Սատուրնի օղակներ

մինի|200px|Սատուրնի օղակներում ալիքներ: Գույները իրական չեն
մինի|200px|Պրոմեթևս հովիվ արբանյակը «գողանում» է Սատուրնի օղակից մասնիկներ
Սատուրնի օղակներ, Սատուրն մոլորակի հասարակածային հարթության մեջ գտնվող հարթ շրջանաձև ձևավորումներ են։ Սատուրնի օղակները Արեգակնային համակարգի մոլորակների օղակների միջև ամենապայծառն են։ Օղակները կազմված են անթիվ սառույցի բեկորներից և փոշուց, որոնց չափերը տատանվում են միկրոմետրերից մինչև մետրեր, որոնք շարժվում են Սատուրնի շուրջ ուղեծրերով։ Օղակների մասնիկները համարյա ամբողջությամբ կազմված են ջրի սառույցից, փոքր քանակով քարային ապարների հավելումներով։ Դեռևս չկա համաձայնություն այս օղակների ծագման հանգամանքների շուրջ, օղակների որոշ առանձնահատկությունները խոսում են նրանց համեմատաբար նոր լինելու մասին, սակայն տեսական մոդելները ցույց են տալիս, որ այս օղակները կարող էին գոյություն ունենալ Արեգակնային համակարգի առաջացման նախնական ժամանակաշրջաններում։

Չնայած այն հանգամանքին, որ օղակները ավելացնում են Սատուրնի պայծառությունը, նրանք չեն երևում Երկրից անզեն աչքով։ 1610 թվականին Գալիլեո Գալիլեյը դարձավ առաջին մարդը, ով տեսավ Սատուրնի օղակները աստղադիտակով, սակայն նա չկարողացավ բացատրել այս օղակների բնույթը, քանզի աստղադիտակը թույլ չէր տալիս մանրակրկիտ դիտարկումներ անցկացնել։ 1655 թվականին Քրիստիան Հյուգենսը առաջին մարդն էր, ով բացատրեց որ այս օղակները սկավառականման ձևավորումներ են, որոնք պտտվում են Սատուրնի շուրջ։

Չնայած, որ շատերը կարծում են, որ Սատուրնի օղակները կազմված են բազմաթիվ փոքր օղակներից (Լապլասի կարծիք), իրական օղակները քիչ են։ Ավելի ճիշտ կլինի բնութագրել օղակները որպես ոչ համասեռ սկավառակ կոնցենտրիկ մաքսիմումներով և մինիմումներով, խտությունում և պայծառությունում։ Հիմնական օղակների միջև բավականին ազատ տարածություններ կան։ Դրանք օղակների միջև գտնվող ճեղքերն են, այստեղ օղակի պայծառությունն ու խտությունը կտրուկ ընկնում է։ Սատուրնի օղակների մեջ կան մեխ թվով ճեղքեր, դրանցից երկուսը առաջացել են նրանց մեջ պտտվող արբանյակների կողմից, մյուսները պայմանավորված են Սատուրնի արբանյակների հետ տարբեր ուղեծրային ռեզոնանսներով։ Որոշ ճեղքեր դեռևս ունեն չբացահայտված ծագում։ Մյուս կողմից ռեզոնանսները պատասխանատու են որոշ օղակների հաստատուն մնալու համար, օրինակ՝ Տիտանի ճեղքը և G օղակը։

Հիմնական օղակների խմբից հեռու է գտնվում Ֆեբեյի օղակը, որը պտտվում է մյուս օղակներից 27 աստիճանով շեղված հարթության մեջ, և ինչպես և Ֆեբեն պտտվում է հակադարձ ուղեծրով։

 Օղակների բնույթ 
Օղակների պտտման հարթությունը համընկնում է Սատուրնի հասարակածի հարթության հետ։ Օղակներում գտնվող մասնիկների չափերը տատանվում են միկրոմետրից մինչև սանտիմետր և ավելի հազվադեպ մի քանի տասնյակ մետրեր։ Օղակների նյութի կազմությունը՝ ջրային սառույց (մոտ 99 %) սիլիկատային փոշու խառնուրդով։ Օղակների հաստությունը չափազանց փոքր է համեմատելով նրանց լայնության հետ (7-ից 80 հազար կիլոմետր) և կազմում է մեկ կիլոմետրից մինչև տասը մետր։ Օղակների բենորային նյութի ընդհանուր զանգվածը գնահատվում է մոտ 3x1019 կիլոգրամ։

 Կազմություն 
 Սատուրնի օղակների համակարգի հիմնական մասերը
  Անվանում
 Հեռավորությունը Սատուրնի կենտրոնից, կմ
 Լայնությունը, կմ
  D օղակ
 67 000 - 74 500
 7500
  C օղակ
 74 500 - 92 000
 17 500
  Կոլոմբոյի ճեղք
 77 800
 100
  Մաքսվելի ճեղք
 87 500
 270
  Բոնդի ճեղք
 88 690 - 88 720
 30
  Դեյվիսի ճեղք
 90 200 - 90 220
 20
  B օղակ
 92 000 - 117 500
 25 500
  Կասինիի բաժանում
 117 500 - 122 200
 4 700
  Հյուգենսի ճեղք
 117 680
 285 - 440
  Հերշելի ճեղք
 118 183-118 285
 102
  Ռասելի ճեղք
 118 597 - 118 630
 33
  Ջեֆրիսի ճեղք
 118 931 - 118 969
 38
  Կոյպերի ճեղք
 119 403 - 119 406
 3
  Լապլասի ճեղք
 119 848 - 120 086
 238
  Բեսելի ճեղք
 120 236 - 120 246
 10
  Բերնարդի ճեղք
 120 305 - 120 318
 13
  A օղակ
 122 200 - 136 800
 14 600
  Էնկեյի ճեղք
 133 570
 325
  Կիլերի ճեղք
 136 530
 35
  Ռոշի բաժանում
 136 800 - 139 380
 2 580
  R/2004 S1
 137 630
 300
  R/2004 S2
 138 900
 300
  F օղակ
 140 210
 30 - 500
  G օղակ
 165 800 - 173 800
 8 000
  E օղակ
 180 000 - 480 000
 300 000

