Ենթաէթնոս

Ենթաէթնոս (կամ ենթաէթնիկ խումբ), խտաբար բնակվող և մեծ էթնոսին պատկանող մարդկանց մի խումբ, որը ունի մի շարք մշակութային յուրահատկություններ և գիտակցում է այդ տարբերությունը։ Ենթաէթնոսը ունի իր ինքնավանումը, իսկ նրա անդամները ընդունում են իրենց երկակի պատկանելիությունը՝ միաժամանակ էթնոսին և ենթաէթնոսին (օրինակ՝ չերքեզահայերը հայ ժողովրդի կազմում, նագայբակները թաթար ժողովրդի կազմում, դիգորները օս ժողովրդի մեջ, կազակները ռուս ժողովրդի կազմում և այլն)։

 Եզրի առաջացումը 
«Ենթաէթնիկ խումբ» (, ) եզրը օգտագործվում է ֆրանսալեզու գրականության մեջ սկսած 19-րդ դարիցAdhémard Leclère. Le buddhisme au Cambodge. E. Leroux, 1899. էջ 1., անգլալեզու՝ 20-րդ դարի սկզբիցJacob Robert Kantor. An outline of social psychology. Follett, 1929. էջ 23., երբեմն մատնանշելով ռասայի մեջ մտնող էթնիկ խմբերը։

«Ենթաէթնոս» եզրը մտցրել է Լև Գումիլյովը էթնոգենեզի պասիոնար տեսության շրջանակներում, էթնոսի կառուցվածքի տարր հանդիսացող՝ էթնիկ համակարգը նշելու համար։ Ենթաէթնոսի մեջ Գումիլյովը առանձնացնում է կոնսորցիան և կոնվիքսիան։

Համաձայն Գումիլյովի, էթնոսի կայունության հատկանիշն է տարբեր էնթաէթնոսների գոյությունը, որոնք լինելով սիմբիոզի հարաբերության շրջանակներում բաժանում են իրար մեջ ֆունկցիաները։ Ոչ անտագոնիստական մրցակցության եղանակով ենթաէթնոսները չխախտելով էթնոսի ներքին միասնականությունը ավելի ճկուն են դարձնում նրա ներքին կառուցվածքը։

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Պասիոնարության տեսություն
Կատեգորիա:Էթնոս