Կ

Կ, կ (անունը՝ կեն), հայկական այբուբենի 15-րդ տառը։ Թվային արժեքն է՝ «60»։ Ստեղծել է Մեսրոպ Մաշտոցը 405-406 թվականներին։ Միջնադարում օգտագործվել են «երկաթագիր», «գրչագիր», «նոտրգիր», «շղագիր» տառատեսակները։

 Գործածությունը 

 Փոքրատառ կ-ով ՍԻ համակարգում նշանակվում է չափի միավորների կիլո- նախածանցը, որը նշանակում է՝ հազար (կմ, կգ և այլն։)
 Երեք հիմնական՝ կարմիր, կանաչ և կապույտ գույներն իրենց սկզբնատառերով նշանակվում են 3Կ

 Կրկնակ բաղաձայններով բառեր 

 Կրկնակ կ- երով գոյականներից են՝
կկու
մկկոց
երկկենցաղ

 Ուշագրավ փաստ 

 Հայերենում կա չորս հատ կ տառ պարունակող գոյական՝

հակակարկտակայան
 Չորս հատ կ տառով ածական՝
կոշկակարական
 հայերենում կա երեք կ պարունակող բայ՝

կկկոցեմ
 Բրայլով ներկայացումը 
60px60pxԱրլ.Արմ.Dots13Dots1245
Յունիկոդում ներկայացված է՝
 մեծատառ՝ «Կ». U+053E
 փոքրատառ՝ «կ». U+056E
 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Հայերենի այբուբեն