 Հետաքրքիր փաստեր 
250px|աջից|մինի|Նկարչի տպավորությունն այն մասին, թե ինչպիսի տեսք կարող է ունենալ Սատուրնը հաջորդ հարյուր միլիոն տարվա ընթացքում:
2004 թվականի հունիսի 30-ին Կասինի միջմոլորակային կայանը հաջողությամբ անցավ Սատուրնի օղակների միջով, երկու արտաքին F և G օղակների արանքով։ Միկրոերկնաքարերից պաշտպանվելու համար օգտագործվել էր 4 մետր տրամագծով ռադիոանտենան։ Անցման ընթացքում սարքը ստացել է 100 հազարից ավելին հարվածներ միկրոերկնաքարերով, սակայն լրջորեն չի վնասվել։

Սատուրնի օղակներում դիտարկվում են հետաքրքիր ձևավորումներ՝ «ճաղեր», որոնք իրենցից ներկայացնում են բաց և մուգ շերտեր, որոնք ուղղահայաց են օղակներին։ Առաջին անգամ ճաղերը նկատվել են «Վոյաջեր» սերիայի սարքերով։ Քանի որ Սատուրնի օղակները միատարր մարմին չեն և ներքին շերտերը պտտվում են մոլորակի շուրջ ավելի արագ քան արտաքինները, ապա այս ճաղերե պետք է արագ կազմաքանդվեին, սակայն դա չի տեղի ունենում։ Չնայած միևնույն է ճաղերը երկարաժամկետ ձևավորումներ չեն, այնուամենայնիվ նրանք շատ ավելի երկար են գոյություն ունենում քան պետք է լինե համապատասխան երկնային մեխանիկայի կանոններիՍատուրնի օղակների ճաղերը. կորցված և գտնված։ Առաջ են քաշվել այս ճաղերի առաջացման վրա էլեկտրոստատիկ կամ գրավիտացիոն ուժերի ազդեցության մասին տարբեր վարկածներ։

մինի|աջից|350px|Հյուգենսի 1659 թվականի գրքի էջ, վերին նկարում պատկերված է Սատուրնի և նրա օղակների տեսքի փոփոխությունը Երկրից դիտելիս տարվա ընթացքում:

 Օղակների դիտարկումները Երկրից 
Քանի որ օղակների հարթությունը համընկնում է Սատուրնի հասարակածի հարթության հետ, իսկ այն իր հերթին բավականին թեքված է Սատուրնի ուղեծրի հարթության հանդեպ, համարյա 27 աստիճան, օղակների տեսքը Երկրից կախված է Սատուրնի տեղաբաշխումից նրա ուղեծրի վրա Արեգակի շուրջ և զգալիորեն ավելի քիչ է կախված Երկրի դիքից իր ուղեծրի վրա (քանի որ Սատուրնի ուղեծիրը թեքված է խավարածրի հանդեպ ընդամենը 2,5 աստիճանով)։ Տարին Սատուրնի մոտ ձգվում է 29,5 երկրային տարի, այդ ժամանակահատվածում՝
 Մոտավորապես Սատուրնի գիշերահավասարի ժամանակ նրա օղակները Երկրից դիտելիս ընդհանրապես անհետանում են, նրանք երևում են կողքից, դրանից հետո մոտ 7 տարի օղակները բացվում են, և երևում է նրանց հարթությունը մի կողմից։
 Սատուրնի արևադարձին մոտ օղակների բացումը հասնում է առավելագույն տեսքին, և հաջորդ 7 տարվա ընթացքում օղակները փոքրանում են։
 Հաջորդ գիշերահավասարի ժամանակ Սատուրնի օղակները կրկին անհետանում են, որից հետո կրկին մոտ 7 տարի օղակները սկսում են բացվել, սակայն այս անգամ երևում է նրանց մյուս կողմը։
 Հաջորդ արևադարձին օղակների բացվածքը կրկին դառնում է առավելագույն և հետո ևս 7 տարի նրանք պակասելով անհետանում են։
Ամեն Սատուրնի տարին տեղի է ունենում այս շրջադարձը Երկրից դիտողի համար։ Վերջին ամբողջական բացվածքները տեղի են ունեցել 1988 և 2002 թվականներին, անհետացումը 1995 և 2009 թվականներին։ Մինչև 2016 թվականը օղակների բացումը կավելանա, տեսանելի կլինի Սատուրնի հյուսիսային բևեռը և նրան ուղղված օղակների կողմը6 տարի Սատուրնի կյանքից Ա. Ֆրիդման։

 Տես նաև 
 Սատուրնի արբանյակներ
 Մոլորակների օղակներ
 Տիեզերական փոշի
 Կասինի-Հյուգենս

 Արտաքին հղումներ 


 Սատուրնի արբանյակների մոտ հայտնաբերվել են օղակներ
 Սատուրնի արբանյակների մոտ հայտնաբերվել են օղակներ
 Սատուրնի մոտ հայտնաբերվել է նոր, հսկայական օղակ 

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Մոլորակների օղակներ
Կատեգորիա:Սատուրն