Աննա Մանյանի

Աննա Մանյանի (, ),  թատրոնի և կինոյի աշխարհահռչակ իտալացի դերասանուհիObituary Variety, 3 October 1973, pg. 47, ով համաշխարհային փառքի է հասել առաջին հերթին նեոռեալիստ կինոռեժիսորների ֆիլմերում հասարակության ցածր խավերը ներկայացնող կանանց տրագիկոմիկ դերեր մեծ վարպետությամբ, բացառիկ տաղանդով մարմնավորելու շնորհիվ։ Մանյանին ամերիկյան կինոակադեմիայի գլխավոր մրցանակին՝  Օսկարի արժանացած առաջին իտալական դերասանուհին է։ «Դաջված վարդ» կինոնկարում սիցիլիացի այրի կնոջ դերի տպավորիչ, բարձրարվեստ կատարման համար նա «Օսկար»-ից բացի, ստացել է ևս չորս հեղինակավոր կինոմրցանակ։

 Հակիրճ տեղեկատվություն 
Աննա Մանյանին ծնվել է Հռոմում։ Մայրը իտալուհի էր, հայրը՝ եգիպտացի։ Վաղ մանկական հասակից նախ՝ հոր, ապա նաև մոր կողմից շպրտվել է փողոց։ Մեծացել է քաղաքի հետնախորշերում։ Նրա խնամքի ու դաստիարակության գործով զբաղվել են մորական տատն ու պապը։ Սովորել է Հռոմի Սիլվիո Դ Ամիկոյի դրամատիկական արվեստի ակադեմիայում։ Որոշ ժամանակ հաճախել է դրամատիկական արվեստի դպրոց, այնուհետև տեղափոխվել է Սան Ռեմո, որտեղ ավուր հացը վաստակել է գիշերային ակումբներում ու վարիեթեներում ոչ այնքան պարկեշտ երգեր կատարելով։ Այստեղ նրան միանգամայն պատահականորեն նկատել է կինոբեմադրիչ Գոֆրեդո Ալեսանդրինին. վերջինիս կարծիքով՝ ինքը հանձին Աննա Մանյանիի հայտնաբերել էր իտալական Էդիթ Պիաֆին։

Կինոյում Մանյանիի առաջին մեծ հաջողությունն առնչվում է նշանավոր կինոբեմադրիչ Ռոբերտո Ռոսսելինիի «Հռոմը բաց քաղաք է» ֆիլմի հետ, որը համարվում է դարակազմիկ կինոստեղծագործություն,  իտալական նեոռեալիզմի առաջին խոշոր նվաճումը։ Այդ կինոնկարում դերասանուհին մարմնավորել է հղի այրի կնոջ, որի կյանքը ողբերգական ավարտ է ունենում ֆաշիստների տիրապետության տակ անցած Հռոմում։ Նրա հերոսուհու մահվան տեսարանը, բազմաթիվ կինոգետների կարծիքով, եղել է և կմնա համաշխարհային կինոարվեստի պատմության մեծագույն նվաճումներից մեկը։ Այդուհետ Մանյանիի համբավը բազմապատկվել է հասարակության ստորին խավերի կանանց դերերի դինամիկ, հզոր, անչափ տպավորիչ կատարումներովMerriam-Webster's Collegiate Encyclopedia, Merriam-Webster, (2000)։ Բացի վերոնշյալ «Դաջված վարդ» և «Հռոմը բաց քաղաք է» ֆիլմերից, դերասանական արվեստի փայլուն նմուշներ են համարվում նաև Մանյանիի դերակատարումները, հատկապես Ալբերտո Լատուադայի «Ավազակը» (1946), Լուիջի Ձամպայի «Հարգարժան Անժելիկան» (1947), Մարիո Կամերինիի «Երազանքներ ճանապարհին» (1948 թ., այս ֆիլմում կանացի լավագույն դերակատարման համար Մանյանին արժանացավ Կնո-կե-լե-Զուտի (Բելգիա) միջազգային  երկրորդ կինոփառատոնի մրցանակին),  L'Amore, «Սեր», (1948), Ուիլյամ Գիտերլի «Վուլկանո» (1949), Bellissima, «Բելիսիմա» (1951),  The Fugitive Kind (1960), Ժան Ռենուարի «Ոսկյա կառքը» (1952), Դանիել Մաննի «Դաջված վարդը» (1955), որի կանացի լավագույն դերակատարման համար արժանացավ «Օսկար» մրցանակին, Ջորջ Կյուքորի «Վայրի քամին» (1957), Ռենատո Կաստելանիի «Դժողքը քաղաքի մեջ» (1959), Սիդնեյ Լյումետի «Օձի մաշկով մարդը» (1960), Mamma Roma, «Մամա-Ռոմա» (1962), Ստենլի Կրամերի «Սանտա-Վիտորիայի գաղտնիքը» (1970), Ֆեդերիկո Ֆելինիի «Հռոմ» (1972), Մարիո Մոնիչելիի «Ուրախության արցունքներ» (1980), կինոնկարներում։ Ինչպես պնդում էր հանրահայտ Life  ամսագիրը դեռևս  1950 թվականին՝ «Մանյանին ամենատպավորիչ դերասանուհին է Գրետա Գարբոյից հետո»։ Նրան անվանում էին "La Lupa," «կինոյի էգ գայլի մարմնացում», «իտալական ողջ կինոյի հողեղեն ու հրաբխային մայր»Monush, Barry. The Encyclopedia of Hollywood Film Actors, Hal Leonard Corp. (2003), «կրքոտ, անահ ու անչափ հուզիչ դերասանուհի, որին բնորոշ են հրաբխային պոռթկումները»։ Կինոռեժիսոր Ռոբերտո Ռոսսելինին նրան համարում էր «դերասանական արվեստում երկրորդ մեծագույն հանճարը Էլեոնորա Դուզեից հետո»Johnson, Bruce. Miracles and Sacrilege: Roberto Rossellini, the Church, and Film Censorship, University of Toronto Press (2008) pg. 194։ Իսկ ամերիկացի նշանավոր թատերագիր Թենեսի Ուիլյամսը այն աստիճան էր հմայված Մանյանիով, որ «Դաջված վարդ» թատերգությունն ու կինոսցենարը գրել է հատուկ նրա համար։ 1979 թվականին բելգիացի ռեժիսոր Քրիս Վերմորկենը էկրանավորեց «Ես՝ Աննա Մանյանին եմ» լիամետրաժ վավերագրական ժապավենը, որի նյութը թատերական ներկայացումներից հատվածներ են ու զրույցները գործընկերների հետ։

