Հայերենի կետադրություն

Հայերենի կետադրական նշանները բաժանվում են երեք խմբի՝ տրոհության, առոգանության և բացահայտության։ Ժամանակակից հայերենն ունի 15 կետադրական նշան։ Դրանք են՝
 Տրոհության նշաններ՝ վերջակետը (։), միջակետը (.), ստորակետը (,) և բութը (՝)
 Առոգանության նշաններ՝ շեշտը (՛), հարցական նշանը (՞) և բացականչական նշանը (՜)
 Բացահայտության նշաններ՝ չակերտները («»), փակագծերը (()), օգտագործվում են նաև {}, []), կախման կետերը (...), բազմակետերը (....), միության գծիկը (-), անջատման գիծը (―), ենթամնան (֊) և ապաթարցը (՚)։

Սրանց հետ մեկտեղ հայերենում հանդիպում են որոշ հավելյալ կետադրական նշաններ, որոնք կա՛մ այլևս չեն օգտագործվում, կա՛մ էլ հանդիպում են զուտ մասնագիտական տեսքստերում։ Այս հավելյալ նշաններն են. պատվի նշանը (՟), որն օգտագործվում է հապավումներ նշելու համար, մեկ կամ երկու զուգահեռ գիծ (/, //), քմայնացման նշանը (”), աստղանիշը (*) և այլն։

Կատեգորիա:Հայերենի կետադրություն