Խանդաձոր Վերին

Խանդաձոր Վերին, Խնդաձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում, Խոտորջուր ավանի յոթ թաղերից մեկը։ Գտնվում էր Ճորոխ գետի ձախ կողմում, Խոտորջուր գետի անտառապատ հովում։

 Անվան ստուգաբանություն 
Ենթադրվում է, որ գյուղի անունն առաջացել է խինդ, խնդության ձոր բառերից։

 Աշխարհագրություն 
Խանդաձորը շրջապատված է Պարխարյան լեռներով, որոնք ծածկված են փշատերև և սաղարթավոր անտառներով։

 Պատմություն 
Կոտորածների ժամանակ գյուղն ամբողջությամբ այրվել է։ Բնակիչները 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ բռնությամբ տեղահանվել են։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է, փրկվել են ընդամենը 17 հոգի, որոնք բնակություն են հաստատել Թիֆլիսում։ Իսկ որոշ մասը 1918 թվականին Կլախինց թաղում հաղթական մարտեր մղեցին թուրքական զորքերի դեմ։

 Բնակչություն 
1915 թվականին ուներ 220 տուն՝ 1540 հայ բնակիչ։

 Տնտեսություն 
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և արհեստներով։

 Պատմամշակութային կառույցներ 
Խանդաձորն ուներ Մայր Աստվածածին և Ս. Երրորդություն անուներով եկեղեցիներ, հինգ մատուռ։

 Ճարտարապետություն 
Գյուղն ուներ 3-5 հարկանի տներ, փարթամ պարտեզներ։ Խանդաձորը բաժանված էր 8 թաղամասերի։

 Կրթություն 
Գյուղն ուներ մեկ այրված և մեկ գործող դպրոց։

 Անվանի մարդիկ 
Խանդաձորում է ծնվել Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության անդամ, հայագետ Համազասպ Ոսկյանը«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 2, էջ 644։

 Տես նաև 
 Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

 Ծանոթագրություններ 

 Աղբյուրներ 
 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
 Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Կատեգորիա:Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր