանություն։
 Համամշակութային տեսություն 
 Համամշակութային հաղորդակցությունը վերաբերում է դոմինանտ և թերներկայացված խմբերի անդամների միջև փոխհարաբերություներին։

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Հաղորդակցություն
Կատեգորիա:Հաղորդակցագիտություն