Աննա Մանյանին մահացել է 1973 թվականին։

 Տեսահոլովակներ 

 Մառլոն Բրանդոյի հետ

 Էնթոնի Քուինի հետ
 Մարչելո Մաստրոյանիի հետ

 Ֆիլմագրություն 
 Տարեթիվը Վերնագիրը Դերը Մրցանակներ 1928 Scampolo 1934La cieca di Sorrento («Սորենտոցի կույր կինը»)  Anna, la sua amante 1934 Tempo massimo Emilia 1935 Quei due («Այդ երկուսը») 1936 Cavalleria (Cavalry) Fanny 1936 Trenta secondi d'amore («Սիրո երեսուն վայրկյան») 1938La principessa Tarakanova (Princess Tarakanova) Marietta, la cameriera 1940Una lampada all finestra Ivana, l'amante di Max 1941 Teresa Venerdì Maddalena Tentini/Loretta Prima 1941La fuggitiva Wanda Reni  1942La fortuna viene dal cielo Zizì 1942 Finalmente soli Ninetta alias "Lulù" 1943L'ultima carrozzella («Վերջին վագոնը»)Mary Dunchetti, la canzonettista 1943Gli assi della risata segment "Il mio pallone" 1943 Campo de' fiori («Չարչին ու տիկինը») Elide 1943La vita è bella Virginia 1943L'avventura di Annabella («Աննաբելլայի արկածը»)La mondana 1944Il fiore sotto gli occhi Maria Comasco, l'attrice 1945 Abbasso la miseria! («Աղքատության հետ՝ դեպի ներքև» Down with Misery) Nannina Straselli 1945 Roma città aperta («Հռոմը բաց քաղաք է») Pina  1945 Quartetto pazzo Elena 1946 Abbasso la ricchezza! (Peddlin' in Society) Gioconda Perfetti 1946Il bandito (The Bandit (1946 film) «Ահաբեկիչը») Lidia 1946 Avanti a lui tremava tutta Roma («Նրա առաջ ողջ Հռոմն էր դողում»)  Ada 1946Lo sconosciuto di San Marino (Անծանոթը Սան Մարինոյից) Liana, the prostitute 1946 Un uomo ritorna Adele 1947L'onorevole Angelina Angelina Bianchi  1948 Assunta Spina Assunta Spina 1948L'amore */Nanni**  1948 Molti sogni per le strade] Linda 1950 Volcano Maddalena Natoli 1951 Bellissima Maddalena Cecconi Nastro d'Argento for Best Actress 1952 Camicie rosse (Կարմիր վերնաշապիկներ) Anita Garibaldi 1953Le Carrosse d'or («Ոսկի մարզիչը») Camilla 1955«Դաջված վարդ» Serafina Delle Rose  1955 Carosello del varietà («Վարիեթեի կարուսելը») 1957 Wild Is the Wind Gioia  1957 Suor Letizia Sister Letizia  1957 Nella città l'inferno Egle  1960The Fugitive Kind Lady Torrance 1960 The Passionate Thief (film) «Կրքոտ գողը» Gioia Fabbricott 1962 Mamma Roma Mamma Roma 1966 Made in Italy (film)|Պատրաստված է Իտալիայում Adelina   1969Սուրբ Վիտտորիայի գաղտնիքը Rosa Nominated — Golden Globe Award for Best Actress – Motion Picture Musical or Comedy 1971 Tre donne La sciantosa - Flora Bertucciolli; 1943: Un incontro - Jolanda Morigi; L'automobile - Anna Mastronardi 3-part TV miniseries 1971 Correva l'anno di grazia 1870 (1870) Teresa ParentiItalian Golden Globe Award՝ որպես լավագույն դերասանուհի 1972 Roma մարմնավորել է իր իսկ կերպարը

 Ծանոթագրություններ 

 Գրականություն 
 Алова Л. Боброва О. Анна Маньяни и её роли. — М.: Союз кинематографистов СССР, 1990. — 112 с. — тираж 75 000 экз.

 Արտաքին հղումներ 
 "Archivio Anna Magnani, new web site dedicated to Anna Magnani. Biography, interviews, filmography, vintage items, books, and much more."
 "Anna Magnani - book-biography"

 Вячеслав Зайцев: «Анна Маньяни не была модной»

Կատեգորիա:BAFTA մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ
Կատեգորիա:Իտալացի դերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի երգչուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի կինոդերասանուհիներ
Կատեգորիա:Իտալացի սցենարիստներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